ღმერთის არსებობის მჯერა მაგრამ რადგან არ მიხაროდა აღდგომა ანუ არ მწამს? და თუ არ მწამს ჯოჯოხეთში მოვხვდები?
დაჯერება არ არის მთავარი როგორც ჩანს რომ სამოთხეში მოხვდე
რწმენა როგორ უნდა გამოვიმუშავო არადა გარშემო იმდენი საზიზღარი ადამიანია თავს გაძულებენ და მერე შენც გამოხატავ მათთდამი ამ სიძულვილს :\ რწმენაც და სიყვარულიც საჭიროა
მგონია რომ ვერასოდეს გავკეთილდები

თუ კეთილი არ ვიყავი ისე ვერ მოვხვდები სამოთხეში :\
რთულია ძაან გაკეთილება
გაკეთილები იქიდან შემიძლია დავიწყო რომ ეკლესიაში ვიარო, მაგრამ ვერ დავდივარ , მეზიზღება ხალხი რომ მიღიმის

და ბევრს ლაპარაკობენ

ნორმალური მრევლი რომ იყოს ისეთ ეკლესიაში ვივლიდი , წყნარუ , ჩუმი , მორჩილი , ზრდილი , შეგნებული ,ღრმადმორწმუნე , სათნო
მაგრამ ხალხის უმეტესობა მხოლოდ ვალის მოსახდენად დადის მგონი ეკლესიაში , ეკლესიური ცხოვრებით არ ცხოვრობს უმეტესობა, ხოლოვ ვინ ცხოვორბს საერთოდ ეკლეისური ცხოვრებით მე არ ვიცი სამი ადამიანი თუ მინახია მთელს სანაცნობოში ასეთი და უმეტესობა ის ადამიანებია მრევლში რომლებიც ისეთი შთაბეჭდილება მრჩება სერიოზულად არ უყურებენ ეკლესიას მოკლედ
აი ზუსტად ვიპოვე ის სიტყვა რის გამოც ვერ ვერწყმები ეკლესიურ მრევლს - აშკარად აღგზნებულია მრევლის უმეტესობა ! სექსუალური კუთხით არ ვგულისხმობ . აი თითქოს , ხო უხარით, მაგრამ აღგზნებულების შთაბეჭდილებას ტოვობენ . ეს ხომ არ არის სწორი . ისინი თავიანთ თავს ისე რომ არ გამოხატავდნენ რომ მე მათზე აღგზნებულის შთაბეჭდილება არ დამრჩენოდა, ვივლიდი ეკლესიაში ხომ . და ამით ცოდვას ჩადიან . იმიტომ დადიან ეკლესიაში რომ რაღაც უხაროდეთ ? და მერე ამ სიხარულით
დატკბნენ? ამ ქვეყნიური ცხოვრება ხომ ისე უნდა განვლოთ როგორც მკვდრებმა თუ გვინდა რომ ვცხონდეთ. სიამოვნების მომენტების ეკლესიაში დაჭერის გარდა კი ყველაფერი გამიგია
ისეთი ეკლესია თუ არსებობს სადაც დინჯი მრევლი იქნება მირჩიეთ , ვინმემ