მედიტაცია, ანუ ღრმა განსჯა

წოლის დროს გამოვა მდტც?როგორ Uნდა გავიგო ვმედიტირებ თუ არა?

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

არის აგრეთვე სიტყვებით მედიტაცია ანუ გულში წარმოთქმით, ლოცვაც მედიტაციაა თუ გულის სიღრმიდან ითქმის.

აქ ორ ასეთ სამედიტაციოდ გამოსადეგ ტექსტს დავწერ:

1.
მე ვიძინებ...

გაღვიძებამდის ჩემი სამშვინველი გადაინაცვლებს სულიერ სამყაროში,
იქ ის შეხვდება არსის ძალას, ჩემი მიწიერი ცხოვრების წინამძღვარს,
რომელიც იმყოფება სულიერ სამყაროში, რომელიც დაჰნათის ჩემს თავს.
იქ ის შეხვდება თავის გენიას და როცა გავიღვიძებ განცდილი მექნება ჩემს
გენიასთან შეხვედრა. დაე ჩემი გენიის ფრთები შეეხონ ჩემს სამშვინველს...

(ყოველი ძილის დროს ხდება მფარეველ ანგელოზთან შეხება, ეს მიმართვა შეგვახსენებს ამას)

2.
სიტყვაო მაცხოვრისაო
გამაღვიძე მე
ძალაო მაცხოვრისაო
განმსჭვალე მე
სიყვარულო მაცხოვრისაო
წარმიძეღ მე
რათა ჩემი მიწიერი "მე"
შევიცნო
დავძლიო და
სულიერი მე-თი განვსჭვალო ..

This post has been edited by Artist on 24 Jan 2018, 17:36

მედიტაცია რამდენად ეხმარება ადამიანს კომპლექსების მოხსნაში? ანუ ვთქვათ 3 წელი ვიმედიტირე(ვგულისხმობ მედიტაციას მონდომებით და სტაბილურად) და მერე შევწყვიტე, ასეთ შემთხვევაში შემდეგი დროის განმავლობაში კიდე შემაწუხებს უკვე დაძლეული კომპლექსები? კომპეტენტური ადამიანისგან მჭირდება პასუხი.

კიდევ მაინტერესებს რამდენად უსაფრთხოა მედიტაცია. ზოგმა დაწერა სუნთქვა მიჩერდებოდა მედიტაციის პროცესშიო, ზოგმა ფეხი გამეთიშა უცებ და მაგას ვაბრალებო და ერთ-ერთმა, როგორც შევატყვე, გამოცდილმა იუზერმა დაწერა რო ყოფილა შემთხვევები როცა შესულან მარა მერე ვეღარ გამოსულანო.
და მედიტაციას დროში აქ შეზღუდვა თუ როცა მინდა რამდენი ხნითაც მინდა იმდენ ხანს შემიძლია მედიტირება?
* * *
უძილობა მჭირს. ჯიდიპედიას სიუჟეტს ვუყურე და უძილობისთვისაც კარგიაო

mishoij
მედიტაცია იგივე სავარჯიშოა ტვინისთვის როგორც მაგ. ენების შესწავლა, ანუ ვითარდება განსაზღვრული მიმართულებით.
დროთა განმავლობაში, ვარჯიშის, მეცადინეობის გარეშე, მიღწეული შედეგი იკარგება.

მადლობა.

ეხლა კიდე ვცადე მედიტაციის საწყისი ეტაპი სუნთქვაზე დაკვირვებით. ხოდა, 15 წუთის მერე ვგრძნობდი რო თვთალთ მიბნელდებოდა და თითქოს გონება გათიშვას იწყებდა, ძილის მორევას გავდა და მომეჩვენა რო რაღაც მხრივ სასიამოვნოც იყო. რო არ შემეწყვიტა მეგონა დავვარდებოდი საწოლზე და გავითიშებოდი(მგონი მართლა ესე მოხდებოდა).რო დავაკვირდი ვსუნთქავდი. შემეშინდა და შევწყვიტე მაშინვე. რისი ბრალი შეიძლება იყოს ? რას ვაკეთებ არასწორად?

ისე პროცესის დროს კარგად ვგრძნობდი გულის მუშაობას, თითქოს ნეკნების მუშაობასაც და სხვა ორგანოებისაც.

mishoij
2-ს 15 წუთზე კი მოგერეოდა ძილი...

არ იფიქრო საერთოდ მედიტაციაზე, არ დაისახო მიზნად, არ კონცენტრირდე შედეგზე, ანუ მოლოდინის რეჟიმში ნუ იქნები. დააკვირდი როგორც ბუნებრივ პროცესს შენს სუნთქვას, სხეულს... როგორც მდინარის დინებას ნაპირიდან

მაგ მედიტაციას ნუ ეხუმრებით.
სადმე არ გაიჭედოთ!..

მე მითქვამს

Universe
ნაღდად არ მეძინებოდა. პროსტა მგონი ტვინი მეთიშეობდა ავტომატურად ან მეთვითონ ვცდილობდი გათიშვას და მაგიტო დამემართა ეგრე.
კარგი რჩევაა. გავითვალისწინებ ამის მერე

Lаki
შენი გამოცდილებიდან ამბობ ამას? თავიდან ეჭვის თვალით ვუყურებდი მე, მარა იმდენი წყარო ვნახე მედიტაციის შესახებ და ზოგი ასე თუ ისე სანდო რო თავს უფლება მივეცი დამეწყო მედიტაცია

mishoij

არა
წაკითხულ/მოემენილიდან.

შენი საქმის სენ იცი, მაგრამ უფრთხილდი
არა ეგ სათამაშო/გასართობი საქმიანობა. კი არა და ვიღაც უნდა გყავდეს მაგ დროს გვერდით ოთახში, ანუ სადმე შორიახლოს.

სუნთქვისას ჰაერი ცხვირით უნდა ჩავისუნთქო და პირით ამოვისუნთქო ხო?

mishoij

უკვე დაძლეული არ შეგაწუხებს, თუ მართლა დაძლიე და დროებით თავი არ მოიტყუე, მაგრამ თუ რაიმე
სისუსტე დაგრჩა და არ გაძლიერდი საკმარისად შესაძლოა სხვა კომპლექსები გაგიჩნდეს...

დროს იმდენად არა აქვს მნიშვნელობა როგორც ხარისხს, ხუთი წუთიც დღეში საკმარისია, მაგრამ
მთავარია ერთი და იგივე დროს ზუსტად უნდა დაინიშნო დრო და იმ დროს შეასრულო არცერთი
წუთით არ დააგვიანო... ამ დროს, ვინაიდან შენ გეგმავ, თავისუფალი ნება მოქმედებს და გეხმარება...

* * *

დიახ... თან ცნობიერებაც უნდა დააყოლო, როცა ჩაისუნთქავ სამყარო შემოდის შენში
და როცა ამოისუნთქავ პრობლემები გამოგაქვს გარეთ ანუ ცუდი რაც არის ამოყრი..

ამიტომაც როცა ჩაისუნთქავ (ეცადე რომ სუფთა ჰაერზე იყო) ეს ჩანასუნთქი ჰაერი
ცოტა ხანს უნდა გააჩერო შენში, რომ კარგად გამოევლოს და მერე ბოლომდე ამოისუნთქო
და ბოლოში ისევ გააჩერო სუნთქვა ცოტახანს, სისუფთავე განიცადო შენში ამ დროს ....

Artist
მადლობა

ეხლა ვცადე მედიტაცია ეგრე და მხოლოდ სუნთქვაზე დაკვირვებას მგონი განსხვავებული შედეგი აქ.

მარტო სუნთქვაზე როცა ვაკეთებ კონცენტრაციას, მედიტაციის(თუ შეილება მედიტაცია დავარქვათ) შემდეგ ყველანაირი აზრისგან თითქოს გათავისუფლებული ვარ, სხეული დაცლილია ემოციევისგან. მაგალითად, მანქანის, ქარის, ნაბიჯების ხმა მკვეთრად მესმის, აღარ ვფიქრობ უაზრო დეტალებზე.

რაც შეეხება შენს მიერ ნასწავლ მედიტაციას.
თითქოს დიდი არაფერი შედეგი არ მიმიღია ეხლა, ცოტა დავმშვიდდი და აზრებისგანაც გავთავისუფლდი ასე თუ ისე.(შეიძლება უფრო იმის ბრალია რო ახალი დაწყებული მაქ) ჩასუნთქვისას ავტომატირად ვფიქრობდი, ჩემთვის კარგ სამყაროზე, ახალ, ლამაზ დღზე და ამოსუნთქვისას ყველა ის უარყოფითი მომენტი მახსენდებოდა, რომლებიც დღეს მქონდა.

მგონი არასწორი გზით წავიყვანე პროცესი და შენ როგორც მომწერე ზუსტად ეგრე უნდა მექნა არა? ვთქვათ, ამოსუნთქვისას უნდა შთავაგონო ჩემს თავს რომ ნეგატივი და ყველა პრობლემა მიდის, ოღონდ არ უნდა წარმოვიდგინო კონკრეტულად ეს პრობლემები არა?

საერთოდ, კონკრეტულად ასეთი ტიპის მედიტაცია რატომ მირჩიე ? როგორც წავიკითხე რამდენიმეგან, დამწყებები უბრალოდ სუნთქვაზე კონცენტრაციის გაკეთებით იწყებენ.

მე სხვანაირი წარმოდგენა მაქვს მედიტაციაზე მე მიმაჩნია რომ ადამიანს კომპლექსები აწუხებს პრანის ანუ სასიცოცხლო ენერგიის გამო ხოლო მედიტაცია ახდენს პრანის გენერირებას თუ მაგალითად შენ 3 წელია მედიტირებ და შენ უფრო მეტ პრანას ანუ სასიცოცხლო ენერგიის გენერირებას ახდენ ვიდრე ხარჯავ ყოველდღე მაშინ იქნები კარგ ხასიათზე და კომპლექსები არ შეგაწუხებს რადგან აი ეს გრძნობა თვითონ გამოდის სასიცოცხლო ენერგიისგან კარგი ხასიათი და ამაღლებული გრძნობა ზუსტად არის პრანისგან. ხოდა თუ გაანებ მედიტაციას თავს და პრანის დაგროვება აღარ მოხდება დაიწყება აკუმულირებული რესურსების ხარჯვა და შემდეგ უკვე გადახვალ მინუსებში და 1 თვეში ან 2 თვეში ის კომპლექსებიც უკან დაბრუნდება დპრესიაც შიშებიც და ასე შემდეგ რადგან ყველა კომპლექსი მაინც შიშდან გამოდის მე ესე მიმაჩნია.

mishoij

მხოლოდ სუნთქვაზე უნდა გააკეთო კონცენტრაცია დიახ, აქ უბრალოდ ცნობიერი მომენტი შემოდის რომ მხოლოდ ავტომატურად არ კეთდებოდეს, თანაც წარმოდგენები არაა საჭირო,
უბრალოდ განცდა საკმარისია... ნუ რომ სცადე თუ არ ღებულობს შენი შინაგანი მაშინ სხვა მედიტაცია უნდა მონახო, სხვა ფორმა, რომელიც შენს შინაგანთან უფრო ჰარმონიაში იქნება..

ყველა თავისას პოულობს საბოლოოდ
...

დიახ...

უფრო კარგი მედიტაციაა, როცა აზრებზე ახდენ კონცენტრაციას, წარმოდგენებისგან განთავისუფლებისთვის, თანაც ძალზედ უწყინარი და ყველანაირად გაძლიერებს..

უნდა აიღო რაიმე საგანი (კენჭი, ან სანთებელა თუ რაიმე პატარა საგანი) და მერე დახუჭო თვალები და წარმოიდგინო ეს საგანი რამდენხანსაც შესძლებ მის წარმოდგენას...
მერე ისევ გაიმეორო, გაახილო თვალები და შეხედო იმ საგანს და ისევ დახუჭული თვალებით აზრებში წარმოიდგინო...

მედიტაცია ყოველთვის უნდა გაცნობიერებული იყოს და არა ბრმად კეთება, ამიტომაც ეხლა ცნობიერ ელემენტს შევიტან ამ უკანასკნელ მედიტაციაში:

როდესაც ამ საგანს წარმოიდგენ ამ დროს თავისულდები სხვა აზრებისგან, აგრეთვე მიხვდები რომ აზრთა სამყარო გიძალიანდება და არ გაძლევს საშუალებას
რომ ეს წარმოდგენა დიდხანს შეინარჩუნო, სხვა აზრები შემოდის შენში ანდა იმ საგანს შეატყობ როგორ ეკარგება ფორმა და არ გემორჩილება, ამ მედიტაციის
დროს გიძლიერდება კონცენტრაციის უნარი და დაკვირვების, მერე ცხოვრებაში უფრო დასანახი ხდება შენთვის თუ როგორ ფლობენ ადამიანს ის მოტივები
რომლებიც სხვადასხვა აზრებს წარმოშობს, იმასაც კარგად დაინახავ მერე თუ რა მიზეზები მოქმედებენ და გადააქვთ შენი ყურადღება ერთი აზრიდან მეორეზე.

ამ დროს გიძლიერდება საკუთარი ნებელობაც, ვინაიდან ამ საგნის ფორმის შენარჩუნებისას იბრძვი იმ ერთი აზრის შენარჩუნებისთვის, ამ დროს ხდება ის რომ
შენ სწავლობ საკუთარი თავის ფლობას, უბრალოდ რომ თავისუფლდები მაგ. სუნთქვის მედიტატიისას ამით უბრალოდ თავისუფლდები პრობლემატურ აზრებისგან,
ეს კარგია, მაგრამ როცა მოიპოვებ ამ აზრების დანახვის და მათი იგნორირების უნარს და მიხვდები რომ ეს აზრები შენი კი არაა შემოსულია უბრალოდ...აი მაშინ
ვითარდები კიდეც... ძლიერდები...