რეინკარნაცია, რას ფიქრობთ?!

ხომ არსებობს თამაშები(ლაინეიჯი მაგ) სადაც ირჩევ პერსონაჟს რომელიც "შენ " ხარ... დადიხარ მერე "შენ" არარეალურ, ციფრულ სამყაროში, იბრძვი, აშენებ (თამაშს გააჩნია) სხვა "ადამიანებიც" მოძრაობენ, ეცნობი, ეკონტაქტები, გკლავენ... ანუ ცხოვრება გაქვს სადღაც
მერე თავიდან ქმნი ახალ "შენს" დააშ
რეალურად შენ გაცილებით წკვიანი, მგრძნობიარე და სრულყოფილი ხარ
ასეა ჩემი აზრით რეინკარნაციები და ჩვენი სულიც... ჩვენი ხორცსესხმულ ადამიანზე გაცილებით კი არა და წარმოუდგენლად განვითარებული და ძლიერი სული ზის და ქმნის პერსონაჟებს დედამიწისეულ საყოველთაო თამაშში (მატრიცას ამას ეძახით მგონი ხო?) ...ხან ღარიბ ლამაზ პეტრედ მოევლინება, რომ მოკვდება ახლა მდიდარ მაგრამ მახინჯ ავადმყოფ პრინცად -წიპა ესპანელი ჰაბსბურგების ბოლო პრინცი. ეს მოკვდება ახლა მანიაკ ივანედ მოევლინება და ასე...
უბრალოდ აზრი? ყველანაირ როლში ყოფნით უნდა მიიღოს გამოცდილება? მერე რა მოხდება?

John Jolie

ეს ბედის გამოცდილებები მას უნარებს უნვითარებს და შემდეგი ეტაპია ანგელოზის იერარქია...
ეს იერარქიები ჩვენს განვითარებას აკვირდებიან და გარკვეულად გვეხმარებიან კიდეც...

ადამიანის ჩათვლით სულ ათი იერარქია ვიცით და ესენია:

1.სერაფიმები - (სიყვარულის სულნი)
2. ქერუბიმები - (ჰარმონიის სულნი)
3. მეუფენი - (ნებელობის სულნი)

4. ბატონები (Kyriotetes) - (სიბრძნის სულნი)
5. ძალოვანნი (Dynameis, Mahat) - (მოძრაობის სულნი)
6. განმგებლები (Exusiai, Elohim) - (ფორმის სულნი)

7. საწყისნი - (დროის სულნი)
8. მთავარანგელოზნი - (ერთა/ერის სულნი)
9. ანგელოზები - (ინდივიდთა სულნი ანუ ინდივიდთა მფარველნი)

10. ადამიანები

შემდეგ მოდის ცხოველთა სამყარო და
მცენარეული სამყარო...

და სულ ბოლოს მინერალური სამყარო ანუ მატერია...

Artist

აზრი? ჩემი "მე" თუ მარადიული არაა და მე როგორც კონსტანტინე გავქრები, ნული ფასი აქვს ამ გამოცდილებებს.

Konstantin_Logos

არ გაქრები თუ ძალიან არ მოინდომებ და შავ მაგიაში არ გაეხვევი... ადამიანის სული უკვდავია და ისევ და ისევ
მოდის თავის მე-ობაც იგივეა როგორც კი გარკვეულ წლოვანებაში შედის, უბრალოდ სხვადასხვა დროა ხოლმე...

Artist

არ გავქრები როგორც კონსტანტინე თუ როგორც გაურკვეველი წარმომავლობის "მე"?

მეობა როგორაა იგივე როცა სხვადასსხვა იკნარნაციაში სხვადასხვა პიროვნება ხარ? ყველა პიროვნებას თავისი ეგო გააჩნია, თავისი თვითიდენტიფიკაცია. მე საკუთარ თავს მხოლოდ კონსტანტინესთან ვაიდენტიფიცირებ. თუ მე კონსტანტინეც ვარ და ჯულიეტაც წინა ცხოვრებიდან, ესეიგი მინიმუმ ორი ეგო მაქვს, ერთი რომელიც მახსოვს და მეორე რომელიც წაშლილია. ის ვინც წაშლილია ვერ განვითარდება, რადგანაც მასთან ვერ ვაიდენტიფიცირებ თავს, შესაბამისად ამ ცხოვრებაში მხოლოდ კონსტანტინე განვითარდება და შემდეგ ინკარნაციაში ვერ განვითარდება რადგანაც შემდეგ ინკარნაციაში სხვა პიროვნება ვიქნები, რომელსაც კონსტანტინეს და ჯულიეტას გამოცდილება ვერ გამოადგება მეხსიერების არქონის გამო.
და ასე ლოგიკური ჯაჭვით მივალთ საწყის წერტილამდე კითხვით: ჩემი სული ვის წარმოადგენს? რაში სჭირდება მას განვითარება თუ სხეულის გარეთ მას თვითიდენტიფიკაცია არ შეუძლია? თუ შეუძლია თვითიდენტიფიკაცია, მაშინ ვისთან/რასთან? რატომ გაჩნდა ჩემი სული სხეულის გარეშე? რაში სჭირდება არამატერიალურ სულს მატერიალური გამოცდილება თუ ის მატერიალურ რეალობასთან არ გააიგივებს თავს საბოლოოდ, ანუ თუ მე არც კონსტანტინე ვარ და არც ჯულიეტა და ვარ მხოლოდ სულიერი რაობა - რომელიც არსობრივად მატერიალურ რეალობაზე უპირატესია, მაშინ მატერიალურ სხეულში განვითარება მისთვის შეუძლებელი იქნება. ეს იგივეა რომ ადამიანი ჭიანჭველის ან ღორის გამოცდილებამ განავითაროს, რაც აბსურდია.

Konstantin_Logos

ადამიანს არ სჭირდება სხვადასხვა ცხოვრებაში მიღებული გამოცდილებიდან გამომდინარე მისი გახსენება ანდა რომელიმე პიროვნებასთან მუდმივი იდენტიფიკაცია... ადამიანის სული მატერიალურ სამყაროში იძენს უნარებს
და ამ უნარების შესაძენად მოდის დედამიწაზე ანუ მატერიაში, შემდგომ ცხოვრებაში ეს უნარები თან ახლავს მის სულს გარდასხეულებისას. სწორედ ამიტომ მოდის ადამიანი ხან ქალად და ხან კაცად, რომ ის ღებულობს სხვადასხვა
გამოცდილებას და უნარებს იძენს... ეს უნარები სახეზეა შემდგომ ინკარნაციაშიც მაგ. ნიჭის სახით... სულაც არ საჭიროებს რაიმეს კონკრეტულის გახსენებას, მაგრამ ეს უკანასკნელიც შესაძლებელი ხდება გარკვეულ განვითარების ეტაპზე...

სადღაც მჯერა რეირკანაციის მაგრამ დეჯავიუს დონეზე რა

Aunties

დეჟავუ სულ სხვა რამაა, რეინკარნაცია კი სულის გარდასხეულებაა ანუ
სხვადასხვა დროში მოსვლა და გარკვეულ ოჯახში ცხოვრებას ნიშნავს...

დეჟავუ კი ისაა როცა გგონია, განცდაა ასეთი, რომ ესა თუ ის სიტუაცია უკვე იყო შენს ცხოვრებაში..

თავი რო მოვიკლა რა მოხდება ? ძაან დავისჯები ვითომ ?

This post has been edited by ophelia21 on 6 Aug 2022, 15:55

ophelia21
ამისტვის დარეგისტრირდი რო ეგ გეკითხა. ჯობია ამოიგდო თავიდან ეს აზრი. გამოსავალი ყველაფრიდან შეიძლება იპოვო.

ყველაფერი დროებითია. ცუდ დროს აუცილებლად კარგი ცვლის. ასე ვთქვატ ფაზებია ჩვენი ცხოვრება. სხვადასხვა გამოცდას გავდივართ. სუიციდი ყველაზე ცუდი რამაა

ophelia21
არაა ეგ კარგი აზრი
გარკვეული აქტივობები შეცვალე შენს ცხოვრებაში.
სხეული თავისი ბუნებით არის ზარმაცი, ჩვენ ვამოძრავებთ და თუ არაფერს ვაკეთებთ, ატროფია ახასიათებს. ამიტომ სჯობს ფიზიკურად დაიღალო, იმუშავო, იარო, ირბინო, ისეირნო თუნდაც

გონებრივადაც დაიტვირთე თავი. წიგნი, ფილმი

რამე ისეთი აკეთე, რის შედეგსაც თვალნათლივ დაინახავ. იქნება ეს ლოგინის გასწორება, სახლის გამოგვა და ა.შ. ხელშესახებად ხედავდე რომ რაღაცას აკეთებ, აუმჯობესებ. წვრილმანით დაიწყე

ცუდს აზრი არ აქვს. რაც მეტად უჯდები, მით უფრო ღრმა ტრაკში მიდიხარ.

Konstantin_Logos
ადამიანის დაბადების მომენტში განპირობებულია შესაბამისი თვისებების სულის გადმოსვლა. კონკრეტული კომბინაცია, რომელიც კონკრეტულ სულიერ, ენერგეტიკულ დერეფანს ხსნის კონკრეტული თვისებების სულისთვის და დედამიწაზე მისი ოპტიმალურად განვითარების გზაც განსაზღვრულია. თუმცა თავისუფალი ნების პირობებში ადამიანს შეუძლია ამ განსაზღვრული გზიდან გადახვევა და ამ შემთხვევაში აქტიურდება სწორედ კარმა, რომ ადამიანი უკან, „ოპტიმალური განვითარების“ ანუ „სასიცოცხლო მისიის“ გზაზე დააბრუნოს...
სული, მატერიალურ სამყაროს იყენებს განვითარებისთვის, სულიერი თვისებების შეძენისთვის. მატერიალური გონება, მოწყობილია ისე, რომ ნებისმიერი სურვილი ჩვევაში გადაიტანოს და ჩვევა, თვისებად აქციოს. ზუსტად ეს თვისებები რჩება სულთან. დანარჩენი კი კვდება სხეულთან ერთად. ნებისმიერი სული უკვდავია სხეულისგან განსხვავებით.
სულიერი თვისებები რჩება ქვეცნობიერში. ანუ სულმა ყველა ინკარნაციიდან შეძენილი თვისება და ცოდნა იცის. აი, მატერიალური სხეული რამდენად შეძლებს სულთა ჰარმონიაში იცხოვრობს, იმის შესაბამისად შეძლებს ამ თვისებების გახსენებას.
სულს განვითარება სჭირდება პირველწყაროსთან ურთიერთობისთვის. ფაქტიურად, მატერიალური სხეულის სიკვდილის შემდეგ, სული ბრუნდება სახლში, შინ. ანუ ხდება სულიერი გარდაცვალება და რასაც ჩვენ სიკვდილს ვეძახით, ეგ მატერიალური მხარეა მხოლოდ.

* * *
ophelia21

თითოეულ ადამიანში დევს კოდი: მე ვარსებობ ! მას ამის გააზრებისთვის შეიძლება მთელი ცხოვრება დასჭირდეს. როცა ადამიანი თვითმკვლელობას მიმართავს, ამ შემთხვევაში ის უკვე არჩევანს აკეთებს "მე არ ვარსებობ !" სასარგებლოდ. შესაბამისად, ის თანხმდება სრულიად განუდგეს საკუთარ პირველწყაროს.
ანუ, თვითმკვლელობა გამოსავალი არ არის. პრობლემა მაინც პრობლემად დარჩება
შენს გასავლელ გზას სხვა არასოდეს გაივლის. განა იმიტომ, რომ სურვილი არ ექნება. შეუძლებელია.

This post has been edited by VADA on 16 Aug 2022, 18:17

Artist
წინა ცხოვრებაში ვინ ვიყავი?

Pannialny

ადამიანის კარმის შესწავლისას შესაძლებელია იმის დადგენაც თუ ვინ იყო ის წინა ცხოვრებაში,
მაგრამ კარმა-ანუ ბედი არც თუ ისე ადვილი შესასწავლია. ადამიანი გარდაცვალების შემდეგ გადის
კამალოკას ანუ განსაწმენდელს... სადაც ის იმყოფება ერთი მესამედი დროის განმავლობაში თავისი
ცხოვრებაში ყოფნიდან... შემდეგ ხდება მზადება შემდეგი ინკარნაციისთვის... და ეს პროცესია ყველაზე
რთული თუ სად მოვა ადამიანი რომელ ქვეანაში, რომელ მშობლებთან და რა ადამიანების გარემოცვაში...

ისე ნორმალური რითმი დაახლოვებით 1300 წელია სადაც ადამიანი ხან ქალად მოდის და ხან კაცად... არის
გამონაკლისებიც მაგ. ხელთდასხმულებს შეუძლიათ მოსვლა როცა მათ სურთ და სულ ერთი სქესით თუ
თვითონ თვლიან საჭიროდ... ვინაიდან ისინი ბედისგან /კარმა/ თავისუფალნი არიან...

რაც შეეხება შენს შეკითხვას? შენ თვითონ უნდა იპოვო იმისდა მიხედვით თუ რა გარემოში გიწევს ცხოვრება
და რა განვითარებას გადიხარ, ვინ გახვევია ირგვლივ... აი ამ პარამეტრებით უნდა გაარკვიო თუ ვინ იყავი
წინა ცხოვრებაში... ჩემი აზრით ქალი იქნებოდი...

ან არსებობს. ან არ არსებობს.