ფსიქოლოგიური და ფიზიკური მარტოობა

trank

ზუსტად. დიდი სიამოვნებით ვიბრძოლებდი საკუთარი თავის მატერიალური უკვდავებისათვის მაგრამ ეს აშკარად უპერსპექტივოა. აი კაცობრიობა სხვა საქმეა. ვერავინ ვერ დაგიმტკიცებს, რომ ამ ბრძოლას არ აქვს აზრი და რომ ეს მიზანი ცარიელია.

როცა არის მიზანი, იქ უკვე ინდივიდის ცხოვრებაც კი იძენს აზრს.

Magdala

მიქელანჯელოს რომ შვილი ჰყოლოდა მიქალანჯელო ის არ იქნებოდა რაც იყო.

თავისუფალი არჩევანი ხშირ შემთხვევაში ილუზიაა და მხოლოდ გვეჩვენება რომ თავისუფალია.
სინამდვილეში გარემოზე დამოკიდებული მიმბაძველობაა, მითუმეტეს ახალგაზრდაში.

ლაბარნა

შენი რატომ უნდა გეგონოს?
რაც მეტად მიზანდასახულად აღზრდი, მით მეტად გაგიცრუვდება იმედი რომ ისეთი არაა როგორიც გინდოდა. რატომ გინდოდა ყოფილიყო ისეთი როგორც შენ გინდა? - იმიტომ რომ ამით გინდა უკვდავყო საკუთარი არსი. სულ არ ფიქრობ ამ დროს ადამიანის თავისუფლებაზე, შენი შვილის თავისუფლებაზე დაბედნიერებაზე.
რა მოყვება ყველაფერ ამას? - ამას მოყვება ტრადიციული (განსაკუთრებით ქართული) ოჯახს და მშობლებს მიკერებული ახალგაზრდები, თავისუფალი აზრისა და დამოუკიდებლობის გარეშე მცხოვრები მონები. და ოდესმე თუ შეძლებენ დაიხსნან ბორკილებს, გაუჭირდებათ სხვისი დახმარების გარეშე, დამოუკიდებლად ნაბიჯების გადადგმა (კანტის "რა არის განმანათლებლობა?") რადგან არ არიან თავისუფლად მოძრაობას შეჩვეულნი - თუ როგორ იწრთობა მონა.

აი რა უნდა ასწავლო მთავარი ბავშვს: როგორ იყოს ის თავისუფალი!
სხვა ყველაფერს თვითონ ჩვენზე უკეთ გააკეთებს.

* * *

Swanton999

This post has been edited by Hushta on 6 Feb 2013, 12:58

Hushta

თავისუფლება არანაირი ღირებულება არაა, თუ თვითმიზნად იქცევა. რომელ თავისუფლებას გულისხმობ? ეროვნულს? პიროვნულს? ეკონომიკურს? ზნეობრივს? ბოლომდე თავისუფალი რომ მარტო გიჟია, მოგეხსენება

თავისუფლება მხოლოდ საშუალებაა უფრო მაღალი მიზნის მისაღწევად. უფრო მაღალი მიზანი კი ვახსენე უკვე: კაცობრიობა.

Hushta
მიქელანჯელო იმიტომ ვთქვი რომ მას რომ შვილი ყოლოდა შეიძლება მისი ნიჭი მის შვილში გაგრძელებულიყო მეთქი

+

შენ ჩვენ გვასწავლე
მე ამას იმით ვცდილობ რომ ვაძლევ საშუალებასთვითონ აირჩიოს ხოლმე რა უნდა და რა არა
ან თვითონ გააკეთოს ისეთი რამეები რისი გაკეთებაც მომავალში მოუწევს

ლაბარნა

კაცობრიობაში ეძებ "თავშესაფარს"?

This post has been edited by Magdala on 6 Feb 2013, 13:04

ლაბარნა
პიროვნების თავისუფლება, აზროვნებითი და ფსიქოლოგიური თავისუფლება - რის შესახებაც გავხსენი თემა.
მატერიალურ დამოკიდებულებებზე არ ვსაუბრობ. თუმცა ნაწილობრივ ესეც მნიშვნელოვნად განსაზღვრავს მოზარდში მომავალში მის თავისუფლად ყოფნას.

ეს შენი სუბიექტური ღირებულებაა.
სწორედ ამის თქმა მინდოდა, რატომ არსებობს ორი მიზანი: კაცობრიობა და ინდივიდი - ერთი მეორეს აკნინებს და მეორე პირველს.

Magdala

ეს კარგია.

ისტორია გვაძლევს ასეთ მაგალითებს? რაღაც არამგონია.
მაძღარი კატა თაგვებს ვერ დაიჭერსო... სიზარმაცე არაა ამორალური და არც ირაციონალური, ძალიან რაციონალური და ლოგიკური მდგომარეობაა (თუ რატომ შეგვიძლია განვავრცოთ).

This post has been edited by Hushta on 6 Feb 2013, 13:09

Hushta

ამაზე ვუპასუხე


ისტორიის მაგალითები რა შუაშია?

Magdala
გენიოსის შვილებზე ვსაუბრობ.
რომელს გამოყვა მისი "ნიჭი" (ფუ რა აფსურდული სიტყვაა "ნიჭი", ეგეთს არაფერს ვიცნობ) და თუ გამოიყენეს რამეში?

Magdala

ადამიანი სოციალური ცხოველია. ოჯახი, ერი და კაცობრიობა რომ უარვყო, რა ჯანდაბად მინდა მერე მაგის შედეგად მიღებული თავისუფლება? ) იგივე მარტოობაა ასეთი თავისუფლება.

Hushta

ობიექტურად აუცილებელია ამ მიზნების შეთანხმება. კაცობრიობამ უნდა იზრუნოს ინდივიდზე და ინდივიდმა _ კაცობრიობაზე. მხოლოდ ეს არის ბედნიერების მიღწევის ფორმულა.

არც ნიჭი არაა აბსურდი _ ნიჭიერება არსებობს, გენეტიკაა იგივე და მატერიალურად წერია ჩვენს დნმ-ში.

This post has been edited by ლაბარნა on 6 Feb 2013, 13:14

Hushta
გენიოსებიდან ძალიან ბევრს საერთოდ არ ყოლიათ შვილები
მაგალითი ვთქვი უბრალოდ რა ჯანდაბად შეიძლება გამოიყენო წინაპრების ინფორმაცია

კარგი რააა


ლაბარნა

სიტყვა 'ჯანდაბა' ძალიან პოპულარულია ამ თემაში იმიტომ რომ არ ვიცით რა ვთქვათ მის ნაცვლად

This post has been edited by Magdala on 6 Feb 2013, 13:15

Magdala

როგორ არ ვიცი )) დოზანაც შეიძლება აქ ითქვას

ხომ იცი "სიზმარას" მულტფილმიდან ეს ფრაზა? _ რა ჯანაბა და რა დოზანაა, სულ ვირთხები და ვირთხები!

ლაბარნა

აი სწორედ ამის შეთანხმებაა საჭირო და ძალიან საჭირო!
დემოკრატიულ საზოგადოებაში (დემოკრატია კი განუსაზღვრელი სიტყვაა, არ არსებობს აბსოლუტური დემოკრატია) ინდივიდი იმიტომ უნდა იდგეს პირველ ადგილზე, რომ ინდივიდებით უნდა იქნას სახელმწიფო და არა პროპაგანდით და ბორკილებით. დემოკრატია, ლიბერალიზმი და ადამიანის უფლებები, სწორედ ინდივიდზე - პიროვნებაზე დამყარებულ კაცობრიობას გულისხმობს, რომელიც ერთი მთლიანობაა და ეს მთლიანობა, ნაწილია ერთი მთლიანის - ინდივიდის.
ასეთ საზოგადოებაში ინდივიდი პირველ რიგში საკუთარი თავის იმედზეა, საკუთარი თავისუფლებით სუნთქავს და არა საზოგადოების აზრით!
აი ამის თქმა მინდოდა სწორედ და ტყეში გაქცევა და მგლებთან ცხოვრება არ მიგულისხმია. თუმცა ფსიქოლოგიურად ამისთვის უნდა იყო მზად, რომ იყო ინდივიდუალი, გქონდეს საკუთარი თავის რწმენა და იყო თავისუფალი.

ჰოდა იმ გენეტიკაში, ამ კუთხით შიშების მეტი არაფერი არ წერია.
ნიჭს ვეძახით იმას, რა უნარიც არ ვიცით საიდან როგორ მოხვდა ადამიანში.
არადა, ყოველთვის შეიძლება ამ ნიჭის ჩათესვლა "უნიჭო" ადამიანში.

This post has been edited by Hushta on 6 Feb 2013, 13:25

Hushta

ახლა მეც გავიგე _ ეს სხვა საქმეა, თუ კაცობრიობასთან და საზოგადოებასთან კავშირს ინარჩუნებ (იმ შემთხვევაში, თუ საჭიროა).

ოო გენეტიკაში არც ვიცით ბოლომდე, რა წერია, უზარმაზარი სიბრძნე რომაა ჩადებული, ბუნების დიდი სიბრძნე, ეს ფაქტია.

რაც შეეხება უნიჭო ადამიანს, ასეთი უბრალოდ არ არსებობს. გაქვს გონება? _ ესე იგი გქონია რაღაც ნიჭიც, სულ ცოტა _ გონიერების ნიჭი მაინც.

ლაბარნა

მე იზოლაციაზე არ ვსაუბრობდი, მე ვსაუბრობდი მარტოობაზე და უფრო ზუსტად - ფსიქოლოგიურ მარტოობაზე, რომელიც არ გამორიცხავს ფიზიკურ კავშირს სოციუმთან.

ამის თქმა მინდოდა მეც.
თუ უნიჭო ადამიანი არ არსებობს, სიტყვა "ნიჭიერება" აზრს კარგავს.
არსებობს შიშები და არსებობს კმაყოფილება, ეს არის და ეს. თუმცა რეზერვში ყველა თვითკმაყოფილ, ზარმაც და "უნიჭო" ადამიანშია დაკონსერვებული ის გადარჩენის "ნიჭი" - როცა კი დაჭირდება მაშინვე ჩაირთვება.

Hushta

ააა, ა... მივხვდი, რასაც ამბობ, მივხვდი

წეღან სხვანაირად გავიგე.

კი ბატონო, გეთანხმები კიდევაც. ფსიქოლოგიური მარტოობის მოპოვება აუცილებელია, თან სასიცოცხლოდ. ლაროშფუკოს სიტყვებია მგონი, ზუსტად აღარ მახსოვს, ადამიანებიო საკუთარ 3/4 ზე ამბობენ უარს, რომ სხვებს დაემსგავსონო. ნუ ცოტა გადახვევაა თემიდან ეს ფრაზა, მაგრამ რაღაცნაირად ეხმიანება მაინც.

Hushta

ნიჭიერება არსებობს კონკრეტულ სფეროებთან მიმართებით. ცნობილია, რომ არსებობს მუსიკალური ნიჭი. მხატვრის ნიჭი, ლიტერატურული ნიჭი, მათემატიკის ნიჭი, ტექნიკის ნიჭი. იოლად გამოუდის ხელიდან ეს საქმე ადამიანს და თან ეს ოჯახური და გენეტიკურია.

ამას ვერ გაიგებ სანამ არ შეეჩეხები ადამიანს, რომელიც ნიჭიერია. თავიც რომ მოიკლა, შეიძლება ვერ აჯობო, თუ მას ნიჭი აქვს ამ კონკრეტულ სფეროში და შენ არა ))

მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ვერ იპოვი სფეროს, სადაც შენ მეტი ნიჭი გაქვს და შენ მას დაჩაგრავ. სწორედ ამაზეა საუბარი თვითრეალიზების დროს _ ყველამ უნდა ვიპოვოთ ჩვენი ნიშა, ის საქმე, რომელიც გვსიამოვნებს და თან გვემარჯვება.

კი, ეგ იზოლაცია არ არის. ეგ უბრალოდ შორი და ახლო წრის ამბავია. საჭიროა მონახო ადამიანები, ვინც თვითონაც განიცდის იგივეს, თანახმა იქნება უფრო ახლო მეგობრობაზე და შეგივსებს ამ მარტოობას _ შევა შენს საახლობლო წრეში.