დებილი ვარ
მეთქი მინიშნებაში არ ჩამითვალონოთორე ბევრტი ფილმის მოყვანა შემეძლო
ნათლია, შიმშილის თამაშები, გაქცევა შოუშენკიდან, სევენი, 1984 და რავი კიდე ბევრი
მსჯელობა შემდეგი მქონდა..
დოჩანაშვილის პერსონაჟს შეიძლება ქონდეს ეს ორი არგუმენტითქო..
ერთი რო არსებობს ცუდი ფილმები კარგ კინოზე გადაღებული და მეორე ფანტაზიის უნარს ზღუდავს ფილმები..
რეჟისორისა და მსახიობების "ხატოვან ტყვეობაში" ხვდებითქო..
ხოლო სასარგებლო არ დავაკელი

კარგ კინოზე კარგი გადაღებული ფილმები, წიგნები რომლებიც წარმატებული ფილმის მერე გახდა პოპულარული, ასევე რეჟისორის ცალკეული ხედვები შინაარსის და დასასრულის სხვაგვარად წარმოჩენის შესახებ, რაც ზოგ შემთხვევაში წიგნისას ჯობსთქო..
კიდევ რაღაც ვახსენე მაგრამ აღარ მახსოვს..
დამეწერა რა მაგალითები ((