ბავშვთა ფსიქოლოგი

ე.ი. ეს ბოლო 2-3 კვირა, ბავშვი არის აგრესიული, მოწყენილი, უხასიათო, დაძინება მანამდეც გვიჭირდა, ეხლა ხომ საერთოდ. გამომეტყველებაც სევდიანი. მომენტებში რამე თუ გაუხარდა ისე გამოცოცხლდება წამიერად, როგორც მანამდე იყო ხოლმე საერთოდ, მხიარული ბავშვი. მერე ისევ ისეთი სევდიანი ხდება. 6 დეკემბერს მყავდა ნევროპათოლოგთან და ალორას სიროპი და გლიცინი დაგვინიშნა. ბავშვი აშკარად მაგ წამლების მერე გახდა ესეთი. ან დამთხვევაა, არ ვიცი. რამდენიმე დღეში დავურეკე ნევროპათოლოგს და რომ ვუთხარი ესეათქო, და თან მაშინ "ცენტროვკაც" დარღვეული ქონდა, ფეხი ერეოდა, მოუხსნა ალორა. გლიცინს ვასმევ ისევ, მაგრამ ვფიქრობ მაგიც მოვუხსნათქო.
არ ვიცი ვითომ ამ წამლების ბრალია? არა და იდეაში დამამშვიდებელი წამლებია და საერთოდ უკუშედეგი გვაქვს.

ნევროპათოლოგთან მიყვანამდე 2 დღით ადრე სახლში ჩემს კაი მაგარ ჩხუბ-ისტერიკას შეესწრო , გვიან ღამით, დაძინებულს გაეღვიძა, როგორც იცის ხოლმე საერთოდ და მე უნდა მივწოლოდი წესით, მაგრამ ისეთ სიტუაციაში ვიყავი ვერ ვაქცევდი ყურადღებას წესიერად. ვცდილობდი მისი თანდასწრებით არ მეკივლა, მაგრამ ნუ ერთი-ორი მაინც ნახა. თვითონ კი იღიმებოდა ჩემი ჩხუბის შემხედვარე, თითქოს სიტუაციის განმუხტვას ცდილობდაო.
წესით მაგასაც არ უნდა ჩაევლო უკვალოდ. თუმცა აღარ ვიცი რა ვქნა. სხვა ნევროპათოლოგთან მივიყვანო თუ როგორ მოვიქცე? 1.3 წლისაა

Salome_L
ისეტ ნევროპატოლოგთან მიიყვანე რომელიც დამამშვიდებლებს არ დაუნისნავს ასეტ პატარა ბავშვს

This post has been edited by blblbl on 25 Dec 2011, 15:02

ლაბუ
ბაკურ კოტეტიშვილი არის ნერვაპათოლოგი, თანაც ძალიან ძლიერი
ნერვაპათოლოგი და ფსიქოლოგი აბსოლიტურად განსხვავდება ერთმანეთისგან

გარემოს ხშირი გამოცვლა უარყოფითად ხომ არ იმოქმედებს?
4 დღე ერთ ბებოსთან რომ იყოს და 4 დღე მეორესთან
წლის და შვიდი თვისაა, არც ისე პატარაა

Magdala
ჩემი შვილიც ეგრე იზრდება, ორშაბათიდან პარასკევამდე ერთ ბებოსთანაა და პარასკევიდან კვირამდე მეორესთან, 9 თვისაა, დაბადებიდან ასეა, ძალიან ვნერვიულობდი მეც ამ საკითხზე ,მაგრამ რავიცი ჯერჯერობით მხოლოდ დადებიტად მოქმედებს,მშვიდია ძალიან,მხიარული,ვგრძნობ რომ ორივეგან უზომოდ უყვარს ყოფნა, მთავარია ძალიან კარგად ექცევიან,ეთამაშებიან,ართობენ და ასწავლიან კიდეც რაღაცეებს და ვითარდება ბავშVი, მემგონი უკეთესიცაა, ჩემგან დამოუკიდებლად ყოფნსაც ეჩვევა და როცა ცოტა აზრზე იქნება უფრო არ გაუჭირდება უჩემოდ ყოფნა

tlikina
უკეთესია პატარაობიდანვე თუ შეაჩვევთ
მართალია

tlikina
Magdala

ამ ასაკში ბავშვს უყალიბდება მომვლელთან 'მიჯაჭვულობა" ანუ ის ეჩვევა და ნდობა უვითარდება იმ ადამიანის მიმართ, ვისთანაც იზრდება. სასურველია რომ ეს იყოს დედა. თანაც ბებიის გაზრდილი ბავშვები ასე ვთქვათ სხვანაირები არიან და გარკვეული პრობლემები ექმნებათ. ერთმნიშვნელოვნად ჯობია რომ ბავშვი გაიზარდოს დედასთან და თვითონ დედის ოჯახში იყოს ეს დამატებითი მომვლელი, ბებია იქნება თუ ძიძა.
* * *
Salome_L

ბავშვი ასე იმიტომ იქცევა, რომ თქვენი ყურადღება მიიპყროს, თუნდაც შენიშვნა, ეს მისთვის დადებითი უკუკავშირია, რადგან ყურადღების ცენტრშIა რაც შეეხება ფეხსაცმლის ძირევს - ამას "სენსორული შიმშილი " ქვია. ანუ ის ერთგვარ სამოვნებას იღებს ამ შეგრძნებით. ჯობია ბავშვი მიიყვანოთ ნორმალურ ბავშვთა ფსიქოლოგთან , რომელიც რეკომენდაციებს მოგცემთ ბავშვის ქცევის მართვის საკითხში, და არა ნევროპათოლოგთან - რომელიც დამამშვიდებლეს დაგინიშნავთ. ამ შემთხვევაში მშობელმა უნდა აკონტროლოთ თქვენი ქცევა ანუ წინაპირობა- რის შემდეგ იქცევა ბავშვი ასე და ეს წინაპირობები შეამციროთ.

ჩემი ბავშვი ძალიან ჯიუტია მაგრამ მიდგომა უნდა ბებია ძალიან ანებივრებს მაგრამ ჩემთან არ გასდის ისტერიკები, ძალიან უყვარს მულთფილმები აუცილებლად პრინცესა უნდა იყოს იქ მაგას ბაძავს, ყოველთვის ვცდილობ მისი საქციელი რომელიმე მულთფილმის გოგოს შეუდარო და ეგრევე იცვლება, გრძელი ენა აქვს მაგის გამო მეზობელმაც მიმლანძღა)) 4წლისაა შენიშვნის მიცემას ვერ იტანს სხვანაირად უნდა მიაწოდო შენიშვნა, და თუ დაგინახა რო რასაც უკრძალავ იგივე გააკეთე ეგრე გეუბნევა შე მატყუარაო, და აღარ გენდობა, სულ ვცდილობ რომ რასაც ვუშლი იგივე მე არ გავიმეორო(

ერთადერთი რაც ვერ გადავლახე ეს არის ადრე დაწოლა და საჭმლის ჭამა, როგორც წესიერი ნორმალური ბავშვები ჭამენ, დაძალება არ შველის გეხვეწები არ შეველის ცემა და უბედურება მე არ შემილია მაქსიმუმ თუ გამამწარა ტრაკზე მივცხო ან თმა მოვაწიწკნო ოდნავ... რანაირად ახერხებთ თუ გქონიათ ესეთი პრობლემა? იქნებ მირჩიოთ

kokro_china
რა პრობლემები ექმნებათ ბებიებთან გაზრდილ ბავშვებს?

kokro_china
სხვანაირები,როგორები არიან და რა პრობლემები?
ბებიების გაზრდას აბა ძიძა ჯობია?
და ბერვი დედის გაზრდილსაც აქვს პრობლემა, მემგონი მაინც უფრო იმაზეა ზოგადად რა სიტუაციაა ოჯახში და როგორ იზრდება

დედა როცა მუშაობს აბა რაუნდა ვქნათ?
დღესდღეისობით ქალების უმეტესობა მUსაობს და გამოდის უმრავლესობა ბავშვების პრობლემებით იქნებიან და სხვანაირები?
არმესმის

როგორ უნდა მოვექცეთ ბავშვს, როცა დედ-მამა ერთად აღარ ცხოვრობს?

tlikina

უბრალოდ თქვენი ნაწერიდან გამოდის, რომ ბავშვი არასოდეს არაა თქვენთან? ჩემი შვილიც ძიძასთან იზრდება, მაგარმ ძიძა ჩემთან მოდის სახლში 10-6 მდე, და საღამოს და შაბათ-კვირას ბავშვთან მე ვარ. თან თქვენი ბავშვის სახლი რომელია? ანუ ბებიის რომელი სახლი? ბავში რომ გაიზრდბეა, სად ცხოვრობს - კითხვაზე რა პასუხი ექნება? უბრალოდ ამას იმიტომ ვამბობ, რომ 2 წლამდე ყალიბდება საკუთრებისა და მიკუთვნებულობის განცდა და თქვენ ბავშვსაც ხომ ჭირდება იგივე? ბებიასთან გაზრდილი ბავშვები ყოველთვის განიცდიან დედის დანაკლისს, არაცნობიერად თუ ცნობიერად.
* * *
*tamtam*

ბავშვს უნდა აუხსნათ რომ ერთად აღარ ცხოვრობთ, მაგრამ ბავშისადმი სიყვარულზე ეს არ უნდა აისახოს. ბავშვის თანდასწრებით, რომ არ უნდა მოხდეს ცოლ-ქმარს შორის საქმის გარჩევა,ამას ალბათ განმარტებაც არ სჭირდება გაშორებული მშობლების შვილებს ზოგჯერ კომპლექსი უჩნდებათ და დანაშაულის განცდა, რომ "მე რომ უკეთესი ვყოფილიყავი, ჩემი მშობლები არ დაშორდებოდნენო" - ისცარაცნობიერად ასე ასკვნიან ბავშვები. ამიტომ დედაც და მამაც იგივე სიყვარულით და პატივისცემით უნდა ეირთიერთოს ბავშვს, რომ მან არ იგრძნოს დანაკლისი

მირჩიეთ ფსიქოლოგი ჩემი 5 წლის ბიჭისთვის. ფრჩხილებს იკვნეტს

kokro_china
ჩემთან არასდროს როგორ არაა?! ) ერთად ვცხოვროვთ ბავVში კიარ გავაშვილე, ვმუშაობ და დღის ძირითად ნაწილს ბებიასთან ატარებს,თორე 5ზე როდავამთავრებ სამსახურს სახლშI მოვიდვარ და მე მყავს. პარასკევი,შაბათი დედაჩემთან მიდის, იქაც ვაკითხავ რათქმაუნდა , კვირას მომყავს და მთელი დღე მე მყავს,

დედამთილთან ვცხოვრობ ,ანუ ბავVში იზრდება დედასთან,მამასთან,ბებიასთან და ბაბუასთან, რა არის ამაშI ცუდი ვერ ვხვდები, ძიძა რო გიზრდის იმაზე უკეთესი რატოა როცა ბებია ზრდს? დარწმუნებული ვარ არცერთ ძიძას არ შეტკივა ისე გული ბავშVზე და ისე არ ანვითარებს და უვლის და ეთამაშება როგორც საკუთარი ბებია,მაგაში ვერ დამარწმუნებ

ბავშვი ჯერ 9 თვისაა და მგონი მაინც ხვდება რომ თავისი სახლი ისაა სადაც 5 დღეს ატარებს , და ის 2 დღე ბებიასთან მიდის, საკმაოდ ჭკვიანი და განვითარებულია ასაკთან შედარებით,

იმიტომ არ ვამბობ რომ ჩემი შვილია,მართლა ეგრეა.

tlikina

ცუდი კიარა, ჩემი აზრით იდეალური სიტუაცია გაქვს