აფხაზეთში XIX საუკუნეში ფაქტიურად გაქრა მევენახეობა-მეღვინეობა (გავრცელებული დაავადებების გამო, დანარჩენ საქართველოშიც დიდი საფრთხე შეექმნა ამ საქმეს).

XX საუკუნის დასაწყისში ქუთაისელი აგრონომი ალექსანდრე იობიძე იწყებს მევენახეობა-მეღვინეობის აღდგენას აფხაზეთში.

ციტატა:
"1926 წელს იგი დაინიშნა სოხუმის მაზრის აგრონომად. მისი ინიციატივით სოხუმში იქმნება მევენახეობა-მეღვინეობის განყოფილება. მიზანი ერთი იყო-აფხაზეთში აეღორძინებინათ კულტურული მევენახეობა. იმავე წელს მან გამოაქვეყნა საგაზეთო წერილი „რუს. Закультурное виноградствов Абхазии“, სადაც აფხაზეთის მშრომლებს მოუწოდებდა ხელი მოეკიდათ კულტურული მევენახეობისათვის და დასახა ამ დარგის აღორძნების კონკრეტული გზები. ამავე წელს მან პირველად შეიტანა აფხაზეთში „ცოლიკოური“ და სათავეში ჩაუდგა მისი პლანტაციების გაშენების საქმეს. ბევრი უნდობლად უყურებდა დაბლარი ჯიშის ვენახს, მაგრამ მან დაძლია ეს წინააღმდეგობა. თვითონ არჩევდა ნიადაგს, კოლმეურნეებს ასწავლიდა მცენარის მოვლის აგროწესებს და ნელ-ნელა საქმე წინ მიიწევდა".

30-იანი წლების ბოლოს აფხაზეთში ფეხი მოიკიდეს მთიანი რაჭიდან ჩამოსახლებულმა რაჭველებმა. აზრი, რომ თითქოს აფხაზეთში კლიმატური პირობების გამო ვაზის წარმოება არ შეიძლებოდა, გაქრა. რაჭველები არ შეუშინდნენ ბუნებას, მალარიას, გაჩეხეს ჩირგვნარი, ეკალბარდები, ძაღლყუნძენა და ცხოვრება დაიწყეს. სოფელს კი ახალსოფელი დაერქვა. სწორედ მაშინ შეესხა ფრთები აგრონომ ალექსანდრე (საშა) იობიძის ოცნებას, აფხაზეთში კულტურული ვენახის ზვრების გაშენების შესახებ.

ალექსანდრე იობიძის თეორიულმა და აკადემიურმა ცოდნამ და პრაქტიკულმა დაუღალავმა შრომამ, მეორე მხრივ კი რაჭველების შეუპოვარმა შრომისმოყვარეობამ დაუდო სათავე მეღვინეობის განვითარებას აფხაზეთში.

სრულად წაიკითხეთ აქ:
https://ka.wikipedia.org/wiki/%E1%83%90%E1%...%83%AB%E1%83%94

ძალიან იშვიათია ვიკიპედიაზე ასე გამართული სტატიის არსებობა.

This post has been edited by ჩარლზ on 20 Jul 2026, 18:24