თავისუფალი ნება, ერთიანი თემა

ZAZAi

აბა ტვინი

დაისი
თავისუფალი ნება (post #59266222)

და ვინ საზღვრავს რომელია დაბლაგვებული სინდისი და რომელი ბასრი? ვინ არის ამ შემთვევაში ობიექტური შემფასებელი?
თუ ბიბლიის გჯერათ, პირველცოდვად რომ შეერაცხა, ის საქციელი რომ სინდისის ქეჯნის მიზეზი არ გამხდარა ადამისთვის. არც კაენისთვის მისი ძმის მკვლელობა.
და სწორად დააციტირა დაისმა, ცნება სინდისი არ არსებობდა ძველ აღთქმაში.

და ისევ დავარეზიუმებ ჩემს მოსაზრებას ადამიანის თავისუფალ ნებასთან დაკავშირებით:

1. თავისუფალი ნება დაკავშირებულია ცნობიერების თავისუფლებასთან. თუმცა ნება სხვა რამაა და ცნობიერება სხვა.
2. ცნობერების გათავისუფლების გარეშე ვერ იქნები თავისუფალი.
3. გარემო პირობები, რომელსაც ადამიანი ვერ ირჩევს (დაბადება, სქესი, ქვეყან, ტრადიაცია, ავადმყოფობები, გარდაცვალება) - განსაზღვრავს ცნობიერებას, ატყვევებს მას. ამ ტვეობიდან ცნობიერების გათავისუფლება უნდა იყოს იდეაში სულიერი გზა და ღმერთის ძიება.
4. რწმენა, ალბათ ესაა გათავისუფლებული ცნობიერების მიმართება ნებელობასთან.

ლუციფერის და ადამის "დანაშაული" ალბათ იმიტომ შეიქნა ასეთი კატასტროფული მთელი სამყაროსთვის რომ მათ ორთავეს ჰქონდათ თავისუფალი ცნობიერება.
აბა ჩვენისთანა დაცემულ, ილუზიაში ჩაფლული და ავადმყოფი ცნობიერების არსებებს რა უნდა მოჰკითხო, მარჯვენას მარცხენასგან ვერ ვასხვავებთ.

აქ რომელია "მე"? თავისუფალი ნება ისევე მდგომარეობაა იქნებ რომლის ამოცნობა ცნობიერების ვალია?

დიახ თუმცა რამ უნდა გააკეთოს ეს თუ არა ცნობიერებამ?

ვერ ვიტყვით ასე რადგან რწმენაც იქნებ პრიგრამული ნაწილია გარემოდან მოწოდებული

masai11

სინდისი დაახლოებით ისეთივე ტრანსცენდენტული ცნებაა, როგორც ზოგადად რწმენა. მისი ზუსტი გაზომვა, აწონვა ან შეფასება შეუძლებელია. თუმცა, ეს იმას არ ნიშნავს, რომ სინდისი არ არსებობს. ძველ აღთქმაში თუ არ არის ნახსენები, არც ესაა დიდი პრობლემა, რადგან ძველ აღთქმაში ძალიან ბევრი რამ არ არის ნახსენები, რაც სინამდვილეში არსებობს. მაგალითად ატომი, კვანტური მექანიკა, მოლეკულა და ა.შ.
დაისმა რახანც თქვა, ესე იგი ეგრეა ხო?

არ მესმის სინდისი საწინააღმდეგო არგუმენტებად რატომ მოგყავს ეს ჩამონათვალი. არაფერ საწინააღმდეგოს აქ ვერ ვხედავ.
სრული თავისუფლება ღმერთშია. ადამიანი თავისი ცნობიერებით, რომელიც მეორე მხრივ ნების ამამოქმედებელია, მიისწრაფის უფლისკენ და იღებს თავისუფლებას. შენ იგივეს არ ამბობ? უბრალოდ ერთ რამეს დავაზუსტებ, ცნობიერებას ესაჭიროება გზამკვლევი საით იაროს. ადამიანს შეუძლია საკუთარ თავში ჩაიხედოს და მიიღოს პასუხები, სწორედ სინდისი კარნახობს მას კეთილისა და ბოროტის გარჩევას, მაგრამ მთავარი მიმანიშნებელი სწორედ ღმერთია. ის აძლევს ადამიანს სწორ მიმართულებას. თუმცა, აქვე აღვნიშნავ, რომ ადამიანი თავად წყვეტს საბოლოო ჯამში დაუჯეროს თუ არა ღმერთს.

დათიკო

არაფრის საწინააღმდეგოდ არ მომიყვანია ეს ჩამონათვალი. ისე, ზოგადად დავაპოსტულირე ჩემი სუბიექტური შეხედულებები კონკრეტულ საკითხზე.

არ არსებობს რეალურად სინდისი. ეგ ილუზიაა, თანაც სახიფათო. ვინც მასზე დაეყრდნობა სულიერ გაზე (გათავისუფლების გზაზე) ძალიან სერიოზულად მოიტეხავ კისერს. იმიტომ რომ არასრულყოფილ ადამიანურს დაეყრდნობი.
რეალურად არსებობს მხოლოდ ღმერთი. მას უნდა დავეყრდნოთ.

masai11

თუკი ასეთ ფორმულირებას გავუკეთებთ: სინდისი არის ღვთის ხმა ჩვენში.

ნუ, ძალიან რთულია ადამიანს აუხსნა 2 ჯერ 2 რამდენია, როცა უკვე გადაწყვეტილი აქვს, რომ ხუთია.
ღმერთმა ხომ შექმნა ადამიანი ისეთად, რომ მას მხოლოდ ორი თვალი აქვს, ორი ხელი აქვს, ორი ფეხი აქვს, ფიზიკური სიკვდილის შემდეგ ცოცხლობს მარადიულად, ამას ხომ ვერ შეეწინააღმდეგები? შენ უსამართლოს უწოდებ ღმერთის ამ ქმედებას, რომ ასეთებად შეგვქმნა და არა სხვაგვარად. ჯერ ეს მიპასუხე მხოლოდ. სხვას ნურაფერს მიპასუხებ. მარტო ეს მინდა ვიცოდე, მიგაჩნია თუ არა რომ ღმერთის ეს გადაწყვეტილება არასამართლიანია?

დათიკო

უსამართლობათ არ მიმაჩნია ორი თვალი რო გვაქვს, ორი ხელი, ორი ფეხი და 1 თავი. მარა უსამართლობაა როცა ეკლესიის სწავლებიდან ვიგებთ რო თავისუფალი არჩევანის სურვილი ჩადო ღმერთმა ადამიანში მაგრამ თავისუფალი არჩევანის განხორციელების საშუალებას არ იძლევა მართმადიდებელი ეკლესიის ღმერთი. ცხრაას-ორმოცდაცამეტჯერ დავწერე ეს და ისევ წრეზე წახვედი. მოსაბეზრებელია ეგ ფორმატი დათიკო. არ პრავდება ეკლესიის სწავლებაში არსებული ეგ დილემა და რაც არ უნდა იარო წრეზე, არაფერი მიიღწევა მაგით.

დაისი

დაიცა დაიცა, რატომ გამოტოვე ეს?
"ფიზიკური სიკვდილის შემდეგ ცოცხლობს მარადიულად"

11 ვინაიდან ჯერ კიდევ დაბადებულნი არ იყვნენ მისი შვილები და ჯერ კიდევ არაფერი ჰქონდათ გაკეთებული კარგი ან ცუდი, რათა ღმერთის განზრახვა, მისი არჩევნის თანახმად მომხდარიყო;
12 საქმეთა მიხედვით კი არა, მომწოდებლისაგან ეთქვა მას: "უფროსი დაემონება უმცროსს”.
13 როგორც წერია: "შევიყვარე მე იაკობი, ხოლო ესავი შევიძულე”.
14 თუ ასეა, რაღა ვთქვათ, ნუთუ უსამართლობაა ღმერთთან? არამც და არამც!
15 რადგან ეუბნება მოსეს: "მოწყალე ვიქნები მათთვის, ვისაც შევიწყალებ და შემბრალე - მათთვის, ვისაც შევიბრალებ”.
16 ამრიგად, ეს დამოკიდებულია არა მსურველზე და არა მცდელზე, არამედ შემწყალე ღმერთზე.
17 ვინაიდან წერილი ეუბნება ფარაონს: "სწორედ ამისათვის დაგადგინე, რომ ჩემი ძალა ვაჩვენო შენზე და ჩემი სახელი განითქვას მთელს დედამიწაზე”.
18 ამრიგად, ვინც სურს, მას შეიწყალებს, და ვინც სურს, მას გააჯიუტებს.
19 შენ მეტყვი: აბა, რაღატომ სდებს ბრალს? მის ნებას ვინ აღუდგებაო წინ?
20 ვინ ხარ შენ, ადამიანო, რომ ეკამათები ღმერთს? განა ქმნილება ეტყვის შემოქმედს: რატომ შემქმენიო ასე?
21 ნუთუ მექოთნეს უფლება არა აქვს თიხაზე, რომ ერთი და იგივე თიხიდან ზოგი საპატიო ჭურჭელი გააკეთოს, ზოგიც უპატიო?
22 მაშ რა, თუ ღმერთი, რომელსაც სურს თავისი რისხვის ჩვენება და ძლიერების უწყება, მრავალი სულგრძელობით იტანდა დასაღუპად გამზადებულ რისხვის ჭურჭლებს,
23 რათა აუწყოს თავისი დიდების სიუხვე წყალობის ჭურჭლებზე, რომლებიც წინასწარ გაამზადა სადიდებლად.

12 ამიტომ, ჩემო საყვარელნო, როგორც ყოველთვის, იყავით მორჩილნი, არა მარტო მაშინ, როცა მანდ ვარ, არამედ უფრო მეტად ახლა, როცა მანდ არა ვარ. შიშითა და ძრწოლით იღვაწეთ თქვენს სახსნელად,
13 რადგან ღმერთი ბადებს თქვენში სურვილსაც და მოქმედებასაც მისი სათნოებისამებრ.
14 ყველაფერი წუწუნის გარეშე და უყოყმანოდ გააკეთეთ.


აბა დათიკო, რა კომენტარებს გააკეთებ ამაზე?

This post has been edited by ZAZAi on 31 May 2022, 22:57

დაიცა დაიცა, რატომ გამოტოვე ეს?
"ფიზიკური სიკვდილის შემდეგ ცოცხლობს მარადიულად"

დათიკო

არაფერიც არ განოვტოვე. არ უნდა ადამიანს ეგ შენი მარადიული სიცოცხლე
ღმერთთან და არც მარადიული ტანჯვა. სიკვდილი ურჩევნია მაგრამ ეკლესიის სწავლებაში გამოხატული ღმერთი მაგ არჩევანის განხორციელების საშუალებას არ აძლევს ადამიანს. მრავალჯერ დავწერე ეს ყველაფერი მარა დასტრიალებ წრეზე და არაფერს აღწევ.

თუკი ასეთ ფორმულირებას გავუკეთებთ: სინდისი არის ღვთის ხმა ჩვენში.

მას შემდეგ რაც სინდისის, როგორც რაღაც ღვთაებრივის აქტიურად წამოწევა დაიწყო ქადაგებებში, უფრო თვალშისაცემი გახდა ტენდეცია სულიერი სწავლების, სულიერი გზის მორალურ-ეთიკურ კატეგორიად გადაქცევისა.
სულიერება ახლა ისე ესმით როგორც ზნეობრიობა და მორალი. ეკლისიაც გადააქციეს მორალურ-პატრიოტულ ინსტიტუტად. ეს ძალიან დიდი პროფანაციაა. ეს სულიერების დაკარგვაა. უბრალოდ პატიოსანი და ზნეობრივი, სინდისიანი ადამიანი არ ნიშნავს სულიერ ადამიანს. რასაც უკვე თითქმის აღარავინ ასხვავებს.

This post has been edited by masai11 on 31 May 2022, 23:55

ZAZAi
წინასწარ იცის ღმერთმა ვინ იქნება მისი ერთგული და ვინ არა. ის თანასწორ დამოკიდებულებაში ყველას მიმართ, მაგრამ მადლს იღებს ის, ვინც მის გზას მიჰყვება. გამოსვლათა 33:19 ში წერია: "ჩამოვატარებ მთელ ჩემს სიკეთეს შენს წინ და განვაცხადებ ჩემს სახელს ‘უფალი’ და შევიწყალებ ვისაც შევიწყალებ, და შევიბრალებ ვისაც შევიბრალებ”. ანუ, ღმერთი თანაბრად ანაწილებს სიკეთეს, მაგრამ მიმღები ყველა არ არის. ღმერთის კარი ყველასათვის ღიაა, მაგრამ შიგნით შესვლა ყველას არ უნდა. ამაზეა ზუსტად მანდ. დიახ, მოწყალე ღმერთზეა დამოკიდებული შეწყალება, თუკი ის მივას მასთან. ხოლო ის, ვინც უკვე გადაწყვიტა რომ განეშოროს უფალს (მსგავსად ფარაონისა), უარესის დაშვებაც შეუძლია ღმერთს, რადგან იცის უკვე მისი არჩევანი.
აი, აქ რა არის გაუგებარი, ვერ მივხვდი: რადგან ღმერთი ბადებს თქვენში სურვილსაც და მოქმედებასაც მისი სათნოებისამებრ. ღმერთმა ადამიანი შექმნა ყველა იმ თვისებით რაც გვაქვს, მათ შორის სურვილებით და მოქმედებებით. და ეს ყველაფერი მისი სათნოებისამებრ ხდება.
შენ გგონია მანდ ის წერია, რომ ღმერთმა "დაგვარპოგრამა" და ეხლა სულერთია რას ვიზამთ, მაინც ის ბედი გველის რაც ჩადებულია ჩვენში? ეჰ... არაა მასე, ჩემო კარგო ღმერთი ყველაფერს აკეთებს იმისთვის, რომ ჩვენ სწორ გზაზე დავდგეთ, წინასწარმეტყველებს დააწერინა ბიბლია, საკუთარი ძე შესწირა ჩვენს გამოსახსნელად, ყოველ წამს რაღაც ნიშნებს გვაძლევს და მაქსიმალურად ცდილობს სწორი გზა გვაჩვენოს, ჩვენ კი ამ დროს რას ვაკეთებთ?!...
* * *
masai11

კი, გეთანხმები!
თუმცა, ზნეონრიობა და სინდისი სულიერების თანხვედრი მოცემულობებია.
მხოლოდ ზნეობრივი ადამიანი შეიძლება ვერ იყოს სულიერი, მაგრამ სულერი ადამიანი აუცილებლად იქნება მაღალი ზნეობის მქონე. არ მეთანხმები?

masai11

მართალი ხარ. მაგასთან ერთათ ეკლესია სინდისის ინდიკატორადაც აქციეს.

სინამდვილეში სინდისი არაფერია თუ არა თვითშეფასება და თვითგანსჯა. წარმოიდგინე, ადამიანი იზრდება გარკვეულ სოციალურ წრეში სადაც რაღაც მიიჩნევა მოსაწონათ და მისაღებათ და რაღაც პირიქით. იზრდება ასეთ გარემოში და როცა იმის საპირისპიროს გააკეთებს რაც მიუღებელია იმ საზოგადოებაში რომელშიც გაიზარდა, ადამიანი ხვდება, აცნობიერებს და საკუთარ თავს განსჯის და თავის საქციელზე თვითშეფასებას აკეთებს. ესაა და ეს. ესაა სინდისი სინამდვილეში.

დაისი

კი გეთანხმები სავსებით.

დათიკო

კაენს, მას შემდეგ რაც მკვლელობა ჩაიდინა - პირადად ესაუბრებოდა ღმერთი.
ჩვენი გაგებით ზნეობირივი და უმწიკვლო კაცი ავიღოთ ახლა მაგალითად, თუნდაც სულიერ გზაზე შემდგარი. ვინ უფრო ახლოს არის ღმერთთან?
მე ვფიქრობ რომ კაიენის ინერციით გამოყოლილი სულიერება აღემატება ჩვენსას. თუმცა ჩვენ შეიძლება უფრო კაი და პატიოსანი კაცები ვჩანდეთ.