მაღაზიაში შევედით მე და მამაჩემი:
მთლიანი ორმოცდაათლარიანი მქონდა, რაღაცის ყიდვა მინდოდა, 20 ლარი ღირდა და ხურდა არ აღმოაჩნდა გამყიდველს. მამაჩემი მეუბნება, გინდა გაგიცვალო ფული?

მართლა გამიცვალა

ოცი ლარი გადაიხადა და მთლიანი 50ლარიანი ჯიბეში ჩაიდო

(ზოდიაქოთი თევზია)
* * *
მხედველობის პრობლემა მაქვს. სანამ ძალიან არ გამიჭირდა, ექიმთან არ მივედი. ექიმმა დამამშვიდა, არ არის პროგრესირებადი და 50 წლის ასაკში 100%-იანი მხედველობა აღდგიდგებაო.
ჩემი რეპლიკა, რა ყველაფერი 50 წლის ასაკში მექნება თქო?

ისევ მხედველობის პრობლემაზე: სათვალის შერჩევას თუ ამდენი თავსატეხი ახლდა თან, არ ვიცოდი. მოკლედ, ვიყიდე ერთი სათვალე და ჩემს გარდა არავის მოეწონა

ნუ, მივხდი, რომ მომიწევდა ახალი სათვალის ყიდვა

მთელი ორი კვირა ვეძებდი. ამ ძიების პროცესში მამაჩემი მეხმარებოდა. როცა სათვალეს ვიკეთებდი, საკუთარ თავს ბუნდოვნად ვხედავდი (ყველა ჩარჩოს პლასტიკატები აქვს და სპეციალური მინის გარეშე უფრო აბინდებს მხედველობას), ამიტომ ყველაზე მეტად მამაჩემის აზრი მაინტერესებდა. ერთი სათვალე მოვიზომე, ორი, სამი, ოთხი და ყველა ჯერზე მამაჩემს ვეკითხებოდი მიხდებოდა თუ არა

მეათე რომ მოვიზომე, მამაჩემი მეუბნება: ჩაიხედე სარკეში და დაინახავ გიხდება თუ არა

ძალიან შავი იუმორი მეჩვენა იმ წუთას
This post has been edited by nino7ka on 7 May 2015, 14:37