ფსიქოლოგიური და ფიზიკური მარტოობა

Hushta
მაისურაძის ? რა თემა აქვს, რა სტატიაა ?
დამილინკე
ნიცშე კლასიკური ფილოლოგი იყო და 24 წლის ასაკში ბაზელის უნივერსიტეტის პროფესორი....

Swanton999
სტატია არაა. თავის გვერდზე დაწერა ადრე.

ცოტა უხეშად ამბობ ჩემ სათქმელს მაგრამ გეთანხმები. სრულფასოვანი, ძლიერი და მითუმეტეს თავისუფალი მამაკაცი არ უნდა იყოს ვიღაცის ხუშტურებზე დამოკიდებული. არც ის მინდა იმან იაროს ჩემს ხუშტურებზე, უბრალოდ არ უნდა იღლიდე თავს მაგეებით. ბევრ გოგოს ვიცნობ დილა იწყება სალონით მერე ბასეინი მერე ფიტნესი და მოკლედ თვეში 3000 ლარი უნდა რო ფორმაში იყოს და რის გამო? იმის გამო რომ 10დან 9 ბიჭი იტყვის ნახე რა ნაშააო და ამით ამ საცოდავს თვითშეფასება უმაღლდება. ანუ მე მაგალითად თავს ვუვლი და ვარ ესეთი იმიტომ რომ ჩემი თავი ესეთი მომწონს.თვითმიზანი სხვისი მოწონება სხვისი აღფრთოვანება არ უნდა გახდეს. ან კდიევ ტრენაჟორებზე ვიცნობ ტიპებს კვირაში 5 დღე რო დადიან და თავს იკლავენ რო მაგარ ტანებზე 6-6 პრესი დაიჯინონ. რა თქმა უნდა არიან ისეთები ვინც საკუთარი თავის გამო აკეთებენ, მაგრამ უმეტესად იმიტომ აკეთებენ რომ გავლენ ზღვაზე და "ნაშები" დაეცემიან.
აი 1 წელს რო ივლი მაგ შეგნებით და ბოლოს ნაწამები რო გახვალ "პლაჟზე" და უფრო მაგარ ტანზე რო ხედავ ვიღაცეებს და შენ არავინ გიყურებს მერე დაიგრუზები. იტყვი ვისთვის ვიწვალეო. ხოდა ამის გამოსავალია იყავი ისეთი როგორიც შენ გინდა რომ იყო და არა ისეთი სხვას რომ მოეწონო. სსხვისი დედაც ვატირე. არაფერში არ გინდა არც იმის შექება არც დამცირება. სინამდვილეში არც გმატებს არც გაკლებს.

blue_velvet

ესეც რა პრობლემაა, როცა გაქვს საშუალება. მაგრამ როცა ადრე გქონდა და ახლა რაღაც ჩავარდნის გამო არ გაქვს, მერე მოულოდნელად აღმოაჩენ, რომ რისთვისაც მოსწონდი, ერთ-ერთი მთავარი ფაქტორი თურმე შენი ფული იყო აი ეს არის ძალიან ცუდი და უხერხული მომენტი: რაც ვართ და როგორებიც ვართ, ამაში საკმაოდ დიდი წილი ჩვენს სოციალურ მდგომარეობას შეაქვს. ჩვენს ქვეყანაში კი სოციალური მდგომარეობა (ისევე, როგორც ყველაფერი), მერყევი და ცვალებადია, ძალიან ცვალებადი

შეჯიბრებაში მონაწილეობაზე მთლიანად უარის თქმა არ მგონია სწორი გამოსავალი. უბრალოდ, საჭიროა თავიდანვე განსაზღვრო სტრატეგია, რამდენზე აყოლაა გონივრული და რამდენზე _ უაზრობა იქნება შენს სიტუაციაში. აარჩიო ურთიერთობებისთვის ისეთი ხალხი შენს გარშემო, ვინც უფრო ფილოსოფიურად უყურებს საქმეს და გაფასებს იმის გამო, რა გიყრია თავში (ეს უფრო სტაბილურია), ვიდრე იმის გამო თუ როგორ გამოიყურები გარეგნულად. რა თქმა უნდა, როცა შენ შენი მეგობრებისგან მოითხოვ კომპრომისს შენი გარეგნობის მხრივ, ასეთივე კომპრომისი უნდა შესთავაზო მათაც.

ინგლისელები ამბობენ: გაჭირვების მეგობარი ნამდვილი მეგობარიაო. მე მგონი, კარგი ჩვევა იქნება, ვისაც წყვილის პოვნა უნდა, ყველა მიდიოდეს უდაბურ კუნძულზე, წვერმოშვებული, თმადაუვარცხნელი, ჩაუცმელი, ველურ ფორმაში, მედიკამენტებისა და კოსმეტიკის გარეშე ამგვარ პირობებში არჩეული მეწყვილე უფრო გამოდგება ყველგან, ცივილიზაციაშიც და ბარბაროსულ ამინდშიც, თუ რაიმე გამეგება ცხოვრებისა. სამწუხაროდ, ამის პრაქტიკა არ არსებობს და ჟაკ ფრესკოს უნდა ვთხოვო, რომ 1 კუნძული გამოგვიყოს რომანტიკულად განწყობილ ხალხს ))

This post has been edited by ლაბარნა on 15 Feb 2013, 13:11

blue_velvet
ლაბარნა
Will To Power
ვფიქრობ Swanton999 საინტერესოდ გიპასუხებთ ამ თემასთან დაკავშირებით.


გარეგნობა დიდ გავლენას ახდენს სოციუმზე.
რაც არ უნდა იყოს, ყველა ადამიანი მაინც მატერიალისტია და თვალის აპარატს დიდი მნიშვნელობა აქვს აღქმისათვის
თუმცა ჩემი აზრია, რომ დღევანდელი ძალაუფლება უფრო ჯანმრთელობაა, სიჯანსაღეა, ვიდრე უბრალოდ გარეგნობა (ეს უკანასკნელი რა თქმა უნდა მცირეოდენ მაინც კავშირშია სიჯანსაღესთან).
ჯანმრთელობის აღქმა ადამიანისთვის თვალის აპარატთანაა დაკავშირებული და ეს არაა ყოველთვის ის რაც ზუსტ ინფორმაციას იძლევა.

This post has been edited by Hushta on 15 Feb 2013, 16:10

ჩემი ბლოგი

Bodybuilder a man or superman ?
I , Myself am a Huge Follower of Bodybuilding . Started training 3 years ago, but how much paradoxical it may be - it was because i wanted give up on cigarette. First day in Gym and I see bodybuilder with huge Biceps from there My Central nervous system started to excite, giving firm Signal to "Myself" saying What feeling of an arrogance and a feeling of power would conquer my mind if i build that kind of a body - the body of the fancy that Ancient greeks idealised and the noble romans Formulated on their body armour. To grow muscle( process of muscle enlargment is called Hyperthropy),First of all Discipline is needed, you should Lift weights in the gym , but that is not in any means the hardest part of muscle-building ! the most Life sacrificing is the Diet - High Protein foods like eggs ,chicken breast and Tuna which tastes so bad that you can literaly just give up ...second source is Carbohydrates like Rice Potatoes and Bread Which gives you an energy and helps restore damaged muscles , and third fat that will compose 20-30 % of your diet and the third part is Supplementation :Whey Protein, Multivitamin , Creatine , Glutamine etc. I feel in a mystic way and am a firm bealiver that life's driving force is Will to Power but What will and what endurance Should a man have or should i say superhuman to be a Pro bodybuilder, and when there is a talk about pro bodybuilder there is also talk on Anabolic Steroids, chemical Compounds that Rapidly increases Protein Synthesis which results in enlarged muscle mass, while Synthetic testosterone that it contains,gives signal to the Hypothalamus that stops producing natural testosterone beacuse of very high testosterone in the body, which Elevates Women Hormone called Estrogen and as the result men testicle shrink and sperm Stops producing Sperm , but after the end of cycle Bodybuilder Takes Antiestrogens and testicles start to work again producing sperm and testosterone goes at the starting point , But not all the time , as there is stilll a high risk of not recovering completely. What motivates these men that risks Sexual life in order to attain some power and a look of a god ? Certainly will to power !
does he gets pleasure beacuse of his lifestyle anywhere else other than while working out and looking in the mirror? Imagine day in and day out the same chicken breast , same eggs , same whey protein and many sames over and over again in a eternal reccurance. while monk's egocentrical meaning of his life with device - i'll sacrifice my life to attain place in heaven even thought god may not exist.. Bodybuilder also sacrifices his Dopamine (while eating tastefull foods, dopamine increases)in order to be a more than a man, a God - Greek God who is also an egoist artist, sculpting his own body. it is a sport of self-overcoming , there is no doubt about that , thought Arnold schwarzenegger Claimed He felt an orgasm anywhere anytime wherever he was whatever he did - were it Pumping with the iron or Sitting in the Plane - I dont think Schopenhauer would bealive that. After a long heavy workout,Diet,Supplementation bodybuilder is satisfied and gets his dopamine back watchis his body through the mirror - will nutritionists bealive that ? there is a resemblance With Philosoper , Bodybuilder and Monk - Trio is a typical Ascetic one with Reason ,second with phisique , third with false ideals. If future bodybuilder's instinct is not prone to asceticism but inclined to a Herd's life , there is no chance he should become one. i assure you Bodybuilding will steal your friends as your own body becomes your best friend. From christian moral standpoint Bodybuilding is a vice ,isnt the Aesthetics against ethics the base of european culture? here too aesthetics is cursed by the name of morality ... Arnold says the most important thing for him was to be a different from a common man . lets adore this type of thinking and striving for individiuality, beacuse That is the spirit of a great man - par excellence.

This post has been edited by Swanton999 on 15 Feb 2013, 16:18

მიმაგრებული სურათი

blue_velvet
დასავლეთ ევროპაში იცხოვრე აბა მინიმუმ ერთი წელი და შეგეცვლება მენტალიტეტი სხვებს არ უნდა შეეჯიბრო კი არა თავ-პირი უნდა დაუმსხვრიო, ოღონდ შენ იყო პირველი იქ სადაც ხარ, თუნდაც გოგონებთან...
ლაბარნა

რა მაგარი იქნება როცა გაჭირვების დროს დაგეხმარება მეგობარი, მერე კი, როცა ფულს იშოვნი, ფეხებზე დაიკიდებ და დასჯი მაგარი გრძნობაა ხანდახან ბოროტება, ასწორებს...
აუ რა მჭირს, მე მგონი გავბოროტდი... ყოველშემთხვევაში დიდი ხნის განმავლობაში ვიყავი კეთილი და ხომ იცი, ფიზიკი კანონი: წინ მიმართული ძალა აღძრავს უკან მიმართულ ძალას

tenochtetlan

რას ამბობ, არაა სწორი საქციელი აშკარად )) სხვა საქმეა, თუ ბევრს დაგეხმარა მარა ბოლოს მოწყინდა და მიგატოვა. ასეთ შემთხვევაში შენც თავისუფალი ხარ სამაგიეროდ გადახდის მორალური ვალდებულებისგან.

მაგრამ თუ ბოლომდე ერთგულად გეხმარებოდა და გვერდში გედგა, მისგან თუ საყვედური და ავი სიტყვაც არ გახსოვს, რა ვაჟკაცობა იქნება ასეთი მეგობარი მიატოვო მაშინ, როცა შანსი გაქვს, ახლა შენ მიახმარო ცოტას?

ეს ბოროტება კი არა, უკვე სხვა სფერო არის... უმადურობას უფრო დავარქმევდი და კიდევ უფრო მძიმეა...

ლაბარნა

გასაგებია, ვიცი, რომ მე თვითონაც ასე არ მოვიქცეოდი, მაგრამ ეგოში ყველას გვაქ ეგ, უბრალოდ ამას უნდა ახდეს დამაბალანსებელი ძალაც მთლად ეგრე მოქცევა არც მე მომწონს რასაკვირველია, თანაც ერთგულ მეგობარში მეც გავდივარ და ეგრე რომ დამსაჯოს ვინმემ პირველივე შემთხვევისას ისე დავსჯი რომ ფაქტობრივად მოვკლავ!
აი სულ მინდოდა ომში წასვლა, ოღონდ ორკებს, და დემონების წინააღმდეგ, ვისი ხოცვაც აუცილებელია სიკეთისთვის, არ ვიცოდი არასდროს სად წამეღო ამხელა ენერგია... ისე კი ადამიანი vs. ადამიანი ომები მძულს!!! (სხვა ტიპის 95% ით არც მოვესწრები )

გაჯიბრება რა შუაშია... მიზანი რა არის გაჯიბრების? გაჯიბრების მიზანია აჯობო და ამით თვითშეფასება აიმაღლო დამარხცებულის ხარჯზე რაღაც დონეზე მაინც.მე არაფერში არ მჭირდება. მენტალიტეტი ვაფშე ვპრიჩომ.

ეს არ არის ჩემი მიზანი. ვისიც არის წარმატებები

blue_velvet

გმადლობ!!

Swanton999



20 ტაშიან აზიდვას ვაკეთებ.


ნებისყოფია ერთია, მარა თუ სწორი ხელსაწყოები არ გაქვს ვერაფერს გახდები. ნეტა ვინმემ მომცეს მძიმე შტანგები. ჩემი შტანგები აღარ ვარგა.

This post has been edited by rezomegrelidze on 15 Feb 2013, 20:09

rezomegrelidze

აჯიმანიებით შედეგი მციერია....

ბლოგის მთავარი მიზანი იყო მეჩვენებინა ბოდიბილდერის ძალაუფლების ნებით შეპყრობილობა....

This post has been edited by Swanton999 on 15 Feb 2013, 20:07

მარტოობა არ არის ის როცა როცა სადმე ადამიანებისაგან გარიყულ ადგილას ვცხოვრობთ. მარტოობა არ არის ის როცა ჩვენი სხეული სხვის სხეულებს ცილდება ან მათგან მოშორებით ცხოვრობს. ნამდვილი მარტოობაა როცა ჩვენი სული ცილდება სხვის სულებს. ქალაქი სადაც ვცხოვრობთ სავსეა ხალხით ქუჩები სავსეა ხალხით ყველგან ხალხმრავლობაა მაგრამ ჩვენ მაინც მარტო ვგრძნობთ თავს. ეს იმიტომ ხდება რომ ჩვენ სულს სხვა სულებთან კავშირი გაუწყვიტავს უკანასკნელი ძაფები რომლებითაც ჩვენ ვემსგავსებოდით სხვებს ეს ძაფებიც გამწყდარა. მასები და ხალხთა გროვა არ გრძნობს მარტოობას მხოლოდ ის გრძნობს მარტოობას ვინც თავისი ჭკუა-გონებით ხალხს ბევრად დასცილებია. როცა ჩვენი გონება განსხვავდება ხალხისაგან და განსხვავებული აზრები ჩასახლდება ჩვენში აი მაშინ მოდის მარტოობის გრძნობა. სწორედ რომ ჩვენი გონების განვითარებამ მოიტანა მარტოობის გრძნობა და უკანასკნელი ძაფებიც გაგვაწყვეტინა ხალხთან. ო როგორი ცივია მარტოობა და როგორი მკაცრი ხანდახან მარტოობაში შიშიანობის შპოთაინობის გრძნობებიც დაგვერვს ხელს. როცა ვგრძნობთ რომ ამ უზარმაზარ სამყაროში მარტო ჩვენ დავრჩენილვართ მარტო ჩვენ, და ასე მარტოობაში გავაგრძელოთ ცხოვრება სიკვდილამდე. რა უცებ ძებნის მასობრივი ცნობიერების ადამიანი თავისივე მსგავს ყველგან სადაც კი არ უნდა მიიხედ-მოიხედოს თავისივე ჭკუისა და თავისივე მსგავს ხალხს ნახულობს. ჩვენ კი როგორ გვიჭირს ჩვენნაირი ჭკუის ადამიანის ნახვა ადამიანებთან ურთიერტობა მთლიანად დაუკმაყოფილებელს გვტოვებს და ადამიანებშიც მყოფი მარტოდმარტო ვგრძნობთ თავს. სულიერი მარტოობა ეს ყველას ხვედრი არ არის ის მხოლოდ რჩეულთა და გონიერთა ხვედრია.
ადამიანებს უყვარს ხალხთან საზოგადოებასთან მიერთება მასში ჩაკარგვა. რადგან ადამიანებთან მყოფნი დაცულად გრძნობენ თავს. რას მოგვიტანს ჩვენ საზოგადოებასთან მიერთება რომ ჩვენ მათთან ყოფნითა და მათში გათქვეფით ჩავკლავთ ჩვენ სულს გონს და ვეღარ განვითარდებით. გავხდებით ყველას ნაირი და ყველას მასგავსი. რა ხეირია საზოგადოება უზნეო და უჭკუო ხალხით არის სავსე? სადაც ერთ გონიერ და ჭკვიან სიტყვას ვერ გაიგონებ და გვინდა ჩვენ ეს მათნაირობა? ალბათ ორმოცი წლის რომ გავხდე და საკუთარ თავი ხალხის მსგავსი და მათნაირი რომ მეჩვენოს ზიზღისაგან თავს მოვიკლავ. ჩვენ მარტოობაში ვპოულობთ ჩვენ თავს მარტოობაში შევიცნობთ ჩვენ სულს ღრმად და უკეთ გევცოდიმენა თავი ჩვენი. როცა ვიგრძნობთ რომ ნამდვილად მარტო ვართ აი მაშინ ავმოძრავდებით ავმოქმედდებით და შრომაში და საკუთარი თავის განვიტარებას მეტისმეტად სერიოზულად მივკიდებთ ხელს, რადგან ცხოვრების პირისპირ ვდგავართ და მარტოდმარტო უნდა გაუმკლავდეთ მას. მარტოობაში ეძლევა გონს თავისუფლება თითქოს საზოგადოება გვიხშობს გვიკრძალავს აზროვნებას და მხოლოდ მარტოობაში იგრძნობს სული თავისუფლებას.
მარტოობაში ყოფნას დიდი ძალა სჭირდება და სწორედ ეს ძალა რომ არ გვაქვს ეს გვიქმნის ცოტა უკომფორტობას. რომ ჩვენთვის მარტოობა ჯერ ახალია უჩვევი ვართ და შემდეგ როცა შევეჩვევით უფრო და უფრო გაგვიადვილდება. თან როცა ჩვენი გონი უფრო მწიფდება ჩვენში დიდი სულიერი ძალები სახლდება და მარტოობა ადვილდება როცა საკუთარ სულში დიდი ძალების მოზღვავებას შევიგრძნობთ. რა არის იმაზე მშვენიერი როცა მარტოობაში მყოფი ფიქრით კითხვით ვტკბებით და ხანდახან ისეთი სიამოვნება იღვრება ჩვენში რაც უცხოა საზოგადოებაში ყოფნისას. და ჩვენ როცა ასაკიც მოგვემატება და ჭკუაც მივხვდებით ამგვარი ცხოვრების წესით დავწმიდნდეთ ჩვენი სულიცა და ზნეც და იგვარი მშვენიერი და მომხიბლელი გავხდით ვტკბებით საკუთარი თავით. როცა ჩვენი სული მთლიანად დაწმენდილია და გაწმენდილი და ვერაფერ ჭუჭყიანს მასში ვერ ვპოულობტ ამგვარი სიწმინდე საოცრად გვატკბობს. რა უნდა მოეცა ჩვენთვის იმგვარ ცხოვრებას როგორადაც საზოგადოება ცხოვრებს? უნდა გვეკეთებინა მთელი ცხოვრება წვრილმანი საქმეები, გვეცხოვრა უღიმღამოდ, გამოგვეშტერებინა ჩვენი გონი და გაგვერყვნა ჩვენი ზნეობა. მაგრამ ხალხსავით ცხოვრება თვით ჩვენმა სულმა არ ისურვა რომ მოსწყდა მათ. წლების შემდეგ რომ გადმოვხედავთ ჩვენ ცხოვრებას მივხვდებით რომ მოგებული ვართ. მარტოობის ის ტკივილები რასაც ახლა განვიცდით უნდა ავიტანოთ მომავალი ჩვენი ძლიერებისა და მშვენიერების გამო.

prokle
ძალიან კარგი პოსტი იყო და სრულიად გეთანხმებით! ეს ვთქვი სწორედ ამ თემით.
განსაკუთრებით ამ ნაწილებს გამოვყოფდი:

მაგრამ ერთს დავამატებდი - უმთავრესს! (ჩემი აზრით):
მარტო იმიტომ კი არ არის კაცი, რომ ეს მოსწონს, მარტოა იმიტომ, რომ საზოგადოებამ არ მიიღო. საზოგადოებისგან გარიყვით დაიწყო მარტოსულმა აზროვნება, სწორედ იმიტომ რომ მან ადგილი ვერ ჰპოვა ხალხში. ადგილი რომ ეპოვნა, ისიც ისეთივე ილუზიებით აივსებდა ცხოვრებას, როგორითაც ყველა.
მარტოობა და გარიყულობა იძულებულს ქმნის გონს განავითაროს ინტელექტი და სწორედ ინტელექტის მეშვეობით პოულობს მარტოსული ადგილს სამყაროში. ის თავად ქმნის საკუთარ სამყაროს და კარცერზე უარს ამბობს. ასე ხდება მოაზროვნე ის რაც ხდება! აზროვნება ჭირნახულთა და რჩეულთა ხვედრია.
და რადგან შეუძლებელია დაინახო საკუთარი თავი მთის მწვერვალზე - მხოლოდ წარმოიდგენ - შეუძლებელია მოაზროვნემ ამოწუროს საკუთარი გონი. ეს ერთადერთია რაც მას არ ძალუძს, რადგან ის გონი თავად არის.