ვახტანგ გორგასალი, დუზ არ გორგასალ!!!

koba4ever

დავითი და გოლიათი არა ვახტანგს ყავს ვიღაც უზარმაზარი როჟა მოკლული ლეგენდის ტანახმად
მარა არარ მახსოვს კარგად ვინ იყო ის გოლიათი....და სად მოხდა ეგ

Mersisaidman
მგონი ინდოეთში სპარსელებთან ერთად ლაშქრობისას მოხდა ეგ ამბავი


This post has been edited by ფარსმანი on 31 May 2008, 21:27

ფარსმანი

ხო მეც ეგრე მახსოვს..
შუა აზიაში ილაშქრა ხო ვახტანგმა პერესბთან ერთად?

Mersisaidman

:yes:
შუა აზია და ინდოეთი

Mersisaidman

ნუ, რამდენად მოხდა ეგ არ ვიცით დანამდვილებით...
გოლიათი? ამაზე ხო არ იძახი?

"მეორესა დღესა სხუა გამოვიდა ბუმბერაზი ოვსთაგან, რომელსა ერქუა ბაყათარ. იგი იყო გოლიათი; და რაჲთგან დაეწყო მჴედრობად, ვერ-ვის დაედგნეს მისთჳს ბრძოლასა შინა. და მოესრა ყოველი მბრძოლი მისი: რამეთუ იყო სიგრძე მშჳლდისა მისისა თორმეტი მტკაველი და ისარი მისი ექუსი მტკაველი. მოდგა ესე ბაყათარ პირსა მდინარისასა და ჴმა ყო ჴმითა მაღლითა და თქუა: "ვახტანგ მეფეო, ნუ განლაღნები შენ მოკლვისათჳს თარჴანისა: არა ერთო იგი გოლიათთა და ამისთჳს მოიკლა იგი ყმა-წურილისა მიერ. აწ უკეთუ შენ-ვე გამოხვიდე მბრძოლად ჩემდა, მოგხუდენ ჩემგან ბრძოლანი ფიცხელნი, რომელთაგან ვერ-ღა-რა განერე. თუ არა ვინ-ცა სპათა შენთაგანი გამოვიდეს, მისთჳს-ცა მზა ვარ". მაშინ პასუხ უგო ვახტანგ ბაყათარს და რქუა: "არა ძალითა ჩემითა ვსძლე თარჴანს, არამედ ძალითა დამბადებელისა ჩემისათა. და არა მეშინის მე შენგან, ვითარცა ძაღლისა ერთისაგან, რამეთუ ძალი ქრისტესი ჩემ თანა, და ჯუარი მისი პატიოსანი საჭურველ ჩემდა". და განაწესნა ვახტანგ სპანი და დაადგინნა განმზადებულად; და აღჯდა ტაიჭსა შეჭურვილსა ჯავშნითა, და აღიღო ფარი მისი ვიგრის ტყავისა, რომელსა ვერ ჰკუეთდა მახჳლი, და ჩავლო გუერდი და მიდგა მახლობელად მდინარისა.

ჴმა უყო ბაყათარს და რქუა: "არა გამოვალ მე მდინარესა, რამეთუ მეფე ვარ; არა მივეახლები მე სპასა ოვსეთისასა, რამეთუ წარწყმედითა ჩემითა წარწყმდების სპა ჩემი ყოველი. ხოლო შენ მონა ხარ, და წარწყმედითა შენითა არა ევნების სპათა ოვსეთისათა, ვითარცა ძაღლისა ერთისათა. გამოვედ მდინარესა ჩემ-კერძო". მაშინ ბაყათარ ოვსმან აღასრულა სიტყუა მისი და რქუა: "მე მომკლველმან შენმან გამოვლო მდინარე, არამედ პირისაგან მდინარი/სა უკუ-დეგ სამ უტევან". მაშინ ვახტანგ უკუ-დგა. გამოვლო მდინარე ბაყათარ, და უწყო სროლად ისრითა. მაშინ ვახტანგ სიფიცხლითა თუალთათა, და სიმახჳლითა გონებისათა, და სიკისკასითა ტაიჭისა მისისათა ირიდებდა ისარსა: რამეთუ შორს-ვე იხილის ისარი მომავალი, და უხლდებოდა და სიმარჯჳთ მიეახლებოდა. ამიერ და იმიერ სპათაგან იყო ცემა ბუკებისა და დაბდაბთა. და იზახდეს ჴმითა აღწევნულითა სპანი ორნი-ვე, ქართველნი და ოვსნი, რომლითა იძრვოდეს მთანი და ბორცუნი. და ვერა ჰკრა ისარი, ორისა ისრისაგან მეტი, ბაყათარ ფარსა ვახტანგისსა, და ვერ ჰკუეთა ყოვლად. და კუალად ჰკრა სხუა ისარი ცხენსა ვახტანგისსა, და გააგდო შიგა. და ვიდრე დაეცემოდა ცხენი ვახტანგისი, მიუჴდა ზედა და უხეთქნა ჴრმალი მჴარსა ბაყათარისსა, და ჩაჰკუეთა ვიდრე გულამდე. მაშინ-ღა დაეცა ცხენი ვახტანგისი, სწრაფით მიჰყო ჴელი და შეიპყრა ცხენი ბაყათარისი. და პირველ დავარდა ქუეყანასა ზედა, და თაყუანის-ცა ღმერთსა, და შეწირა მადლობა უმეტეს პირველისა. აღჯდა ცხენსა ბაყათარისსა, და მოდგა მახლობელადსპათა თჳსთა, და რქუა ჴმითა მაღლითა: "მჴნე იყვენით და განძლიერდით, რამეთუ ღმერთი ჩუენ-კერძო არს". ხოლო სპანი იგი წარემართნეს განმზადებულნი, ცხენ-თორნოსანნი და ჯაჭუ-ჩაბალახოსანნი, წინა კერძო და მათ უკანა ქუეითნი, და ქუეითთა უკანა სიმრავლე მჴედართა, და ესრეთ მიმართეს ოვსთა ხოლო ოვსნი წარმოდგეს ქარაფსა ზედა და დაასხეს ისარი, ვითარცა წჳმა მძლაფრი.

მაშინ ვახტანგ მეფე მოქცეულ იყო სპასა მისსა ზურგით რჩეულითა მჴედრითა, უზახებდა და განაძლიერებდა და ნუგეშინის-ცემდა სპათა მისთა. მაშინ წინა ცხენ-თორნოსანთა აღვლეს გზა ქარაფისა, აღჴდეს ვაკესა, და აღუდგეს უკანა ქუეითნი და შემდგომად სიმრავლე მჴედართა. და იქმნა ბრძოლა ძლიერი მათ შორის. ხოლო ვახტანგ უკეთუ მარჯუენით-კერძო იბრძოდის, მარცხენით-კერძო ძრწოდიან; და უკეთუ მარცხენით-კერძო იბრძოდის, მარჯუენით-კერძო ძრწოდიან. და ეგოდენსა სიმრავლესა სპათასა იცნობებოდა ჴმა ვახტანგისი, ვითარცა ჴმა ლომისა; და თანა ჰყვებოდეს მას ორნი მჴედარნი: არტავაზ ძუძუს-მტე, ძე საურმაგ სპასპეტისა, და ბივრიტიან სეფე-წული. და იგინი-ცა იბრძოდეს მჴნედ.

მაშინ იძლივნეს ოვსნი და ივლტოდა ბანაკი მათი. მოისრნეს და ტყუე იქმნნეს, ხოლო უმრავლესი მეოტი ოვსთა მათგანი ცოცხალი შეიპყრეს უკ-მოჴსნისათჳს ტყუეთასა, რომელნი წარტყუენულ იყვნეს პირველ ოვსთაგან ქართველნი. ვითარ უკ-მოიქცეს დევნისაგან, და დაიბანაკეს ბანაკსა-ვე თჳსსა: სამ დღე განისუენეს და შეწირეს მადლობა ღმრთისა მიმართ. და მერმე განიბნივნეს ტყუენვად ოვსეთისა, შემუსრნეს ქალაქნი მათნი, და აღიღეს ტყუე და ნატყუენავი ურიცხჳ. "


ეს ბრძოლა ოსეთში ლაშქრობისას მოხდა.



This post has been edited by sparrow on 31 May 2008, 21:48

sparrow
ეს ჯუანშეის წყაროა ხო ?

ჯავახიშვილი რატომგაც ზღაპარს და მოგონილს უწოდებდა ამ წყაროს . . .

არამგონია ზღაპარი იყოს, ცოტა გაზვიადებული კი არის ბაყათარის გოლიათობა მაგრამ ეს ალბათ მხატრული ხერხია რათა მტრის დამარცხების შემდეგ ვახტანგი უფრო განდიდებული და ძლიერი გამოეჩინა. . .
ბრძოლის დაწყების წინ ქრისტეს იმედი და ბრძოლის დამთავრების შემდეგ პირველ საქციელი უფლისადმი მადლობის შეწირვა:

ტიპიური ადრეული შუასაუკუნეების ისტორიკოსის აზროვნების ფორმაა ბიზანტიურ სივრცეში გავრცელებული . . . ევსევი კესარიელიც კონსტანტინე დიდის გამარჯვებას დიოკლიტიანეზე ჯვრის წინ წამძღვარებით ხსნის . . .

ამ ბრძოლის წინაპირობაც საინტერესოა რატო მოხდა ? რატომ მიდის ვახტანგი ოსეთში საომრათ ?
რომელ მდინარეზე მოხდა ეს ბრძოლა ? ლიახვზე ხომ არა???

ისე ეს ბრძოლა ძველ ქართულად ლამაზდა კია აღწერილი, მაგრამ კაი იქნებოდა ვინმეს თანამედროვე ქართულად "ეთარგმნა" , არა მარტო ეს მთელი ქართლის ცხოვრება... :)

This post has been edited by wodore on 31 May 2008, 22:32

sparrow
კი ეგარი
მადოლბა :)

საინტერესოა, გორგასალ მოდის გორგასარ ანუ მგლისთავიანისგან თუ გორგასლან – მგელ–ლომისგან? ისე, სახელი ვახტანგ ნიშნავს მგლისტანიანს.

გამარჯობათ, შეიძლება ძალიან ელემენტარული კითხვაა, მაგრამ მკითხეს,არ ვიცოდი და დამაინტერესა :user: რა ფიცი გატეხა ვახტანგ გორგასალმა ?

სპარსელებს გადაუდგა და ბიზანტიელებს მიემხრო.

tarabula
მგონი იმაზეა ლაპარაკი, რომ ბაყათარს (ოსს) ფიცი მისცა-მდინარეზე გამოსვლას გაცლი ,რომ შემერკინოო და მდინარეში მყოფს ესროლა ისარიო.

რამდენად მართალია, არ ვიცი.

ყველაფერზე ცალკე ნუ გახსნით თემას :)

UZUL

ეს რა სახელებია?:)

როგორც ვიცი გორგასალს ზოგჯერ იხსენიებენ როგორც გორგასლანს, ანუ გორგ - მგელი და ასლან - ლომი. ეს მემგონი მოდის ვახტანგისეული მუზარადიდან. როგორც ცნობილია ვახტანგს მუზარადზე წინ მგელი ეხატა და უკან ლომი ან პირიქით. იცით რამაინტერესებს ძალიან? გორგ მართლაც მგელია სპარსულად და სპარსები მაშინდელი საქართველოს მეზობლები იყვნენ, შეაბამისად მათი ენა ჩვენთვის ნაცნობი იყო. თუმც კითხვები მიჩნდება ასლანზე. ასლან არის თურქული სიტყვა და ნიშნავს ლომს. მაგ პერიოდისთვის კი თურქების ბურდღა არ იყო არათუ კავკასიაში, არამედ წინა აზიაში... პატივცემულებო იქნებ ვინმემ გამარკვიოთ ამ საკითხში???

kvirike

იყვნენ.
ვაფშემც არსებობს ვარაუდი, რომ ვახტანგი სპარსული სამეფო/სათვადო გვარიდან იყო.

რელიგიაც. ბევრად ადრეც.

ჩრდ. კავკასიაში მგონი უკვე იყვნენ თურქები.
ამ თემასთან არაა კავშირში, მხოლოდ შეკითხვასთან.