დავიწყო უჟასებით?
გუშინ ხომ დავწერე კუჭი მტკივა, ვკვდებიმეთქი. კინაღამ მოვკვდი, 2-8მდე სულ მტკიოდა, რაღაც წამლის იმედი მქონდა ეგ მოგიხსნისო და ამიტომ ვცდილობდი დიდი ამბავი არ ამეტეხა. მაგრამ ვერც იმ წამალმა რომ ვერ მიშველა წავედით ღუდუშაურში. თან ბეთანიიდან ჩამოვდიოდი და ასე მეგონა ეს გზა არასდროს მორჩებოდა. ტკივილი იყო მოვლითი, ოღონდ ისეთი რომ ჰაერს ვერ ვსუნთქავდი და მარტო თვალების დაჭყეტვას ვახერხებდი. მუცელიც აღარ მახსოვდა თუ მქონდა ისეთი მოხრილი ვიყავი. ზონდი უნდა გადამეყლაპა მაგრამ მაგან შეიძლება ნაადრევი გამოიწვიოსო, ამიტომ დამიყენეს წვეთოვანი და დამარჭეს ნემსი, მჟავიანობის მოსახსნელად. დიაგნოზი დასვეს გასტრიტი, ორსულობაში მჟავიანობა იმატებს და რითი ვუტირე საკუთარ თავს დედა? ახალი თხილით. ეგ ვინც გაიგო ყველა გაგიჟდა როგორ შეიძლება ახალი თხილიო

რავიცოდი, არადა როგორ ვუფრთხილდები თავს სულ

ჩემ ბუსკას 24 საათია არაფერი უჭამია, ჰორმონებმაც აურიეს და ეუთიროქსის გაზრდილი დოზა მივიღე დღეს

ერთი კვირა წალმები უნდა ვყლაპო კუჭისთვის. ისე, წვეთოვანი რომ დამიყენეს ერტი გავიგე ჩემმა ქმარმა რომ იკითხა წყალი გაქვთო, რომ შევხედე სულ თეთრი იყო. რისი ნემსიც გამიკეთეს იმაზე გაჭედა რამე რომ დაემართოს ბავშვსო, ბევრი უხსნეს ეგ პირველ ტრიმესტრშია საშიში ახლა არაო, მაგრამ რად გინდა... ნუ მაგაზე არ ვფიქრობ, გინეკოლოგსაც ველაპარაკე და ნაყოფს არაფერს დაუშავებსო, მაგრამ მაინც როგორია? მთელი ზამთარი ვამაყობდი ავად არ გავმხდარვარმეთქი, ყველგან ნიღბით დავდიოდი... და მაინც გამოდის რომ მე გავიჩალიჩე....
მერე გოგო მოიყვანეს, ჩემ გვერდზე დააწვინეს 29კვირის, 2 მეტრიანი კიბიდან გადმოვარდნილა, მოაჯირი არ ჰქონია... ძაან შემეცოდა და მაგაზე მოვკვდი ნერვიულობით. ტვინის შერყევა ჰქონდა მაგრამ პატარა შეამოწმეს და კარგად იყო

ისე გამიხარდა... ფართხალებდა

შეშინებული იქნებოდა.
მესამე ისტორიის დაწერა მეზარება, თან ეს გამოვა უკვე გარეთ ისეთი მშიერი მყავს.
This post has been edited by Sweet Paloma on 24 Jul 2013, 10:45