იურიდიული კონსულტაცია, ნაწილი VIII

გამარჯობა,
2016 წელს ავიღე მიკროსაფინანსო ორგანიზაციიდან სესხი(750 ლარი) და საერთოდ არ გადამიხდია 1 თეთრიც. სესხი გადაეცა ფინანსურ ბიუროს. ფინანსური ბიურო მირეკავს თითქმის ყოველდღე და მთხოვს გადახდას, წინააღმდეგ შემთხვევაში მემუქრება აღსრულების ბიუროთი და სასამართლოთი. 10 დღის წინ ჩემს საცხოვრებელ მისამართზე გამოაგზავნეს გაფრთხილების წერილი, რომ 15 დღეში თუ არ დავფარავ დავალიანებას, მიმართავენ აღსრულებას ან სასამართლოს. როგორც ვიცი 3 წელია სესხის ხანდაზმულობის ვადა. რა ბერკეტები აქვთ ჩემს წინააღმდეგ? ან როგორ შემიძლია დავიცვა თავი?

bachichi
იყავით ზედმიწევნით ყურადღებით! სააღსრულებო და სასამართლო წარმოებებს აქვთ ერთი ვერაგი თავისებურება — თუ ყურადღებას არ მიაქცევ, არ გაამახვილებენ ყურადღებას ამ ხანდაზმულობაზე, ეს იმას ნიშნავს, რომ ვალფებულ პირს არ გააჩნია ხანდაზმულობაზე მითითების ინტერესი — გამოიყენო ის დაცვის საშუალებად, მოვალის უფლებაა და არა კრედიტორის ვალდებულება — გახსოვდეთ!

არ მოიცავს ამ სამართლებრივი ფიქციის სრულ შეცნობას — სამწუხაროდ სამართალშეგნების დაბალი ხარისხის მქონე საზოგადოების გავრცელებული შეცდომაა!
ეს სამი წელი მოქმედებს მხოლოდ მაშინ, თუ თქვენ განაცხადებთ მოთხოვნის ხანდაზმულობის შესახებ — "თავისთავად" არ არის! უნდა გამოავლინოთ ხანდაზმულობაზე მითითების ინტერესი! ამიტომ, თავი არ მოარიდოთ კორესპონდენციის მიღებებს, ყველა უწყება ჩაიბარეთ და იმოქმედეთ!

This post has been edited by Правовед on 25 Aug 2020, 13:30

არ მოიცავს ამ სამართლებრივი ფიქციის სრულ შეცნობას — სამწუხაროდ სამართალშეგნების დაბალი ხარისხის მქონე საზოგადოების გავრცელებული შეცდომაა!
ეს სამი წელი მოქმედებს მხოლოდ მაშინ, თუ თქვენ განაცხადებთ მოთხოვნის ხანდაზმულობის შესახებ — "თავისთავად" არ არის! უნდა გამოავლინოთ ხანდაზმულობაზე მითითების ინტერესი! ამიტომ, თავი არ მოარიდოთ კორესპონდენციის მიღებებს, ყველა უწყება ჩაიბარეთ და იმოქმედეთ!

ძალიან დიდი მადლობა გამოხმაურებისთვის,
არ ვარიდებ თავს, მირეკავენ - ვპასუხობ. ვეუბნები, რომ არ მაქვს ამჟამად გადახდის საშუალება.

bachichi
მე მხოლოდ რეკომენდაციები შემიძლია, თქვენ როგორც გსურთ ... მიიღეთ მონაწილეობა იმ "პროცესებში", რომლებითაც გემუქრებიან და იქ წერილობით განაცხადეთ ხანდაზმულობის (და, საერთოდ, სხვა არგუმენტებიც თუ გაგაჩნიათ) შესახებ ...
კონკრეტულ შემთხვევების შესახებ შეკითხვაში, პასუხიც შეიძლება დაკონკრეტდეს.

This post has been edited by Правовед on 25 Aug 2020, 15:37

გამარჯობა,რა მაინტერესებს,თუ პირს არ აქვს არანაირი ქონება მის სახელზე, ცხოვრობს ოჯახთან და ამ მისამართზეც არის ჩაწერილი,აღსრულების ბიუროს აქვს უფლება ამ სახლზე და რამე ღირებულ ნივთზე ყადაღის დადების? ამ შემთხვევაში საუბარია,ავტოსატრანსპორტო ჯარიმა საურავიანად 1000 და აღსრულების ბიუროს 70 ლარია :)

რეგისტრაციაუნარიანი ქონებიდან ყადაღა ედება მხოლოდ იმ ქონებას, რომელიც მოვალის სახელზე ირიცხება. ხოლო სხვა ქონებას, რომელიც მარეგისტრირებელ ორგანოში რეგისტრაციას არ ექვემდებარება, ყადაღა ედება მოძრავ ნივთებთან დაკავშირებით არსებული პრეზუმციის საფუძველზე. პრეზუმცია ასეთია - მფლობელი არის მესაკუთრე. შესაბამისად, იმ სახლში სადაც ფაქტობრივად ცხოვრობს მოვალე, შესაძლებელია დაყადაღდეს მოძრავი ნივთები, თუმცა მესამე პირს, რომელიც განაცხადებს თავის უფლებას ამ ნივთებზე, უფლება აქვს წარადგინოს სასამართლოში სარჩელი დაყადაღებული ქონების ყადაღის აქტიდან ამორიცხვის თაობაზე.

მოგესალმებით

დღეს გავიგე რომ სამოქალაქო კოდეასში 1 სექტემბრიდან შედის ეს ცვლილება

ინტერნეტში იწერება რომ ეს ცვლილება ეხება საბავშვო ანაბრებსაც

იურისტებთან კითხვა მდგომარეობს შემდეგში
აღნიშნული ცვლილება ეხება მოქმედ ანაბარსაც თუ 1 სექტემბრის შემდეგ გახსნილს მხოლოდ?

თვით ეს მუხლია სამართლებრივი ინანემია - არაფრის ამსახველი, უმიზნო, ლეგიტიმაციის უქონელი!

ვინაიდან არ მიუთითეთ წყარო, საიდან იქნა გაგებული, ზოგადად შეიძლება ითქვას - მსგავსი ვითომსაკანონმდებლო ფსევდოინიციატივებით ათასი ჯურის დემაგოგები თუ თვით დეპუტატები ქმნიან შრომისა თუ საქმიანობის ილუზიებს! თუ მიუთითებდით ავტორებს, მათზეც შეიძლებოდა ერთი-ორი კეთილი სიტყვის წარმოთქმა.
სასამართლოს მიერ ინკვიზიციურობის ელემენტების გამოყენება ბავშვის ინტერესების დასაცავად საეთო ვალდებულებაა და კანონში მისი მოხსენიება ნორმის დანაწესის სახით არის გონებასუსტობის კეკლუცობა.
ვინც შეადგინა ეს ნორმა გარტყმაში არ არის სამართალშემოქმედებაშიც და არც ნორმატიული აქტის შედგენის ელემენტარული უნარები გააჩნია.
კანონიერი წარმომადგენლის მიერ (ამიტომაც ეწოდება "კანონიერი") ყველა, ნებისმიერი სამართლებრივი ურთიერთობა ასევე კანონიერია, თუ არ დადგა მისი ბათილობის (არარა ან საცილო) საფუძვლები.
შესაცოდია ჩვენი ქვეყანა ამ დემაგოგების ხელში!

თვით თქვენი შეკითხვაც იურისტებს, შინაარსობრივად ნაკლის შემცველია, ვინაიდან ბანკი არ შედის არასრულწლოვანთან სახელშეკრულებო ურთიერთობაში - უბრალოდ შეუძლებელია ბავშვმა გახსნას ანაბარი. საბანკო მომსახურების სპექტრი ითვალისწინებს ბავშვის "სახელზე" ანაბრის გახსნას, და, როგორც წესი, ითვალისწინებს სამომავლო უფლებას - სროლწლოვანების შემდგომ, როდესაც ბავშვი აღარ არის. თვით ანაბრის გახსნა უნდა მოახდინოს სრულწლოვანმა ქმედითუნარიანმა მოქალაქემ. ამ ანაბრის განკარგვის საკითხები მთლიანათ ამ საბანკო ურთიერთობის მომწესრიგებელ გარიგებაზეა დამოკიდებული და სამოქალაქო კოდექსი მხოლოდ ამ ჭრილში ეხება ამ ანაბარს.

თუ შეკითხვას რაიმე პრაქტიკული დატვირთვაც გააჩნია, გადახედეთ კონკრეტული ანაბრის პირობებს - თვით 186 მუხლს ყურადღებას ნუ მიაქცევთ, მითუმეტეს, ფული საერთოდ არ არის ნივთობრივი სამართლის ობიექტი (თუ, რა თქმა უნდა ნუმიზმატური მიზნებით არ არის სამოქალაქო ბრუნვაში ან ვალუტის გაცვლითი კურსობრივ ვაჭრობის საგანი).
ფულის ფუნქცია როგორც კერძო, ასევე საჯარო სამართლებრივ ურთიერთობებში იდენტურია და თავის თავში მოიცავს ღირებულების/ფასეულობის შეფასების, გადაცემის, დაგროვების უნივერსალურ შესაძლებლობას, აგრეთვე წარმოადგენს ანგარიშსწორების ერთეულს. ფული სამოქალაქო ბრუნვაში გაცვლის საყოველთაო საშუალებაა. სამოქალაქო ბრუნვაში მონაწილე თითოეულ სუბიექტს შეუძლია ფულის გადახდის სანაცვლოდ მიიღოს რამე ქონებრივი სიკეთე, რომელსაც ურთიერთობის სხვა სუბიექტი გადასცემს მას გადახდილი ფულის სანაცვლოდ. საყოველთაო გაცვლის საშუალების ფუნქცია ფულს ენიჭება მისადმი სამოქალაქო ბრუნვის მონაწილეთა ნდობის გამო, რამეთუ სამოქალაქო ბრუნვის თითოეული მონაწილე დარწმუნებულია, რომ მოცემული ფულადი ნიშანი დაუბრკოლებლად მიიღება მეორე პირის მიერ საქონლის გადაცემის სანაცვლოდ, რომ ფულადი ნიშანი მას ანიჭებს მატერიალური სიკეთის თავისუფლად არჩევის შესაძლებლობას. ე.ი. ფულის მსყიდველობითი შესაძლებლობა დამყარებულია მისადმი სამოქალაქო ბრუნვის მონაწილეთა ნდობაზე. ფულადი ნიშნის ღირებულება, ისევე როგორც საქონლის ღირებულება, განისაზღვრება მოთხოვნისა და მიწოდების თანაფარდობით და არასდროს არ წარმოადგენს აბსოლუტურ სიმყარეს.

თუ მართლაც ასეა და

, არა მარტო იურისტებს გვჭირდება, არამედ უკვე მთლიანად მოსახლეობას უნდა შეაფრქვიო ფოსფორი ტვინში და შოკოლადი დაურიგო!

This post has been edited by Правовед on 26 Aug 2020, 19:26

Правовед
ნაკადული და წყარო აგერ ბატონო
https://bm.ge/ka/article/quotzedmeti-regula...al-wesze/62563/

მადლობა პასუხისთვის

vinsaniti
პრინციპში, ფინანსისტია რესპოდენტი და შედარებით წყნარად ლანძღავს ამ კანონის ავტორებს.
უტვინობისა და თავნებობის ლეგიტიმური შიშიც აქვს, იცის ქართული საბანკო ბიზნესის ინტელექტუალური ვარდნილობა და ამაში პრობლემებს ხედავს. უბრალოდ სამართლის ჭრილში ვერ ახსნა. ხელშეკრულების დისპოზიციურობაზე სტატიაშიც მითითებულია - ეს არის ანაბრის ხელშკრულება მესამე პირის სასარგებლოდ. როგორც განსაზღვრავენ მხარეები, ისე იქნება ვალდებულებაც და უფლებებიც. დაუფიქრებლად რომ აწერენ დოკუმენტებს ხელხს ქართველები, ამაზე წუხს ფინანსისტი - ასე ჰგონია მშობელს, პაპა-ბებიას, ბიძა-დეიდას და მერე თუ გამოტანა დასჭირდა, ბანკები არ მისცემენ (აბრუნებენ ბანკის სასარგებლოდ და რაში აწყობთ) და ამ კანონსაც (რაც არ უნდა უაზრო იყოს ის) ხმალივით წაიხმარენ.

თუ სინამდვილეს თვალებში ჩავხედავთ, საქართველოს ე. წ. "იურიდიული საზოგადოება", სამართლის არსის, მიზნებისა და ამოცანების აზრზეც არ არის.
პრაქტიკოსი იურისტები უმეტესად ჩლუნგი ადვოკატურის ჯგუფია, საქმიანობას აწარმოებენ შემთხვევითობისა და მარჩიელობის პრინციპებით. იურისპრუდენციაში მოღვაწე მეცნიერთა უმრავლესობა საგრანტო ინდუსტრიის ნაშიერებს წარმოადგენენ - იკვებებიან და კარიერას აგებენ პლაგიატისა და დემაგოგიის ხარჯზე.
ეს არის სინამდვილე, რომლის შედეგია კანონის ეს ნორმაც.
გამოსავალი რა არის, აბსოლუტურად შეუძლებელია განსაზღვრო (პირადად მე, უკვე ჩავიქნიე ხელი) - კომპეტენციის სიმწირე საბოლოოდ დაღუპავს ნამდვილად საქართველოს!
* * *
vinsaniti
უძრავ ნივთებზეც ასეთი ყ£€ჲბა დაუწესებიათ! სრულიად შესაძლებელია, კონკრეტული ბიზნეს-გეგმისთვის დასჭირდათ და კანონმდებლობაც დააბურთავეს და ხალხიც დაიკიდეს! იციან, მაინც დიდად ვერც მიხვდება მოსახლეობა!

This post has been edited by Правовед on 26 Aug 2020, 21:52

გამარჯობათ , თუ გსმენიათ ან გაგიგიათ მგავსი ამბავი რომ მერიაში გასაჩივრებული ადმინისტრაციული საჩივარი დაკმაყიფილებულიყოს? კითხვას იმიტომ ვსვამ რომ თავიანთი სამსახურის ( არქიტექტურის სამსახურის მიერ გამოცემული ნებართვა) მაქვს გასაჩივრებული და არის რაიმე სანსი რომ ტავიანთივე გამოცემული ბათილად ცნონ? თუ რა თქმა უნდა ყველაფერი მტკიცებულბებითაა გამყარებული , ხდება კი ასეთი რამ პრაქტიკაში?

არის რამე ზღვარი ფულთან დაკავშირებით? ანუ 1000 ლარზე და 100 000 ლარზეც იგივე წესით მოქმედებს აღსრულება?

TRAHMINATORI
წესი ერთია. უბრალოდ პროპორციულობის პრინციპია გასათვალისწინებელი. 1000 ლარიან დავალიანებაზეც შეუსაბამოდ მაღალი ღირებულების ქონების რეალიზაცია და 100 000 ლარზეც არ არის სწორი. თუ მოვალეს ნაკლები ღირებულების ქონება აქვს, რომელიც ვალთან პროპორციულია, უპირატესად ამ ქონების რეალიზაცია უნდა მოხდეს. თუმცა ასეთი ჩანაწერი აღსრულების კანონში არ არის არსად, მაგრამ სწორი გადაწყვეტა ეგაა.

მარკეტში ვიყიდე თევზი პანგასიუსი.ინტერნეტში წავიკითხე სტატია ამ თევზის უვარგისობის შესახებ და მინდა დავაბრუნო.
მაქვს უფლება?
---------------
მივედი და დამიბურნეს ფული!




This post has been edited by temart on 27 Aug 2020, 17:57

გამარჯობა,
1 საათის წინ დამირეკეს. ავუხსენი რომ ჩემი სესხი ხანდაზმულია და აზრი არ აქვს რეკვას, მიბრძანდით სასამართლოში, მიჩივლეთ და მეც მოვალ იქ ვილაპარაკოთ მეთქი. გოგო მეუბნება რომ სასამართლოდან მომიტანე ცნობა რომ შენი სესხი ხანდაზმულიაო და პრობლემა არ იქნება, აღარც მე დაგირეკავ და აღარც შეგაწუხებთო. არსებობს ეგეთი რამე მართლა?[B]