

ეს შესანიშნავად შენახული მუმია აღმოაჩინეს ჩინეთში 1971. მუმიას სახსრები
უმოძრავებდა, კანს შენარჩუნებული ჰქონდა ელასტიურობა და ბუნებრივი ელფერი.
მუმია მოთავსებული იყო ოთხ ერთმანეთში ჩალაგებულ სარკოფაგში, რამაც ხელი შეუშალა გვამის გახრწნის პროცესს. ამასთან მუმია იმითაა უნიკალური, რომ სხეული
ცურავდა მოწითალო სითხეში, რომლის შემადგენლობა ჯერ-ჯერობით გაურკვეველია.
მიცვალებულის გარშემო აღმოჩნდა ასობით სხვადასხვა ნივთი, მათ შორის გარდაცვლილის საყვარელი კერძები და მათი მომზადების რეცეპტები.
იქვე იყო უნიკალერი წიგნები მედიცინაზე. ქალი ორმოცდაათი წლის ასაკში გარდაიცვალა-იყო მაღალი თანამდებობის პირის მეუღლე.
მეცნიერებმა სხეულის გამოკვლევისას გაარკვიეს, რომ ქალს გული
ჰქონდა დაავადებული(სიმსუქნისა და უმოძრაობისგან),აწუხებდა ზედმეტი წონა.
ამჟამად მუმია იმყოფება ჩინეთის ქალაქ ჩანშას ისტორიულ მუზეუმში.
2002 წელს გარდაცვლილის დატოვებული ანდერძის თანახმად გაიხსნა სარკოფაგი,
სადაც ესვენა მე-20 ს-ის დასაწყისის ცნობილი ბუდისტი ბერის დაში დორჟო
ეტოგელოვის მუმია. მიცვალებულს არ აღმოაჩნდა გახრწნის ნიშნები. ბუდისტი ბერი
დაიბადა 1852 წელს. ახლობლებისა და ნათესავების შესახებ ინფორმაცია არ არსებობს.
ბიჭი იზრდებოდა ობლობაში, რაც ბუდისტებს აძლევდა უფლებას მისთვის არამიწიერი
წარმოშობა მიენიჭებინათ.

ბერი გარდაიცვალა 1927 წელს მედიტაციის დროს-ლოტოსის პოზაში.
მიცვალებული მოათავსეს კედრის ყუთში, რომელიც გარადაცვლილის ადრე მიცემული
ნებართვით გაიხსნა 1955 და 1973 წწ-ში გვამის უხრწნელობაში დასარწმუნებლად.


2002 წლის შემდეგ, გამსაკუთრებული პირობების შექმნის გარეშე, მიცვალებული
გადაასვენეს ბუდისტურ მონასტერში და მოათავსეს შუშის ღობის იქით ყველას
დასანახად. თმებისა და ფრჩხილების გამოკვლევამ აჩვენა, რომ მიცვალებულის
ცილოვანი სტრუქტურა შეესაბამებოდა ცოცხალი ადმიანისას. ამ ფენომენს მეცნიერებმა
ვერ მოუძებნეს ახსნა. მას შემდეგ მლოცველების არმია მიემართება ბურიატიის ბუდისტურ მონასტერში ლამას თაყვანის მისაგებად.

ინდოეთიდან ჩამოსაულმა ექსპერტმა ჯამპა სანდეპამ პრესკონფერენციაზე განაცხადა,
რომ იტიგელოვი იმყოფება ხანგრძლივ მედიტაციაში. მან ბუდიზმის ისტორიიდან
მოიყვანა მაგალითები, როდესაც იოგები აღწევდნენ იგივე მდგომარეობას, რასაც ისინი
სიცარიელის შემეცნებას უწოდებენ ანუ სამადხის მდგომარეობას, როდესაც ადამიანის
ცნობიერება ფუნქციონირებს, მაგრამ არ ვლინდება გრძნობებისა და ლოგიკური
აზროვნების სახით, რომლისგანაც პირიქით თავისუფლდება ადამიანი, როდესაც აღწევს
სამადხის მდგომარეობას. ასეთ მდგომარეობაში ყოფნისას მას თავისუფლად შეუძლია
არეგულიროს საკუთარი სიცოცხლის პროცესი.