ნათლობა, როდის? რატომ?

მონათლული ვარ შორეულ ბავშვობაში. არც მახსოვს როგორ მოხდა ეს ყველაფერი და ნათლიაც იმის მერე ორჯერ თუ მეყოლება ნანახი. ქრისტიანი მქვია "ოფიციალურად", არადა რატომ?

რატომ წამართვეს არჩევანის თავისუფლება?
რატომ ართმევს ყველა მშობელი თავის შვილს არჩევანის თავისუფლებას, გააზრებული ნაბიჯის გადადგმის შანსს?

ბაპტისტებს აქვთ თუ არ ვცდები ასეთი წესი, ინათლება მხოლოდ ის, ვინც მორწმუნეა. ანუ ნათლავენ მხოლოდ ზრდასრულ ასაკში.

როგორ ფიქრობთ, რა სჯობს, ის რაც ხდება უმეტესად - მონათვლა გაუაზრებელ ასაკში და ამ ფაქტის სამუდამოდ დავიწყება ნათლიასთან ერთად, თუ მონათვლა საკუთარი გადაწყვეტილებით, ზრდასრულ ასაკში, როდესაც უკვე ზუსტად იცი, რომ ეს არის ის, რისიც გწამს და რაც გჭირდება?...

ჩემს შვილს ნამდვილად არ მოვნათლავ.
არც ჩემს აზრებს მოვახვევ თავს.
შევეცდები რომ ყველანაირი ინფორმაცია მივაწოდო, რომ წამოიზრდება.
მერე თვითონ გადაწყვიტოს...

ოხ თორე ეხლა შენც ჯაჭვებივით არ გამძიმებდეს ის ფაქტი რო მონათლული ხარ

Kissie
არჩევანის ტავისუფლება არავის წაურთმევია... მათ გადმოგცეს ის რაც თავად გააჩნდათ... გენები, ეროვნება,გვარი, ენა, სარწმუნოება, მათს საზოგადოებაში არსებული წესები და ჩვეულებები. ეს იგივეა მშობლებს რომ პრეტენზია წაუყენო ქართულად რატო გამზარდეთ ან ეს სახელი რატო დამარქვით და სხვა არაო. არ მოგწონს? შეიცვალე რა პრობლემაა???

Kissie

მე კიდევ ერთხელ
ნათლიის ინსტიტუტუი არასოდეს მესმოდა,ზოგი მოვალეობის გამო ნატლავს სხვებს,უარს რომ ევრ ეუბნებიან ახლობლის შემოთავაზებას

არჩევანის თავისუფლება ყოველთვის გაქვს,სანამ ცოცხალი ხარ და სხეულზე vital signs აღგენიშნება

იმიტომ რომ ქარისტიანობა საქართველოში პრაქტიკულად სახელმწიფო რელიგიაა

რა თქმა უნდა მეორე

+1

Zyklon

ოოხ
აი მე პირადად ეგ საერთოდ არ მაწუხებს (როგორც დედაჩემმა თქვა, შენ უბრალოდ წყალი შეგაშხაპუნესო ), მაგრამ მაინც... იდეურად - ბავშვობიდანვე მომისპეს არჩევანის საშუალება. მერე მე თითონ რომ არ მეფაფხურა რაღაც.

nakash
მე ჩემი მშობლებისადმი არ მაქვს პრეტენზია, ინერციით გააკეთეს ის, რაც ასევე ინერციით გააკეთეს მათმა მშOბლებმა, აქ ცოტა სხვა რამეშია საქმე - მე საერთოდ არ მესმის, რატომ ნათლავს ეკლესია თოთო ბავშვებს.


ტანკე

კაცის პატივისცემა თუ გინდა ჩვენთან, ბავშვი უნდა მოანათვლინო.
მერე თან ნათლიობაზე უარის ტქმა არ შეიძლება.
მერე იმ "კაცს" იმ მიზეზით, რომ შენი შვილის ნათლიაა, უამრავჯერ შეაწუხებ სხვადასხვა მიზეზით და მირონის მადლის თუ მსგავსი მისტიური რამის გამო იძულებული იქნება, შიგადაშIგ გიკეთოს საქმეები
ესეც ქართული ნათლიობა

ოიჰ ჩვენს საზოგადოებაში ვის აქვს არჩევანის თავისუფლება?

კარგად მახსოვს ერთი პერიოდი მერაბიშვილზე ხალხი როგორ რეაგირებდა:
-ფუი, ეგ კათოლიკე ყოფილა...

This post has been edited by Kissie on 15 Jan 2007, 03:42

Kissie

გახდები დედა და მერე დაწერე ეგეთი რამ

Kissie

მაიც.... ეს ორივე შენო ნაწერი არაა???


This post has been edited by nakash on 15 Jan 2007, 03:55

Kissie

ხო ჩვენთან ნათლობას სხვა დატვირთვა აქვს,მთავარია დიდი კაცი იყოს ან ფულიანი და მნიშვნელობა არა აქვს მის სულიერ სიწმინდეს(80% მაინც)

pudelblack
არა მგონია დედობამ რამე შეცვალოს

nakash
პირდაპირი გაგებით არ დამიწერია, თუ ვერ ჩაწვდი, შეგიძლია გაატარო.

მათთვის, ვინც კიდევ ვერ გაიგო: ეს თემა არაა ჩემზე,ა რაა იმაზე, რომ მე ჩემს მშობლებს ვერ ვიტან, იმიტომ რომ მომნათლეს, და აშ./

ეს თეეემა არის ადრეულ ასაკში ნათლობის ავკარგიანობის შე სა ხებ!

ადრეული (ჩვილობისას) ნათლობა ზოგადად შეიძლება აღვიქვათ, როგორც კულტურული ძალადობა. ოღონდ ათნროპოლოგიური მიდგომით გავიაზროთ "ძალადობა", მას შეფასებით დატვირთვას ნუ მივცემთ, ნურც მის ასე ვთქვათ 'დელეგიტიმაციას' შევეცდებით. მივიღოთ ეს (გავიაზროთ მაინც), როგორც კონტექსტის მოცემულობა. ანალოგიურად ვაჩვევთ ჩვილს მაგ. მარჯვენა ხელში კოვზის დაჭერას, მაშინ, როდესაც შეიძლება მემარცხენე იყოს თანდაყოფილი. ასევე ანალოგიურად ვაძალებთ ბევრ რამეს.. მაგ., რომელ გვერდს შეხედოს პირველად, როცა ფურცელს გადაშლის. ათასი მაგალითის მოყვანა შეიძლება.
მე ვერ ვხედავ ტრაგედიას, თუ ვინმე თვლის, რომ საკუთარი შვილის მონათლვა რელიგიური მოსაზრებებით აუცილებელია. გაიზრდება და შეიცვლის აღმსარებლობას, ამაშე პრინციპში ვერც ვერაფერს ისეთს ვერ ვხედავ. ადამიანი შობიდანვე ითვისებს მისი სოციო-კულტურული გარემოს ელემენტებს, მათ შორისაცაა "მემკვიდრეობითი" აღმსარებლობა.
ნუ ეს ერთი მხარე, უბრალოდ ისე, შეხსენებისთვის.

This post has been edited by ი ს ტ ე რ ი კ ა on 15 Jan 2007, 03:52

ი ს ტ ე რ ი კ ა

ლოოოოოოოოოოოოოოოლ

Kissie
მაგალითად მე ჩემი მეგობრის ბავშვის ნათლია ვარ, ახლა ხდება წლინახევრის, თუ შენს ასაკში იგივე კითხვა გაუჩნდება ჩემი პრობლემა იქნება და მეტი არაფერი შეიძლება ბუდისტი გახდეს ან სხვა, არჩევანის უფლება არავინ არ წაართვა, უბრალოდ ჩვენ ვართ ახლობლები და გვინდა რომ ჩვენი შვილების წყალობა იყოს ჩვენს და ჩვენი უახლოესი ხალხის ხელში და ის თუ ვინემს ეს "კარიერის აწყობაში" უნდა, იმის პრობლემაა, მე არავინ არაფერს არ მთხოვს, მე თვითონ ვიხსენებ დღესასწაულებს, თუმცა უნდა ვაღიარო რომ ეს დღესასწაულები უმეტესად ჩემი და ნათლულის მამის ცეკვა-თამაშით მთავრდება და საჩუქრად ჩემს ნათლულს ბანტიანი გიტარა ვაჩუქე

Kissie

გმადლობ დახვეწილი ტაქტისათვის :რევერანსისსმაილიკი: მომავალში შეეცადე უკეთ ჩამოაყალიბო შენი აზრი.. ამით შენს ნერვებსაც დაზოგავ და თანამოსაუბრეებისასაც

ქრისტიანული მრევლი არის საზოგადოება.. (ადრე ეს ფაქტორი უფრო მნიშვნელოვანი იყო) ცხადია მშობლები ცდილობენ შვილი იმ საზოგადოების სრულუფლებიანი წევრი გახადონ რომელშიც თავად ტრიალებენ. ანალოგიურად დაყავთ მასწავლებელთან, რეპეტიტორთან და ა.შ. რა თქმა უნდა ბავშვი მერე ხან იყენებს ამ გამოცდილებას ხან არა.. ზოგს ტყუილად დაათრევენ პიანინოზე ზოგი კიდევ ვირტუოზი მუსიკოსი გამოდის. მოკლედ მშობლები სეიძლება ცდებოდნენ მაგრამ ცდილობენ უკეთესი გაუკეთონ შვილს.
ეხლა რატომ ნათლავს ეკლესია პატარა ბავშვს. იმიტომ რომ ეკლესიის შეხედულებით უნათლავი ჩვილიც კი თუ დაიღუპა ვერ ცხონდება და რადგანაც ადრე განსაკუთრებით ძალიან დიდი იყო ბავშვების სიკვდილიანობა აუცილებლად ითვლებოდა ჩვილის მონათვლა დაბადებიდან რამდენიმე დღის შემდეგ. რა თქმა უნდა ადრე რელიგიის არჩევანის თავისუფლება არ იყო. რა ოჯახშიც დაიბადებოდი იმ რელიგიით გნათლავდენ. მადლობა ღმერთს ქრისტიანობაში მაინც ეს პროცედურა არანაირ ფიზიკურ ოპერაციას არ ითხოვს ....თან რელიგია მარტო პირჯვრის გადაწერა და სანთლის დანთება კი არ იყო. ეს იყო (და არის კიდეც) ცხოვრების წესი, მსოფლმხედველობა, მორალურ ეთიკური ბაზისი. რომელიც ადრე კიდევ უფრო დიდი დატვირთვას ატარებდა... ტავის წარმოდგენას სამყაროზე, პოლიტიკაზე, კულტურაზე ადამიანი იღებდა ეკლესიისაგან. წერა კითხვასაც კი საეკლესიო სკოლებში სწავლობდნენ. ამიტომ ამ გარემოდან მოწყვეტა ნიშნავდა ადამიანის მოწყვეტას საზოგადოებისაგან რაც გარდაუვალ დაღუპვას ნიშნავდა უმეტეს შემთხვევაში. ჰოდა ამიტომ ვერ ვხედავ მიზეზს რატო უნდა ჰყავდეთ ქრისტიან მშობლებს წარმართი შვილი. და რატომ უნდა უთხრას ეკლესიამ მათ მონათვლაზე უარი... მაშინ იქნება სამეგობრომაც უარი უთხრას ამ ბავშვთან ურთიერთობაზე.. რა იცი იქნება მერე არ ისურვოს ამ ბავშვმა მათთან ურთიერთობა?

This post has been edited by nakash on 15 Jan 2007, 04:05

ტანკე

ენგრეა, ენგრე
კაი, ბანალურ მაგალითს მოვიყვან:



იცანი ეს პატიოსანი მომღერალი და მისი შრამი?

შეცდომის გასწორება
სილზე არასწორი ინფომრაცია მქონია, მაგრამ ეს გადაწყვეტი არაა. არ გინახავთ აფრიკელი კაცები ნაიარევი სახით?

This post has been edited by ი ს ტ ე რ ი კ ა on 15 Jan 2007, 04:10

nakash

მონათვლა შველის კაცისმკვლელობას?

ანუ? ჯოჯოხეთში მოხვდება? რატომ? მას ხომ არაფერი დაუშავებია, ცოდვა არ ჩაუდენია?
უსამართლობაა.

მირიან
ო რომ წამოიზრდება, რას უპირებ? სერიოზულად გეკითხები. ანუ სულიერად უნდა აღზარდო ხომ? და ნათლია ამრტო ბიძია არაა, ვინც შიგადაშიგ დაბადების დღეზე რაღაცეებს გჩუქნის