phasis
Member

  
ჯგუფი: Registered
წერილები: 82
წევრი No.: 197985
რეგისტრ.: 12-February 15
|
#43740328 · 12 Feb 2015, 15:11 · · პროფილი · პირადი მიმოწერა · ჩატი
Bigguy
QUOTE | ფოთშიც ცხოვრობენ გურულები მაგრამ ძირითადად მარგალები თუმცა ამას არ აქ მნიშვნელობა, ფოთელი მარგალები გურულებად გარდაიქმნებიან თუ საჭირო გახდა |
განმარტედ რას გულისხმობთ. * * * Bigguy
ო-კირიბე. კირიბ მეგრულადაც კირიბია.(ბატკანი) . ერთი ენაა მეგრული და ლაზური. * * * Bigguy
QUOTE | ჯავახიშვილი იყო დებილი ან რუსეთის კაცი |
,, ბინადრობა ქართველთა ძლიერ შემცირებულა სომეხთა და ბიზანტიელთა შემოსევითა და ბატონობით . მაგრამ ამ მოვლენაზედ უფრო საინტერესო კიდევ შინაგანი ცვლილებაა ქართველ ტომთა ბინადრობისა და ენისა . იქ სადაც ეხლა იმერეთი და გურია არის, როგორც არ ვთქვათ წინად მეგრელები ყოფილან : ეს კი პლინიუსისა, პლოტემეს და სტრაბონის ცნობებით ე.ი პირველ ორ საუკუნეში ქრისტეს შემდეგ . სწორედ არ შეიძლება დროის განსაზღვრა თუ როდის შეიჭრა ქარტულად მოლაპარაკე ტომი სამეგრელოს შუა გულში და გააქართველა თანამედროვე იმერეთი გურია, შუაზედ გასჭრა მათი მოსახლეობა და ენაც მათი შავი ძვის აღმოსავლეთისა და სამხრეთ-აღმოსავლეთის ნაპირებზედ დასტოვა.შუასი კი ქართული გაამეფა." მიხეილ წერეთელი.
მსოფლიოს მეხუთე (კონსტანტინოპოლის მეორე) საეკლესიო კრებაზე რომელიც გაიმართა 553 წ ხელი მოწერილი აქვთ 1,,, თედორე უღისმან ეპისკოპოსმან ფასაისამან (ფოთი) , სოფელსა შინა მეგრელთასა , განსაზღურენ და წავწერენ.. 2, ფოტი ეპისკოპოსმან ქალაქისა სევევასტოპოლელთაისაგან ( დიოსკურია –სევასტოპოლი) 3,იოანე უღისმან ეპისკოპოსმან ქალაქისა პეტრონამან (პეტრონი არის აწინდელი ციხის ძირი ), ქუყანისაგან მეგრელთაისა განსაზღვრე და წავწერე." წყარო : დავით ჟორდანია . ქრონიკები II 1897 წ გვერდი 88 შენიშვნაში. ხელნაწერი დათარიღებულია 12 საუკუნით . ამიტომ ის არის ქართულად. ( Опис. рукописеи Тифл. церковного музея . кн 1-ая . Тифл. 1903. №76.6. стр.74-76)
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია ახალი სტილით 15 ოქტომბერს წმიდა მოწამეების, დავით და კონსტანტინე მხეიძეების ხსენების დღეს აღნიშნავს. მაგრამ საქმე მაგაშია , რომ მე–8 საუკუნეში (740 წ) არგვეთი –ჯერ კიდევ კოლხურია. და არგვეთის მთავრები არა მხეიძეები არამედ ბაღვაშებია. დავით და კონსტანტინე ბაღვაშები.(მხეიძეს ფეოდალური გვარი საქართველოს ისტორიაში ჩნდება მე–14-15 საუკუნიდან)..ბაღვაშების საგვარეულო ტაძრებია , კაცხი არგვეთში , ეს მაშინ როცა არგვეთი ჯერ კიდევ კოლხურია , არგვეთიდან თრიალეთში გადმოსვლის შემდეგ ბაღვაშემბა ააშენეს ,, ბეთანია , მანგლისი , ატენის სიონი , ნიკორწმიდა .და მთელი თრიალეთის ეკლესიები . თბილისში მეტეხი და ლურჯი მონასტერი . რაჭის საერისთავო რატი ბაღვაშის დაარსებულია , სახელიც აქედანაა რატშა>რაჭა. წყარო.:ვ. კოპალიანი ,, კლდეკარის საერისთავო,,ლაპიდარული წარწერების კორპუსი . ა. ბაქრაძე ,, თრიალეთისა და ატენის ეპიგრაფიკული ძეგლები,,ვ. ბერიძე კაცხის ტაძარი ,, ვ. ბერიძე ,, ეხვევის ტაძარი,,მ. დვალი ,, მანგლისი..ვ.სილოგავა ,, ბეთანიის წარწერები,,ქართული ლაპიდარული წარწერები ტ. 2. ჯავახიშვილი , ჯანაშია ,, მუსხელიშვილი ,
ბაღვაში -ლაზური გვარია. * * * ,, ორსავე კაბადოკიაში (სახმელეთო და შავი ზღვის. მინ ჩემია)მცხოვრებნი ხალხნი იყვნენ ერთისა ნათესავისა და ლაპარაკობდნენ ერთსა და იგივე ენაზედ, დასამტკიცებლად ამისა გვაქს ჩვენ პირველი უწყება სტრაბონისა , რომელიც მეთორმეტე წიგნის დასაბამში დარწმუნებით ამბობს: ,, სახელი კაბადოკიელი ეკუთვნის სრულებით ერთის ხალხსსა, რომელნიც არიან ერთ ნათეავნი და ლაპარაკობენ ერთს ენაზედ ",, კაბადოკია შავი ზღვის პირისა განიყოფებოდა ორ თემად: პირველი თემი შეადგენდა პონტოს სამეფოს. მეორე კოლხიდას." ,, კაბადოკიაში იყო ორმოცდა ათი საეპისკოპო საყდარი ან ეპარქია. : გესარიისა, ნისისა, თერმისა, ტაინისა, ციბირსტრისა, ნაზიანზისა, მელიტინისა, გომანისა, დას სხვანი. ჩინებული მღვდელ–მთავარნი ამ ადგილისანი იყვნენ : წმინდა გრიგოლ თაუმატავგრი, წმინდა ვასილი კესარიელი, წმინდა მაკრინე, და მისი, წმინდა გრიგოლ ნესელი და სხვანი მრავალნი სახელ–განთქმულნი და ჩინებულნი მწერალნი",, ,, ესეც უნდა ვსთქვათ რომ წმინდა გიორგი იყო პადადოკიელი და ამის გამო მთელს საქართველოში ძალიან პატივცემული , ამ წმინდა გიორგის მონათესავე იყო იყო წმინდა მოციქულთსწორი ნინო:აგრეთვე კაბადოკიელი და მცოდნე ქართულის ენისა" ,, რადგანაც კაბადოკიის ხალხსა ჰქონდა მონათესაობა საქართველოს ხალხთან , ამითი განიმარტების სურვილი კაბადოკიის სულიერთა მამათა დამყარება საქართველოში ქრისტიანობის სარწმუნოებისა. მოსულნი ამ ამ აზრით იოანე ზედაზნელი თორმეტის მოწაფეებითურთ , რომელთაც სახელები არიან: დავით გარეჯელი, სტეფანე სირსელი, იოსებ ალავერდელი, ზენონ იყალტოელი, ანტონიი, მართყოფელი, იასე წილკნელი, თათე სტეფან–წმინდელი, შიო მღვიმელი, ისიდორე სამთავნელი, , აბიბოს ნეკრესელი, მიქელ ულუმბელი, პიროს ბრეთელი, და იია დიაკონი არ იყვნენ მესოპოტამელნი , არამედ კაბადოკიელნი, ამიტომ ძველნი მწერალნი კაბადოკიელთა, რაცხამდნენ სირიელად ან მესოპოტამიელად. "ეტნოგრაფიული განხილვა მძველთა და ახალთა პაბადოკიისა ან ჭანეთის კვიდრთა მოსახლეთა". 1877 წელი. გაზეთი ,, ივერია" # 14-17. პროფესორი დავით ჩუბინოვი (ჩუბინაშვილი). საჯარო ლექცია წაკითხულია პეტერბურგის უნივერსიტეტში. დაიბეჭდა პარიზის ჟურნალ Revue de Liuguistique -ში . თარგმნა ქართულად პეტრე მირიანაშვილმა.
|