მოვედი ინვიტროდან.
მეც ვუერთდები ოსიძის ქებას-ასეთი მშვიდი ექიმი არსად არასდროს არ მინახავს

ძალიან ცოტა დრო ჰქონდა და გარბოდა სადღაც. მიუხედავად ამისა, გამომკითხა რაღაცები +ნახა მილების სურათიც. დასკვნაში შედარებით ცუდი რაღაც გიწერიაო, მარა სურათები რო ნახა, არააო ცუდი მდგომარეობა მილების.
მეხუთე დღე მაქ დღეს. ვერაფერს გაგიკეთებო. ექოც და ანალიზიც არაფერს მომცემსო.
შაბათს დამიბარა, მე-12 დღეს (ვუთხარი, რომ სამსახურიდან გათავისუფლება მიჭირს და შეგიწყობო ხელსო). გადამიღებს ექოს, მონიტორინგს თავისთავად და პლუს ანალიზებსო. ვიფიქრე 12 დღე დაგვიანებული არაა ანალიზისთვისთქო?არაო, მითხრა.
აი ისეთი გოგოა, ბოლომდე რო მიენდობი, რაღაცნაირად, ეჭვი არ შეგპარება იმაში, რასაც გეუბნება.
ანოვულაცია რომ ვუთხარი, იზრდება და არ სკდება-მეთქი, ან ჰორმონალური ფონის ბრალია, ან კედლებია გასქელებული საკვერცხისო. პირველი ადვილი მოსაგვარებელია რა თქმა უნდა, მეორე-....

პრინციპში ეს ახალი არ იყო ჩემთვის, მარა მაინც შემაქანა

ბრმა ნაწლავის ოპერაციაზე ამიდასტურა, რომ შესაძლოა გარკვეულად გამოიწვიოსო შეხორცებებიო.

მარა მაინც-ახალი ექიმი, ახალი იმედი

პ.ს. ჰომონები ინ ვიტროში უნდა ჩავაბარო, მეძვირა ფასებს რომ გადავხედე.
ცოტაც და დავიწყებ ინვიტროზე ფიქრს რა, მაინც ამდენს ვხარჯავ და..
“I am not sure that I exist, actually. I am all the writers that I have read, all the people that I have met, all the women that I have loved; all the cities I have visited.”
ვინ უდარაჯებს დარაჯებს?