მომეწონა. ყოჩაღ

ეს ჩემები
დარდისფერ ფიქრში, ოცნების წვეთი, ძალით სულს ღაფავს
იმედიანი ჩუმი ფიქრები, გულში სახლს ნახავს
მზისფერ ტალღებში, ერთ წვეთ სიყვარულს, ქარიშხლით ქარგავს
სიყვარულს, სითბოსფერ ელფერს სულ რომ უნახავს
მე მენატრება შენი უსიტყვო სიყვარულის გამოძახილი
მენატრება შენი ლტოლვა და გრძნობა, სუფთა, ნამდვილი
შენი ეჭვებიც მხიბლავს, შენი სიბრაზე, შენი მახვილი
მახვილი რბილი, მახვილი მწარე, მახვილი ტკბილი
მარწყვისფერ ტუჩებს, დარდისფერ თვალებს, შაქრისფერ სხეულს
გრძნობით მოვნამავ, გავხდი ბედნიერს, ვაჩუქებ ტრფობას
ლამაზ ოცნებას სულში ჩავატან, ვაჩუქებ ნდობას
ნდობას რომელიც დაგავიწყებს ეჭვებს და მტრობას
ბოქლომდადებულ გულზე კაკუნით არ იღება კარი დაცული
კარი დაცული, კარი დიდი და კარი ქალური
სითბოს, ალერსის, სიყვარულის გრძნობით აღვსილი
გასაღები მაქვს, შენი გულისთვის, ყოვლად ფარული
კვლავ ვიღებ კალამს, ვიწყებ ფიქრს, მელანს ვუმალავ
გრძობის პალიტრით, ფერებმშვენიერ ლექსს დავუხატავ
იმ ლამაზ ფიქრებს და ოცნებების ლამაზ ქარიშხლებს
სიმღერით გეტყვი,მოგიყვები ფერად, დიდ ზღაპარს
გულში ჩაგიკრობ, ჩაგეხუტები, გაგათბობ ნაზად
შენი ოცნება ჩემში იცხოვრებს, მარად და მარდად
ბედნიერს გაგხდი, ლამპრად გედგები, გედგები დარად
მე შენ მიყვარდი, მიყვარხარ და მეყვარები მარად.
არ მსურს
არ მსურს რომ მქონდეს ურიცხვი ქონება
სასახლეები და ოქრო–ვერცხლი
არ მსურს მე ტკბობით ვკარგო გონება
და დღე და ღამე ვანთხიო გესლი
არ მსურს მეფობა და არც ბრძენობა
მე ხომ მტვერი ვარ, მიწისგან ქმნილი
არც შექება მსურს და არც დიდება
ჩემს ვიწრო გზაზე უფლისკენ ვივლი
არ მსურს სიმდიდრე, არ მსურს ჯიპები
არ მსურს ღრეობა, ღვინით ჭიქები,
არ მინდა ცხოვრება გავლიო ქეიფით
დიდებულ ტახტზე თბილი ლეიბით
არ მინდა ვსდიო ამაოებას
არ მინდა ვიწყო შენება გოდლის
გულს სიხარული ვერ ეღირსება
ბედნიერება უფლისგან მოდის
არ მინდა შევქმნა ფუჭი სამოთხე
არ მსურს ვიცხოვრო თვითშექმნილ ძეგლში
ქვეყნიერება უფლის გარეშე
უსულდგმულოა საკუთარ ნეშტში.
არ მინდა ფუჭი ამაოება
არ მსურს სიყალბე დროთა და ჟამთა
დღენი წავლენ და წლები გაირბენს
თან ამ ყველაფერს წაიღებს მასთან.
ჩემთვის სიმდიდრე უფლის რწმენაა
ჩემი მიზანი მყოფობა მასთან
ჩემთვის სამოთხე თვით უფალია
და არა ხეხილი ედემის ბაღთან.