წეროს მოლოდინში

Au aq ra ambebi momxdara mxilebebi da ert8 ambavi :-D keep calm gogoebo and be happy :-*:-*

takotatuli1989
რა მხილებები?

QISA
შორენა წერს ან ქეთი წერსო

მოკლედ როგორც ვხედავ ძალიან გააღიზიანა სოფია სახელმა შორენამ, რა აღარ დამაბრალა რომ სხვა ექიმის წარმატება არ ეღიარებინა. მოკლედ, არც შორენა ვარ და არც 85 წელს დაბადებული დიდი ხანია ფორუმზე ვეცნობი ყველაფერს, უბრალოდ დარეგისტრირება არ მომსვლია აზრად, სწორედ ამის გამო მერე თავს ვეღარ შევიკავებდი და შესაძლოა ჩემი არასწორი რჩევებით სხვაზე ცუდად მემოქმედა. მოკლედ 8 მაისს ვარ დაბადებული და 8 და 5 მაგიტომ ავირჩიე. ისტორია რაც დავწერე სრული სიმართლეა, დავწერე იმიტომ რომ იქნებ რადგან მე გამიმართლა იყოს ვიღაც ჩემნაირი და სანამ ინვიტროს გადაჭრით გადაწყვეტს სცადოს სხვა ხერხიც. სოფია შენ ქეთი მოგწონს, მაგრამ მილის გარეშე დაორსულება მხოლოდ ღვთის სასწაულია და არა ექიმის, ჩემი შემთხვევაც უფლის სასწაული იყო, მაგრამ სწორი და დინამიური მკურნალობის შედეგიც. მოკლედ თუ გაინტერესებთ დეტალურად მოგიყვებით რა მჭირდა თორემ შემრაცხეთ მატყუარა მოცლილად, რომელიც იგონებს რაღაც ისტორიებს და აქ იწერება უარგუმენტოდ. გავთხოვდი თუ არა თათიასთან მივედი ტუღუშთან, არც არანაირი პრობლემა მქონდა, ამიტომ თათიამ მკურნალობა არ დამინიშნა. გავიდა ერთი წელი და რომ ვერ დავრჩი ყოველგვარი დეტალური გამოკვლევების გარეშე, შენ ქმარს დაბალი სპერმოგრამა ექნებაო და ეგრევე ინსემინაცია დამინიშნა. აღმოჩნდა რომ ანტიმიულერი მქონდა დაბალი, სტიმულაციამ წამოიღო ბევრი ფოლიკული, განაყოფიერება ვერ მოხდა და უაზროდ დაიხარჯა ჩემი მარაგი. ამაზე შეშინდა და პოსტ დამინიშნა ანალიზები. მცირე მარაგის გამო ინვიტროზე გამიშვა, სადღაც 3 წლის განმავლობაში ვფიქრობდი ინვიტროზე, ფსიქოლოგიურად რთული იყო მაინც, თან დრო გამყავდა იქნებ თავისით მომხდარიყო, რადგან არ მოხდა ისრაელში წავედი, იქ ორჯერ ჩამისვეს ემბრიონები, მაგრამ ძალიან თხელი ენდომეტრიუმი მქონდა და ვერც ერთხელ ვერ მიემაგრა. ხელი ჩავიქნიე, მაგრამ კიდევ ერთი წლის შემდეგ მივედი ქეთი ოსიძესთან, მოვუყევი ჩემი ისტორია და მითხრა მილები გამოიკვლიეო, გამოვიკვლიე და ერთი იყო მხოლოდ გამტარი, მარცხენა საკვერცხის სადაც ფაქტობრივად ფოლიკული აღარ იყო დარჩენილი. ყოველგვარი მკურნალობის გარეშე ქეთიმ პირდაპირ ინვიტროზე გამიშვა ისევ. ვხვდებოდი რომ რაღაც სხვაში იყო პრობლემა, მაგრამ იმდენი პაციენტი ეხვეოდა და იმდენად ზერელედ მომიდგა, რომ საერთოდ აღარ დავუწყე ჩემს ინტუიციებზე ლაპარაკი და მოვემზადე ინვიტროსთვის მაინც. აქაც უშედეგოდ ( მერე გამწარებული მივედი ქეთისთან და ვერც მიცნო, ვაიმე ანთება ხომ არ გაქვს მილის იქნებ ეგ გემკურნალაო.) მოკლედ მისგანაც გამწარებული წამოვედი. გავიდა კიდევ 2 წელი, ციკლი ამერია, ფაქტობრივად შემიწყდა, მოვიმატე 20 კილო და დავნევროზდი. ჩემი ახლობელი, რომელიც საკმაოდ ცნობილი კაცის ცოლია, გადამეკიდა ხელი არ ჩაიქნიო მე შენ ერთ ექიმთან წაგიყვან და თუ იმანაც ვერ გიშველა მაშინ აყვანაზე ვიფიქროთო. ოღონდ გამაფრთხილა , უკიდურეს შემთხვევაში მკურნალობს ჰორმონებით, მივყვეთ და იქნებ გამოვიდესო. სიმართლე გითხრათ ჰომეოპატიის საერთოდ არ მჯეროდა და არც მესმოდა. ნუ მაინც მივედი, გარემოზე დიდად არ გავგიჟდი, ისეთი კლინიკები მქონდა მოვლილი, იმათ მერე ეს სოროდ მომეჩვენა, მაგრამ მომხიბლა ექიმის დამოკიდებულებამ პაციენტებისადმი. "შენ დაორსულდები შენით ", " შენ ინვიტრო გამოგივა", მოკლედ იმედი დავინახე და დავრჩი. შორენამ გამიკეთა ანალიზები, ეხოსკოპიაზე გამიშვა და მითხრა, მოდი მომყევი დავიწყოთ რუტინული მკურნალობა და თუ მომყვები იქნებ რამე გამოვიდეს, ჯერ ეს არეული ჰორმონები უნდა მოწესრიგდეს და ამდენი შხამი გამოვიდეს შენი ორგანიზმიდანო. ასაკიც არ მიწყობდა დიდად ხელს, 32 წლის ვიყავი. დამინიშნა იარინა 6 თვე, საკვერცხეები დაასვენა. დავდიოდი მასთან რაღაც ნემსებზე, მუცელში მიკეთებდა ( არც ვკითხულობდი) პარალელურად ჰომეოპატიური წამლები, რომლებიც ნივთიერებათა ცვლის აღდგენაზე მუშაობდნენ. დავიწყე გახდომა, ფორმაში ჩავდექი, ნერვები დამიწყნარდა, ისე კარგად ვიგრძენი თავი ფიზიკურად ბავშვი დამავიწყდა კიდეც ნელ-ნელა მომიწესრიგდა ყველაფერი. იმდენჯერ მიფიქრია ყელში მაქვს ეს მკურნალობა, როდემდე უნდა ვიარო, ხომ არ ავიყვანო ბავშვითქო, მაგრამ გულით ვამბობ ყოველდღიურმა ამ ექიმთან კონტაქტმა მომცა სტიმული და იმედი. წელიწად ნახევრის თავზე კი მოხდა სასწაული, სრულიად დაუფიქრებლად ვიყიდე ტესტი, სულ მეძინებოდა და მაგიტომ, საკუთარ თავს დავცინოდი ისე ვიკეთებდი. ორი ხაზი რომ დავინახე აღარ მახსოვს რა მოხდა... ამის შემდეგ ყოველ დღე დავდიოდი შორენასთან, ვიკეთებდი ანალიზებს, პროგესტერონს, ვსვამდი ვიტამინებს, მოკლედ მივყევი ყველაფერში, სრულიად უპრობლემო ორსულობის შედეგია ჩემი ბიჭი. საკვერცხედბის დასვენების შემდეგ მაქსიმალური მარაგი რაც იყო წამოვიდა ფოლიკულების და შორენამ მითხრა თუ მიაყოლებ იქნებ მეორედაც შენით დარჩეო. თავს არ ვიცავდი და 2 წლის თავზე ისევ დავრჩი. მოკლედ სასწაულია, მაგრამ ვგრძნობ რომ რაღაც სწორი მკურნალობის შედეგმა განაპირობა ეს სასწაული. გულისხმიერებამ, დამღლელმა მკურნალობამ, თანხებმა, ლოდინმა ყველაფერმა ერთად გამოიღეს შედეგი. მე არ ვიცი რა უნდა გირჩიოთ, უბრალოდ მოგიყევით ჩემი მაგალითი მხოლოდ იმიტომ რომ იქნებ თქვენც გამოგადგეთ. მეც სოფიასავით დავცინოდი რომ მეუბნებოდნენ ინვიტროს შემდეგ ბუნებრივად იქნებ დაორსულდეო, მაგრამ მოხდა საოცრება. მაგრამ ჩემნაირი ბევრი შემხვედრია შორენასთან, ნუ გაგიკვირდებათ რომ ვაქებ და შეიძლება პიარიც გეგონოთ, მე მან ყველაზე დიდი ბედნიერება მაჩუქა და მის კრიტიკას ძალიან სუბიექტურად აღვიქვამ. ბოდიშს გიხდით ამდენი წერის გამო, მაგრამ ყველასთვის მინდოდა მეთქვა რომ არც შორენა ვარ, არც მისი პიარი და არც მატყუარა. ალბათ გესმით რას ნიშნავს ემოცია როდესაც ამდენი ტანჯვის შემდეგ დედა ხდები! მადლობა კიდევ ერთხელ და წარმატებები :*

This post has been edited by nina85 on 6 Sep 2015, 10:14

nina85
ფაქტია რომ მარტო მე არ შემპარვია ეჭვი, ბევრი გამოეხმაურა ჩემს პოსტს, ასე რომ ნუ გგონია რომ შორენას სახელმა გამამწარა.



შეიძლება მანამდე ფსიქოლოგიური პრობლემაც გქონდა. ჰორმონების დარეგულირება არაფერს შველის როცა ანტიმიულერი დაბალია, ისე რამდენი გქონდა თუ გახსოვს?

დასაცინი რა არის, ნეტა ყველას ეგრე გამოსდიოდეს, უბრალოდ იმდენად იშვიათი გამონაკლისია, (როგორც ჩემი შემთხვევა) ვერავის ურჩევ იგივეს.

თუ ინვიტროთი არ გამოსდით, ისე გამოსვლის ალბათობა ბევრად დაბალია, როცა რეალური შანსი არ არის არ უნდა დააიმედო სხვები მეთქი, ეგ ვიგულისხმე. მგონი გაუგებრად არ მეწერა.
პ.ს მე ეჭვი შევიტანე და უცებ ისეთი აგრესიული გაიჩითე რომ უფრო გაამყარე ჩემი ეჭვები ))


პ.ს ისე რეალურად თუ ანტიმიულერის პრობლემაა ექიმის მხრიდან დანაშაულია დროის დაკარგვა, საბოლოოდ მარაგი ამოიწურება და დონორის გარდა შანსი აღარ რჩება, რეალურად ხო შენც იცი რო ეგრეა? ემბრიონები მაინც უნდა გაყინო, სანამ მორჩები მკურნალობას.

This post has been edited by sofia1234 on 6 Sep 2015, 12:25

ე.ი. ახლა სტიმულაცია თუ დამჭირდა და განაყოფიერება არ მოხდა, ფოლიკულების მარაგი ამომეწურება???
ღმერთო დიდებულო

adeline
არა, ნუ გეშინია. ყოველ ციკლში ერთ კვერცხუჯრედს კარგავ ბუნებრივად, შენ კი სტიმულაციით მხოლოდ ერთი მოგიმწიფდება, ან იშვიათად ორი.

sofia1234
დიდი მადლობა რა კარგად ერკვევი ყველაფერში, ყოჩაღ.

adeline
ყველაფერში არა, სტიმულაციებში ვერკვევი, მეც მჭირდებოდა, თავიდან მეც პანიკაში ვიყავი, წამალს რომ ვსვამდი ვნერვიულობდი და ა.შ

თუ ოვულაცია მოწესრიგებული გაქვს მაგ დროს არის საშიში სტიმულაციები, ჩვენთან ხო ჭირს ფოლიკის გაზრდა და იმ წამალზე იზრდება ერთი ცალი, სხვებნთან კი მაგ სტიმულაციის ფონზე ბევრი ფოლიკი სკდება და შესაბამისად მარაგზეც მოქმედებს.

maiakh
ჩემი ხეგე 1'98 იყო. ჯერ არ ჩAნს და ხვაალაც Dა გავიკეთEბ..
Mადლობა დიდი რომ გამარკვიე

წინა თემაში სულ ორჯერ დავპოსტე...აბა ამ თემაში სუ ორხაზიაბი ტესტები დაგვედოს....წარმატებები გოგოებოოო :* :*

taka26
რამდენი უნდა იყოს ხეგე რო ფეხმძიმობად ჩაითვალოს?

sula-sula
5იო აქ მითხრეს. მე ხეგეს გაგნებაში არ ვარ

nina85
მე ვფიქობ რომ იარინას და შეი დამსვიდების დამსახურებაა სენი დაორსულება,იარინამ კარგად დაასვენა ორგანიზმი და ასე ვთქვათ დაამშია მომწიფებისთვის,შენი ნერვები მწყობრში იყო,ბავშვზეც ასე თუ ისე აღარ ფიქრობდი ,სტრესი მოეხსნა ორგანიზმს და გამოვიდა ორსულობა ძალინ ძალინ დიდ როლს თამაშობს სტრესი როგორც დავაკვირდი



ცალი მილით დაორსულებას რაც შეეხება,ბიცოლაჩემს ორი ჰყავს გაჩენილი ერთი მილით ,უპრობლემოდ და ყოველგვარი მკურნალობის გარეშე,მხოლოდ ოვულაციას აკონტროლებდა ისიც თითონ ბაზალურით,20 წლის წინ სად იყო ასე განვითAრებული ტექსნიკა მონიტორინგები და ტესტები ჰქონოდა

nina85
რომელ ჰომეოპატთან იყავი?