გამოვიგონოთ და დავამკვიდროთ ახალი ქართული სიტყვები

ქართულ ენაში არის გამოთქმა „ამათუიმ პიროვნებას სათოფეზე არ გავიკარებო“. ანუ იგულისხმება თოფი რა მანძილზეც ისვრის დასახელებულ პიროვნებას ამ მანძილზე და მასზე ახლოს ჩემთან არ მოვუშვებო :)

ცხადია რომ ეს გამოთქმა ცეცხლსასროლი იარაღის გამოგონებამდე ვერ იარსებებდა, მაგრამ იქამდე ხომ არსებობდა მშვილ-ისარი? საინტერესოა, თუ იყო ანალოგიური შინაარსის გამოთქმა „ამათუიმ პიროვნებას საისრეზე არ გავიკარებო“? ;)

და კურცხალი მგონი ცრემლია.
გვარიც არსებობს კურცხალია.
სადღაც სოფელსაც ჰქვია.


* * *

სათოფე მე მგონი პატარა ხვრელს ჰქვია კოშკებს რომ ჰქონდა თოფის გასაყოფად.

სიტყვა „ადგილი“-დან მოდის სიტყვა „გადა-ადგილება“, ანუ ადგილმდებარეობის შეცვლა სადმე წასვლა. ამის ანალოგიურად სიტყვა „დრო“-დან შეგვიძლია შევქნათ სიტყვა „გადა-დროება“, ანუ თუ ოდესმე დროის მანქანას შევქმნით მაგ შემთხვევაში ვიტყვით არა „დროში გადაადგილება“-ს, არამედ პირდაპირ და მოკლედ „გადა-დროება“-ს :)

გვაქვს „ღონის-ძიება“, შევქმნათ „ძალის-ძიება“. ესენი სინონიმებია :war:

ცრუ დასმენა ანუ ტყუილი დაბეზღება. ან დაცრუება _ერთ სიტყვაში რომ გავაერთიანოთ.