მაშ ესე.
დასაწყისი.
იანკები:
დასაწყისი კარგი იყო, ანუ ჩვენ რომ გვეგონა გზით წამოვლენო არ გამართლდა და დიდი ალბათობა შეიქმნა იმისი რომ მოულოდნელობის ეფექტი ყოფილიყო რას სრული გამარჯვებით დასრულდებოდა.
დასაწისის სიკარგეში აშკარად არ ვგულისხმობ იმ გზას რომელიც აირჩიეთ. ჯობდა ან მდინარით წასულიყავით ან საერთოდ მეორე მტაზე ასულიკავით და ჩვენ უკნიდან დაგვდგომოდით ბაზაზე, ეს ცოტა ძნელი იქნებოდა ნავიგაციის ტვალსაზრისიტ, მაგრამ ამასაც უნიკალური ეფექტი ექნებოდა.
მოკლედ კოლუმბიელებს რაც გვქონდა დაგეგმილი დასაწყიში ის გეგმა ჩაგვეშალა და ჩვენს რიგებში სერიოზული გაუგებრობა სუფევდა. ერთადერთი რაც დაგვეხმარა ის რომ ხიდს ვუთვალთვალებდით, ანუ იმ ერთ-ერთ სტრატეგიულ ადგილს რომელიც ჩვენი ვარაუდით უნდა გაგევლოთ.
S.F. ირჩევს ყოველთვის ისეთ გზას სადაც მტერს ვერ წარმოუდგენია რომ იქ შესაძლებელია გავლა.
დასაწყისი ასე თუ ისე კარგი იყო, მოფიქრებაში 5, შენიღბულობა 5, დროის ფაქტორი 0. მეთაურს დასაწყისში 4, უნდა გაითვალისწინო რა შეუძლია შენ ხალხს და მოსთხოვო ის რისი გაკეთებაც მათ ძალუძთ.
შემდეგი ეტაპი: გზაზე გამოსვლა.
კიბატონო გამოხვედი გზაზე, არ არის პრობლემა, ჩატვალე რომ გწირდება სიჩქარე, ეს მისაღებია, მაგრამ გამოხვედი გზაზე იქ საიდანაც ჩანდი ყველა მხრიდან, ადგილი არ იყო იმ მიდამოებში რომ ვერ დაენახე. ამაში 0.
ერთ შეცდომას მოყვა მეორე.
გამოხვედი გზაზე კარგი, მაშინ გამოიყენე ეს გზა რისთვისაც ის ვარგა, სიჩქარე, იმოძრავე, მოგიკლეს 1, 2, 3 ... დაიკიდე, შენ კიდევ 9 კაცი გყავს, მოიგე მანძილი, წაიწიე წინ, მეტი აგრესია, იცი რომ მტერი გარშემოა მაგრამ გაცილებით ნაკლები.
თუ გზის გამოყენებას არ აპირებდი იმიტომ რომ სწრაფად მოსულიყავით ბაზამდე მაშინ გასულიყავით ხიდის მერე ან მარჯვნივ ტყეში ან მარცხნივ მდინარეში სადაც მოწინააღმდეგის ცეცხლი იმ ეფექტს დაკარგავდა რომელიც ტქვენ მას მიეცით გზაზე, ანუ ზისტი ადგილმდებარეობა(გზა) და მაქსიმალური გამოყენება მათი ავტომატების სროლის მანძილის. ტყეში მიტუმეტეს როგორიც მანდ იყო ეს ყელა ფაქტორი მინიმუმამდე დავიდოდა.
აქ აშაკარ თავი დაგლილობამ იჩინა.
მემენტოს მომენტიც-თუ ეჩქარებოდა გაგეშვათ წინ რაციით და ერბინა, რაიმე ინფორმაციას მაინც მოგაწვდიდათ და ტავიდანაც მოიშორებდით
გზაში ცასაფრებისას გაკლდათ აგრესიულობა, მხოლოდ ერთ ადგილას გაგიკეთეთ 2 კაცმა ჩასაფრება და ნახევარზე მეტი დავხოცეთ მე და აკნოტამ. მერე კიდევ ისე გავთვხევდით რომ იმის მაგივრად რომ ბაზისკენ წავსულიყავით ნაგლად გამოვედით გზაზე "ნა დაბივანიე" (მაშინ გამაფაიზაღა კლაიმერამ) 2 კაცმა 12 კაცი შეგაჩერეთ ძალიან დიდი ხნით და ლამის სულ ამოგხოცეთ. აგრესია-0.
ბაზა.
ბაზაზე არანაირი დაგეგმარება და მითუმეტეს არანაირი წინასწარი რეკოგნოსცირება თიუ სად არის ტყვე, იარაღი და ფული, თქვენ ტყვილა შეუტიეთ პირველ სახლს და დრო ისევ ტყვილა დაკარგეთ. ხალხი მაგარი დაგლილია და ერთი სული აქვთ როდის მიაღწევენ ბაზას, უმეტესობა ისე დაღლილი იკო რომ მზათ იყო ბაზამდე მიეღწია და იქ თუნდაც მოეკლათ(მე ასეთი აზრი დამრჩა) შეიძლება ვცდები.
ერთი კარგი შტურმი რომ წამოგეწყოთ შენობაზე სწორი მიმართულებიდან ყველას ამოგვხოცავდით.
დასკვნა.
პირველი ჯერისთვის კარგი იყო.
მთავარია შეცდომების გატვალისწინება და დახვეწა.
საერთო შეფასება 3
· 
სტრაიკბოლი, Round 4
