პოსტმოდერნისტული ფილოსოფია

Pathetikos

არ იქნებოდა ეგრე, იტყუები! ნუ, თუმცა, ამ შემთხვევაში, მთავარი შედეგია... შეთანხმება ძალაშია

უხერხული არა, სექსუალური

საერთოდ წესად მაქვს, ბარტყებთან დედას არ ვლანძღავ

მოდუსი

მაპატიე, მაგრამ არ გეტყობა, შეთანხმებას ასრულებდე.

ორივეს თაობაზე ფიცკარალდო გაგცემს კომპეტენტურ პასუხს. ის ფლობს ემპირიულ მასალას.
მნათეუსი

ჰეგელის მადლიანი ძუძუ თავის მადლს არ მოგაკლებს ამისთვის.

სადღა აქვს ძუძუ, გამოკვნიტე სულ

მნათეუსი

ძალიან არამადისაღმძვრელ სურათს ხატავს ჩემი ისედაც საკმარისად მადისდამკარგავი ხატისგან.





ეჰ, წავედი მე ნანები ვქნა. მომნატრებია ფორუმში თავფეხიანად გადაშვება.
სადიპლომოებმა წერონ თავიანთი სადიპლომოები.


ნანები.

საკმაოდ ბევრ ნაწერს გადავხედე ამ ფორუმზე, ამ თემაშიც. შეურაცხყოფის მიყენება არავისთვის მინდა, მაგრამ, ჩემი აზრით, საკმაოდ ბევრ რამეს, რაც აქ იწერება, ძალზედ ცოტა კავშირი აქვს ფილოსოფიასთან.
აი, მახვილსიტყვაობასთან კი ნაღდად აქვს... :-))

Pathetikos

მტყუანს?

სტრუქტურალისტი მარქსისტები რატომაც ვახსენე, უკვე აგიხსენი.

ვაი, რომ არ/ვერ ფლობს

მოდუსი
Pathetikos
ჰა, რა ქენით, დაატოლეთ?

მოდუსი
რამ გაასტრუქტურალისტა ჯეიმისონი? სტრუქტურალისტური მარქსიზმი სულ სხვა რამეა.
რად გინდათ ასეთი ტერმინოლოგიური აღრევები?
"ბურჟუაზიული ფილოსოფია" მარქსს არც უთქვამს.
თავი გაანებეთ მარქსს ან ჯერ წაიკითხეთ!
და კიდე, რაღა დროს სტრუქტურალიზმია?! პოსტმოდერნიზმზე აღარაფერს ვამბობ...

honey-bunny

ფრედერიკა? მაგაზეა ნათქვამი, პირწავარდნილი მარქსისტიაო

აბა რისი დროა, თქვი ახლა
ნუ გაექცევი კითხვას!
* * *
Pathetikos
უიმე, ახლაღა ვნახე
რა იყო ადამიანო, რა გაიგიჟე თავი ამ ჰასანის გამო, რა თეოფილე დაგემართა
საინტერესოდ აქვს ჩემოწერილი, ეგ არის და ეგ, მოციქულად კი არ დავუდექი

ან დენიკინიზმი და ’პოსტმოდერნიზმის’ მიმართ რუსული ფობიები არ შვაში იყო...


საქმიანათ!


p.s. დაუბრუნდი ემესენს

This post has been edited by ლიშთოთა on 10 Jun 2008, 05:30

ლიშთოთა

არსებობს რაღაცეები, რითიც ოპერირება დღევანდელ დღეს უბრალო ანაქრონიზმი და ეკლექტურობაა და მეტი არაფერი. ვსიო.

საიდანაც დენიკინის დროს მოდუსა აღვგავე.

მაიცა კაცო, სადიპლომო ვინ წეროს მერე. ჩამოხვალ ისედაც მალე და ლაივში გიხილავ.
გუშინ ავიწყვიტე უბრალოდ. ამომასხა ამდენი ხნის მუშაობის და დაძაბულობის ნიადაგზე დაგროვილმა და გემრიელი ლუკმაც შემხვდა.

რაც შეეხება ამ პოსტმოდერნიზმს, ახლახან მიშელ ფუკოს "სიტყვები და საგნებს" ვკითხულობდი და 200 გვერდზე მეტი ვერ გავქაჩე, ვერაფერი ვერ გავუგე რა, ან ეგაა ნამეტანი ჭკვიანი ან მე ვარ ნამეტანი დებილი

ნუ რასაც მივხვდი და გავიაზრე დავწერ რა:პოსტმოდერნიზმი წინააღმდეგობრივი და ბუნდოვანი ტერმინია, რომელიც თავდაპირველად გამოიყენებოდა დასავლურ ხელოვნებაში და საერთოდ კულტურულ განვითარებაში ექსპერიმენტული მიმდინარეობების აღსაწერად.
პოსტმოდერნისტები ამტკიცებენ რომ არ არსებობს განსაზღვრულობის მსგავსი; აბსოლუტური და უნივერსალური ჭეშმარიტების იდეა უარყოფილ უნდა იქნას. როგორც თვითდაჯერებული ილუზია. ამის საწინააღმდეგოდ, ყურადღება მახვილდება დისკურსზე, დებატებსა და დემოკრატიაზე.

ეს მაქსიმალურად მარტივად მინდოდა ამესახა ამ მიმდინარეობის რაობა, მაგრამ ამ ტერმინის ფორმულირებაში ზოგჯერ ისეთი ფილოსოფიური მასტურბაციები გვხვდება, რომ კაცს უნებლიედ რელიგიური ფანატიზმის ნოსტალგია გაგიჩნდება.

ლიშთოთა

ჯეიმისონიც და მთელი "ნიუ ლეფტ", რა თქმა უნდა, მარქსისტები არიან und das ist auch gut so, - როგორც იტყოდა ბერლინის ამჟამინდელი მერი უფრო რადიკალი მარქსისტები არიან ნეგრი და ჰარდტი. "ემპაიერზე" აღარაფერს ვამბობ, მაგრამ "მალტიტუდის" კითხვა რომ დავიწყე, მეგონა კარგი ენითა და ახალი ტერმინოლოგიით დაწერილ ისტმატის სახელმძღვანელოს ვკითხულობდი მოკლედ, მე მარქსიზმთან არანაირი პრობლემა არა მაქვს, უბრალოდ დასაკონკრეტებელია რომელ მარქსიზმზეა საუბარი. სტრუქტურალიზმთან კი ჯეიმისონს საერთო არაფერი აქვს.

ახლა დავუბრუნდეთ პოსტმოდერნიზმს. დავიწყოთ იმითი, რომ არანაირი პოსტმოდერნისტული ფილოსოფია არ არსებობს. ამისი პრეტენზია არც ტერმინ პოსტმოდერნი(ზმ)ის ფილოსოფიურ კონტექსტში შემომტანებს - ლიოტარს და ჯეიმისონსაც არ ჰქონიათ.ლიოტარი პოსტმოდერნს "მდგომარეობას" (condition) უწოდებს და ცდილობს ჰაბერმასის საწინააღმდეგოდ ეს ახალი მდგომარეობა მოდერნისაგან გამიჯნოს. 1983 წელს პარიზში ერთ "სტრელკაზე" ჰაბერმასი და აპელი ლიოტარს და დერიდას ისე დაეტაკნენ, რომ დისკუსია ჩაიშალა. საქმე კი ჰაბერმასისეულ "მოდერმის, როგორც დაუმთავრებელი პროექტის" კრიტიკას ეხებოდა. განსაკუთრებით ლიოტარის არგუმენტაცია იყო, რომ ამ პროექტს ვერც დაასრულებ, რადგანაც მდგომარეობა შეიცვალაო. მოკლედ, 70-იანების ბოლოს და 80-იანებში ტერმინი "პოსტმოდერნი" ფილოსოფიური დისკუსიების პოპულარულ თემად იქცა, თუმცა კი ისევ გარკვეულ წრეებში. ბევრი ის ავტორი, რომლებსაც პოსტმოდერნისტებად აცხადებდნენ (ფუკო, ბართი, დელოზი, გატარი) თვითონ საკმაოდ უკმაყოფილო იყვნენ მათი ასეთი კლასიფიკაციით. უფრო გასაგები და "ლეგიტიმური" იყო მათი პოსტსტრუქტურალისტად გამოცხადება, რადგანაც მთელი ეგ თაობა სტრუქტურალიზმს გაემიჯნა და ფაქტიურად მთელი ფრანგული პოსტსტრუქტურალიზმი ლევი-სტროსთან და ლაკანთან პოლემიკაში წარმოიშვა. შემდეგ კი ხალხმა, რომლებსაც "საქმე გამოლეოდათ" მთელი პოსტსტრუქტურალიზმი პოსტმოდერნიზმად გამოაცხადა. 1991-92 წლებში ამერიკელებმა "აფთერ-პოსტ-მოდერნ"-ი შემოიტანეს და ამით ახალი პოლიტიკური რეალობის მარკირება დაიწყეს, რაც უშუალოდ სსრკ-ს დაშლას დაუკავშირეს. ამ დროს გაჩნდა ტერმინები: "პოსტ-ტოტალიტარიზმი", "პოსტ-კომუნიზმი", "პოსტ-კაპიტალიზმი" და ა.შ. ხოდა 90-იანების დასაწყისში ამ ინფორმაციამ პოსტ-საბჭოთა ქვეყნებამდე ჩამოაღწია და სწორედ აქ გამოცხადდა ყველაფერი პოსტმოდერნიზმად, სადაც ეს ტერმინი უბრალოდ სამარკო ნიშნად გადაიქცა და სრულიად გროტესკული სახე მიიღო: ყველაფერი, რას ახალი და ქუულ იყო, პოსტმოდერნისტულად მოინათლა. მერე რუსებმა (თუმცა არცერთ სერიოზულ რუს ავტორს ასეთი რამ არ უქნია) პოსტმოდერნიზმის უმთავრეს კრიტერიუმად იულია კრისტევას შემოღებული ტერმინი ინტერტექსტუალობა (რომელიც მან ბახტინის ინტერპრეტაციის საფუძველზე შექმნა) აიღეს და ლამის ჰომეროსიც კი პოსტმოდერნისტად გამოაცხადეს. ისე გუშინ ვიყავი კრისტევას ლექციაზე, სადაც მან გენიალურობის საფუძვლად მენტალური ჰერმაფროდიტიზმი მიიჩნია. მერე თქვა, რომ ბისექსუალიზმი ფაქტიურად ქალური მოვლენააო და მამაკაცებს ჰომო- და ჰეტეროს მესამე ალტერნატივა არა აქვთო. მოკლედ, საკმაოდ "მოდერნისტული" თეზისები ჰქონდა .
ბოლო დროს ტერმინ "პოსტმოდერნიზმს" ძირითადად ჟიჟეკი თუღა ახსენებს ხოლმე, თანაც უკვე ერთგვარი დისტანციით. ამ 4-5 წლის წინ ჟიჟეკმა რამოდენიმე ვირკშოპი მოაწყო და ტერმინ "პოსტატლანტიკურის" გავრცელება დაიწყო.

დროა ფორუმზე პოსტვას თავი დავანებო და საქმეს მივხედო

honey-bunny

ჯეიმსონზე არავის უთქვამს სტრუქტურალისტიაო

მე არ მითქვამს, რომ მარქსმა შემოიტანა ტერმინი _ 'ბურჟუაზიული ფილოსოფია' .

* * *

კარქი ხარ .


მაგრამ ტერმინ 'პოსტმოდერნიზმის' დამახინჯებას ამ რუსებს ნუ შესტენით, თორემ მართლა სასაცილოა

მთელი ანგლო-ამერიკული სამყარო 'პოსტმოდერნიზმს' ხმარობს დღემდე.

მაგ. Victor Taylor, (2001) Encyclopedia of Postmodernism, Routledge
(კონტრიბუტორების სიის ჩამოწერა მეზარება, ჯერ ერთი საკმაოდ დიდია და თან თქვენი აზრით, მაინც ყველანი სლეები არიან, ამიტომ, აზრი არ აქვს)

აი, ეს მართლა საკამათო საკითხია, მით უმეტეს მაშინ, როდესაც თვითონ სტრუქტურალიზმსაც ანტი-მოდერნისტულ რეაქციას თვლიან. საერთო ჯამში, კი ამ ეპოქას ყველაზე მოსახერხებელია, რომ პოსტმოდერნიზმი დავარქვათ. ზოგიერთის გაკვირვება მესმის, იქიდან გამომდინარე, რომ პოსტმოდერნიზმს სოციალურ ჭრილში არ განიხილავს, მხოლოდ აბსტრაქტულ თეორიულ იმპლიკაციებზეა კონცენტრირებული. თუ ვინმე პოსტმოდერნიზმის პრობლემატიკას ცოტა მაინც ჩაუღრმავდება, აუცილებლად დარწმუნდება, რომ აქ საუბარია პოსტ-ინდუსტრიული საზოგადოებაში მომხდარ ცვლილელებზე, რომელიც აისახა ფილოსოფიაშიც, ხელოვნებაშიც და პოლიტიკაშიც. პოსტმოდერნისტი მოაზროვნეების მიდგომაც, ძირითადად, ინტერდისციპლინარულია და მათი ერთ-ერთი განმასხვავებელი ნიშანიც სწორედ ეს არის! ვინც ამას ვერ ხვდება, ის უბრალოდ, რბილად რომ ვთქვათ, ვიწროდ აზროვნებს. უფრო უხეშად რომ ვთქვათ, საერთოდ ვერ აზროვნებს.

This post has been edited by მოდუსი on 10 Jun 2008, 17:03

Pathetikos

ტერმინ ’პოსტმოდერნიზმს’ გულისხმობ თუ ’ბურჟუაზიულ ფილოსოფიას’?

Levani_8_9

ჭეშმარიტად!

honey-bunny

ის რომ მათ პოსტმოდერნისტები უწოდეს, ამას მთლიანად პოსტ-საბჭოთა უვიცობას ნუ მივაწერთ.
საერთოდ, გაკვირვებული ვარ შენი და პათეტიკოსის ასეთი რადიკალიზმით. მე საერთოდ არ ვარ საკითხში ჩახედული და ახლა ვეცნობი პოსტმოდერნიზმის პრობლემატიკას, მაგრამ ის ნამდვილად ვიცი, რომ ფილოსოფიურ მიმდინარეობას თვითმონათვლის წინაპირობა არ სჭირდება, პირიქით, როგორც წესი, ხშირად ასე არ ხდება ხოლმე. მეორეც ერთი, რაც დაწერე, შეიძლება დიდწილად მართალია, მაგრამ ის, რომ ასეთ აკურატულობა არ არის დაცული - ამის ინტერპრეტაცია ზედმეტად გამარტივებული მეჩვენება. მაგ. მე რუსულენოვან ლიტერატურას საერთოდ არ გავცნობივარ, თვალიც არ მომიკრავს (როგორც ვასკვნი, უფრო კარგია, ვიდრე ცუთი, რადგან ბევრი აზრობრივი ნაგავი ამცდა), არა და ’პოსტმოდერნული ფილოსოფია’ თუ ’პოსტმოდერნიზმი’ არ არის ჩემი გამოგონილი. ფუკო, დერიდა, ლიოტარი, დელუზი, ჯეიმსონი, ბაუმანი და სხვა მრავალი - ყველა ეს ავტორი ქმნის იმას, რასაც უწოდებენ პოსტმოდერნულ ფილოსოფიას იმდენად, რამდენადაც (როგორც მე მესმის) ისინი დაკავებული არიან პოსტმოდერნული მდგომარეობის ანალიზით. არავინ ამტკიცებს, რომ საუბარია კონრკეტულ ფილოსოფიურ(-სოციოლოგიურ) სკოლაზე, თეორიაზე, ეს აბსურდია. მეორეს მხრივ, მაინც შეიძლება მას ეწოდოს ხსენებული გაგებით ზოგადად ’პოსტმოდერნული ფილოსოფია’. ყველა შემთხვევაში, ფაქტია, რომ ეს მხოლოდ ჩემი ან დასავლეთს გუშინ ნაზიარები რუსების გამოგონილი არ არის. ამას ვერანაირად ვერ დავეთანხმები.

ფუ, უწერია თურმე მოდუსს, ნეტა რა მაქაქანებს ამდენს....

This post has been edited by ლიშთოთა on 10 Jun 2008, 18:01