შაჰ აბასის ბოლო სიტყვები

ეგ ციტატები არის ,,უქარქაშო ხმლებიდან''

რომელიც არის პოპულარული ენით დაწერილი ისტორია, მხატვრული ჩანართებით სავსე.

ვინც მანდ დაწერილებიდან ყველაფერს რეალობად ასაღებს, მათი პრობლემაა.

ლევანა როცა წერდა მაგის პრეტენზია არ ჰქონია.

მალატესტა

მადლობა

შემთხვევით ხო არ გახსოვს რომელი ტომიდან იყო?

big_V

მესამედან მგონი

დაახლოებით ასე ამბობს, ორ რამეს ვერ მოერია შაჰ აბასიო, სიკვდილს და საქართველოს

საქართველო სიკვდილივით დაუძლეველი აღმოჩნდაო, ხოლო სიკვდილი საქართველოსავით დაუძლეველიო.

ფრიდრიხ მეორემ მგონი მართლა თქვა ერეკლეზე ეგ სიტყვები (დასავლეთში მე ვარ და აღმოსავლეთში პრინცი ჰერაკლიუსიო). ერეკლე მეორე ევროპაში ფაქტობრივად მითოლოგიზირებული მეფე იყო, მასზე სასწაულ რამეებს წერდა დასავლეთის პრესა, ასე რომ სულაც არ მიკვირს ფრიდრიხს ეგ სიტყვები ეთქვა.

ვარაზვაჩე

არ დასტურდება მსგავსი ფრაზა.

მაგრამ ლეგენდები ბლომად იყო, სპარსეთს აიღებს ერეკლეო, ევროპულ პრესაში პროგნოზები იყო.


საერთოდ უქარქაშო ხმლები საღადაოდაა ქცეული, არადა მრავალმხრივ საინტერესო წიგნია და მსჯელობის ღირსია

საერთოდ სსრკ ქართული ნაციონალიზმი რა იყო? რა მითები შემოჰქონდათ? როგორ იწერებოდა ისტორია.

რა გავლენა მოახდინა ისტორიის მიმართ ხალხის დამოკიდებულებაზე.

ეგ წიგნი ბესტსელერი იყო, არც მანამდე და არც მერე ვერცერთმა ქართველმა ისტორიკოსმა ეს ვერ შეძლო.



This post has been edited by მალატესტა on 21 Sep 2023, 10:32

მალატესტა
უქარქაშო ხმლები საერთოდ ამოსაღებია ყველა ბიბლიოთეკიდან.
"რანი ვიყავით გუშინ" უფრო ღირებულია ვიდრე ეს ფსევდოისტორიული ბოდვა.

LOLZ

სანიკიძის არ ჰქონდა სიახლეების მოძიების სურვილი და არც მოუნდომებია.

მაგ უქარქაშო ხმლებში იმეორებს იმ დროისთვის ქართულ ისტორიოგრაფიაში არსებულ მიდგომებს, მოსაზრებებს, მაგ მხრივ არაფერი მას არ მოუგონია.

ის 300 000 სელჩუკი და რაღაცები დამკვიდრებული იყო და გაიმეორა.

დანარჩენები მხატვრული ჩანართები, პათეტიკური შეძახილები და რამეები, ნაწარმოების გასალამაზებლად ჩართო და გაამართლა კიდეც.
ასეთი ტიპის ლიტერატურაში მიღებული იყო. ( დღეს ამ ენით დაწერილ წიგნებს თითო ოროლა თუ წაიკითხავს, ძალიან მოძველებულია. მაგალითად, ჯენზის თაობის ბავშვებს სასაცილოდ მოეჩვენებათ, შაჰ აბასმა რომ სააკაძის ულვაშებს შეხედა და გაიფიქრა მე მგავსო და ბრძოლის ღმერთმა სასწორის პინაკს გადახედაო და ქართველების რაოდენობა რომ ნახა თვალები გაუფართოვდაო.)


ზემოთ დავწერე რომ დღეს ეს წიგნი სხვა კუთხითაა განსახილველი და დასამუშავებელი და არა ისტორიის სასწავლად.

დღეს ისტორიას თუ ვინმე აქედან სწავლობს მოზრდილობაში, ლევანის ბრალი არაა, სხვა დანიშნულების წიგნია.

კაი კაცო, ჩემი ყურით მაქვს მოსმენილი პალპატინი როგორ ამბობდა, კიდევ კარგი ჯედაები ქართველები არ იყვნენო

მალატესტა

პლატონ იოსელიანს აქვს მოთხრობილი, რომ ერეკლეს გარდაცვალების მერე სოლომონ ლიონიძემ დაწერა სამგლოვიარო სიტყვა. ეს სამგლოვიარო სიტყვა პლატონ იოსელიანს მთლიანად აქვს ციტირებული თავის წიგნში "ცხოვრება გიორგი მეცამეტისა". მოკლე ციტატას მოვიყვან სოლომონ ლიონიძის ამ სამგლოვიარო სიტყვიდან:

"თუ სპარსთ დაიპყრეს შენი უმაღლესი ტახტი, _ შენგან წინაპართ შობილთ მეფე შარავანდედი _ მეფე ერეკლე ცოცხლობდინ საუკუნოდ, რომელმაც საქართველო ნადირ-ავშარისაგან გამოიხსნა და ფათალი ხან, ავშარის მეფე აზათ-ხან ათასი ერთით წარიქცია, რომლისაც დიდება მეორემ ალექსანდრემ _ პრუსიის მეფემ ფიდერიკოს _ თეთრზე დაწერა: „ევროპაში მე ვარო და აზიაში _ ღერკულეს უძლევლი, საქართველოს გიორგიანთ მეფეო“.

სოლომონი იძახის თავის სამგლოვიარო სიტყვაში, რომ ერეკლეს დიდება მეორე ალექსანდრემ -- პრუსიის მეფე ფიდერიკომ დაწერაო, რომ ევროპაში მე ვარ, აზიაში კი -- ღერკულესიო. არ მგონია, სოლომონს გამოეგონა ეს ამბავი.

მალატესტა

"Gen Z"-თაობაა რო მაგ თქმულებებით აფანატაბეს.
ნუ ყველა არა იასნა.

ტიკ ტოკზე უნდა ნახო შენა, ლამის უმრავლესობამ სახელები ძველქართულად დაიწერა.

პ.ს

ეგრეც ვიფიქრე რო რამე ნაბოდვარიდან იქნებოდა რა და ქლიავებმა რეალობად (სიმართლედ) მიიღეს

როგორც ილიას ლექსი როა, აკვანი ტბის ფსკერზეაო და იქნებ იქ ის ასვენია ვისაც მთელი ერი მოელისო (მოკლე შინაარსი რა)

და მეზობელმა მომიყვა მაგაზე, ხალხი ყვინთავდა მაგ ბაზალეთის ტბაში და ეძებდა მაგ აკვანსო, რამოდენიმე დაიხრჩო კიდევაცო.

რამდენად რეალურია ეგ ამბავი, ეგეც საკითხავია.

მეც ძველქართულად მიწერია და რა? უბრალოდ ძველი დამწერლობა მიყვარს.

რა დანიშნულება აქვს მაგ წიგნს ?

J.R.R.Tolkien

სასწავლად არა, მაგრამ ისტორიის შესაყვარებლად შეიძლება კიდევ გამოდგეს, ლამაზადაა მოყოლილი ამბები, მხატვრულად.

ისტორიის შესწავლა ვინმეს თუ უნდა, სხვა წიგნებია, ზოგი ზემოთაც ვთქვით ზოგი.


ახლა მე რომ მაგ საკითხების მკვლევარი ვიყო მაგ წიგნის დაწერის ისტორიას შევისწავლიდი სხვადასხვა კუთხით, სსრკ ქართული ნაციონალიზმი და ,,უქარაქაშო ხმლები'' როგორ იქმნებოდა, რა ტიპის ჩარევები იყო

რატომ დაუშვეს ეს თემატიკა ასეთი სიმძაფრით? რატომ გვაძლევდნენ უფლებას შუა საუკუნეების ისტორიაზე დაწერილ წიგნში თავისუფლებაზე გვესაუბრა? რამე თუ დაუცენზურეს?
შევადარებდი მსგავსი ტიპის ლიტერატურა თუ იყო სხვა სსრკ რესპუბლიკებში, რითი განსხვავდებოდა, რა მსგავსება იყო.

ბევრ საფიქრალს ტოვებს ვინმე რომ ჩაუჯდეს, მე კრიტიკა ერთადერთი რაც ვნახე ამ წიგნის, აკაკი ბაქრაძის წერილია, საკმაოდ საინტერესო.






* * *
big_V

რა გითხრათ აბა, წლებია სკოლასთან მაქვს შეხება, ცალკე აბიტურიენტებთან და სულ ერთი ბავშვი ვნახე ვინც მაგ წიგნს კითხულობდა.

ვიღაც ყოველთვის ეყოლება წამკითხველი, მაგრამ სსრკ-ს დროს ბესტსელერი იყო ნამდვილი, ჰქონდა სანიკიძეს წერის ნიჭი, ვერ დაუკარგავ.

რომის ისტორიაზეც რომ აქვს დაწერილი წიგნები, სახალისოდ და სასიამოვნოდ იკითხება.


უბრალოდ ასეთ პათეტიკურ რამეებზე თანამედროვე თინეიჯერებს ეცინებათ

,,გიორგი სააკაძეს რომ სატანა დააჯდა საჟნიან ბეჭზე''




* * *
ვარაზვაჩე

კი წერია ქართულ წყაროში და არსად არ დასტურდება, არცერთ ევროპულ გაზეთში და სხვა წყაროში.

ყური მოკრა ალბათ სადმე.

ტრაპიზონი და შესაბამისად ყირიმი იყო ქართული, რადგანაც ტრაპიზონში ცხოვრობდნენ ლაზები და მათი მეფეები თავს მოიხსენიებდნენ ლაზ მეფეებად, თუ სელჯუკები მოიხსენიებდნენ მათ მასე თუ რაღაც მაგდაგვარიო.

არადა ტიპს ვწერდი, რომ ყირიმი საქართველოს სამეფოს საზღვრებში არასდროს ყოფილა, არც ტრაპიზონი და იყვნენ უფრო ჩვენზე დამოკიდებული ტერიტორია....
და მაგას მწერდა

თქვენი აზრი?

This post has been edited by big_V on 22 Sep 2023, 23:18