ლიტერატურული კლუბი, VI ნაწილი

Ezekia

მემგონი ირონიის ან იაზვობის გამომხატველი სმაილია, არ შემიმჩნევია აქამდე შენ ეგ გეხმაროს. თან ეგეთი ოდენობით


თამაშს რაც შეეხება, მართლა კარგი სანახაობაა. რასაც ქვია გრანდების ჯახი.

senpai
არა, არა, იცოდე, მე თუ ვწერ )))_ებს, ე.ი. ვიღიმები ალალად, გულღიად და გულწრფელად, ირონიის და იაზვობის გარეშე!!!


და დღეს რო პორტუგალიას ვგულშემატკივრობდი და რო აგებს



* * *
ჰეტრიკი. იეს. დე ხეასთან.

ვახ რა მაგარია.

Ezekia
ხოდა რახან გულშემტკივრობდი მაგიტომაც დაიდო ეს შედეგი.

წიგნებზე რა ხდება ? ვაპირებთ კლუბში რამეს თუ მივუბრუნდე ისევ მილერის ცხოვრებას ?

Ezekia

კი რეტლიფი, ყიდიდა თუ თვითონ კერავდა მაგეებით? მიწა რომ იყიდა მოგებას ვნახავო და თხრა თხარა და იზარალა, მაგიტომ მომეწონა, საკერავი მანქანები ნიღაბი იყო შემდეგაც ტირილი არ დაუწყია, გააგრძელა ტავისი საქმეები

რონალდოს დროს მეც ბრაზილიისკენ ვიყავი ხოლმე. ეხლა ინგლისისკენ ვარ,მაგათმა უნდა მოიგონ სხვა გზა არ არის
senpai

ვიქტორ ჰიუგო (post #52613892)
ამ პოსტში რომ საზიზღარ წიგნზე ამბობდი, ეგ მითხარი
ბენქსი ეწერა უკვე, ეს პირსინგიც საინტერესოა, მაგრამ მართლა ყველას ხო არ დავუყვები ზედიზედ, ყველაზე ნაღდი ჯერ და დანარჩენებსაც ვნახავ შემდეგ ნელ-ნელა

Margot

არ ვიცი, რაც არი არი, თვითონაც ხო უიღბლო იყო. რომ მორჩებები მერე დაწერე აბა კარგად რა მოხდება

Moby-Dick
კარგი, რიგით მეორეს გეტყვი თუ გაქაჩავ Мясная лавка в раю ჰევოკის.

Голая, но в сапогах и короткой куртке из кожи, она со своей когортой выслеживала по ночам мальчиков, и сгоняла их, точно скот, на кладбище, где велела им осквернять могилы. Потом, корчась раздвинув ноги на волчьей ягоде и холодном, свежевырытом торфе, они давали жаждущей молодежи напиться вволю из всех отверстий. Сгнившие трупы, набитые орхидеями, вешались на веревках, как пологи в опочивальне, на нависших ветвях.


Семья должна умереть, но без семьи не бывает святых преступлений. Как это банально — убить или изнасиловать полного незнакомца: все равно, что дрочить неженатой рукой. Генри топит своих околевших родных в морозных мясистых ямах, наследственной погребальной матке, покрытой, как изоляцией, тонкими материнскими шкурами. С восходом полной луны, он приходит играть с одинокими мертвецами.

რომ გქონდეს წარმოდგენა, რასთან გაქვს საქმე

Moby-Dick რეტლიფი უფრო ყიდდა საკერავ მანქანებს, თუმცა ხანდახან თვითონაც ახროგონებდა) კარგი კაცია, კი, ფულს არ გაყოლია და გადაყოლია. ცბიერიო, ხშირად ხასიათდება ამ სიტყვით, მაგრამ კარგი კაცია. ჭკვიანი უფრო, ვიდრე ცბიერი ალბათ. მე ჩემი დახასიათებები მაქვს))


senpai ვაიმეეე, ვაიმეეე, რა ციტატა დადე, ეგეთ ჟუტკი რამეებს ვერ ვკითხულობ(((

Ezekia

სულ ეგეთებითაა სავსე ჰევოკი. მარა ძაან მაგრად წერს. თუ დაუმუღამე, მაშინ ძაან დიდი კაიფია.



პ.ს. ვითხოვ მილერის თარგმანს. ერთი რომანი ძალიან ცოტაა ქართველი მკითხველისთვის

სიტყვაკაზმული მწერლობის მოყვარულნი არ ხართ აქ? მირჩიეთ რამდენიმე ნაწარმოები!

_Moxuci_

ვის თვლი ეგეთად ჩამოთვალე და გეტყვი მსგავს მწერლებს და ნაწარმოებებს.

senpai
საქმეც ეგ არის რომ არ ვიცი, თორემ გუგლით ან goodreads-ზე ვნახავდი.

ქარჩხაძის მსგავსი მწერლები მინდა

_Moxuci_

ვერ ნახავ მეც ვეძებდი წლებია, მარა მერე მივხვდი რომ ქართUლი რეალობის შესაბამისად წერს ძალიან მაგარი ენით და (სხვა მწერალი რომც არსებობდეს მსგავსი) ეგეთი თარგმანიც ვერ იქნება ჩვენთან და ვერც ეგრე ახლოს იქნება ქართველ მკითხველთან.

ქართულად გინდა წაკითხვა ? ვულფის მისის დოლოვეი ცადე აბა. მაგას აქვს კარგი აღწერები და ლამაზი ენა.

___________________________________________

This post has been edited by rati nwt on 22 Jun 2018, 21:09

კორტასარი, განსაკუთრებით შოსე.

წყარო: ოცელოტა.
მე-20 საუკუნის საუკეთესო ქართული რომანი (post #46628685)

Joiner
ეგ სიუჟეტურად მიამსგავსა რაღაცა, თორე ვერ გავს კორტასარი ქარჩაძეს სამწუხაროდ.

senpai
ვირჯინიას გარდა სხვა არავინ გახსენდება?

მეც ხანგრძლივი ძებნის შემდეგ ლამის ჩავიქნიე ხელი, მაგრამ ერთხელაც მოულოდნელად წერედიანი აღმოვაჩინე და ბევრი საერთოც ვიპოვე ამ ორ გენიოსს შორის.

თუ არ ვცდები უნივერსიტეტში ერთად სწავლობდნენ ფილოლოგიურ ფაკულტეტზე და ადვილი შესაძლებელია თავის დროზე ორივეზე ერთი და იგივე ადამიანმა/ადამიანებმა მოახდინეს გარკვეული გავლენა... ყოველ შემთხვევაში ის კარგად მახსოვს, როდესაც ქარჩხაძეს პირველი მოთხრობა დაუწერია საკმაოდ კომპეტენტურ ადამიანს ურჩევია წერა გააგრძელე, მაგრამ ჯერ ნუ დაბეჭდავო, რასაც ის მოჰყვა, რომ ქარჩხაძემ ხელის ჩაქნევის ნაცვლად კატორღული შრომა გასწია და უმაღლეს დონეზე აიყვანა თავისი შემოქმედება. შეიძლება საერთოდაც წერედიანმა უთხრა ან რომელიმე ლექტორმა. კონკრეტულად ვინ იყო სამწუხაროდ ჩემთვის უცნობია. თუმცა იგივე სიტყვები წლების შემდეგ ჯემალ ქარჩხაძემ ურჩია ჩემ ერთ-ერთ ლექტორს, რომელიც კიდევ უფრო დიდი ხნის შემდეგ ლიტერატურას მასწავლიდა.... ჰოდა ამ ქალმა მეწყინაო ძალიან. დებიუტანტი მწერალი ვიყავიო და ლამის ოთარ ჭილაძემ, ჭაბუა ამირეჯიბმა და მურმან ლებანიძემ ერთხმად თავზე ხელი გადამისვეს და ქებით ცაში ამიყვანეს, როცა ქარჩხაძის ნათქვამმა "წერა გააგრძელე, მაგრამ ჯერ ნუ დაბეჭდავო" ცივი წყალი გადამასხა და მიწაზე დამანარცხაო, მაგრამ გარკვეული დროის შემდეგ, როდესაც პატივმოყვარეობამ გამიარა გავაცნობიერე ქარჩხაძის სასიკეთო გავლენაო.

რაც შეეხება დავით წერედიანს ყოველთვის განსაკუთრებული სიამოვნებით ვკითხულობ მის მოგონებებს თუ შეფასებებს ქარჩხაძეზე. ეს უკანასკნელიც თურმე დიდ მნიშვნელობას ანიჭებდა და თავის ერთ-ერთ განსაკუთრებულ მკითხველად მიაჩნდა.

წერედიანიც ჩუმი და უპრეტენზიო შემოქმედია. თან გენიალური შემოქმედი. მე პირადად ძნელად წარმომიდგენია ვინმემ გოეთე და ვიიონი უკეთესად თარგმნოს.

გულს მხოლოდ ის მწყვეტს, რომ პოეტია და მთარგმნელია.

Joiner
ოცელოტი ავტორიტეტული წყაროა? :დ

წლების წინ წავიკითხე კორტასარის კლასობანა და სიმართლე რომ ვთქვა მაინცდამაინც ვერ აღვფრთოვანდი. ყოველ შემთხვევაში ისე ვერა, როგორც წიგნის უკანა ყდაზე იყო აჟიტირებული ადამიანის მინაწერი...

მაგრამ ისიც უნდა ითქვას ჯაზი კი შემაყვარა ამ წიგნმა და ზოგადად მუსიკის სხვანაირად მოსმენა.

senpai

ასეა.

თვითონ ქარჩხაძის კონკრეტული ნაწარმოების ადრეული და საბოლოო ტექსტებიც ძალიან განსხვავდება ერთმანეთისგან, რაც მაფიქრებინებს, რომ საჭირო სიტყვების თუ ფრაზების შერჩევაზე მართლა კატორღული შრომა უწევდა.