უხვმოსავლიანობის რეცეპტი ძველ რუსულ ტრადიციებში, გამოგვადგება ვითომ?

ზუსტადაც... გეთანხმებით.

სხვათა შორის, ლათინური წესის ქრისტიანებს აქვთ მარხვის დროს კვების ჯერადობის და ულუფის შემცირების ტრადიცია.

აქ, ჩვენთან ჩემის დაკვირვებით სამმა ფაქტორმა მოახდინა მარხვის პირდაპირ, რომ ვთქვათ პაგანიზაცია.
1.) ჩვენმა, ძველმა, ქართულ-ხალხურმა ქრისტიანობამდელმა ჭამა-ყლაპვის ტრადიციამ. ამას ალბათ ლომის წილი მიუძღვის და უფრო ზუსტად დანარჩენი ორი მასზე დაშენდა.
2.) ბერძნულ-ბიზანტიურმა, გურმანულმა ჭამა-ყლაპვის ტრადიციამ.
და
3.) რუსულმა ე.წ. "კაშამანიამ". ბურღულეულის ფაფები რა თქმა უნდა კარგია, მაგრამ ზომიერი და შეზღუდული ოდენობით.

მოკლედ პროვინცია ვიყავით და მოქმედებდა ჩვენზე დიდ იმპერიათა უვარგისი ტრადიციები.

სწორე მარხვას ჩვენთანაც და ბერძნულ ენოვანებშიც მონასტრებიღა ქაჩავდა, მაგრამ ბოლო რამდენიმე საუკუნეა ბერძნულმა მონასტრებმა ჭამის ხარისხს და ოდენობას საკმაოდ მოუმატეს და მძიმე წონითში გადავიდნენ. ნუ, ყველაზე არ ითქმის, მაგრამ მაინც მასიური ხასიათი აქვს ბევრ და კალორიულ ჭამას.
რუსეთშიც არ არის სახარბიელო მდგომარეობა ამ მხრივ. ბევრს ჭამენ და თან გასაფუებელს. ამიტომაც არიან ტანკებივით.
ერთი ამბავი გამახსენდა ამ რუსებზე. -
ერთი ახლგაზრდა გაწლიკული ქართველი აღიკვეცა სერგიევ პოსადში 80-იანების მეორე ნახევარში. იქ სწავლობდა და აქაც ჩამოდიოდა ხოლმე. ბერული ამბები გვაინტერესებდა და ვაყოლებდით ამბებს. იძახოდა აღარ შემიძლიაო რა. ე.ი. მორჩილების ამბავში პერვი, ვტაროი, ტრეწი. დილა-საღამო-შუადღეოო. თან მიმტკიცებენ ეგრე უნდა ხიბლში, რომ არ ჩავარდეო და ა.შ.
უნდა აღდგეს სწორი მარხვის ტრადიცია, რომ ჩვენ მარხვას შინაარსი ჰქონდეს. შეჭამანდები, მახუხი და ფხალეული. მარტო ლობიო და კარტოფილი უვარგისი ამბავია......და ოდენობის შემცირებააა....