გასაგებია.
ერთერთი ჩვეულებრივი სტატია, რომელიც მაგ კამპანიის ნაწილია.
არავითარი სერიოზული კვლევა, სერიოზული რესურსი.
სავსეა ინტერნეტი ეგეთი ჟურნალისტური სტატიებით, ძირითადად ჰომოების და მათი მხარდამჭერი ორგანიზაციების მიერ დაფინანსებულ-გავრცელებული.
ეხლა კი ის ჰომოსექსუალებისთვის და მათი დამცველებისთვის მწარე სიმართლე.
კი ბატონო, გარკვეულ ცივილიზაციებში და რელიგიებში დასტურდება საკმაოდ შემწყნარებლური დამოკიდებულება ჰომოსექსუალიზმის მიმართ. მაგრამ როდესაც ძირეულად განიხილავ მაგ ყველაფერს, ერთი მარტივი აღმოჩენა ძალიან თვალშისაცემია, ნებისმიერი ცივილიზაცია და ნებისმიერი რელიგია საბოლოო ჯამში უარყოფითად ეკიდება ჰომოსექსუალურ კავშირებს.
ნამდვილად არ ვიცი, რამდენად რეალურია ეგ "ფაქტები" და რამდენად გაყალბებული (უფრო კომპეტენტურ ადამიანს დაველოდები), გაყალბებისაკენ მიმართული კამპანიას კი თუ ცოტა კარგად დაძებნი ადვილად შეამჩნევ.
პირველ რიგში მაგალითად მოჰყავთ ხოლმე ძველი რომი და საბერძნეთი, წერენ რომ სოკრატე, მაკედონელი, კეისარი ცისფრები იყვნენ (რაც სხვათა შორის ტყუილია, მაქსიმუმ ბისექსუალები იყვნენ, რაც ერთიდაიგივე სულაც არ არის), ჰომოსექსუალური კავშირები არ იკრძალებოდა და ამ ცუდმა ქრისტიანობამ გააფუჭა ყველაფერიო.
არადა რომ გაეცნობი მაგ ცივილიზაციებს სულ სხვა სურათია.
1.მითოლოგია:
ცხადია, ჰომოსექსუალიზმს ანტიკური კოსმოგონის და მითოლოგია ცოდვად ვერ ჩათვლიდა იმიტომ, რომ საერთოდ ცოდვის ცნება მაშინ არ არსებობდა.
(მაგ. თუ ოდისევსი მტერს მოატყუებს ან რამეს მოპარავს მაგარი კაცია და არა ქურდი).
არცერთი ღმერთი არ ეწევა ჰომოსექსუალურ თანაცხოვრებას, და ეს იმ დროს როცა ზოოფილიის ნიშნები თუ ექსცესები ბერძნულ მითოლოგიაში გვხვდება: (გაიხსენეთ ხარად ქცეული ზევსი და ევროპა, კენტავრები, პანები და კიდევ შეგხვდებათ მაგალითები). მაგრამ არესი რატომღაც ჰეფესტოს მაგივრად მისი ცოლი ვენერას ლოგინში (თავისი დასთან და ძმის ცოლთან) ტრახაობს. კაი, ჰეფესტო მაზუთიანი მჭედელია, ამ აპოლონს და ირის-მერკურის, ან ათენას და არტემიდას რაღამ შეაძულათ ერთმანეთი?! და ა.შ. ისე გადააატრახავეს ერთმანეთი ღმერთებმა, ერთი ჰომო აქტი არ ჩაუდენიათ.
არადა ინცესტი და ზოოფილია ხოდშია. რატომ ნეტა, ხომ უნდა დაფიქრდე, ჰა?
ხო თუმცა, ჰერაკლე არის შემჩნეული (ორჯერ) ჰომოსექსუალიზმში და მაშინაც მითოსის მორალი ასეთია, არ შაიძლებაო. . . . .
ერთხელ როდესაც ჩვენთან მოდიოდა ცხვრის ტყავის წასართმევად (არგონავტებთან ერთად), ღმერთებმა მისი საყვარელი ბიჭუნა კუნძულზე ნიმფას გაატაცებინეს და ქე დარჩა გმირობა და ვაჟკაცობა გვერდზე. . . . .
მეორედ ძალიან გაუბერა ილაოსთან და ღმერთებმა ასე არ შეიძლებაო და გააგიჟეს. ცოლ-შვილი საკუთარი ხელით გააწყვეტინეს. (ნეტა ამ მითის მორალით ბერძნებს რისი თქმა უნდოდათ?
)
ეგ სანამ ადამიანი იყო. მერე ღმერთი რომ გახდა (დაწვის მერე) არცერთ ღმერთთან და მოკვდავთან არ უტრახავია.
არცერთი ლიტერეტულური ნაწარმოები არ აღწერს ჰომოსექსუალურ კავშირებს.
2.ლიტერატურა
ჰომეროსმა ისე ჩაამთავრა ორი ვეებერთელა წიგნი რამდენიმეათასიანი გმირით, ერთი არ მოატყვნევინა ორ ცისფერ ბერძენ ათლეტს ერთმანეთი. არადა რამხელა ფაბულაა მაგ სიუჟეტის გასაშლელად.
ეს დებილი ოდისევსიც, 20 წელი სახლში დაბრუნებას და პენელოპასთან დაწოლას მიელტვის, არადა 40-60 მენიჩბე ყავს გვერდით.
მოკლედ, ბევრი რომ აღარ ვიანგლო, ყველაფერია ძველ ბერძნულ ლიტერატურაში და მითოლოგიაში: მეგობრობა, ღალატი, ომი, ჩხუბი, სიკვდილი, სიცოცხლე, სიკვდილისშემდეგი სიცოცხლე, მაგრამ არანაირი ცისფერულ-ვარდისფერული "სიყვარულები", რატომ ნეტა? თუ ეგეთი მიღებული და ჩვეულებრივი ცხოვრებისეული ამბავი იყო.
იმ ჩვენ გმირებსაც: (კეისარ-მაკედონელს რატომღაც ცხოვრებაში პრობლემები შეექმნათ, მიუხედავათ იმისა რომ სულაც არ იყვნენ ცისფრები).
სოკრატეზე ნაღდად არ ვიცი რატომ აბრალებენ.
ალექსანდრეს სანამ ცოლი არ შეირთო და ქალებში არ გაერია, მანამ უკმაყოფილო ჰყავდა მაკედონელები.
კეისარს კატონმა სულ პედერასტი ეძახა პარლამენტის სხდომაზე,
(სანამ კეისარმა არ დააშანტაჟა და მის დასთან არ იხუნტრუცა), თუ მამათმავლობა სათაკილო არ იყო, რაღას აყვედრიდა კატონი?
ასევე დასცინოდა პულხერი პომპეუსს და სახელს უტეხდა.
მაგრამ ამას ჩვენ ვერ ვხედავთ და ვერ ვამჩნევთ. მსოფლიო, ევროკავშირი, პეროები ერთ ადგილას. . . .
შუამდინარული მითოლოგია და ლიტერატურა:
იგივე სურათი.
ეგვიპტური:
იგივე.
შორეული აღმოსავლეთი:
იგივე.
მიუხედავად აკრძალვის არარსებობისა და სოციუმის გარკვეულ წრეებში ჰომოსექსუალური კავშირის დაშვებულობისა, არანაირი ლიტერატურა ჰომოსექსუალურ სიყვარულზე და ოჯახებზე.
არანაირი ღმერთების ჰომოსექსუალური სიყვარული.
(რა თქმა უნდა არის ჰომოსექსუალური კავშირის თითო ოროლა მაგალითი აღწერილი ამა თუ იმ ლიტერატურაში, ძველი მსოფლიოშიც და შუასაუკუნეებშიც, მაგრამ ეგ არის პაბოჩნი მოვლენად აღწერილი და ხშირად აქვს დამცინავი და იმ პერსონაჟის შეურაცხმყოფელი ხასიათი.)
და ეხლა მონოთეისტურმა რელიგიებმა რომ ცოდვის კატეგორია შემოიტანა და ეგ უარყოფითი დამოკიდებულება უფრო მაღალ (ცოდვის) კატეგორიაში აიყვანა, ამ ფაქტზე მგონი არ შემედავებით.
და ეხლა რას მიმტკიცებთ?
იმ "კაცობრიობის ოქროს ხანაში" © მარქსი თუ ენგელსი, როდესაც კაციშვილი ვერ გაიგებდა ვისი ვისსაში იყო, ქალიშვილობის ინსტიტუტი არ არსებობდა,
, ცოდვის ცნება არ არსებობდა და ”გულჲაი ბანდა" მიდიოდა.
მაშინ უარყოფითად ეკიდებოდნენ ჰომოსექსუალიზმს და პირქუშმა, ამკრძალავმა, ცოდვის ცნების შემომღებმა, ინკვიზიციურმა ქრისტიანობამ სხვანაირად გააკეთა?
კაით რა, კაით!
This post has been edited by karlsoni on 3 May 2009, 18:10 ნადირობა ბინებზე კი არა, ჭვავის ყანაში მორბენალ ბალღებზე მიდის.
Et facta est lux!
無名天地之始,
有名萬物之母。
https://bilingua.ge/
ერთი სქესის ჯვრისწერა "მოსულა"?, ...
