რელიგიური ფილმები

ჯიბ

რელიგიის სახელით ვინმეს შევიწროვება გაცილებით მძიმე დანაშაულია, რადგან ღმერთი აგყავს საჩხუბრად. იგი კი მხოლოდ სიყვარულია.

ჰოდა ფაქტებით მეკამათე მეთქი. მე გთხოვ, დაუშვი მეთქი რო ღმერთი არსებობს მეთქი?

აუ, იმიტომ გეუბნებოდი, გააჩნია რის დაშვებაზეა მეთქი ლაპარაკი, შენ ხო თქვი, თეორიულად ნებისმიერი რამის დაშვება შეიძლებაო. ჰოდა არა მეთქი, სხვადასხვა მიზეზების გამო ზოგი რამის დაშვება კამათს უაზროს ხდის მეთქი.

სრულდებოდა.

აი ეხლა ავიღე და გადავიკითხე ჩვენი მაშინდელი კამათი. ერთადერთი დაშვება რაც ვიპოვე შენ რო მთხოვდი, იყო, დაუშვიო რო დრო საერთოდ არ არისო. ჰოდა ეგრევე აზრს კარგავს ცხადია არჩევანი. და მაგიტომაც ვამბობდი უარს მაგის დაშვებაზე. ეს იგულისხმე თუ სხვა რამე?

ყველა ანტისაზოგადოებრივი საქციელი ისჯება არა? ვერც ერთი ბოროტმოქმედი ვერ ხეირობს თავისი ბოროტმოქმედებით ვერასდროს?

ჰო ძაან მაგრა დამიმტკიცე.

რა მოყვანა გინდა კაცო, არ გჯერა რო არის ხალხი რომლებიც საზოგადოების ხარჯზე არხეინად ცხოვრობენ და მშვიდად ძაღლდებიან?

წავიდა ფანტაზიები. მე ეგ ვთქვი? მე შენ გკითხე, შენთვის პირადად არ გაქვს მეთქი გადაწყვეტილი რომელი ჯობია მეთქი? და თუ გაქვს, რის საფუძველზე გაქ მეთქი გადაწყვეტილი?

ჰო, ძალიან იოლი შესამოწმებელია, ვინც დასაჭერია ყველას იჭერენ თუ ვერა. შემოწმებაც არ უნდა, პასუხი ხო იცი წინასწარ.

და იქნებ სოც.სარგებლის კი არა პროსტა სარგებლის მიღება მინდა? სხვის ხარჯზე? და ტრაკიც მაქ რო ეგ მოვახერხო? არ იცნობ ეგეთს არავის?

ან მომიშორებენ ან ვერა.

თვითმფრინავი წიგნია? და კიდე ისა, ვსიო, ეგ ორნაირებია მარტო, ათეისტები და თვითმფრინავთმადიდებლები?

მერე ჩვენ მაგაზე ვლაპარაკობთ? თემა დაუკინსის ფილმზეა, კაცი აწვება, თვითონ რწმენაა ყოველი ბოროტების წყაროო.

არ ვიცი და არც არავინ არ იცის ვის ეჩვენება და ვის არა. და შენც ვერ მიხსნი შენი სოც.სარგებელი ბოლობოლო რატო მიგაჩნია კარგ რამედ.

მაგალითად?

მაგალითად?

მაგალითად?

ებიჯო რა მაგალითი გინდა, რამდენი გაუხსნელი საქმეც ჩაბარებულა შსსს არქივში იმდენი მაგალითი გაქ, რა მოგივიდა?

ანუ შენ აკეთებ კარგ რამეს მარტო იმაზე დაყრდნობით რომ კარგი გგონია, არადა შეიძლება სულაც არ იყოს კარგი, - ეგოისტი ხარ ანუ.

არა ვარ, იმიტომ რომ ეგ რაც კარგი მგონია ძალიან ხშირად ეწინააღმდეგება იმას, რაც მინდა.

მაშინ ცხადია პირად ინტერესს დააყენებ წინ, თუმცა ასეთი სიტუაცია არ არსებობს.

რა არ არსებობს კაცო?

ჰოდა დააყენებ პირადს ხო. მერე ზნეობა სად წავიდა?

აუ მერამდენედ უნდა მკითხო ეგ. არა, კი არ გაგამწესებს, შენ თვითონ განუდგები ღმერთს კაცო. თუ არ გინდა ეს ღმერთი, არც დაგაძალებს, იქნები უღმერთოდ.

იმიტომ, რატომაც არ მწამს სანტა-კლაუსის.

შენ რატომ გწამს?

იმიტომ რომ ვხვდები განსხვავებას ღმერთსა და სანტა-კლაუსს შორის.

და რა აზრი აქვს ეგეთი რეპლიკებით პინგ-პონგს? გაგეცა რა წესიერი პასუხი, შეიძლება ჩემგანაც რამე აზრიანი მოგესმინა საპასუხოდ. სპორტული შეჯიბრი ხო არა გვაქვს, ვინ ვის გადაუჯოკრავს?
* * *

ჰო ალბათ მასეა, არ ვიცი. ძნელი შესადარებელია, ჩემთვის ისიც მაგრა მძიმედ გამოიყურება, სხვებისთვის რწმენის წართმევა რო უსწორდება ადამიანს.

მხოლოდ სიყვარული ნამდვილად არაა.

მხოლოდ სიყვარულია? გადახედეთ სამყაროს, გადახედეთ ისტორიას, კარგით რა

Lashab

გადავხედე და რა მერე?

დავინახე რომ ადამიანებმა უარყეს ღმერთის სიყვარული და საკუთარი გზით წავიდნენ, შედეგი სახეზეა ...

ჯიბ

მეცნიერებაში ყოფილა შემთხვევაც როცა თვლიდნენ რომ შეუძლებელი იყო ამა თუ იმ ამოცანის ამოხსნა, მაგრამ გავიდა დრო და ზოგ კითხვას გაეცა პასუხი. (კონკრეტული მაგალითი: ვარსკვლავების ქიმიური შედგენილობის დადგენა)

გარდა ამისა, რომც თვლიდე რომ ამა თუ იმ კითხვას მეცნიერება ვერ გასცემს ან შენი სიცოცხლის განმავლობაში ან საერთოდ ოდესმე პასუხს ამიტომ უნდა მიიღო ნებისმიერი ფანტასტიკური თეორია ჭეშმარიტებად?
არ შეიძლება კითხვა კითხვად დარჩეს და თქვა რომ პასუხი არ გაქვს?

შეიძლება მეცნიერებამ ვერასოდეს შეძლოს იმის დამტკიცება ან უარყოფა რომ 150 000 სინათლის წლით დაშორებულ ვარსკვლავზე მართლაც ცხოვრობდნენ 200 მილიონი წლის წინ სამფეხიანი ჩებუროშები, მაგრამ ამ თეორიის დაუმტკიცებლობა არ ნიშნავს თეორიის ჭეშმარიტებას.
მეტიც - იმის გამო რომ ამ თეორიის არც დამტკიცება და არც უარყოფა არ ხერხდება საკამათოა საერთოდ ენიჭებათ თუ არა თანაბარი ალბათობა როგორც მის სინამდვილეს ისევე მის სიმცდარეს. ჩემი აზრით ასეთ შემთხვევებში სიმცდარისკენ უფრო იხრება სასწორი.

მაგალითად?

არ ვიცი შენ პირადად დეისტი ხარ თუ რომელიმე კონკრეტული რელიგიის მიმდევარი და ამიტომ მიჭირს შენთვის ნაცნობი მაგალითების და პარალელების მოყვანა.

გარდა ამისა არ გიპასუხია კითხვაზე: რომელი რელიგიური დოგმებია სწორი და რომელი მცარი?

ჩვენ ვსაუბრობთ ფუნდამენტურ რწმენაზე, რომელსაც როგორც ნაკლებად ასე მეტად ექტრემალური გამოვლენა გააჩნია.
მაგრამ მთავარია ის, რომ შენს მიერ ნახსენები ცალკეული წარმომადგენლები რწმენის ფუნდამენტურ პრინციპებს იყენებენ საკუთარი მიზნების მისაღწევად - იქნება ეს კონფლიქტის ინიცირება, ადამიანთა ჯგუფების დისკრიმინაცია, ბავშვებზე ზემოქმედების მოხდენა, საზოგადოებრივი აზრის ჩამოყალიბება ამა თუ იმ საკითხზე ამა თუ იმ პოზიციის სასარგებლოდ და ა.შ.
თავისთავად რწმენა ერთი შეხედვით უწყინარია, მაგრამ ცოტა სხვა კუთხით თუ შევხედავთ საკითხს ის საშუალებას აძლევს რელიგიურ ავტორიტეტს ზემოქმედება მოახდინოს მორწმუნეზე და ირაციონალური, მცდარი, სავალალო ნაბიჯი გადაადგმევინოს (აქაც "სავალალოობა" მერყეობს შედარებით უვნებელი ქმედებებიდან კატასტროფულამდე)
თუ შენ დეისტი ხარ ან აგნოსტიკოსი მაშინ შენზე არ მაქვს საუბარი საუბარია ადამიანებზე რომლებიც ამა თუ იმ რელიგიურ ლიტერატურას თავის დოგმებიან-გადმოცემებიანად ურყევ, ობიექტურ ჭეშმარიტებად და ფაქტებად მიიჩნევს მიუხედავად იმისა რომ მათი დამადასტურებელი საბუთი არ არსებობს.

ვერ ვხვდები ჩემს პოზიციაში შეუსაბამობა სად დაინახე კონკრეტულად ან რა გავაყალბე. რა სახის რწმენაზე ვსაურობთ?

ჩემთვის პირველ ადგილზე დგას საღი აზრი, დასაბუთებული ფაქტი, კვლევით მოძიებული სიმართლე და ხშირად კანონი სწორედ ასეთ სიმართლეს ასახავს ხოლმე
მეორეზე კი რომელიმე ავტორიტეტის მიერ კანონის და საღი აზრის გვერდის ავლით მიცემული მითითება, რომელიც მის პირად მოსაზრებას, რწმენას, სიზმარს, გამოცხადებას ეფუძნება.

ვერ ვხვდები კითხვას. შეგიძლია თავად მომიყვანო მსგავსი მაგალითი? შეიძლება მაგალითმა მიმახვედროს და გიპასუხო

ყველა რა თქმა უნდა არ მიგულისხმია. ზოგი ადამიანი იზრდება და დროთა განმავლობაში იცვლის აზრს. ადრე რაც მისთვის დოგმა იყო რომელიც ბავშვობიდან ჩააგონეს შეიძლება უარყოს საბუთის უქონლობის გამო ისწავლის რა სკეპტიკურ აზროვნებას.
თუმცა ზოგი ვერ გამოდის ბავშვობაში განცდილი ზეგავლენისგან და ყველანაირ საბუთს უარყოფს.. როცა ადამიანი გეტყვის "რაც არ უნდა დამადასტურებელი საბუთი დამიდო, რაც არ უნდა უეჭველი და აშკარა მტკიცებულება იმის რომ ღმერთი არ არსებობს მე მაინც ვერ ვუღალატებ ჩემ რწმენას" ე.ი. რაღაცაშია საქმე

მოკლედ ბავშვის რელიგიურად აღზრდის მიზანი არის ის, რომ ბავშვი დაარწმუნო რომ კონკრეტული რელიგია და მისი სწავლებებია ერთადერთი ჭეშმარიტი - სხვები კი მცდარი, ამავე დროს ბავშვს შენი რელიგიის ღმერთის შიშს უნერგავ რაც ხშირად წარუშლელ კვალს სტოვებს ფსიქიკაზე.. მოკლედ აქ ფსიქოლოგიის დარგში გადავალთ თუ ამ თემაზე განვავრცობთ საუბარს

რანაირად იქნება რწმენა შეგნებული ნაბიჯი როცა 4-5-6 წლის ბავშვზე ასეთ ფსიქოლოგიურ ზეგავლენას ახდენ, მხოლოდ ერთ რელიგიას აცნობ როგორც ჭეშმარიტს, ჯოჯოხეთით და ღვთის რისხვით აშინებ და ა.შ???
სადმე გინახია პატარა ბავშვს გააჩნდეს კრიტიკული განსჯის უნარი თეოლოგიურ და მეცნიერულ საკითხებზე?
ბავშვს როგორც გაზრდი ისე იაზროვნებს.. აიღე ნებისმიერი ბავშვი და გარანტიას გაძლევ როგორ გარემოშიც გაზრდი შესაბამისი მეთოდიკით და ზემოქმედებით იმის მიხედვით გახდება გინდ მუსლიმი, გინდ ქრისტიანი, გინდ ბუდისტი.
სხვა საკითხია როგორ მოიქცევა როცა გაიზრდება. შეძლებს თუ არა ჩაგონებული დოგმები კითხვის ნიშნის ქვეშ დააყენოს და ობიექტურად გამოიკვლიოს, სხვა რელიგიებს შეადაროს ა.შ.

როდესაც ბავშვს გაუჩნდება შესაბამისი კითხვები (და ეს კითხვები აუცილებლად გაუჩნდება ვინაიდან რელიგიას ყველგან წააწყდება) შეგიძლია აუხსნა რომ არსებობს ესა და ეს რელიგიები და ასეთი და ასეთი რწმენები და შეხედულებები სერიოზულ საკითხებზე... ამავე დროს სრულიად შესაძლებელია თავი შეიკავო იმის თქმისგან რომ ქრისტიანები არიან მართლები და ანგელოზები და ყველა სხვა ცდება, ან პირიქით - რომ მუსლიმები ცხონდებიან და ქრისტიანები და ბუდისტები ჯოჯოხეთში დაიწვებიან.

ბავშვს რომ აუხსნი რომ კაცის მოკვლა ცუდია არაა აუცილებელი უთხრა, რომ ღმერთმა მოსეს ან მუჰამედს დაუწერა ქვის ფილებზე ეს ცნება და იმიტომაა ცუდი კაცის კვლა რომ ღმერთი ჯოჯოხეთში ჩააგდებს და უსასრულოდ დატანჯავს.
სხვანაირადაც შეიძლება ბავშვს სწორი მორალური პრინციპების გაგებაში დაეხმარო.
შენ თუ ამას გულისხმობ "ათეისტურად აღზრდაში" მაშინ კი ბატონო.

ამით რისი თქმა გინდა? ღმერთის არსებობის თეორიის ჭეშმარიტებას ამტკიცებს ეს თეორია?
ჩემი აზრით ზნეობაც და ანალიტიკური აზროვნების უნარიც, ისევე როგორც კრეატიულობა ევოლუციის შედეგებია და არა ზებუნებრივი სრულყოფილი არსების მიერ ჩვენში ერთი ხელის მოსმით ჩაბერილი. ამის დამადასტურებელი საბუთი უფრო არსებობს ბუნებაში ვიდრე იმის რომ ღმერთმა ჩაგვინერგა ეს ყველაფერი.

როგორც ჩანს შენ ისეთი რწმენის მქონე ადამიანების რიცხვს არ ეკუთვნი ვიზეც ყურადღებაა გამახვილებული ამ ფილმში

ვერ ვხედავ პრობლემას.
ადამიანს აქვს ინფორმაციის მიღების არხები: მხედველობა, სმენა, ყნოსვა, შეხება, გემოვნება და ანალიტიკური, კრეატიული, კრიტიკული აზროვნების (ეს უკანასკნელი ინდივიდუალურია) უნარი რომლების დახმარებითაც აანალიზებს მიღებულ ინფორმაციას და მოვლენების მიზეზებს და შედეგებს ადგენს საბუთზე და კვლევის შედეგზე დაყრდნობით. გზად ვხვდებით პრობლემებს რომლის ნაწილსაც ვხსნით, ნაწილს ჯერ ვერა. ამოხსნილი პრობლემებით მიღებული ცოდნა გვეხმარება სხვა პრობლემების გადაჭრაში და კიდევ უფრო მეტი ცოდნის მიღებაში.

ნეტა მართლა ასე იყოს.
ისევ იქამდე მივდივართ, რომ ექსტრაორდინალურ თეორიას როცა ისმენ მას განსაკუთრებულად მტკიცე დამადასტურებელი საბუთი სჭირდება. წინააღმდეგ შემთხვევაში ასეთი თეორიის ჭეშმარიტებისადმი გადახრა გაცილებით გაუმართლებელია ვიდრე მისი სიმცდარისკენ გადახრა.
შენ მეუბნები რომ ზღაპრულ და ფანტასტიკურ თეორიებს არ სჭირდება დამადასტურებელი საბუთი იმისათვის რომ ჭეშმარიტებად მივიღოთ.. შენი აზრით ის ფაქტი, რომ მეცნიერებას ასეთ თეორიებზე არ გააჩნია დამადასტურებელი ან უარმყოფელი საბუთი ამ თეორიების სისწორეს ადასტურებს.. აქ კი არ ვეთანხმებით ერთმანეთს.

ბრმა რწმენა (საბუთის გარეშე) არის ბრწყინვალე ნიადაგი საიმისოდ რომ ირაციონალური ნაბიჯი გადადგა. ანუ ჩაიდინო ქმედება რასაც შენ გაუკუღმართებულ რწმენას უწოდებ. ამ ნიადაგს მშვენივრად იყენებენ ის ცუდი ბიძიები ვინც ვახსენეთ
შენ თუ სეკულარულ, უწყინარ ადამიანზე საუბრობ, რომელსაც რაღაცის სწამს და ამის გამო სხვას არ უშავებს არაფერს მაშინ სხვა საქმეა.
მაინც რჩება კითხვა რატომ, რის საფუძველზე სწამს დაუსაბუთებელი ფაქტების, მაგრამ ამ თემაში სხვა საკითხებზე ვამახვილებთ ყურადღებას.

ყველა ადამიანი ათეისტია by default.
რატომ რწმენაზე არ ამბობ რომ შენთვის დაუსაბუთებელი მოძღვრებაა როდესაც რწმენა გაძლევს ექსტრაორდინალურ თეორიებს დასაბუთების გარეშე და გეუბნება რომ შენ უბრალოდ ბრმად უნდა ირწმუნო?
ე.ი. ნორმალურია ასეთი თეორიების დაჯერება და არანორმალურია მათი არ დაჯერება?
არც მითოლოგიური ღმერთების არ არსებობის დასაბუთებაა შესაძლებელი, ამის გამო ისინი სარწმუნოა?

შენ ვერ გამიგე.
მე ვამბობ, რომ თუ ადამიანს საღი აზრი გაგაჩნია და რაციონალურად აზროვნებ ნაკლები შანსია რაიმე სულელური, გაუმართლებელი ნაბიჯით გარშემომყოფებს რაიმე დაუშავო.
როცა საღ აზრზე მაღლა დოგმას და ავტორიტეტის მითითებას აყენებ მაშინ შეიძლება ყველანაირი გაუმართლებელი ქმედება ჩაიდინო განსხვავებული ადამიანის დისკრიმინაციიდან დაწყებული ხალხმრავალ ადგილას თავის აფეთქებით დამთავრებული.

არ ვუტოლებ არც ათეიზმს და არც თეიზმს უშუალოდ ბოროტებას

არასწორად გამიგე.
ვიღაცა თუ სდევნის ქრისტიანებს ეს რანაირად ნიშნავს რომ ათეიზმი მცდარი ფილოსოფიაა?
ქრისტიანებს ვინც სდევნიდნენ იმათ სხვათა შორის სხვა ღმერთების სწამდათ და საერთოდ არ იყვნენ ათისტები. რომც ყოფილიყვნენ არც მაშინ დამტკიცდებოდა ღმერთის არსებობა. ათეისტი შეიძლება მორალური ადამიანიც იყოს და ამორალურიც. შეიძლება ღმერთის არსებობის არ გწამდეს, მაგრამ ფსიქიკა არ გქონდეს წესრიგში და სერიული მკვლელი იყო. ისევე როგორც ვიცით რომ არსებობენ მორწმუნე ადამიანები, რომლებიც საშინელ დანაშაულებს სჩადიან.

ათეიზმი არის - ღმერთი არ არსებობს მანამ სანამ საბუთი არ მექნება
ათეიზმი არ არის - მოდი ქრისტიანები დავხოცოთ.
ეს უკანასკნელი არის დანაშაული, შეიძლება აფექტის გამო ან სხვა მიზეზით გამოწვეული, რომელიც შეიძლება ნებისმიერმა მორწმუნემ ჩაიდინოს.

რაღა მეშველება მერე მაინც გამშიფრე ე.ი. რომ "ხალხის გაათეისტებას" ვცდილობ აქ არა?


ბოდიში ვეღარ ვასწრებ დანარჩენის მოწერას გასასვლელი ვარ. კაი ბლომად ტექსტი მქონდა აკრეფილი და წამეშალა დღეს დილით ამიტომ ახლა ამას დავპოსტავ და დანარჩენს ხვალ დავაკომენტებ.

ჯიბ

რათქმაუნდა, მე რომ დაშვება არ შემეძლოს, შენ ამდენ პოსტს ვერ დაწერდი, იმიტომ რომ ყველაფერზე გიპასუხებდი - არ არსებობს და მორჩა მეთქი!

საიდან იცი წინასწარ რის დაშვება ხდის კამათს უაზროს და რის დაშვება არა? ვანგას ბიძაშვილი ხარ? თუ ყველაფრის წინასწარ განჭვრეტა შეგიძლია?

ჰოდა თუ სრულდებოდა - ესეიგი დამტკიცებულა - თუ დამტკიცებულა, მაგიტომაც ვერ უშვებდი რომ არ მოგწონდა ეგ ამბავი

მე დაგიწერე რასაც გთხოვდი ზემოთ, ასეც რომ ყოფილიყო და აზრი დაეკარგა არჩევანს - მაგის დაშვება რა პრობლემაა?

როგორ ვერა, მაგრამ მაგ ხეირზე უფრო დიდ ხერის მიიღებდა რომ არ ყოფილიყო ბოროტმოქმედი.

კი არის, მაგრამ ეგ არაფერს ცვლის, საზოგადოება ებრძვის ასეთ გამოვლინებებს, 1 თუ არხეინად ცხოვრობს 100 დაჭერილია და რაც უფრო ვითარდება სოციუმი, მით უფრო მეტს დაიჭერენ.

მე კიდე გპასუხობ რომ პირადად მე კი არა - არავინ არ იცის მეთქი, არც მე და არც არავინ.

ყველას არა - უმრავლესობას, მაგრამ სოც.სარგებელი იქმნება არა მაშინ როცა ვინმეს იჭერენ, არამედ მაშინ როდესაც იქმნება კანონი, აზრი, სტრუქტურა, რომელიც მოწადინეულია - დაიჭიროს ყველა არამონაწილე.

თუ "პროსტა" სარგებლის მიღება გინდა, მაშინ საზოგადოება და ღმერთი ვერ შეგაჩერებს - შენსას მაინც იზამ. მაგისგან დაზღვეული არავინ არის, მხოლოდ საზოგადოება ეცდება ხელი შეგიშალოს, ღმერთი - არა.

ეგრეა, მაგრამ ეცდებიან რომ მოგიშორონ, შენ კი არანაირი გარანტია არ გექნება რომ ვერა.

თვითმფრინავი მათი შიშის საგანია. ბლომად არიან კიდევ, ტყის სულები ყავთ, აურაცხელი რაოდენობა კერპები, მზე და ა.შ.

ჰო მერე? რელიგიურ რწმენაზეა საუბარი, სადაც თითოეული ორგანიზებული რელიგია ამტკიცებს რომ სწორედ თვითონ არის ჭეშმარიტი.

იმიტომ რომ როგორც უკვე არაერთხელ გითხარი - უფრო მეტ ხეირს ნახულობ, ვიდრე მარტოკა ნახავდი. ხოლო შენ არ იცი რასაც აკეთებ კარგია თუ არა რეალურად. უბრალოდ ეგრე გწამს.

მერე საიდან გაქვს გარანტია რომ იმ პიროვნებებმა ან მართლა იხეირეს ან შერჩებათ ეგ ხეირი? სწორედ ეს არის სოც.სარგებელი.

აკეთებ იმას რაც კარგი გგონია, ეს სწორედ, რომ ის არის რაც გინდა! - ეგოისტურია. იმიტომ რომ თუ ეგ არ გინდა - მაშინ სიკეთეს კი არა სხვა რამეს გააკეთებდი.

ეგეთი სიტუაცია სადაც შენი მოქმედება სხვაზე გავლენას არ ახსენს - არ არსებობს. შესაბამისად მანდ ზნეობაც არ არსებობს. ყველა ქმედებას გააჩნია თანაბარი უკუქმედება.

და წახვალ ჯოჯოხეთში თუ იფიქრებ რომ ღმერთი შეიძლება არ არსებობდეს - ასე რომ რელიგია ასეთ რამეებზე ფიქრს კრძალავს. რ.დ.გ.

მაგი არაფერს ცვლის, შენ გჯერა არსების, რომელსაც არანაირი მტკიცებულება არ გააჩნია, როგორც სანტა-კლაუსს და ეს რწმენა წარმოშობს ბოროტებას.

გულწრფელად თანაგიგრძნობ, გამოცდილი მაქ ეგ და ვიცი რა საზიზღარი შეგრძნებაა.

დაგელოდები რახან ეგრეა და ყველაფერზე ერთად გიპასუხებ.
* * *

შენ ალბათ დაგავიწყდა, რომ ჩვენ ღმერთის არსებობა-არარსებობაზე არ ვკამათობთ. ბევრჯერ მითქვამს შენთვის, რომ ამის შესახებ კამათი სრულ უაზრობად მიმაჩნია, რადგან ვერც ღმერთის არსებობას, ვერც არარსებობას ვერავინ ვერავის ვერასდროს ვერ დაუმტკიცებს.

ყველაფრის ცხადია არა და როცა ეგრევე ჩანს რო დაშვება კამათს უაზროს ხდის მაგას კი ვხედავ ხოლმე.

ჰოდა თუ სრულდებოდა - ესეიგი დამტკიცებულა - თუ დამტკიცებულა, მაგიტომაც ვერ უშვებდი რომ არ მოგწონდა ეგ ამბავი

ესეიგი.

ჩვენ ვკამათობთ. შენ მეუბნები რომ A. მე გეუბნები რომ არა-A. შენ მეუბნები, მოდი დავუშვათ რომ B. მე გეუბნები რო Bდან ეგრევე გამომდინარეობს A, ამიტომ B რო დავუშვათ ეგ ნიშნავს რომ შენ ხარ მართალი და ამით კამათი დასრულებულია. შენ მპასუხობ, ჰოდა თუ დასრულებულია - ესე იგი დამტკიცებულა A, და მაგიტომაც არ გინდა დაშვება რო არ მოგწონს ეს ამბავიო.

ეხლა შენ თვითონ მითხარი, რა ქვია შენს საქციელს?

გამაგიჟებს ეს კაცი. ჩვენ რაზე ვკამათობდით? შენ იძახოდი, არჩევანის შესახებ თუ ვინმემ იცის, ამით არჩევანს აზრი ეკარგებაო. მე გეუბნებოდი, არ ეკარგება მეთქი. და შენ რა დაშვებასაც მთხოვ, ის დაშვება თუ არჩევანს აზრს უკარგავს, ეგ არაა პრობლემა?

ანუ ვკამათობთ და შენ მთავაზობ, მოდი რა ისეთი დაშვება გავაკეთოთ, საიდანაც გამოვა რო მე ვარ მართალიო, რა პრობლემააო?

როგორ ვერა, მაგრამ მაგ ხეირზე უფრო დიდ ხერის მიიღებდა რომ არ ყოფილიყო ბოროტმოქმედი.

მოდი ამაზე არაფერს არ გიპასუხებ. ღრმად ამოისუნთქე, ათამდე დაითვალე, გადაიკითხე რაც დაწერე, და თვითონ მიხვდები ყველაფერს. ნუ თუ ვერ მიხვდი რა ვქნათ ახლა.

კი არის, მაგრამ ეგ არაფერს ცვლის, საზოგადოება ებრძვის ასეთ გამოვლინებებს, 1 თუ არხეინად ცხოვრობს 100 დაჭერილია და რაც უფრო ვითარდება სოციუმი, მით უფრო მეტს დაიჭერენ.

ჩვენ ხომ იმ ასზე არ ვლაპარაკობთ, მე გკითხე, იმ ერთის ადგილზე რო აღმოჩნდე, რას აირჩევდი მეთქი და რატომ, რომელი მოტივაციით, და მაგ მოტივაციისთვის თუ გაქვს რაციონალური ახსნა მეთქი. ეს ყველაფერი რაციონალიზაცია-ვერრაციონალიზაციას მოვაყოლეთ, ნუ გავიწყდება ხოლმე რაზე ვკამათობთ.

მე კიდე გპასუხობ რომ პირადად მე კი არა - არავინ არ იცის მეთქი, არც მე და არც არავინ.

ცოდნით რო არავინ არ იცის, მე სწორედ ეგ მინდა დაგიმტკიცო. შენ რომელი გირჩევნია მეთქი, და თუ შეგიძლია რაციონალურად ახსნა რატო გირჩევნია მეთქი.

ყველას არა - უმრავლესობას, მაგრამ სოც.სარგებელი იქმნება არა მაშინ როცა ვინმეს იჭერენ, არამედ მაშინ როდესაც იქმნება კანონი, აზრი, სტრუქტურა, რომელიც მოწადინეულია - დაიჭიროს ყველა არამონაწილე.

მე მაგას არ გეკითხები. მე გეკითხები, თუ იმათ შორის ხარ, ვისაც ვერ იჭერენ, შენს სასარგებლოდ იმოქმედებ თუ საზოგადოების სასარგებლოდ მეთქი, და თუ შეგიძლია შენი არჩევანის რაციონალურად ახსნა მეთქი.

თუ "პროსტა" სარგებლის მიღება გინდა, მაშინ საზოგადოება და ღმერთი ვერ შეგაჩერებს - შენსას მაინც იზამ. მაგისგან დაზღვეული არავინ არის, მხოლოდ საზოგადოება ეცდება ხელი შეგიშალოს, ღმერთი - არა.

მაგაში სრულიად გეთანხმები, მაგრამ რაზეც ვლაპარაკობთ იმასთან ეგ არაფერ შუაშია. შუაში ისაა, რომ შენ თუ შეგიძლია სოციუმის ხარჯზე არსებობა ისე რო სოციუმი ვერაფერს გიშვება, მაშინ ვერანაირი სოც.სარგებელის რაციონალური მოსაზრება ვერ გაიძულებს რო შენი ეს შესაძლებლობა არ გამოიყენო. მაგრამ თუ გჯერა, რომ რაციონალურ მოსაზრებებს მიღმა არარაციონალიზებადი ზნეობა დგას, მაგ ზნეობამ კი შეიძლება გაიძულოს.

ეგრეა, მაგრამ ეცდებიან რომ მოგიშორონ, შენ კი არანაირი გარანტია არ გექნება რომ ვერა.

არიან ისეთები, ვისაც აქვთ ეგ გარანტია, და მე ეგეთებზე გეკითხები.

მერე? წიგნებში წაიკითხეს ეგრე უნდა ქნათო?

ეს "სადაც" მომწონს. სად "სადაც"?

იმიტომ რომ როგორც უკვე არაერთხელ გითხარი - უფრო მეტ ხეირს ნახულობ, ვიდრე მარტოკა ნახავდი. ხოლო შენ არ იცი რასაც აკეთებ კარგია თუ არა რეალურად. უბრალოდ ეგრე გწამს.

მე იმათზე გეკითხები, ვინც საზოგადოების ხარჯზე მეტ ხეირს ნახავენ. ვისაც საზოგადოება ვერ მოკითხავს.

რა? რო ვერცერთ ვარიანტში ვერ იხეირებენ? იხეირეს უკვე, შეერგოთ, კაიჶში გაიპარენ გაღიმებულები.

კაცო მე მასწავლი ჩემ ამბავს? ძალიან ხშირად მინდა ხოლმე ისეთი რამის გაკეთება რაც ცუდი მგონია. და საკმაოდ ხშირად კიდეც ვაკეთებ.

ეგეთი სიტუაცია სადაც შენი მოქმედება სხვაზე გავლენას არ ახსენს - არ არსებობს. შესაბამისად მანდ ზნეობაც არ არსებობს. ყველა ქმედებას გააჩნია თანაბარი უკუქმედება.

იქედან რო ყველა მოქმედება სხვაზე გავლენას ახდენს, რანაირად გამოგყავს რო მანდ ზნეობა არ არსებობს? და რას ნიშნავს "მანდ" ზნეობასთან მიმართებაში?

მე კი სწორედ იქამდე მიმყავს რო ზნეობას სოც.სარგებელზე რაციონალური მსჯელობით ვერ გამოიყვან, მარა ეგ რაღაც ჶალშივი გამარჯვება გამომდის, ალოგიკურად ამტკიცემ ჩემს დასამტკიცებელს.

აი ხო ხედავ რა კეთილშობილურად ვიქცევი?

არ კრძალავს კაცო არა. გეუბნება რაც მოგივა, მარტივ რამეს გიხსნის, თუ არ გინდა ღმერთი, იქნები უღმერთოდ. ეგაა ჯოჯოხეთი, სხვა კი არაფერი, უღმერთოდ ყოფნა, ანუ სიყვარულის, სიკეთის, სინათლის, სიბრძნის, იმედის და ასე შემდეგ გარეშე ყოფნა.

აგიხსნა განსხვავება ღმერთსა და სანტა კლაუსს შორის?

ჰო აბა რანაირად წარმოშობს? მე ამ თემაში სწორედ ამ კითხვაზე პასუხის მისაღებად შემოვედი.

ჯიბ

არ არსებობა - არსებობის დამტკიცებაზე, საუბარი არც არასდროს ყოფილა, ლაპარაკია იმაზე, რომელი ვერსია უფრო ახლოს დგას საღ აზრთან! ხოლო ამაზე ვერ იმსჯელებთ, თუ დაშვება არ შეგიძლია

ამ საკითხთან დაკავშირებით, მეტს ვერაფერს დავწერ ამ განცხადების შემდეგ

ხანდახან მგონია რომ არასდროს ამოგიხსნია ამოცანა - დაშვებით. თუ მაგასაც წინასწარ ხედავდი?

ვერაფერს ვერ იზამ, ფაქტი - ჯიუტია, ეგრეა!

შენ რაც მკითხე იმაზე გიპასუხე, ნუ გავიწყდება რას მეკითხები, თორემ მგონი სხვას ფიქრობ და სხვას წერ, როგორც უკვე გითხარი, იმ ერთის ადგილზე, თუ გსურს მიიღო უფრო დიდი სარგებელი, ოღონდ მოგვიანებით - მაშინ მოიქცევი სოციუმის ინტერესებიდან გამომდინარე, ხოლო თუ გსურს მიიღო იოლი სარგებელი - სწრაფად, მაგრამ ნაკლები, მაშინ პირადი სარგებლიდან გამომდინარე.

ამ ორს შორის არჩევანი, პირადად ადამიანის ბუნებაზეა დამოკიდებული, გარემო პირობებზე, სიტუაციაზე, დროზე და ა.შ. ყველაფერი ერთად ახდენს გავლენას არჩევანზე.

ეგ როგორ უნდა დამიმტიკიცო, როცა თავად გითხარი, რომ ეგრეა? პირადად მე კი იმიტომ მირჩევნია, რომ არ არსებობას მირჩევნია ვარსებობდე და ახნა ასეთია: მივიღო ცხოვრებისგან გამოწვეული სიამოვნება.

სიტუაციაში როცა ვიღაცას "ვერ იჭერენ" იმოქმედებ ისევ და ისევ შენი არჩევნიდან გამომდინარე, გსურს მიიღო დიდი სარგებელი მომავალში სოციუმისგან? მაშინ სოც.პირობებით, ხოლო გსურს პირადი ინტერესი რომელიც ნაკლებია? მაშინ ამ უკანასკნელით.

არჩევანი დამოკიდებულია აღზრდაზე, სიტუაციაზე, გარემო პირობებზე და ა.შ.

სიტუაცია "ვერ იჭერენ" არ არსებობს, ჰიტლერსაც ეგრე ეგონა.

თუ სოციუმი "ვერაფერს გიშვება" მაშინ სოციუმი არ არსებობს, იმიტომ რომ სოციუმის არსებობისთვის აუცილებელია მის წევრებს შეეძლოთ ნებისმიერ წევრზე ზეგავლენა.

წიგნი - მე უკეთესი ვარიანტი ავარჩიე... იმათ არ წაუკითხავთ, ისინი ჩვენთან შედარებით პრიმიტივები არიან და ყველა ახუსნელი მოვლენის - ეშინიათ.

უბრალოდ მშიშრები არიან.

დედამიწაზე! დედამიწაზე არსებული ყველა რელიგია + მრწამსი ამტკიცებს, რომ სწორედ ის არის ჭეშმარიტი.

მოიცა პრობლემა ვერ გავიგე, გინდა სიკეთე და აკეთებ, გინდა "არაკარგი" და აკეთებ, იძულების მომენტი სადაა? თუ რამეს აკეთებ - ესეიგი გინდა მაგის გაკეთება.

რას ნიშნავს და სოციუმი თუ არ არსებობს - ზეგავლენას ვერც ახდენს - შესაბამისად ზნეობა მანდ არ არსებობს და პირადი სარგებლით იქცევი, როგორც უკვე არაერთხელ დაგიმტკიცე. ეს უბრალოდ დაშვებაა, თუმცა რეალობაში ასეთი არაფერი არსებობს.

ეს "ციდან ჩამოვარდნილი" ზნეობა იმდენად დიდი ასბურდია, რომ განმარტებაც კი არ აქვს, იმიტომ რომ ყველა ქვეყანაში სხავდასხვა ზნეობაა, რათქმაუდნა იქაურ სოციუმზე დაყრდნობით, თუკი ზენობა "ციდან ჩამოვარდა" მაშინ ყველა ქვეყანაში ერთიდაიგივე იქნებოდა ზნეობა. რაც ცხადია ასე არ არის.

ჰო, ვთქვათ მოხვდი რაღაც ოთახში (დედამიწაზე) სადაც დაგადგა 10 კაცი და გეუბნება, რომ მე ვარ სიკეთე ან ჩემი მონა იქნები ან ისე მოიქცევი როგორც გინდა, მაგრამ სხვა 10 კაცი მოვა და თავ-პირს დაგალეწავსო, აირჩიე შენით რა გინდა - მე რა მოგივა გითხარი და შენით აირჩიე ახლა, აღარ ვერევიო.

რას აირჩევდი?

შენ თუ მაგას მოახერხებ მორწმუნე გავხდები. ოღონდ გარეგნობა და სისულელე არ მაინტერესებს, მხოლოდ რწმენა - არ რწმენა ამბავში.

რანაირად და ადამიანს რომელსაც გონია რომ სწორედ ის არის ჭეშმარიტი რასაც თვითონ ფიქრობს და თავისი აზრებით წყვეტს რა არის სიკეთე და რა ბოროტება - მოაქვს სიკვდილი, ბოროტება, ტანჯვა წამება.

მაგალითად, ქრისტიანი კონკისტადორები, ჯვაროსნები, მთელი ინკვიზიცია, მახვილით და ხმლით შეტანა საქართველოში სჯულის, მაჰმადიენბმა რა ქნეს და რას შვებიან ყველამ იცის, გარდა ამისა ძველი რელიგიების მსხვერპლთშეწირვები.

იგივე ბიბლიაში, გენოციდის გამართლება, ინცესტი, მრისხანე ღმერთი რომელიც ერთი ხელის მოსმით, მთელ ქალაქებს ანადგურებს, ან უბრალოდ თავის რჩეულ ხალს ავალებს სხვა ერის გენოციდს, მათ ქალების და ბავშვების დამონებას და ა.შ.

მორწმუნეებზე ზღვა სისხლია, რომ არაფერი ვთქვათ აზროვნების, მეცნიერების შეფერხებაზე.

ჯიბ
გუშინდელი პოსტის კომენტირება ბოლომდე ვერ მოვასწარი გუშინ.

ამით ის ვთქვი, რომ მორწმუნეების უდიდესი ნაწილის რწმენით ჰომოსექსუალიზმი ბოროტებაა (ცოდვაა) იმიტომ რომ ასე სწერია ბიბლიაში.
სინამდვილეში კი მეცნიერების მტკიცებით ჰომოსექსუალიზმი თანდაყოლილი ორიენტაციაა ისეთივე, როგორიც ჰეტეროსექსუალიზმი რომელსაც ადამიანი კი არ ირჩევს, არამედ უბრალოდ ასე იბადება.
მორწმუნე ადამიანი დასაბუთებულ, მეცნიერულად გამოკვლეულ ფაქტებზე წინ აყენებს დაუსაბუთებელ დოგმებს. მისი აზრით ღმერთმა თქვა რომ ესა და ეს ცუდია და ამიტომ ესა და ეს ცუდია. მაგალითად ქორწინების გარეშე საყვარელ ადამიანთან ფიზიკური ურთიერთობა, პროცენტიანი ვალის გაცემა, გემრიელი საკვებით სიამოვნების მიღება (ნაყროვანება), მასტურბაცია, ღმერთის არსებობის ეჭვქვეშ დაყენება (ამ შემთხვევაში - დამოუკიდებლად, კრიტიკულად აზროვნებაზე ხორციელდება შეტევა), ჰელოუინზე გართობა, პრეზერვატივის გამოყენება ა.შ. და ა.შ.
იმ ადამიანისთვის, ვისთვისაც ზემოთ ჩამოთვლილი "ცოდვების" ბოროტების დამადასტურებელი მეცნიერული და ლოგიკური საბუთი არ არსებობს გაუგებარია თუ რატომ ითვლება ეს ქმედებები ბოროტებად. მხოლოდ იმიტომ რომ ღმერთმა ან მოსემ თქვა ასე ბიბლიის გადმოცემით არ კმარა. ეს კმარა იმათთვის ვისაც ბრმად სწამს იმის რომ ყველაფერი რაც ბიბლიაში სწერია სრული ჭეშმარიტებაა.

ჩემი აზრით ძნელია მკაფიო ხაზი გაავლო სიკეთეს და ბოროტებას, როგორც შავს და თეთრს შორის.
ჩემი შეხედულებით სიკეთე-ბოროტების საკითხი არაა ორგანზომილებიანი და შავ-თეთრი საკითხი. უფრო მრავალგანზომილებიან და გარდამავალ ფერებიან პრობლემად აღვიქვავ

მთავარი ჩემთვის ადამიანების თანასწორობა და თანასწორუფლებიანობაა (სქესის, კანის ფერის, აღმსარებლობის, რწმენის თუ ურწმუნობის და სექსუალური ორიენტაციის თუ პოლიტიკური შეხედულებების მიუხედავად) და ადამიანის თავისუფლება (როგორც ფიზიკური, ასევე მისი აზროვნების და თვითგამიხატვის) რომელთა შეზღუდვაც დასაშვებად და აუცილებლად მხოლოდ მეცნიერულად, რაციონალურად, ლოგიკურად, ობიექტურად დადგენილი დადასტურებული ფაქტებზე დაყრდნობილი წესების მიხედვით მიმაჩნია დასაშვებად შესაბამის სიტუაციებში.

თუ მასე ცალსახად ამბობს მაშინ ვერ დავეთანხმები. არამგონია სეკულარული, უწყინარი მორწმუნე საშიში იყოს. თუმცა როგორც ავღნიშნე ყველაზე კეთილმა ადამიანმაც კი შეიძლება გაუმართლებელი ქმედება ჩაიდინოს თუკი რწმენის გამო ბრმად დაემორჩილება რომელიმე ავტორიტეტის მითითებას. ამ შემთხვევაში რწმენა ირაციონალური ქმედების ჩასადენად კარგი ნიადაგია.

ვერ ვხვდები სუსტი რწმენით რას გულისხმობ

მაშინ დავკონკრეტდეთ: როგორ გესმის შენ რწმენა?

სხვანაირად ვუყურებ საკითხს - რწმენის სფერო ის არის, რაც მეცნიერულად არ მტკიცდება და რისი სინამდვილის ალბათობაც 50%ზე გაცილებით ნაკლებია.

მეცნიერულად არ მტკიცდება არც ის ფაქტი, რომ დედამიწას და მარსს შორის ჩაიდანი მოძრაობს კონკრეტულ ორბიტაზე მზის გარშემო. ამ ჰიპოთეზას ვერც დავამტკიცებთ და ვერც ვუარყობთ.
სკეპტიკოსების საქმე არაა იმის დამტკიცება, რომ ასეთი ჩაიდანი არ მოძრაობს ამ ორბიტაზე. ჰიპოთეზა უნდა დაამტკიცონ მათ, ვინც მისი სწამს და ამტკიცებს რომ ის ჭეშმარიტია.
ის ფაქტი, რომ ჰიპოთეზის ვერც დამტკიცება და ვერც უარყოფა ვერ ხერხდება მისი ჭეშმარიტების შესაძლებლობას და შეუძლებლობას თანაბარ პირობებში არ აყენებს. ანუ 50-50%ზე არაა იმის შანსები რომ მტკიცებულება სინამდვილეს შეესაბამება.
ახლა წარმოიდგინე ამ ჩაიდანზე რელიგია რომ დაფუძნდეს, ბავშვებს სკოლაში რომ ასწავლონ და ეკლესიაში ყოველ წირვაზე იქადაგონ, რამოდენიმე მილიონმა ან მილიარდმა ადამიანმა რომ ირწმუნოს მისი ჭეშმარიტება შემდეგ უკვე არანორმალურობის, ექსცენტრიულობის ტოლფასი იქნება იმის მტკიცება, რომ არანაირი ჩაიდანი არ მოძრაობს მზის გარშემო. ა-ჩაიდნიზმი დაიგმობა რელიგიური ავტორიტეტების მიერ და ა-ჩაიდნისტების დისკრედიტაციას და შეიძლება დევნასაც კი მიჰყონ ხელი.
(ჩაიდნის მაგალითი აღებული მაქვს Russel's teapot-დან http://en.wikipedia.org/wiki/Russell's_teapot )

საქმე იმაშია, რომ იმდენივე დამამტკიცებელი საბუთი გვაქვს ღმერთის, იეჰოვას, ალაჰის ა.შ. არსებობისა, რამდენიც კოსმოსური ჩაიდნის, მფრინავი სპაგეტის მონსტრის, ზევსის და თურის.
რატომღაც ამ უკანასკნელების არსებობის ჭეშმარიტებაზე საუბარი თუ ჩამოვარდა სასაცილოდაც არავის ეყოფა და აუცილებლად მათ მორწმუნეებს დაეკისრებათ მათი არსებობის დამადასტურებელი საბუთების წარდგენა.. არავინ ჩათვლის რომ მათი არსებობაც ისევე დაუმტკიცებელია როგორც არ არსებობა ვინაიდან არსებობის თეორია აბსურდად ჩაითვლება... სამაგიეროდ როცა საუბარი ეხება თანამედროვე ღმერთებს მაშინ პირიქით ხდება.

This post has been edited by WolfSpell on 3 Apr 2009, 14:21

Internet_Contraband

ხალხნო, , რით ვერ გაიგეთ? რსებობს უფალი, რსებობს. ისევე როგორც ბაყბაყ დევი რსებობს. ბავშვობაში ამდენი კითხვის მერე მოგიბრუნდებათ პირი რომ უარყოთ ეს?

როგორც შეგპირდი, ორივე ნაწილზე ერთად გპასუხობ.

ეგეთ რამეებს ცხადია არ ვგულისხმობ, ლაპარაკია პრინციპულად დაუდგენადზე. ამ თემაში მქონდა მოყვანილი მაგალითები მათემატიკიდან The Root of All Evil? (post #13171611). Kaisaს ვპასუხობდი, ისიც ჩემსავით მათემატიკოსი ყოფილა და თუ გინდა კითხე, ის მაგალითები ეხება მართლაც შეუცნობადს. გჲოდელის თეორემაზე აქ თემაც იყო გოდელის თეორემა, ამ თეორემის თანახმად უკვე არითმეტიკასაც კი სრულად ვერასდროს აღწერ - არსებობს დებულებები ნატურალურ რიცხვთა შესახებ (სინამდვილეში ასეთი დებულებების უსასრულო რაოდენობა), რომელსაც ვერანაირად ვერ დაამტკიცებ და ვერც უარყოფ. მეორე მაგალითი წრფეს ეხებოდა, ეგეც მკაცრადაა დამტკიცებული, რომ წრფის ის წერტილები, რომლებსაც რამენაირი მკაცრი მათემატიკური განსაზღვრა გააჩნიათ, წრფის ყველა წერტილთა უმნიშვნელოდ მცირე ნაწილს შეადგენენ. კიდევ ბევრი მაგალითია არაგადათვლადობაზე და ვერგადაწყვეტადობაზე, მანდაც მკაცრადაა დამტკიცებული სხვადასხვა საკმაოდ მნიშვნელოვანი მათემატიკური ობიექტების სრულად აღწერის პრინციპული შეუძლებლობა. აგერ სია ბევრი მაგალითებით http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_undecidable_problems
არამათემატიკოსისთვის ბევრს არაფერს ამბობს, მაგრამ თუ დამიჯერებ, მანდ ჩამოთვლილი საკითხები, რომელთა გადაწყვეტის პრინციპული შეუძლებლობა მკაცრადაა დამტკიცებული, ყველა ძალიან მნიშვნელოვანია მათემატიკის თავ-თავიანთი დარგისთვის. მთელი განხრაა მათემატიკის, რომელიც ასეთ რამეებს იკვლევს. ფიზიკაში ეგეთი რამის მაგალითი განუზღვრელობის პრინციპია კვანტურ მექანიკაში. ამ პრინციპის მიხედვით, მაგალითად, პრინციპულად შეუძლებელია რაიმე ნაწილაკის სიჩქარისა და ადგილმდებარეობის ზუსტად დადგენა, რაც უფრო ზუსტად დაადგენ ერთს, მით ნაკლები ინფორმაცია გექნება მეორეზე. და ესეც პრინციპული მომენტია. რა თქმა უნდა შენ შეგიძლია თქვა, რაღაც დროის შემდეგ ეს ყველაფერი შეიძლება ტყუილი აღმოჩნდესო, მაგრამ ფაქტია, რომ ამ ეტაპზე მეცნიერებაში აღიარებულია მრავალ ჭეშმარიტებათა პრინციპული დაუდგენადობა მეცნიერული მეთოდებითვე. ამაში რო ეჭვი შეიტანო, მაგალითად, გჲოდელის თეორემასთან მიმართებაში ნიშნავს, რომ თვით ლოგიკური მსჯელობის ძირეულ პრინციპებში შეიტანო ეჭვი, ანუ მე და შენ რო ერთმანეთს რაღაცეებს უმტკიცებთ, თვით ეს მტკიცებები მსჯელობის რა კანონებს ემყარება, იმაში უნდა შევიტანოთ ეჭვი. გასაგებია, რომ მაშინ ჩვენი კამათი საერთოდ აზრს კარგავს.

აგაშენა ღმერთმა, მეც მაქეთ მიმყავდა. ათეისტისთვის არარაციონალიზებადი სფერო ფაქტიურად არ არსებობს. მორწმუნე თვლის რო არა მარტო არსებობს, ყველაზე მთავარი რამეები სწორედ იქაა, გაცილებით უფრო მნიშვნელოვანი, ვიდრე ის, რაც რაციონალიზებას ექვემდებარება. და რწმენა ნიშნავს იმას რომ გწამს - მიუხედავად იმისა, რომ ის სფერო ადამიანისთვის მიუწვდომელია, თვით მას შეუძლია მოწვდეს ადამიანს. ესაა რწმენა, და არა ჩვენი შემდგომი სპეკულჲაციები იმაზე, კონკრეტულად რა არის იქ. დაუკინსი ბოროტების წყაროდ პირველს მიიჩნევს და არა მეორეს, ის იძახის, როგორც კი ვინმე ამას დაიჯერებს, გარდაუვლად მიაწერს იმ სფეროს ისეთ რამეებს, რაც ბოროტებას წარმოშობს. და ამას ყველანაირი დასაბუთების გარეშე იძახის.

ეგ შენ ეხლა თეორიებზე კი არა ჰიპოთეზებზე ლაპარაკობ, ეს სულ სხვა რამეა. მეცნიერული ჰიპოთეზის სტატუსი აქვს დებულებას, რომელიც თავის შემოწმებას ელოდება. თუ ამ დებულების პრინციპული შეუმოწმებადობა მკაცრად დამტკიცდა, ის სხვა სფეროში გადადის.

მაგალითად?

იმედია ზემოთ გაგეცი ამაზე პასუხი.

მე თავს მართლმადიდებლად ვთვლი უფრო ვიდრე რაიმე სხვად, მაგრამ კარგად არ მესმის რაში გჭირდება ჩემთვის ნაცნობ მაგალითებზე ზრუნვა.

როგორ არა, გიპასუხე, ყველა მათგანში არის გარკვეულწილი სიმართლე და გარკვეულწილი სიყალბე მეტ-ნაკლებად, ზოგში მეტად, ზოგში ნაკლებად, ისევე როგორც ყოველ მეცნიერულ თვალსაზრისში.

და შენ თვლი, რომ ეს საკმარისია იმისთვის, რომ ყოველივე ამის ცალსახა მიზეზად თვით რწმენა გამოვაცხადოთ? ეს ისეთივე ყალბი მსჯელობაა, როგორც ის, რომ მეცნიერებაა ყოველივე ბოროტების წყარო, რახან მეცნიერება აძლევს საშუალებას პოლიტიკოსებს ომები გააჩაღონ და უამრავი ხალხი ჟლიტონ ატომური ბომბებით.

ამაზე რამდენიმეჯერ ვთქვი უკვე, ლაპარაკია ისეთ რამეზე, რის დამადასტურებელი საბუთი პრინციპულად ვერ იარსებებს. ზოგი ადამიანის წარმოდგენა ასეთ რამეებზე ბოროტების მომტანია, ზოგიც თავისთავად არ არის მაგრამ ვიღაცეები აუკუღმართებენ და ბოროტად იყენებენ, ზოგიც არანაირ კავშირში არაა არანაირ ბოროტებასთან, და ყველა ისინი მომდინარეობს რწმენიდან ასე თუ ისე, აქედან რანაირად უნდა დაასკვნა, რომ რწმენის ბრალია ყველანაირი ბოროტება?

რწმენაზე როგორც ასეთზე, იმაზე, რაზეც დაუკინსი საუბრობს. და არა იმაზე, ვის როგორ შეუძლია რწმენის გამოყენება ბოროტი მიზნებით - რასაც დაუკინსი გვაჩვენებს. საქმეც ეგაა, რო ერთ რამეზე საუბრობს და მეორე რამეს გაჩვენებს, და პირველი რატო იწვევს ცალსახად მეორეს, ამაზე არაფერს არ ლაპარაკობს.

ხშირად - ესე იგი არა ყოველთვის, ხომ? ჰოდა როცა არ ასახავს, მაშინაც დგას შენთვის ის პირველ ადგილზე?

საღი აზრი ნუ შეურიე, კანონზე იყო ლაპარაკი. საღ აზრზე ცალკე შეგვიძლია ბევრი ვილაპარაკოთ.

ვერ ვხვდები კითხვას. შეგიძლია თავად მომიყვანო მსგავსი მაგალითი? შეიძლება მაგალითმა მიმახვედროს და გიპასუხო

თუნდაც დამოუკიდებლად აზროვნება რო ახსენე, იმ რეპლიკიდან ცხადი იყო, რომ შენთვის დამოუკიდებელი აზროვნების შეზღუდვა ცუდი რამეა. ეხლა ვინმე გიმტკიცებს, რომ ძალიანაც კარგი რამეა, საზოგადოების უდიდესი ნაწილი რო დამოუკიდებელ აზროვნებას გადააჩვიო, გაცილებით ძლიერი გახდება როგორც საზოგადოებაო და რაღაც ეგეთი. ლოგიკით, მხოლოდ ლოგიკის მეშვეობით შეძლებ მის გადარწმუნებას?

პირიქითაც ხშირად ხდება სხვათა შორის.

მერამდენედ უკვე - შეუძლებელია ეგეთი მტკიცებულების მოპოვება, ისევე როგორც საწინააღმდეგოსი, სხვანაირად რწმენის საგანი არ იქნებოდა ეგ საერთოდ.

ესეიგი ვითომ არც გვილაპარაკია ამდენი რა. საიდან მოგაქვს რო როგორც კი ადამიანი მორწმუნეა, ეგრევე ბავშვის აღზრდისას აეგ მიზნები ამოძრავებს?

რანაირად იქნება რწმენა შეგნებული ნაბიჯი როცა 4-5-6 წლის ბავშვზე ასეთ ფსიქოლოგიურ ზეგავლენას ახდენ, მხოლოდ ერთ რელიგიას აცნობ როგორც ჭეშმარიტს, ჯოჯოხეთით და ღვთის რისხვით აშინებ და ა.შ???

ესე იგი ვერაფრით ვერ გაგაგებიე მთავარი რა. არ ჩანს არსაიდან რო როგორც კი ბავშვს მორწმუნე ზრდის, რახან მორწმუნეა რო აქედან გამომდინარეობს რო აუცილებლად ფსიქოლოგიურ ზეგავლენას ახდენს და აშინებს.

როდესაც ბავშვს გაუჩნდება შესაბამისი კითხვები (და ეს კითხვები აუცილებლად გაუჩნდება ვინაიდან რელიგიას ყველგან წააწყდება) შეგიძლია აუხსნა რომ არსებობს ესა და ეს რელიგიები და ასეთი და ასეთი რწმენები და შეხედულებები სერიოზულ საკითხებზე... ამავე დროს სრულიად შესაძლებელია თავი შეიკავო იმის თქმისგან რომ ქრისტიანები არიან მართლები და ანგელოზები და ყველა სხვა ცდება, ან პირიქით - რომ მუსლიმები ცხონდებიან და ქრისტიანები და ბუდისტები ჯოჯოხეთში დაიწვებიან.

არა მაიცა მე სხვა რამე გკითხე. შენ თუ დაუკინსივით თვლი რო ყოველივე ბოროტების მიზეზი თვით რწმენაა, არ უნდა აღზარდო ბავშვი შესაბამისად? არ უნდა უთხრა, მორწმუნე რო გახდე გაბოროტდებიო? არ იქნება ეგ მისი დამოუკიდებლად აზროვნებისა და ნეიტრალობის შეზღუდვა?

საიდან, საიდან ასკვნი რო თუ მშობელი მორწმუნეა, აუცილებლად ეგრე უხსნის ბავშვს რო კაცის მოკვლა ცუდია?

მთავარს ტოვებ - როგორც ათეისტს სწორ მორალურ პრინციპებად რა მიგაჩნია და როგორ უნდა დაეხმარო ბავშვს მათ გაგებაში.

ამით რისი თქმა გინდა? ღმერთის არსებობის თეორიის ჭეშმარიტებას ამტკიცებს ეს თეორია? ჩემი აზრით ზნეობაც და ანალიტიკური აზროვნების უნარიც, ისევე როგორც კრეატიულობა ევოლუციის შედეგებია და არა ზებუნებრივი სრულყოფილი არსების მიერ ჩვენში ერთი ხელის მოსმით ჩაბერილი. ამის დამადასტურებელი საბუთი უფრო არსებობს ბუნებაში ვიდრე იმის რომ ღმერთმა ჩაგვინერგა ეს ყველაფერი.

ნუ ცვლი ერთ რამეს მეორეთი. მე ერთ შენს გამონათქვამზე შემოგედავე, შენ კი ეხლა მეორეს აყალიბებ, იმის მაგივრად რომ იმ პირველზე გამცე პასუხი. თუ გინდა ამ მეორეზეც ვილაპარაკოთ, მაგრამ ჯერ პირველი მოვათავოთ. მე აი ამ ადგილზე გეკითხებოდი,

გინდა თუ არა მეთქი ამით თქმა, რომ ზნეობა ანალიტიკური აზროვნებით მოიპოვება?

საქმეც ისაა, რომ მაგ ფილმში მხოლოდ მორწმუნეთა იმ ნაწილზეა გამახვილებული ყურადღება, რომელიც დაუკინსს აწყობს, დასკვნებს კი საერთოდ ყველანაირ რწმენაზე აკეთებს. კრინტს მაინც ძრავს დაუკინსი, ბოროტ ადამიანთა პროცენტი მორწმუნეებში მეტია თუ ათეისტებში?

ვერ ვხედავ პრობლემას. ადამიანს აქვს ინფორმაციის მიღების არხები: მხედველობა, სმენა, ყნოსვა, შეხება, გემოვნება და ანალიტიკური, კრეატიული, კრიტიკული აზროვნების (ეს უკანასკნელი ინდივიდუალურია) უნარი რომლების დახმარებითაც აანალიზებს მიღებულ ინფორმაციას და მოვლენების მიზეზებს და შედეგებს ადგენს საბუთზე და კვლევის შედეგზე დაყრდნობით. გზად ვხვდებით პრობლემებს რომლის ნაწილსაც ვხსნით, ნაწილს ჯერ ვერა. ამოხსნილი პრობლემებით მიღებული ცოდნა გვეხმარება სხვა პრობლემების გადაჭრაში და კიდევ უფრო მეტი ცოდნის მიღებაში.

სად წახვედი, მაგაზე იყო ლაპარაკი? თვით გაანალიზებისას რა მსჯელობის კანონებსაც იყენებ მეთქი, ისინი საიდან მოიტანე, საიდან იცი რო ეგეთი კანონებით უნდა იმსჯელო და არა სხვა კანონებით?

ნეტა მართლა ასე იყოს. ისევ იქამდე მივდივართ, რომ ექსტრაორდინალურ თეორიას როცა ისმენ მას განსაკუთრებულად მტკიცე დამადასტურებელი საბუთი სჭირდება. წინააღმდეგ შემთხვევაში ასეთი თეორიის ჭეშმარიტებისადმი გადახრა გაცილებით გაუმართლებელია ვიდრე მისი სიმცდარისკენ გადახრა. შენ მეუბნები რომ ზღაპრულ და ფანტასტიკურ თეორიებს არ სჭირდება დამადასტურებელი საბუთი იმისათვის რომ ჭეშმარიტებად მივიღოთ.. შენი აზრით ის ფაქტი, რომ მეცნიერებას ასეთ თეორიებზე არ გააჩნია დამადასტურებელი ან უარმყოფელი საბუთი ამ თეორიების სისწორეს ადასტურებს.. აქ კი არ ვეთანხმებით ერთმანეთს.

ვერ მიგებ, ვერა. მიკვირს კიდეც მართალი გითხრა, თავიდან ძალიან ადექვატურად მპასუხობდი, ეხლა თითქოს არაფერ უფრო რთულზე არ ავდივართ მაგრამ სულ უფრო ხშირად გვერდზე უხვევ. როდის ვთქვი ეგ შენ რასაც მაწერ? წერია აგერ რაც ვთქვი, შენ ქვეშ სულ სხვა რამეს უწერ. მე ძალიან მარტივ რამეს გეუბნები, რწმენა-არრწმენა შეიძლება მხოლოდ ისეთი რამის, რის დასაბუთება ან საწინააღმდეგოს დასაბუთება არ მოგეპოვება.

ჰო, ეგაა დაუკინსის ქვეტექსტი, თუმცა შენგან განსხვავებით ამის პირდაპირ არ ამბობს, იმიტომ რომ იცის რო ეგეთ შიშვლად დაუსაბუთებელ დებულებაზე ძალიან ბევრი ვინმე გამოიჭერს. ჯერ ერთი, რწმენა არის საბუთის გარეშე ყოველთვის, არ არსებობს საბუთიანი რწმენა. მეორე, შენ აკეთებ დაშვებას, რომ ყველანაირი ქმედება, რომელიც რაციონალური განსჯის საფუძველზე არ ხდება, არის ბოროტება. და მესამე, იძახი, რომ ნებისმიერი ადამიანის მორწმუნეობა შეიძლება ვიღაცამ ბოროტად გამოიყენოს. რომელიმე ამათზე რაიმე არგუმენტაცია გაგაჩნია?

მე საერთოდ არ ვსაუბრობ ცალკეულ შემთხვევებზე. მე ვსაუბრობ იმაზე, რაზეც დაუკინსი საუბრობს - რწმენაზე. ის ამბობს, რომ ბოროტების მიზეზი არის რწმენა.

ხოხ ეს გავატაროთ თუ რა ვქნათ?

როგორ არ ვამბობ რო დაუსაბუთებელია? არა მარტო დაუსაბუთებელია, დაუსაბუთებადია. ღმერთის არსებობა დაუსაბუთებადია, ისევე როგორც ღმერთის არარსებობა. დასაბუთებადი რო იყოს ან ერთი ან მეორე, რწმენის კი არა ცოდნის საგანი იქნებოდა. რახან დაუსაბუთებადია, რწმენის საგანია ერთიც და მეორეც.

შენ ვერ გამიგე.

კაცო რას ქვია მე ვერ გაგიგე? კითხვა დაგისვი, შენ მპასუხობ ვერ გამიგეო და მერე რაღაც ისეთს მეუბნები რასაც ჩემს კითხვასთან არანაირი კავშირი არა აქვს. კი ვილაპარაკოთ იმ სხვაზეც მარა რა წესია? აღიარე მაშინ რო ამ კითხვაზე პასუხი არა გაქვს და გადავიდეთ სხვაზე, კი ბატონო.

საღი აზრი ისეთი გამოთქმაა, ნებისმიერად შეიძლება გაიგო. ჩემთვის სხვა რამეს ნიშნავს და შენთვის სხვას. დაშავებას რაც შეეხება, რაციონალურად მოაზროვნე გარეწარი არ გინახავს? ან კიდევ მორწმუნე, რომელიც თვლის, რომ ღვთის ნებაა რო არავის არაფერი დაუშავო?

სიტყვა "თეიზმი" მაგ ფილმში საერთოდ არ ფიგურირებს, იქ ლაპარაკია რწმენაზე როგორც ასეთზე. და არც უტოლებს რწმენას და ბოროტებას, ის იძახის, რომ რწმენას გარდაუვლად მოაქვს ბოროტება. ამაზე ვლაპარაკობთ ჩვენც.

არასწორად გამიგე.

ა კიდო. შენ არ მოიყვანე ეგ არგუმენტი, ჩვენშიო ათეისტიო კარიერას ვერ გააკეთებსო და რაღაც ეგეთები? არი მეთქი ეს შენთვის იმენა რწმენის წინააღმდეგ არგუმენტი? თუ არ არი, თქვი რა, თუ არ არი, მაშინაც თქვი.

მცდარ ფილოსოფიაზე კრინტი არ დამიძრავს, ლაპარაკი ბოროტებაზე იყო. ჰოდა ვიღაცა თუ ავიწროებს ათეისტებს ეგ რანაირად ნიშნავს რო რწმენას ბოროტება მოაქვს?

ათეისტებს არ უდევნიათ მორწმუნეები არა? ნამუსი გაქვს?

მაგას ვინ ამბობს კაცო, ათასჯერ გავიმეორე, ვერანაირად ვერასოდეს ვერც ერთი ადამიანი ვერ დაამტკიცებს ვერც ღმერთის არსებობას და ვერც მის არარსებობას.

ისევე როგორც მორწმუნე. განსხვავება ისაა რო ათეისტი შეიძლება საერთოდ ყველანაირ ზნეობას უარყოფდეს (და პახოდუ რაციონალურად აზროვნებდეს), მორწმუნე კი ღვთის ნებას მიიჩნევს ზნეობად ყველა ვარიანტში, დაჟე თუ ის არასწორად ესმის, მისთვის ზნეობა მაინც ყველა შემთხვევაში არსებობს, რამდენადაც ღმერთი არსებობს.

ჰოდა მერე ეგ ამბობს რამეს რწმენის როგორც ასეთის ბოროტებაზე, თუკი ათეიზმის ბოროტებაზე ვერაფერს ამბობს?

ვა რა საინტერესო პრინციპია შენ და ეგ მაინცდამაინც ღმერთზე ვრცელდება მარტო? აი მაგალითად ელექტრონები 1896 წლამდე არ არსებობდნენ?
* * *
აუ ბოლომდე არ დაეტია პოსტი
* * *

This post has been edited by ჯიბ on 3 Apr 2009, 23:35

http://video.google.com/videoplay?docid=-8...006186584&hl=en

მაგ წიგნის განხილვაცაა..ავტორი კიტხულობს ნაწყვეტებს..2 საატიანი
უფრო საინტერესო

გადავხედე და რა მერე?

დავინახე რომ ადამიანებმა უარყეს ღმერთის სიყვარული და საკუთარი გზით წავიდნენ, შედეგი სახეზეა ...

რელიგიაზე ნამდვილად ასეა...

ღმერთს რაც შეეხება- ღმერთი რომელიც ამას უშვებს ის სიყვარული არაა...

ან მაშინ ყოვლისშემძლე არაა...

ზოგი მაგად ცხოვრობს, ზოგს უჭირს, ზოგი ბევრ უსამართLობას ნახულობს, ეს უფრო სოციალური დარვინიზმია და "ყველაზე ძლიერი გადარჩება"-ს პრინციპი, ვიდრე მოყვარული ღმერთის შექმნილი სამყაროს პრინციპი...

ჰო ვაგრძელებ ესეიგი

მაშინ რატო გგონია რო რწმენა ცალსახად იწვევს ბოროტებას?

რაღა მეშველება მერე მაინც გამშიფრე ე.ი. რომ "ხალხის გაათეისტებას" ვცდილობ აქ არა?

არც კი მომსვლია თავში, მეორე პირი ვიხმარე განყენებული სუბიექტის აღსანიშნავად, არ შეგხვედრია ეგეთი გრამატიკული კონსტრუქცია?

ამით ის ვთქვი, რომ მორწმუნეების უდიდესი ნაწილის რწმენით ჰომოსექსუალიზმი ბოროტებაა (ცოდვაა) იმიტომ რომ ასე სწერია ბიბლიაში.

კაი ახლა ეგ რანაირად თქვი ჰომოსექსუალიზმი პირველად ეხლა ახსენე

ძალიან ცუდი მაგალითია და ათეისტისთვის ძალიან ტიპიური შეცდომაა - ილაპარაკო მექანიზმზე და არა არსზე. ცხადია ჰომოსექსუალისტურ მიდრეკილებას თავისი მექანიზმები იწვევს და ისინი მეცნიერების შესწავლის საგანია. მაგრამ ეს მექანიზმი არაფერს არ გეუბნება იმაზე თუ რა დამოკიდებულება უნდა გქონდეს ჰომოსექსუალიზმისადმი. ისევე როგორც ვთქვათ სადიზმისადმი მიდრეკილების მექანიზმებსაც იკვლევენ, მაგრამ სადისტებისადმი დამოკიდებულებას ეს მექანიზმები განაპირობებს? ზნეობრივი მოსაზრებები განაპირობებს. უბრალოდ როცა თვლი რო ზნეობა მხოლოდ რაციონალური მოსაზრებებით შეიძლება დააფუძნო, მაშინ მხოლოდ იმას დაასკვნი რომ სადისტები უნდა დევნო და მეტი ვერაფერს. ხოლო თუ გჯერა, რომ ზნეობა არსებითად არარაციონალიზებადია, მაშინ შენივე რწმენის ძალით პირადი მოტივაციით ებრძვი შენში ჰომოსექსუალურ მიდრეკილებებსაც და სადისტურსაც.

ეხლა ესენი სათითაოდ რო ვარჩიოთ ხო გესმის რო საერთოდ სხვაგან წავალთ? ისევ მთავარს გვერდს უვლი, ვინ გითხრა რო როგორც კი ღმერთი მწამს, აქედან გამოდის რო მგონია თითქოს ღმერთის ნება ზუსტად ვიცი? ეგრე ზოგ ათეისტსაც რო კითხო, გეტყვის, ზუსტად ვიციო რო ღმერთი არსებობსო, რამეს ამტკიცებს მხოლოდ ეს ათეიზმზე? საკითხი იმაშია, რა ქმედებებს იწვევს ცალსახად და გარდაუვლად რწმენა როგორც ასეთი და რას - ათეიზმი როგორც ასეთი. რაზე ჩვენ არც კი გვისაუბრია.

ეგ კიდევ ცალკე საკითხია, მაგრამ გარდამავალს თავი დავანებოთ, შენთვის ყველაზე უკიდურესი და ცალსახად მკაფიოდ ბოროტება არ არსებობს? რაღაცის მიმართ ხო არა ხარ ლიბერალურად განწყობილი? მე ეგ გკითხე. თუ ყველაფრის მიმართ ხარ?

ჰოდა მომიყვანე მაგალითი რაღაც ისეთის, რაც შენ ბოროტებად მიგაჩნია და ამის რაციონალურად და ლოგიკურად ახსნა შეგიძლია, თუ რატო მიგაჩნია ბოროტებად.

თუ მასე ცალსახად ამბობს მაშინ ვერ დავეთანხმები.

ებიჯო აბა რაღაზე ვკამათობთ?

მანდ კი გეთანხმები, მაგრამ ერთ რამეში მაინც არა. მე ვერ ვხედავ შენგან რაიმე არგუმენტს იმის დასადასტურებლად, რომ ყველანაირი ქმედება, რომელიც რაციონალური განსჯის შედეგად არ არის გაკეთებული, ცალსახად უარყოფითი რამაა.

რო გწამს მაგრამ რწმენის საწინააღმდეგოდ იქცევი ხოლმე.

დაახლოებით ისევე, როგორც ნდობა. რწმენა ჩემთვის არის ანგარიშგასაწევად ჩათვლა ისეთი რამის, რის დამტკიცება თუ უარყოფა არ გაგაჩნია და პრინციპულადაც ვერ გექნება. მიმაჩნია, რომ ადამიანისთვის ყველაზე არსებითი რამეები მიუწვდომელია რაციონალური განსჯისთვის. საერთოდაც ადამიანისთვის მიუწვდომელია, ისინი წვდებიან ადამიანს, თუკი ის ამას მოისურვებს, და არა ადამიანი წვდება მათ.

ღმერთის არსებობის სინამდვილის ალბათობას როგორ აფასებ ძალიან მაინტერესებს

რასელი მაგარი ვინმე იყო მარა მაგ ამბავში აშკარად ჩაიჭრა. სისულელეა პარალელის გავლება ისეთ რამეს შორის, რის რაციონალურად შემოწმების საშუალება უბრალოდ ძალიან გართულებულია მეცნიერების თანამედროვე მდგომარეობის გამო და ისეთ რამეს შორის, რის რაციონალურად შემოწმება პრინციპულად შეუძლებელია.
* * *

აზრის სისაღე მე და შენ თუ სხვადასხვანაირად გვესმის ჯერ ეგ არ უნდა გავარკვიოთ?

რა შუაშია აქ დაშვება, რა შუაშია?

ამ საკითხთან დაკავშირებით, მეტს ვერაფერს დავწერ ამ განცხადების შემდეგ

ნეტა ყოველთვის ეგრე შვებოდე - როცა ვერაფერს დაწერ, არც არაფერს წერდე

ესეიგი მაინც უნდა ამახსნევიოს ელემენტარული რამე რა.

შენ რასაც ეძახი ამოცანის დაშვებით ამოხსნას მაგას ქვია დამტკიცება საწინააღმდეგოს დაშვებით. გინდა დაამტკიცო A. ამისთვის დაუშვებ, რომ არა-A სრულდება, და ამ დაშვებიდან ცდილობ მიიღო წინააღმდეგობა. მსჯელობ ასე - რახან არა-Aს დაშვებას წინააღმდეგობამდე მივყავართ, ესე იგი არა-A მცდარი დაშვებაა და ესე იგი A ყოფილა ჭეშმარიტი (ნუ, ყოველ შემთხვევაში თუ ორმაგი უარყოფის კანონს გამოიყენებ, ზოგი მას არ ენდობა მაინცდამაინც). თუ წინააღმდეგობა ვერ მიიღე, ეგ ჯერ არ ნიშნავს რომ ან A ან არა-А დაგიმტკიცებია. ვერ იმუშავა მეთოდმა, თუ ვერ მიიღე წინააღმდეგობა.

შენ რა დაშვებასაც მთავაზობ, მანდედან არანაირ წინააღმდეგობას არ ვღებულობთ, ეგრევე ვღებულობთ შენ რასაც იძახი, იმას. და ვრჩებით ესე. იმიტომ რომ იმ დაშვების მართებულობაზე არაფერი ვიცით. წინააღმდეგობა რო მიგვეღო, დავასკვნიდით, რომ დაშვება მცდარია. რახან ვერ მივიღეთ, ეგ ჯერ არ ნიშნავს რო ჭეშმარიტია ან მცდარია. არაფერს არ ნიშნავს ჯერ.

ვერაფერს ვერ იზამ, ფაქტი - ჯიუტია, ეგრეა!

ვერ მიხვდი არა?

შენ რაც მკითხე იმაზე გიპასუხე, ნუ გავიწყდება რას მეკითხები, თორემ მგონი სხვას ფიქრობ და სხვას წერ

დამიჯერე, მშვენივრად მახსოვს რა გკითხე. მე გკითხე, შენ, როგორც ინდივიდუუმი, რაციონალური მსჯელობით როგორ მიხვალ იქამდე, რომ სოციუმისთვის მომგებიანის გაკეთება უფრო მნიშვნელოვანია ვიდრე პირადად შენთვის მომგებიანის გაკეთება. შენ რახან ამ კითხვას გაურბიხარ, ეგ არ ნიშნავს რო სხვა რამე გკითხე

აი ნახე, მოვიპარე მილიარდი ისე რო ვერავინ ვერაფერი გაიგო, ვიყიდე კუნძული წყნარ ოკეანეში და ვცხოვრობ იქ ჩემთვის. შენ მოდიხარ და მეუბნები, საზოგადოებრივად სასარგებლო საქმეები რო გეკეთებია, მოგვიანებით უფრო დიდ სარგებელს ნახავდიო. მე გეუბნები, მეტი მე არაფერი სარგებელი მინდა, რაც მინდოდა უკვე ვნახეო. ამის მერე შენ რას მეუბნები? (აწი სუ მასე უნდა გელაპარაკო )

ოო, მეც მანდა ვარ. ადამიანს თუ პირადი სარგებელი ურჩევნია საზოგადოების კეთილდღეობას და ათეისტია, ვერანაირი რაციონალური მსჯელობით ვერ დაუმტკიცებ, რო პირადს საზოგადოებრივი უნდა ერჩივნოს. თუ მორწმუნეა, ესე იგი სწამს, რომ ღვთის ნება მის პირად სარგებელზე განუზომლად უფრო მნიშვნელოვანია. შეიძლება მაინც პირადს მისდევს, მაგრამ იცის რომ საკუთარი რწმენის წინააღმდეგ მიდის.

ეგ როგორ უნდა დამიმტიკიცო, როცა თავად გითხარი, რომ ეგრეა? პირადად მე კი იმიტომ მირჩევნია, რომ არ არსებობას მირჩევნია ვარსებობდე და ახნა ასეთია: მივიღო ცხოვრებისგან გამოწვეული სიამოვნება.

ებიჯო მე შენს არსებობაზე კი არ გკითხე მანდ, კაცობრიობის არსებობაზე გკითხე. რად გინდა მთელი კაცობრიობა ცხოვრებისგან გამოწვეული სიამოვნების მისაღებად? დაიტოვე მარტო ისინი, ვინც ამისთვის გჭირდება, გაჟუჟე დანარჩენები და იღე სიამოვნება სიკვდილამდე.

ვახ სწორედ იმას გეკითხები, თუ არაა ჩემთვის ნაკლები, მაშინ მეთქი?

კი, კი, დამოკიდებულია. ჰოდა ის ვარიანტი მაინტერესებს, როცა ამ ყველაფრის წყალობით პირადი სარგებელი ჩემთვის ნაკლები კი არა მეტია საზოგადოების კეთილდღეობაზე. ეხლა რაციონალურად დამისაბუთე რო პირიქითაა.

არა რა მაინც მაგარი უნამუსო ხარ

Jack the Ripperმა არ გაისწორა თავისი? დაიჭირა ვინმემ?

ო ჯეი სიმფსონი წიგნებს წერს სადაც ყვება თავისი ცოლი და საყვარელი როგორ მოკლა და მაგით ირჩენს თავს.

ლუგავოი დუმის წევრია, გამოდის და გვმოძღვრავს ეკრანიდან.

ლევან პირველი კონფერენციებს აწყობს, საქართველო როგორ გადავარჩინოთო.

აესენიც გადაიკითხე http://en.wikipedia.org/wiki/Cold_case

უნდა მჭირდებოდეს ეხლა ეგეთების მტკიცება?

კაცო, რო არ არსებობდეს, მის ხარჯზე რანაირად ვიარსებებდი? მე ვერ მიშვება თორე სხვებს ძალიანაც უშვება.

წიგნი - მე უკეთესი ვარიანტი ავარჩიე...

ჰო რა გენაღვლება, დანარჩენებს ნივიჟუს გაუკეთებ, ჩემს არგუმენტაციას დაიკიდებ და ქე შეგრჩება ხახვივით

დაუკინსს მიწერე ამ საოცარი აღმოჩენის შესახებ? ბოროტების ფუძე რწმენა კი არა, მშიშრობა ყოფილა თქო, ის იწვევს რწმენას და მხოლოდ მერე იწვევს რწმენა ბოროტებას თურმე თქო. მაგრა გაუხარდება, შეიძლება ახალი ფილმიც გადაიღოს.

დედამიწაზე!

არა ჯიგარო, შენ თქვი, "რელიგიურ რწმენაზეა საუბარი, სადაც თითოეული ორგანიზებული რელიგია ამტკიცებს..."

მრწამსი არაფერს არ ამტკიცებს. მრწამსი ამბობს, რა გწამს. ცალკეულ კონფესიებში მეტ-ნაკლებად გავრცელებულია რწმენის არადანიშნულებისამებრ გამოყენება. ეს რწმენის ავკარგიანობაზე არ ამბობს იმაზე მეტს, ვიდრე ლენინის ან მაოს მიერ ათეიზმის გამოყენება საზოგადოებაზე ტოტალური კონტროლის დასამყარებლად.

რამე თუ გინდა, ეგ ჯერ არ ნიშნავს, რომ კარგ რამედ მიგაჩნია.

და თუ არსებობს მაგრამ შენზე გავლენას ვერ ახდენს? სხვაზე ახდენს, შენზე კი ვერ ახდენს. აი მაგარი ხარ და ვერ ახდენს.

მორწმუნეებს ჯერათ რომ არსებობს აბსოლჲუტური ზნეობა, მათი რაციონალური შეხედულებებისგან დამოუკიდებელი და მათთვის მიუწვდომელი. ეგ არ ნიშნავს რომ ისინი ჩემობენ, ეს ზნეობა ზუსტად ვიცით რა არისო. პირიქით, თვლიან, რომ არ იციან. მაგრამ ჯერათ, რომ ღმერთი მომადლებს ამის ცოდნას ყოველივეს, ვინც მისგან ამას ითხოვს. და რწმენის არასრულყოფილობის გამო უმრავლესობა ამ ცოდნას ან არ ითხოვს, ან სხვა რამეში ურევს და ამახინჯებს.

ჰო, ვთქვათ მოხვდი რაღაც ოთახში (დედამიწაზე) სადაც დაგადგა 10 კაცი და გეუბნება, რომ მე ვარ სიკეთე ან ჩემი მონა იქნები ან ისე მოიქცევი როგორც გინდა, მაგრამ სხვა 10 კაცი მოვა და თავ-პირს დაგალეწავსო, აირჩიე შენით რა გინდა - მე რა მოგივა გითხარი და შენით აირჩიე ახლა, აღარ ვერევიო.

რას აირჩევდი?

აგეგმილებ რაღაც პრიმიტიულ სიტუაციებზე და გამოგდის სისულელე. ეს "მონა" და "ან ისე მოიქცევი როგორც გინდა" არასწორია, ყველა ვარიანტში ისე მოიქცევი, როგორც გინდა. რამდენიმე გზა გაქვს და ერთ-ერთს ირჩევ შენით იმას, რაც გინდა. როგორ გგონია, მორწმუნეები არ ცოდავენ? ზოგს ზუსტად ეგრე გონია შენ რა პრიმიტიულადაც ხატავ და მაინც იმ მეორეს ირჩევენ.

შენ თუ მაგას მოახერხებ მორწმუნე გავხდები. ოღონდ გარეგნობა და სისულელე არ მაინტერესებს, მხოლოდ რწმენა - არ რწმენა ამბავში.

ღმერთი მორწმუნესთვის ნიშნავს აბსოლჲუტურ და ამოუცნობ სიკეთეს, სიბრძნეს, სილამაზეს, სინათლეს, სიყვარულს. სანტა კლაუსი ცოტა სხვა რამეს ნიშნავს.
მიგახვედრე ცოტა?

და რწმენა აქ რა შუაშია? ათეისტს არ შეიძლება ეგონოს რო სწორედ ის არის ჭეშმარიტი რასაც თვითონ ფიქრობს და თავისი აზრებით წყვეტდეს რა არის სიკეთე და რა ბოროტება? მოგიყვანო ასეთი ათეისტების მაგალითები? კონა ხუთ თეთრად?

და ეს რამეს ამტკიცებს რწმენაზე? მხოლოდ საფრანგეთის რევოლჲუციაზე, ლენინზე, მაოზე და წითელ ბრიგადებზე ლაპარაკი რამეს ამტკიცებს ათეიზმის აუცილებელ ბოროტებაზე?

ღმერთის ნების გაგება სხვაა და მისი მცნებები სხვაა. მე ხო არ გთხოვ ამიხსენი მეთქი ერთ პოსტში სიმების თეორია ან ვაბშემც სამყაროს მოწყობა, და არც იმას გეუბნები რო ესენი ერთი და იგივეა. ბიბლიაზე თუ გინდა ცალკე თემა გავხსნათ და სათითაოდ გავარჩიოთ რეები წერია.

არ შეუფერხებია არა სტალინს აზროვნება და მეცნიერება? ან მაოს მიერ გაჟუჟულთა სისხლი ყველა ათეისტზეა?

Lashab

არის ... მაგრამ ამასთანავე სამართლიანია. მისმა სამართალმა დაუშვა ეს ...

ჩვენთან შედარებით ყოვლისშემძლეა ...

დანარჩენი არ ვიცი, პირადად როცა ვნახავ მერე გავიგებ, თუ დამაინტერესაა ...

დაირღვა "მოყვარული ღმერთის შექმნილი სამყაროს პრინციპი" და შედაგეად მივიღეთ: "ზოგი მაგად ცხოვრობს, ზოგს უჭირს, ზოგი ბევრ უსამართლობას ნახულობს" ...

ღმერთი რა შუაშია? მე (შენ, ჩვენ) ავირჩიე(თ) ეგ გზა ...

This post has been edited by Armor on 4 Apr 2009, 17:34