ღმერთი სელექციონერია?

ოღონდ ეს არ გეთქვა და რაც გინდა ის დაგეწერა
სატანა თავის პონტში მოქმედებს ნიშნავს იმას, რომ ღმერთს სრული ძალაუფლება არ აქვს...
* * *
guri8

ესაა დღემდე ყველაზე საინტერესო კითხვა ჩემთვის ;დ

ჩემი აზრით თუ ჩვენი სიყვარული აქვს არ უნდა სურდეს მაგარი თავის დაბოლებაა 100 % ით ვერავინ დაამტკიცებს არსებობს თუ არა ასევე ვერც არარსებობას ხოდა ერთი სიცოცხლე გაქვს და ტანჯვაში გაატარო ? მითუმეტეს მაშინ როდესაც უტყუარი საბუთი არ გაქვს რომ შენი წვალება ამაო არ იქნება .

თუკი ყველაფერი სატანის ნამოქმედარია მაშინ გამოდის რომ ღმერთი აძლევს ამ ყველაფრის კეთების უფლებას ხომ ?

c.h.I.g.u.r.h.

ანუ არ ვართ თავისუფლები? ....შეგიძლია უფრო განავრცო თუ რაში ვიზღუდებით?

lasha kakauridze

ძალიან ბევრი მაგალითის მოყვანა შემიძლია, თუნდაც ჩემ გარშემო მცხოვრები ადამინების.
უამრავ ადამიანს აქვს ისეთი ცხოვრება, რომელიც მათ არ აურჩევიათ.
უამრავი ადამიანის ცხოვრებაში ხდება, მოვლენები არჩევნის გარეშე. უბედურება და ტანჯვა რომ ატყდება თავს არჩევნის გარეშე.
ეკითხება ვინმე ადამინს უნდა თუ არა ეს?
უამრავი ადამინი ყოველდღე იღვიძებს ტკივილით და დღეეებს მხრებით მიათრევს და ძილში პოულობს მარტო შვებას
შენი აზრით ეს თავისუფლებაა?
თავისუფლება მეგობარო პირველ რიგში ბედნიერების მდგომარეობაა.მდგომარეობა აქ და ახლა.
თუ თავისუფალი ნება მხოლოდ ისაა დღეს ხორცი ვჭამო თუ არა მაშინ თავისუფლები ვართ.
მაგრამ თუ თავისუფლება ბედნიერებაა და თავისუფლება პირველ რიგში ტანჯვისგან
მაშინ რეალურად ჩემთვის, დედამიწაზე ადამიანი თავისუფლებისგან ძალიან შორსაა.
ტანჯვა, რასაც განაცდელებს ვეძახით ჩვენ მთავარი შემზღუდველია ზუსტად თავისუფლების და თეორიულად რაც არ უნდა ვიძახოთ იქ კარგად იქნება ადამიანიო, ეგ დიდი ვერაფერი ნუგეშია...

This post has been edited by c.h.I.g.u.r.h. on 14 Apr 2018, 21:39

ისე მართლაც ადამიანის ცხოვრებაში არის ორი ყველაზე მთავარი მომენტი დაბადება და სიკვდილი რომელ თავისუფლებაზე ვსაუბრობთ ამის არჩევის საშუალებაც კი არ გვაქვს .............

ნების თავისუფლება არ გულისხმობს თავაშვებულობას. ადამიანები აპროტესტებენ თუ რატომ არ აქვთ მორალური უფლება იმრუშონ, მოკლან, მოიტყუონ. ცხადია, ადამიანს შეუძლია არ აღიაროს რომ ქმნილებაა და არ დაემორჩილოს უფლის მოწოდებას. მას შეუძლია განაცხადოს რომ სრულიად დამოუკიდებელია და მოიქცევა ისე როგორც უნდა. არჩევანი კეთდება ამ ორ საკითხს შორის:
1) ვარ მე ქმნილება და მსურს თუ არა რომ ვიცხოვრო ისე როგორც ჩემს შემოქმედს სურს? მას კი ის სურს რაც საუკეთესოა ჩემთვის.
2) მე ვარ დამოუკიდებელი, წარმომშვა მატერიამ და ვიცხოვრებ ისე როგორც მინდა .

კი. ეს სიმართლეა ბიბლიური ცნობის თანახმად. ღმერთმა სატანას მისცა უფლება დროებით მართოს კაცობრიობა. ყველა ტანჯვა სატანის მმართველობის და პირველი ადამიანების, ადამისა და ევას არასწორი არჩევანის შედეგია. ღვთის განზრახვა კაცობრიობის მიმართ არ შეწყვეტილა, მხოლოდ დროებით შეჩერდა. მან იქვე, ედემის ბაღშივე იწინასწარმეტყველა თუ როგორ გადაჭრიდა ურჩობის შედეგად წარმოშობილ პრობლემებს.

მაგრამ ჩვენთვის უცნობი არაა ამ ტანჯვის მიზეზი. ღმერთი ბიბლიური დაპირებისამებრ სრულად აღმოფხვრის ტანჯვის ყოველგვარ კვალს. მარადისობასთან შედარებით ეს მოკლევადიანი ტანჯვა არაფერია. ის გვთხოვს ავიტანოთ ეს დროებითი ტკივილი. მან ხო უდიდესი სიყვარული გამოავლინა როდესაც იესო გამოგზავნა რათა მიგვეღო მარადიული სიცოცხლის იმედი. ის თავის განზრახვას აუცილებლად განახორციელებს და ადამიანებს დაუბრუნებს დანაკარგს, კვლავ დაასახლებს მათ იმ იდეალურ, საუკეთესო გარემოში რაც თავდაპირვლადვე გაითვალისწინა როდესაც ასეთი უნიკალური პლანეტა შექმნა ჩვენთვის.

* * *
ნათელია ერთი მნიშვნელოვანი რამ: ადამიანები ღვთისგან დამოუკიდებლად არსებობისთვის არ არიან შექმნილი. ღმერთმა იმგვარად შექმნა ისინი, რომ მათი წარმატება და ბედნიერება ღვთის სამართლიანი კანონებისადმი მორჩილებაზეა დამოკიდებული. ამგვარად, ადამიანთა ოჯახი ვერასდროს შესძლებს წარმატებით ცხოვრებას ღვთის ხელმძღვანელობის გარეშე. ღვთისგან დამოუკიდებლად ყოფნის მცდელობისას ადამიანებმა შექმნეს სოციალური, ეკონომიკური, პოლიტიკური და რელიგიური სისტემები, რომლებიც ეწინააღმდეგებიან ერთმანეთს და ‘კაცი კაცზე მძლავრობს თავისდა საზიანოდ’ (ეკლესიასტე 8:9).

რას გვიჩვენებს კაცობრიობის ისტორიის ათასობით წელი? საუკუნეების განმავლობაში ადამიანებმა მოსინჯეს სხვადასხვაგვარი სოციალური, ეკონომიკური, პოლიტიკური და რელიგიური სისტემები. მიუხედავად ამისა, ბოროტებამ და ტანჯვა-წამებამ არსებობა განაგრძო. სინამდვილეში, ‘ბოროტმა ადამიანებმა წინ წაიწიეს უარესისაკენ’, განსაკუთრებით ჩვენს დროში (2 ტიმოთე 3:13).

მე-20 საუკუნეში მეცნიერულმა და სამრეწველო მიღწევებმა ზენიტს მიაღწია. მაგრამ, ამავე დროს, ამ საუკუნეს თან ახლდა კაცობრიობის ისტორიაში ყველაზე საშინელი ტანჯვა-წამება. მნიშვნელობა არა აქვს, თუ როგორ წინსვლას განიცდის მედიცინა, ღვთის კანონი კვლავაც მართალია; ღვთისგან, სიცოცხლის წყაროსგან, ჩამოშორებული ადამიანი ავადდება, ბერდება და კვდება. მართლაც რამდენად აშკარაა იმის მტკიცება, რომ ადამიანებს არ ძალუძთ ‘თავიანთი ნაბიჯების წარმართვა’!

ერთხელ და სამუდამოდ დამტკიცდა, რომ ღვთისგან დამოუკიდებლად ადამიანების მმართველობა წარმატებული ვერასდროს იქნება. მხოლოდ ღვთის მმართველობას შეუძლია ბედნიერების, ერთიანობის, ჯანმრთელობისა და სიცოცხლის მოტანა. გარდა ამისა, ღმერთის უტყუარი სიტყვა, წმინდა ბიბლია, გვიჩვენებს, რომ ღვთისგან კაცობრიობის დამოუკიდებელი მმართველობის „უკანასკნელ დღეებში“ ვცხოვრობთ (2 ტიმოთე 3:1—5). ამ მმართველობისადმი, ბოროტებისა და ტანჯვა-წამებისადმი ღვთის მოთმინება იწურება.

მალე ღმერთი ჩაერევა ადამიანთა საქმეებში. საღვთო წერილი გვეუბნება: „იმ მეფეთა [ადამიანთა დღევანდელი მმართველობები] დღეებში ზეციერი ღმერთი დაამყარებს სამეფოს [ზეცაში], რომელიც უკუნისამდე არ დაიქცევა და მისი ხელმწიფება სხვა ხალხში არ გადავა [ადამიანები აღარასდროს იქნებიან მმართველები დედამიწაზე]. იგი შემუსრავს, და დააქცევს ყველა სამეფოს [დღევანდელ მმართველობებს], თავად კი უკუნისამდე იდგება“ (დანიელი 2:44).

This post has been edited by world-miracle on 15 Apr 2018, 22:15

ოღონდ ეს არ გეთქვა და რაც გინდა ის დაგეწერა
სატანა თავის პონტში მოქმედებს ნიშნავს იმას, რომ ღმერთს სრული ძალაუფლება არ აქვს...
* * *
guri8

ესაა დღემდე ყველაზე საინტერესო კითხვა ჩემთვის ;დ

ჩემი აზრით თუ ჩვენი სიყვარული აქვს არ უნდა სურდეს მაგარი თავის დაბოლებაა 100 % ით ვერავინ დაამტკიცებს არსებობს თუ არა ასევე ვერც არარსებობას ხოდა ერთი სიცოცხლე გაქვს და ტანჯვაში გაატარო ? მითუმეტეს მაშინ როდესაც უტყუარი საბუთი არ გაქვს რომ შენი წვალება ამაო არ იქნება .

თუკი ყველაფერი სატანის ნამოქმედარია მაშინ გამოდის რომ ღმერთი აძლევს ამ ყველაფრის კეთების უფლებას ხომ ?

გარკვეულწილად კი.ღმერთი აძლევს უფლებას ადამიანების გამოსაცდელად.

ოღონდ ეს არ გეთქვა და რაც გინდა ის დაგეწერა
სატანა თავის პონტში მოქმედებს ნიშნავს იმას, რომ ღმერთს სრული ძალაუფლება არ აქვს...
* * *
guri8

ესაა დღემდე ყველაზე საინტერესო კითხვა ჩემთვის ;დ

ჩემი აზრით თუ ჩვენი სიყვარული აქვს არ უნდა სურდეს მაგარი თავის დაბოლებაა 100 % ით ვერავინ დაამტკიცებს არსებობს თუ არა ასევე ვერც არარსებობას ხოდა ერთი სიცოცხლე გაქვს და ტანჯვაში გაატარო ? მითუმეტეს მაშინ როდესაც უტყუარი საბუთი არ გაქვს რომ შენი წვალება ამაო არ იქნება .

თუკი ყველაფერი სატანის ნამოქმედარია მაშინ გამოდის რომ ღმერთი აძლევს ამ ყველაფრის კეთების უფლებას ხომ ?

გარკვეულწილად კი.ღმერთი აძლევს უფლებას ადამიანების გამოსაცდელად.

მაშ თუ ღმერთი აძლევს უფლებას იმის გამო რომ ადამიანები შეამოწმოს მისი სახით გამოდის რომ გარკვეულწილად ღმერთსაც სჭირდება სატანა და აწყობს მისი არსებობა ............


This post has been edited by guri8 on 17 Apr 2018, 11:52

38. ყანა არის ქვეყანა; საღი თესლი სასუფევლის ძენი არიან, ხოლო ღვარძლი - უკეთურის ძენი.

39. ღვარძლის მთესავი მტერი ეშმაკია: მკა - ქვეყნის დასასრული, და მომკალნი - ანგელოზები.

40. როგორც შეკრებენ ღვარძლს და ცეცხლს მისცემენ, ასევე იქნება ქვეყნის დასასრულს.

41. რადგან მოავლინებს ძე კაცისა თავის ანგელოზებს, და შეკრებენ მის სასუფეველში ყოველი საცდურისა და ურჯულოების მოქმედთ.

42. და ჩაყრიან მათ სახმილის ცეცხლში: და იქნება იქ ტირილი და კბილთა ღრჭიალი.

43. მაშინ მზესავით გამობრწყინდებიან მართალნი მათი მამის სასუფეველში. ვისაც აქვს ყურნი სმენად, ისმინოს

მათეს სახარება

პრობლემა იცით რაშია, აქ თავისუფლების აღქმაა სხვადასხვარი. ზოგიერთისთვის თავისუფალი ნება ისაა, რომ თავად აირჩიოს სად გაჩნდეს, ან საერთოდ გაჩნდეს თუ არა. მთავარი ათვლის წერტილია. რომელ თავისუფლებაზეა აქ საუაბრი?! ათეისტი მეკამათება ადამიანს თავისუფალი ნება არ აქვსო და ამ დროს ათვლის წერტილად არა ბიბლია, არამედ პირადი ავტორიტეტი და აზრები მოჰყავს.
რომელი რელიგიის და თეოლოგიის საფუძველზე მიდის კამათი? ღმერთი ზოგისთვის ქრისტეა, ზოგისთვის ალაჰი და ზოგისთვის უნივერსალური, სამყაროს გონი. მოდით ჯერ გავარკვიოთ ეს ათვლის წერტილები და მერე ვიკამათოთ. წყლის ნაყვაა, როდესაც ვიღაც მსგავს ფრაზას ისვრის:

კი ბატონო, შესაძლოა მართალია ეს კაცი, თუკი მისი რელიგია მატრიცული თეორია, ან სპაგეტის მონსტრის რელიგიაა.
მაგრამ, თუკი ქრისტიანულ თეოლოგიის თანახმად შეეცდება დამიმტკიიცოს ვინმე, რომ თავისუფალი ნება არ არსებობს, მაშინ კეთილი ინებოს და დაეყრდნოს ბიბლიას ან წმინდა მამათა სწავლებებს.
თემის სათაურია:

უკაცრავად, მაგრამ რომელი ღმერთი?

დათიკო

ჯერ ერთი კი არ ვისვრი ვწერ )
ამით დავიწყოთ...

ქრისტიანი ვარ მრწამსით.
მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს, რომ კითხვები არ დავსვა იმის მანდრაჟით, რომ ვინმესთვის მიუღებელი იქნება ეს შეკითხვა.
ჰო, ზუსტად შეკითხვებს ბადებს ჩემთვის ,ადამიანთა ტკივილი ამ პლანეტაზე და ეს შეკითხვები მართლა ჩესნად მაინტერსებს და არა პროვოკაციულად.
ეხლა შენ რომ არასწორი ინტერპრეტაცია მიეცი ეგ ბევრს არაფერს ნიშნავს.
თავისუფლების შემზღუდველი ტანჯააა ადამინისთვის პირველ რიგში და ჩემი აზრია ეს, არავითარი ავტორიტეტების ნააზრევი არაა.
აუცილებელი არაა ნებისმიერი ჩემი აზრი ბიბლიიდან გამომდინარეობდეს, იმისთვი რომ დავაფიქსირო.
მაგიტომ ვთვლი, რომ ადამიანი მოკლებულია აქ თავისუფლებას...

This post has been edited by c.h.I.g.u.r.h. on 19 Apr 2018, 01:11

c.h.I.g.u.r.h.

ბოდიშს გიხდი რაკი გეწყინა.

ესე იგი, წესით კარგად უნდა იცნობდე ბიბლიას. ეს აადვილებს დიალოგს.
მითხარი, რამდენად კარგად გახსოვს ადგილი ბიბლიიდან, სადაც ბდმად შობილის შესახებ ეკითხება ქრისტეს მისი მოწაფე:
იოანე, 9, 1-38
,, და როცა მოვიდა იესო, იხილა კაცი, ბრმად შობილი. და ჰკითხეს მას თავისმა მოწაფეებმა და უთხრეს: რაბი, ვინ სცოდა, ამან თუ ამისმა მშობლებმა, რადგან ბრმა იშვა? მიუგო იესომ: არც ამან სცოდა, არც ამისმა მშობლებმა, არამედ რათა განცხადდეს საქმე ღვთისა მასზე”.
მითხარი, როგორ გესმის ეს მომენტი.

დათიკო

ბრმად იშვა ზუსტად იმისთვის, რომ უფალს მისთვის თვალი აეხილა.
ანუ ცოდვა ამ კონკრეტულ მომენტში არაფერ შუაში იყო და არც რეინკარნაციაა შუაში ერთ–ერთი გავრცელებული თეორიით, ბრმა მხოლოდ იმიტომ იყო რომ ხალხს ქრისტეს ძალმოსილება ეხილა.
ესე მესმის, თუ სხვანაირი ახსნა გაქვს სიამოვნებით მოგისმენ, მაგრამ ეს რა შუაშია ადამიანთა ტანჯვასთან?

c.h.I.g.u.r.h.

რა თქმა უნდა, გეთანხმები. ეგ ახსნა სწორია, მაგრამ აქ საუბარი სწორედ ისეთ ხალხზეა, ვისაც არ ჰქონდა საშუალება თავად აერჩიათ თავიანთი ცხოვრების გზა. ხალხი, რომლებიც გარემოებების გამო იძულებულნი იყვნენ ტანჯულიყვნენ. სად არის ადამიანის თავისუფალი ნება, თუკი ღმერთი თავად განაპირობებს ამ ადამიანების ფიზიკურ მდგომარეობას?! ხვდები აქცენტს რაზე ვაკეთებ? ამ ბრმად შობილის ან ასიათასობით სხვა ტანჯული ადამიანების ცხოვრება წინდაწინ განპირობებულია იყოს უფრო მძიმე, ვიდრე იმ ხალხის, ვინც მშვიდობიან გარემოში, მდიდარ და აწარმატებულ ოჯახებში ჯანმრთელად არიან მოწყობილნი. შენ ამბობ, რომ არ არსებობს თავისუფალი ნება, რომ ეს კაცობრიობის ყველაზე დიდი დაბოლებაა. მე კი გეუბნები, რომ ადამიანი თავისუფალი ნებით არის შობილი, მოიუხედავად იმ გარემოებისა, სად არის დაბადებული, რა რელიგიურ გარემოში, ბრმაა, ყრუ თუ მუნჯი. (გაიხსენე რა შემთხვევაში ახდენდა ქრისტე სასწაულებს, მაშინ როდესაც ხალხი ირწმუნებდა მას - შენმა რწმენამ გაგკურნაო, ეუბნებოდა ხოლმე). რა მდგომარეობაშიც არ უნდა იყოს ადამიანი, მას აქვს თავისუფალი ნება ემსახუროს ღმერთს, ასრულოს მისი მცნებები, ან დაიკიდოს და იცხოვროს ისე, როგორც გარემო, სხვა თეოლოგიური სწავლებები, თუ მორალულრ-კანონიერი ჩარჩოები კარნახობს. შეეძლო თუ არა ლოთის ცოლს არ მოეხედა უკან და არ დაეღუპა თავი? შეეძლო! როგორც ეს შეძლო ლოთმა და მისმა ქალიშვილებმა, მაგრამ მან თავად, მისი პირადი სურვილით აირჩია უკან გაეხედა. აქ საუბარია იმაზე, რომ ღმერთი თავად (და)უშვებს განსაცდელს ადამიანს და სწორედ ამით ზღუდავს მის თავისუფალ ნებას, მაგრამ ავიწყდებათ, თუ რის გამო ხდება ამ განსაცდელის შექმნა. რატომ ჩნდება საერთო ბრმადშობილი, რატომ უშვებს ღმერთი იმას, რომ იხოცებოდნენ უდანაშაულო ბავშვები, ისინი, ვისაც არასოდეს არ ჩაუდენიათ არცერთი ცოდვა?! პასუხი ბიბლიაშივეა... ცხონდა ის, ვინც იტანჯა, ეწამა, გადაიტანა უამრავი განსადელი, მაგრამ ღვთის ერთგული დარჩა და წარწყმდა ის, ვინც ერთი შეხედვით კანონსაც იცავდა, კიარგი მეოჯახეც იყო, ცოვრებაში ჭიანჭველასათვისაც კი არ უწყენინებია, მაგრამ არ ახსოვდა ღმერთი. მე იმის თქმა მინდა, რომ მიუხედავად სხვადასხვა გარემოებებისა, ადამიანებს ზუსტად იმდენი განსაცდელი ეძლევათ, რომლის დაძლევასაც აუცილებლად შეძლებენ. და სწორედ აქ ჩნდება ადამიანის თავისუფალი ნება - მარცხნივ წავა ადამიანი, თუ მარჯვნივ.

This post has been edited by დათიკო on 19 Apr 2018, 13:37

დათიკო

ჰო და მანდ ვარ მეც.
ვერ ვგებულობ ეგ რანაირად. და ალბათ ვერც ვერასოდეს გავიგებ). ვინც გიყვარს ტანჯავ? მიუხედავად იმისა შენ ყოვლისმცოდნე არ ხარ და უფალი ყოვლისმცოდნეა. ანუ დრიოს მიღმიერმა არსებამ, იგივე იობზე ისედაც იცოდა რა არჩევნას გააკეთებდა.
რა საჭიროა ცხონებისთვის ის ჯოჯოხეთი რაც დედამიწაზე ტრიალებს?
ადამი და ევას შეცდომა არ თქვა ეხლა ოღონდ

არანაირად არ ვეთანხმები ამას.
შენ არ ვიცი და მე ბევრი მინახავს ისეთი ვინც ამ განსაცდელებმა მოინელეს.
საერთოდაც სუიციდი არის იმის დასტური, რომ ადამიანმა ვერ გაუძლო.

ზედა პოსტშიც მეწეა, თავისუფალი ნება შენთვის თუ მხოლოდ ისაა, მოიხედო უკან როცა ქალაქი ინგრევა თუ არა, ან ხორცი ჭამო ტუ არა კიბატონი, თავისუფლები ვყოფლივართ.
ჩემთვის თავისუფლება პირველ რიგში ბედნიერების მდგომარეობასთან ასოცირდება და ეხლა რამდენიც არ უნდა ვილაპარაკოთ თეორიულად, ტანჯული ადამიანი თავისუფლებისგან შორსაა ცოტა. ანუ როგორც უნდა, რომ იყოს ისე არაა.
ცადე და უთხარი შვილმკვდარ დედას, მერე რა წამია ეს ცხოვრებაო და დააკვირდი რეაქციას.
სხვა ცხოვრებაში შეიძლება ვიყოთ კიდეც თავისუფლები, მაგრამ ამ სამაყროში საკამაოდ დიდი ტანჯვა ტრიალებს თავისუფლების კვალობაზე)

c.h.I.g.u.r.h.

ღმერთი არავის სტანჯავს. ღმერთი თავად სიკეთე და სიყვარულია, მას არ შეუძლია ვინმე ტანჯოს.
არც ის შეუძლია ადამიანის ნების გარეშე ძალით შეათრიოს ვინმე სამოთხეში და ბედნიერება მიანიჭოს.
აი, ზუსტად მანდ ჩანს თავისუფალი ნება. თუ ღმერთი ყოვლისშემძლეა, რატომ არ გაგვაბედნიერებს ყველას?! იმიტომ ხომ არა, რომ ეს თავად ადამიანმა უნდა მოინდომოს. ოღონდ არა ისე, კაფეში ყავას რომ მოვითხოვთ ხოლმე, არამედ თავისი საქმით უნდა დაამტკიცოს, რომ მართლა უნდა ცხონება.

მე კი ვიტყოდი, რომ სუიციდი და ზოგადად სასოწარკვეთა საკუთარი ნებით უარის თქმაა ცხონებაზე.
აქაც ადამიანის საკუთარი თავისუფალი ნება ჩანს.
ოღონდ არ თქვა, რომ ღმერთმა მიიყვანა ეს ადამიანი ამგვარ მდგომარეობამდე. ქრისტიანული ღმერთი არ არის ასეთი.

არავინ ამბობს, რომ იოლია ცხონება. ადვილი ფაფის ჭამაა
გეთანხმები, თავისუფლება ბედბიერებაა, ოღონდ ის მხოლოდ მაშინ მიიღწევა, როდესაც ადამიანი სრულად თავისუფლდება მიწიერი ვნებებისგან და წმინდად იქცევა.
თავისუფალი ნება კი სხვა რამეა - ის არის განმსაზღვრელი იმისა, რამდენად მტკიცეა ჩვენი გადაწყვეტილება ვიაროთ ბედნიერებისკენ, თავისუფლებისკენ და უფლისკენ.