მოვედი მეც დაღლილი გადაქანცული, წელმუცელ გამგრებულ მიკნავლებული
ნამეტანი დატვირთული დღე მქონდა დღეს
დილით მივედი ჩაავაბარე ანალიზები ჰაი ჰუი-ყველაზე ადვილი პროცედურა მოვიცილე . ჩავაბარე: სისხლის საერთო, შარდის საერთო, კუაგულოგრამა, ჯგუფი, რეზუსი, შაქარი, ვასერმანის რეაქცია, ნაცხი ბაქტერიოსკოპული, ლეიკოციტოლიზი, შიდსი, ცე ჰეპატიტი, ავსტრალიული ანტიგენი, ბ ჯგუფის სტრეფტოკოკი. გემოგლობინი რიგიზეა, ცოტა კოაგულოგრამა ახურებს მაგრამ დიდი არაფერიო, ვირუსები, ინფექციები არ მაქვს, ცოტა სოკო ამიმივიდა მაგრამ არაუშავსო, ცილები არ მაქვს. და ასე. (ნუ პასუხეი 2 საათზე გავიგე ეგრევე არა

)
მერე წავედით ვჭამეთ. იქედან სუპერში გავიარე-დაჩაგრული ყავთ ჩვილებისთვის ბევრი არაფერი იყო. იქედან მინიმე მაქსიმეში შევიარე შევათვალიერე რაღაცეები და რაღაცეებიც ხელს გამოვაყოლე სიმბოლურად.
ისევ კლინიკაში დავბრუნდი და მოვიარე გზადაგზა რიგებში დგომებით-მამოლოგი, ალერგოლოგი, თერაპევტი, ანესთეზიოლოგი და დავაგვირგვინე ბოლოს ქორიძით

მამოლოგმა გამსინჯა ხსენის ნასახი არ მაქვს, თავები დაცობილიაო. მეთქი რას ნიშნავს მასაჟისტი დამჭირდება თქო? და ბავშვი გამოიტანსო. ვნახოთ. ალერგოლოგთან გამიკეთეს 6 რაღაცაზე სინჯი და ყველაფერზე ოკ არისო-არ გაქვს ამ წამლებზე რეაქციაო. რაღაც წამალი დამინიშნა საკეისრომდე 5 დღით ადრე დალიეო 5 დღეო. და მეორე-დექსამეტაზონის ნემსი დამინიშნა საკეისრომდე 2 დღე იკეთეო.
ცოტა თერაპევტმა "გამაგიჟა/გავაგიჟე"

ჯერ მომიყევი შენი დიაგნოზი და ცხოვრებაში რას შეუწუხებიხარო ხომ და რომ მოვარე პირი ვერ გავჩერდი

თავიდან ექიმი ხომ არ ხარო მკითხა მერე დაიღალა ეტყობა მოსმენით, არადა რა ვქნა რა გჭირსო და პირში წყალს ხომ არ დავიგუბებდი არაფერი თქო რაც მჭირს ეგენი ვუთხარი და ეგრე მითხრა ნამეტანი ბევრი მოყევი და ეტყობა დაძაბული ხარო და ვალერიანები დალიე ხოლმეო

ყველას ნევროზიანი ვგონივარ

არ ვარ არადა, უბრალოდ რაღაცას რომ მეკითხებიან დაწვრილებით ვხსნი, მაინცდამაინც თავი უნდა გავიშტერო სულელი გოგოსავით და 5 კილოანი ანალიზების პაპკით რომ დავდივარ ის დაუდო წინ და ვუთხრა მე არ მახსოვს და თქვენ ნახეთ თქო?

ნუ მოკლედ რა, კარდიოგრამაც გამიკეთა და წავედი მერე ანესტეზიოლოგთან. ნუ იმანაც გამომკითხა ყველაფერი (ერთიდაიგივე ტექსტი მოვყევი 4 ჯერ

), ფრაქსიპარინი რომ შეწყვიტე კარგიაო, მაგრამ სპინალური თუ გინდაო მაშინო საკეისრომდე 10 დღით ადრე მაინც უნდა შეწყვიტოვო დეტრალექსი ისე ვერ გავაკეთებო. არადა ბოკუჩავამ მითხრა არა პრობლემაო. მოკელდ მე დაგიწერო ფურცელზე რომ საკეისროს დღეს გაირკვევაო ანესთეზიის ფორმაო და ახლა ქორიძესთან რომ შეხვალ იკითხეო ამ დეტრალკექსზეო. საკეისროს წინა დღეს საღამოს 7-ის მერე არაფერი ჭამო და სვაო. ოყნაზე ვიკითხე და აქ გაგიკეთებენო მაგასო (სახლში გაკეთება მირჩევნია). შევედი ამირანთანაც. გადახედა ყველაფეს დაწვრილებით იქეთ აქეთ მერე გვერდით ოთახში მუცელი გამისინჯა ზემოდან -ისევ გამეკაიფა-მაგრად "გიყვარდა" ფიზკულტურა როგორც ჩანსო. ისევ დავიმორცხვე

მერე მუცელს უყურა უყურა და უცებ მეუბნება-ეეე, 8-მდე ვერ დაიცდის ხო მგონი ესო? ვჭყიტე თვალებო-ვეერ თქო? და არ ვიცი ვნახოთო. მერე გულისცემასაც მოუსმინა. და გავედით ისევ მაის მისაღებში. ათვალიერა კალენდარი და დასვკვა გამომიტანა რომ: ამ ეტაპზე ამის ამოძრომა ცოდოა ჯერ პატარაა და დაუსრულებელია მაინც რაღაც პროცესებიო. არადა 10-14 დღით მიშვებაც არ შეიძლება დაკვირვების გარეშეო. სარისკოაო. მოკელდ ბევრი იფირა და ვერ დანიშნა საკეისროს თარიღი დღეს. ორშაბათს მოდი კიდე 3 საათისკენ კიდე შევხედავო. თუ დავაცადეთ კიდე 10 დღე მაშინ ხშირად უნდა ვნახო ხოლმე არ გამოგვეპაროს რამეო და გმაომიშვა. დეტრალექსი დალიე ორშბათამდეო, სხვა წამელბიცო და ორშაბათს კიდევ დავილაპარაკოთო.
აი ეგრე.
წათიშული ვარ მაგარი
გადაგიკითხეთ ალაგ ალაგ და არ მოიშალოთ დედამთილებზე ნერვებები-საკუთარი გამოცდილებით ვამბობ, არ ღირს. გაუფრთხილდით ნევრიულ უჯრედებს რომელბიც არ აღდგება
This post has been edited by nino_sh on 25 Apr 2014, 19:36