Miss_Manette
აქ ჰესეს "ტრამალის მგელია" გარჩეული ასტროლოგიური პერსონაჟებით
იქნებ დაგაინტერესოთ
არ მახსოვს ავტორი , გავარკვევ
ორეულის, პიროვნული „მე“–ს მრავალწახნაგოვნების თემა ჰერმან ჰესეს რომანში „ტრამალის მგელი“ განვითარდა. მთავარი პერსონაჟი ჰარი ჰალერი იტანჯება რამეთუ ვერ მიაღწია სულიერ ჰარმონიას და ერთმანეთს ვერ შეუთავსა მაღალგანვითარებული ინტელექტი, ცხოველური საწყისი და მიდრეკილება მეშთანური ყოფისა და კეთილდღეობისაკენ. ავტორის სიტყვით, ჰალერი „ტანჯვის გენიოსია“. მისი აღზრდით, რომლის საფუძველსაც მისი დათრგუნვა წარმოადგენდა, თუმცა აღსაზრდელის ჭკუისა და სიამაყის წყალობით მას მხოლოდ საკუთარი თავისადმი სიძულვილი გამოუმუშავდა.
ტრამალის მგელის ჩანაწერები, ჯოჯოხეთში, დაბინდული სულის ქაოსში შთასვლას წარმოადგენს, ჯოჯოხეთის გავლასა და ქაოსურ ძალებთან შეჭიდების მყარ სურვილს (თევზების ნიშნისარქეტიპი, რომელიც წარმოადგენს საყოველთაო ქაოსს, პირველად სივრცეს, საიდანაც გამოვიდა ყველა არსება, ეს გულგრილობის, არაცნობიერის სამყაროა, რომელსაც ჰერაკლემ თევზისი (სული) გამოჰგლიჯა, რათა სინათლეზე, ცნობიერისკენ გამოეყვანა – ჰერაკლეს მეთერთმეტე გმირობა). ნამდვილ ტანჯვად, ადამიანის სიცოცხლე იქ იქცევა სადაც ორი ეპოქის, ორი კულტურისა და ორი რელიგიის გადაკვეთაა. ჰარი იმათ ეკუთვნის, ვინც ორი ეპოქის საზღვარზე ყოფნას აღიქვამს, პირადი დაუცველობის გამო, როგორც ტანჯვას. მხოლოდ მუსიკის მოსმენისას, ფოლოსოფოსთა ნაწარმოების კითხვისას ან სატრფოსთან ყოფნისას ახერხებს სულიერად აიჭრას ცაში და იხილოს ღმერთი.
სევდიდან გამოსავალი მარტოობაა. ჰესე თვლის, რომ ჰარისნაირი ადამიანი ბევრია. ასეთ ტიპს ბევრი მხატვარი განეკუთვნება. ოღონდაც ბედნიერების იშვიათ წუთებშიეს მოუსვენარი სულები სილამაზეს განიცდიან.
ჰარის სიმარტოვენ თვითმკვლელობაზე აფიქრა. იგი თვითმკვლელობას აღიქვამს როგორც ადამიანებს, რომლებიც თვს ინგრევენ, რათა დაუბრუნდნენ სათავეს (ეს უკვე ღრიანკალურია). მეშჩანური ყოფის მიზიდულობა განისაზღვრება მისთვის წონასწორობის მონახვის მისწრაფებით.
ღებულობს რჩევას ჩაიხედოს საკუთარი სულის ქაოსში (ჩავიდეს ჯოჯოხეთში), რათა ადამიანმა და მგელმა ერთმანეთი შეიცნონ. თავის სულთან (ანიმასთან) – ჰერმინთან სეხვედრა, ვისი სახელის გამოცნობას ის ახერხებს მხოლოდ მათი ნაცნობობის ბოლოს, როდესაც უნდა მოეკლა ის, უხსნის მას საკუთარი სულის მრავალწახნაგურობას.
ჰარი მხოლოდ პოეზიის, ფოლოსოფიის, დახვეწილი სპეციალისტი იყო, ხოლო პიროვნებაში არსებულ დანარჩენ ინსტინქტებს, აღიქვამდა როგორც ტვირთს და ტრამალის მგელი უწოდა.
ჰერმინა, რომელიც მის ბავშვობის მეგობარს – ჰერმანს– ჰგავს, მეძავია, რომელიც მზადაა მოესადაგოს და სიამოვნება მიიღოს სიცოცხლის ყველა გამოვლინებიდან (რომანის ბოლოს ჰალერი მას სწორედ ამიტომ კლავს). ის ჰარის ასწავლის დაინახოს და აღიქვას ცხოვრების სხვა მხარეებიც. ჰარიმ სიყვარულის სხვა მხარეებიც რომ შეიცნოს, მას მოჰყავს მეგობარი – მარია და ახლა ჰარი იშვიათად იხსენებს თავის სატრფოს – ერიკას (თევზების არქეტიპის შეცვლა ღრიანკლის არქეტიპით).
ეპოქა არაერთმნიშვნელოვანების და მთავარი გმირის აბურდული გონების სიმბოლოდ ნაწარმოებში საქსაფონისტ პაბლოს მიერ წარმოდგენილი ჯაზი გვევლინება. ის ასევე წარმოადგენს სხვადასხვა სტილების და მიმართულებების ნარევს და უპირისპირდება უკვდავთა სამეფოს, მუდმივ ღირებულებათა სფეროს.
ტრამალის მგლების წვრთნა „სიყვარულში“ გასვლაა, როდესაც ყველა ქალიშვილი შეიძლება მას ეკუთვნოდეს.
ჰარის (ტრამალის მგლის) ცნობიერების მდგომარეობის გადმოცემის მიზნით ჰერმან ჰესე მიმართავს კ. გ. იუნგის ფსიქოლოგიურ მეთოდებს, მის ცნებებს: ეგოს (თვითშეგნებას), ანიმას (სულს) და მეს. პაბლო და მარია ჰარი ჰალერის მეები არიან.