აი საერთოდ ყველა მხრივ....
კათეტერს გადავურჩი უცისტიტოდ და
აბაზანაში რო შევედი, წყალი იყო დაახლოებით 30 ° ალბათ. სულ ტირილით გადავივლე და გამოვედი ცისტიტიანი.
ნუ ბუნებრივი კვება მინდოდა ძაან და თავდაყირა ვიდექი, მასაჟისტი, ორთქლის აბაზანა, ის, ეს.... და ბავშვს მოეწოვა სულ მოშიებას ველოდებოდი და
ვაიმეეეე სულ ხელოვნურს აძლევდნენ.
ვკიოდი ლამის ბოლოს, არ აჭამოთ ყველას ვეუბნებოდი.
გადასხმას ვიკეთებდი გაიყვანეს, რო მოშივდება მომიყვანეთთქო,,აუცილებლადთქო, და ცოტა ხანში მომიგორეს, "ნასვამია ნაჭამია გამოცვლილია", ბედნიერი სახით მეუბნება.
საჭმელად ვიყავი, დავტოვე ოთახში , არ აჭამოთ, არ აჭამოთ ძახილით. შევედი გამოსაყვანად და ადგას ვიღაც ბოთლით და აჭმევს
ნუ მერე სულ მე მყავდა, და ისე ვისაც დატოვება უნდოდა ბავშვის, ლამის უნდა ეხვეწნათ, არ უნდოდათ დატოვება, ადგილი არ არის და რაღაცეებს ამბობდნენ.
წინაზე მახსოვს მოყვანაზე ვეხვეწებოდი ლამის, სულ თითონ უვლიდნენ.
და კიდე ერთი, უარყოფითი რეზუსი მაქვს, წინა ბავშვიც უარყოფითი დაიბადა და ნუ არ დამჭირდა ნემსი.
ეს ახალი რო დაიბადა არავის არაფერი უხსენებია, მე ძაან ცუდად ვიყავი, ვიფიქრე ალბათ ესეც უარყოფითიათქო.
მეორე დღეს ცოტა გონზე რო მოვედი ვიკითხე, ერთმა მე არ მეხებაო, მეორემ სხვასთან გადამამისამართა, იმ სხვამ პედიატრს კითხეო და ნუ მესამე თუ მეოთხე დღეს მოვიპოვე დიდი ბრძოლით ინფორმაცია რო თურმე დადებითია ბავშვი!!!
შეიცხადეს, მოდი ახლაც გავაკეთოთ ნემსიო, არ არის გვიანიო....