ადრე შენთვითონ იძახოდი თუ სწორად მახსოვს რომ ნამდვილია თუ არაფერი იცის შემძენმაო.

მე არ ვეთანხმებოდი

. მაგრამ ახლა სხვაგვარად ვფიქრობ.
* * *
kakhaaa1) თუ ზემოქმედება გამოწვეულია ჩვეულებრივი სამეურნეო საქმიანობით და მისგან წარმოშობილი ზემოქმედება რომელიც აღემატება ნორმატიული აქტით თუ კანონით გათვალისწინებულ სტანდარტს მივიჩნევთ დაუშვებელ ხელყოფად მაშინ 175-ე მუხლის მესამე ნაწილი გამოდის უმოქმედო, ვინაიდან 175-ე მუხლის მესამე ნაწილი უშვებს ისეთ შემთხვევას როცა ზემოქმედება აღემატება დასაშვებ ნორმებს და მესაკუთრეს მაინც ეკისრება თმენის ვალდებულება.
2)ჩემი აზრით იმიჯნება ერთმანეთიდან ჩვეულებრივი სამეურნეო საქმიანობა (ზოგადად საქმიანობა) და მისგან გამომდინარე ზემოქმედება რომელიც შეიძლება აღემატებოდეს ან არ არემატებოდეს დასაშვებ ნორმებს. მაგალითად იგივე წისქვილის გამალითზე რომელიც არის ისეთი მძლავრი რომ მისგან გამოწვეული ხმაური აღემატება დასაშვებ ნორმებს, მაშინ როცა შედარებით ნაკლები ძალის და ენერგიის წისკვილს შეიძლება არ გამოეწვია დასაშვებზე მეტი ხმაური. მაგრამ რაც არ უნდა იყოს ჩვეულებრივი სამეურნეო საქმიანობის ფარგლებში ხდება საქმიანობა და ორივე შემთხვევაში თმენის ვალდებულება ეკისრება მეზობელს.
3) ჩემი აზრით ჩვეულებრივი სამეურნეო საქმიანობის განმსაზღვრელი კრიტერიუმი არ არის ნორმატიული აქტით განსაზღვრული სტანდარტი (მაგალითად თუ ხმაური აღემატება 50 დეციბელს საქმიანობა არ ხორციელდება ჩვეულებრივი სამეურნეო საქმიანობის ფარლებში - ეს არ არის სწორი). ჩვეულებრივი სამეურნეო საქმიანობის განმსაზღვრელი არის ის როცა ნაკვეთის გამოყენება ხდება მისი დანიშნულების მიხედვით. დაუშვებელ ხელყოფად მიჩნეულ უნდა იქნას ისეთი შემთხვევა როდესაც ზემოქმედება გამოწვეულია არა ჩვეულებრივი სამეურნეო და ნაკვეთის დანიშნულებისამებრ გამოყენებით არამედ როცა ზემოქმედებით ხელი ეშლემა მეზობელს, ისე რომ არ არსებობს ამ ზემოქმედების გამომწვევი მოქმედების აუცილებლობა.
4) სააპელაციო სასამართლო ტავის ერთ ერთ გადაწყვეტილებაში (ას-529-503-2013 ) ამბობს: „პალატის განმარტებით, არსებული რეალობიდან გამომდინარე, როცა მესაკუთრეს დაკისრებული აქვს თმენის ვალდებულება და ის, რომ აღნიშნული ურთიერთობა მხარეებს შორის სცილდება ჩვეულებრივ სარგებლობას და ეკონომიურად დასაშვებ ფარგლებს,- მოცემულ შემთხვევაში გონივრული და სამართლიანია აპელანტ ორგანიზაციას -შპს ,,ს. გ. წ. კ-ას’’ დაეკისროს საკომპენსაციო თანხა თმენის ვალდებულებისათვის 400 ლარის ოდენობით ყოველთვიურად და არა 928,4 ლარი როგორც ეს საქალაქო სასამართლოს მიერ იქნა გადაწყვეტილი.“ ანუ უშვებს ისეთ შემთხვევას როცა ჩვეუოლებრივ სარგებლობას სცილდება და თმენის ვალდებულება ეკისრება და არ ამბობს იმას რომ ეს არის დაუშვებელი ხელყოფაო.
5) რას ემსახურება 175-ე მუხლის მესამე ნაწილიტ გათვალისწინებული ფულადი კომპესაცია? მეზობელთა შორის სამართლიანი ბალანსის დაცვას. როდესაც ერთი მეზობელი იყენებს თავის ნაკვეთს ჩვეულებრივი სამეურნეო მიზნებისთვის, ანუ ახდენს მისი საკუთრებით თავისუფლად სარგებლობას, მაგრამ ეს აწუხებს გვერდით მეზობელს, ანუ ხელი ეშლება ტავისი ნაკვეთით სარგებლიბაში ამ უკანასკნელს დგას საკითხი თუ ვის სასარგებლოდ უნდა დარეგულირდეს ურთიერთობა. კანონი უპირატესობას ანიჭებს იმ პირის ინტერესებს ვინც სამეურნეო საქმიანობას ეწევა მაგრამ იმისათვის რომ არ დაირღვეს სამართლიანი ბალანსი კანონი მას ავალდებულებს გადაუხადოს ფულადი კომპესაცია.
6) ყოველივე ზემოთაღნიშნულიდან გამომდინარე თუ სარგებლობა ხდება ჩვეულებრივი სამეურნეო საქმიანობის ფარგლებში რაც არ უნდა ზემოქმედება მომდინარეობდეს მისგან არ შეიძლება მიჩნეულ იქნას დაუშვებელ ხელყოფად წინააღმდეგ შემთხვევაში 175-ე მუხლის მესამე ნაწილი არ „იმუშავებს“ და ვერ შეძლებთ ერთი მაგალითის მოყვანასაც.
გადაწყვეტილებას (ას-1038-1230-08) რაც შეეხება ქონდა მოპასუხეს იმის საშუალება რომ გადაეტანა ნაგებობა ცოტა მოშორებით და მიტომ დააკმაყოფილა სასამართლომ მოსარჩელის მოთხოვნა, თორე თუ მეურნეობა მოითხოვდა შესაბამისი ნორმატიული აქტით დადგენილ 6 მეტრიან დისტანციაზე უფრო ნაკლებ მანძილზე მიწის ნაკვეთის გამოყენებას მაშინ დაუშვებელ ხელყოფად არ მიიჩნევდა სასამართლო.kakhaaaLEGEN_wait for it_DARYგავარჩიოთ ეს საკითხები მაგარი საჭირო და საინტერესო რამეა. ხშირია პრაქტიკაშიც ასეთი დავები.
შეიძლება ბევრი სისულელე ვიბაზრე

მაგრამ გავარჩიოთ რა არის სწორი რა არა. დიდი ხანია ვფიქრობ ამ საკითხებზე და მაგრად მაინტერესებს.