ეს დრო გენატრებათ ხალხნო?, sweet 90x

----------------------------
ე
გ დღე მახსოვს ან შაბათი იყო ან კვირა, იმიტო რო მშრალ ხიდზე მქონდა საქმე და მაგ დღეს წავედი, ლენინის მოედანზე-თუ ტავისუფლება ერქვა უკვე აღარ მახსოვს- მაგ მეტროში ამოვდიოდი და ვხედავ ხალხი ექსკალატორზე ჩამორბის წივილ-კივილით და ზოგი ტირილით-- და- არ ახვიდეთ ხალხო, ქართველებს გვესროლეს- და ეგეთ ტექსტებს იძახოდნენ, ნახევარზე მეტი ხალხი მიტრიალდა უკან და ზევით მიმავალ ექსკალატორზე ხო ვიდექით, იმეებმა ქვევით დაიწყეს ჩარბენა, ეხლაც მახსოვს როგორი სასცილო საყურებელი იყო, ერთი-ორი სროლის ხმა კი ისმოდა ქუჩIდან, მაგრამ ეგეთ ხმებს უკვე ყველა მიჩვეული იყო, რამოდენიმე ადამიანი მაინც ავედით ზევით და მე მშღალი ხიდისკენ გავიქეცი- სხვებმა რა ქნეს არ ვიცი,, მერე მშრალ ხიდზე რო ვიყავი მაშინ მოემატა სროლის ხმებიც და მგონი ბომბების ხმებიც ისმოდა რა ვიცი რას ისროდნენ. და ეს ყველაფერი ერთი საცოდავი 3B კოხინორის საყიდლად გავაკეთე

კვირა იყო კვირა, ძალიან კარგად დამამახსოვრდა.ვწუწუნებდი კვირა დღეს რატო გაგვიყვანეს სამუშაოდ მეთქი.
:D

ისე..



საინტერესოა..


აი თუნდაც 9/11 ასე იხსენებენ იანკები?
ღიმილით და მსუბუქად?

იმედია ხვდებით, რომ სიტყვებში "ღიმილი და მსუბუქი" ხარხარს და "პოხუისტურ" დამოკიდებულებას არ ვგულისხმობ..


:)



მემგონი ერთადერთი ერი ვართ, რომელმაც ათასი საშინელება გამოიარა..
და ამ ყველაფერს მაინც იუმორით იხსენებს...


შეიძლება უცნაურია ეს ყველაფერი..
შეიძლება პარადოქსია..

მაგრამ შეიძლება ზუსტად ეს თვისება გვეხმარებოდა და გვშველოდა ქართველებს..

This post has been edited by wossapy on 22 Jul 2012, 21:42

PANTALONE

და რას აპაიანებთ ხოლმე?
მაშინ ჩვენ რადიოებს, მაგნიტოფონებს და ტელევიზორებს
ჩატარებული მაქვს, კი. პაიალნიკი ჯერ კანიფოლში უნდა ჩაყო და მერე კალაში:givi:

gramatikikina

რაღაცა სქემებს/ მე ლიჩნად განათების აპარატურას ვებრძვი/

სხვები რადიოებს და ჟუჩოკებს /
ძირითადად მიკროკონტროლერებით დაკავდა ხალხი/

1989 წელი.ბაკურიანი.უტეცე.
ისე კარგად მახსოვს, გერმანული სკოლის სხვადასხვა ასაკის ბავშვები სულ ერთად იყვნენ,ისე თბილად იყვნენ ერთმანეთის მიმართ,როგორც არასდროს,ხო,ასე მახსოვს....
რაღაცნაირად,მაინც განსხვავებულები იყვნენ,უფრო ლაღები,თავისუფლები,ევროპიზირებულები....:D
(ნურავის ნუ ეწყინება)
ეს ჩვენი ბოლო ჩასვლა იყო ბაკურიანში,იმ საუკუნეში....
ტატრაზე,მახსოვს სულ ამას ატრიალებდნენ.....

http://www.youtube.com/watch?v=o6J4kFC7hrg

ოოო,ჩვენ ისეთი ცხოვრება გამოვიარეთ,
ცოცხლებიც ვართ და ფორასაც მივცემთ ახლანდელებს :P

:D

ზუსტად ეგეთი "შარფი" მქონდა, 2000 მანეთი მივეცით, 10 ეკვალაიზერი, დაბლ რევერსი, ქონთინიუს ფლეი და რამე :D :D

ის გამახსებდა ილიკო და ილარიონი რომ დასცინის ზურიკელას თოვლიანი და ქარიანი ღამე თუ იყო, თუ ქვეყანა იქცეოდა შენ რა გიხაროდაო..


მიუხედავად იმისა რომ ქვეყანა იქცეოდა , საშინელი დრო იყო ..... ეს თემა მაინც მაგარია.

საამაყო ეროვნულ ვალუტას კუპონს რატო არავინ ახსენებს?მაშინ მე 15 მილონი მქონდა ხელფასი :lol:

This post has been edited by don04 on 22 Jul 2012, 22:43

ახლა აჩვენეს იმედზე..


ტატიშვილის შოუში..


ჯერ ქეთი მერკვილაძე ამღერეს - ქალს მშვენიერ ქალს...

მერე

ქეთი ფარესაშვილი - სამბა..

და ბოლოს

ზურა კობეშავიძე - ო რიო, რიო თუ რაღაც ასეთი სიმღერით ..




:D

აუუ ძალიან დედა#####ული დრო იყო,
აი ახლა ისეთი მწარე რაღაც გამახსენდა რო მუხლებში დამიარა.

ჩემს ოჯახში მეტნაკლებად ნორმალურად გადავციარეთ 90 იანები, უფრო 2000 იანები გაგვიჭირდა. დედა სტომატოლოგია ბებია ყბასახის ქირურგი იყო და ახერხებდნენ, მახსოვს სახლშიც იღებდნენ პაციენტებს :D ნუ არ გვილხინდა მაგრამ ნუ არავიშავდა რა.

აი ჩემი ნათესავები, ბებია, ორი შვილი და ორი შვილიშვილი, მარტო ცხოვრობდნენ, ერთადერთი წევრი მუშაობდა სამინისტროში 34 (ეს სულ გზაში ეხარჯებოდა ისე რომ მთელი დრე სამსახურში საჭმლის ფულიც არ რჩებოდა და ვერ ჭამდა) ლარზე,ბებიას პენსია 7 ლარი. რისთვის დადიოდა სამსახურში დრეს რომ კითხო არც იცის ალბათ მომავლის იმედით. და ისე მაგრად უჭირდათ რო რავიცი. ერთხელ მივედით პატარები ვართ და ეს ჩემი ნათესავი ქალი იძახის დღეს პური ვიყიდეთ და რძე დაგვირიგეს სამსახურში და პური და რძე დავლიეთო. თორე ეს ორი დრეა ნაჩუქარ შოკოლადებზა ვიყავითო (ბამბანერკევბს ჩუქნიდნენ უწინ საჯარო დაწესებულებაში მისულებს), ბავშვები დღეს აღფრთოვანებულები იყვნენ სულ ო რა გემრიელია ო რა გემრიელია იძახდნენო.

აი ესეთი რამეები რომ მახსენდება აღარანაირი რომანტიზმით აღსავსე არაა ჩემთვის ეს დრო. შავილ ლაქაა საქართველოს ისტორიაში, მიწიერი ჯოჯოხეთი, თავის ომიან გაჭირვებიან, უბედურებიანად.


და მაშინ 8-9 წლის ბავშვ მაგრად შემრცხვა რომ დაბანილ დავარცხნილი ვიყავი და მაძღარი, არვიცი რატომ. ჩემი ბრალი ხომ არაფერი იყო, მაგრამ შემრცხვა რომ ესეთი უსამართლოა სამყარო. :(

This post has been edited by pekineli on 22 Jul 2012, 23:10

:lol: :lol: :lol:


უეჭველი ეს თემა ნახა პროდუსერმა :)

ეს გოგო რომ უყვარდა საბჭოეთის ყველა ბიჭს მეხუთე კლასის ზევით :)

იმდღეს ვნახე, ცოტა ჩაპუტკუნებულა :)

kolopolo

სპლიყვია პროდიუსერი :)

პავლოვზე, პურის ქარხნის ღობეში ვინ გამძვრალხართ.. :დდდდდდდდდდდ