გადაფორმებული ტერიტორიების კვალდაკვალ

bacho22

რეალური გეგმა უნდა იყოს სახელმწიფოს განვითარება და გაძლიერება. ღირსეული სახელმწიფოების რიგებში უნდა დაიკავო ადგილი, რომ მათი მხარდაჭერა მოიპოვო.
მაქსიმუმს უნდა აკეთებდე, რომ ოკუპანტ სახელმწიფოზე არ იყო დამოკიდებული, იქნება ეს სასურსათო საკითხები, ენერგომატარებლები თუ იმპორტ-ექსპორტი და ა.შ.
ვერავინ ვერ უნდა გაგიბედოს 3+3 და მსგავს ფორმატებში გაწევრიანების შემოთავაზება.
ასევე ომში რუსეთის მხარედ ჩართვის შემდეგ, აღარ უნდა ,,ჩამოვლაბორანტდეთ" და მოლაპარაკება არ უნდა ვაწარმოოთ სეპარატისტულ რეჟიმებთან, ნაცვლად კონფლიქტის რეალური მხარისა.

მანამდე კი უნდა განისაზღვროს ოკუპირებული ტერიტორიების ზუსტი კოორდინატები და შევაჩეროთ ბორდერიზაცია, რომელიც რუსეთისთვის არაფერს წარმოადგენს, გარდა იმისა, რომ დასჯილი ბავშვივით ვიდგეთ კუთხეში.
ქმედითად უნდა იმუშავოს კანონმა ,,ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ".

დღეს მაქსიმალურად უნდა გამოვიყენოთ ის მექანიზმები, რომელიც ძირითადად ეფუძნება 2008 წლის 12 აგვისტოს 6 პუნქტიან შეთანხმებას.
აღნიშნული შეთანხმებაც, საზოგადოების ნაწილის მიერ შეფასდა როგორც მოღალატეობრივი აქტი.
შეგვიძლია განვიხილოთ და ვიმსჯელოთ თითოეულ პუნქტზე.
ფაქტია, რომ საომარი ვითარების პირობებშიც, საქართველომ სადისკუსიო საკითხად არ აქცია აფხაზეთის და ცხინვალის რეგიონის საერთაშორისო სტატუსის განსაზღვრა.

» სპოილერის ნახვისთვის დააწკაპუნეთ აქ «

https://www.radiotavisupleba.ge/a/1798423.html
https://old.civil.ge/geo/article.php?id=19157
http://iccn.ge/index.php?article_id=301&clang=0

2008 წლის 12 აგვისტოს შეთანხმების საფუძველზე შექმინილია შემდეგი ინსტრუმენტები:
1) ჟენევის საერთაშორისო მოლაპარაკებები (GID).
https://smr.gov.ge/ge/page/26/jenevis-saert...-molaparakebebi
2) ევროკავშირის შეუიარაღებელი სამოქალაქო სადამკვირვებლო მისია
https://www.eumm.eu/ge/
3) ინციდენტების პრევენციისა და მათზე რეაგირების მექანიზმი (IPRM) და მის ფარგლებში ,,ცხელი ხაზი".
https://smr.gov.ge/ge/page/27/incidentebis-...rebis-meqanizmi

2011 წლის 24 ნოემბერს საქართველოს მთავრობასა და რუსეთის ფედერაციის მთავრობას შორის გაფორმდა შეთანხმება საბაჟო ადმინისტრირებისა და სასაქონლო ვაჭრობის მონიტორინგის მექანიზმთან დაკავშირებული ძირითადი პრინციპების შესახებ.
https://matsne.gov.ge/document/view/1512898?publication=0
რუსეთის მიზანს წარმოადგენდა ვაჭრობის მსოფლიო ორგანიზაციაში (ვმო) გაწევრიანებასთან დაკავშირებით საქართველოს თანხმობის მიღება, რის გამოც მართალია ნეიტრალური ტერმინების გამოყენებით, მაგრამ საქართველოს უფლებებს ცნობს მის მიერ დამოუკიდებელ სახელმწიოებად აღიარებულ ტერიტორიებზე.
დოკუმენტი, მისი ნაკლოვანი მხარეების მიუხედავად შესაძლებელს ხდის გაკონტროლდეს და საქართველოს შიდა კანონმდებლობის შესაბამისად განბაჟდეს ოკუპირებულ ტერიტორიაზე შემავალი ტვირთები.
შეთანხმებით გათვალისწინებული მექანიზმი დღემდე არ არის ამოქმედებული.

2012 წელს რუსეთის ფედერაციასთან ურთიერთობის საკითხებში საქართველოს პრემიერ-მინისტრის სპეციალურ წარმომადგენელად დაინიშნა ზურაბ აბაშიძე. ურთიერთობის ფორმატი არ გულისხმობს დისკუსიის გამართვას ოკუპირებულ ტერიტორიებთან დაკავშირებით, თუმცა ზურაბ აბაშიძის განცხადებით, იგი მაინც ახერხებს ამ პრობლემატურ საკითხზე საუბარს. შედეგები ნაკლებად თვალშისაცემია.

Metal_Head

რომ შეეერთებინათ, რუსეთი აღარ მოახდენდა ოკუპაციას?
საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად მოქმედებდა?

This post has been edited by leqso0077 on 8 Nov 2021, 14:47

1995 წლამდე , შუა აფხაზეთის ომის დროს ერთმანეთს ვჟლეტდით.
რამე მომავალი თუ გვქონდა ლაფატკით ვმარხავდით .

ეგ მიწები ჩვენ დავკარგეთ . სამოქალაქო ომისას ვერ მოვიცალეთ აფხაზეთისთვის .
ესაა სიმართლე. . .
სადაც შემხვდება კითხვა, რატომ დავკარგეთ აფხაზეთიო ყველგან დავწერ, არ მეზარება
მადლობა უთხარით განგებას, მაგ დროს რუსეთი უსუსტესი იყო და არაფრის თავი არ ქონდა .
იქამდე დაგვანგრია სადამდეც ჩვენივე ხელებით დავანგრევინეთ თვითონვე.

ჩვენში მიწებზე როცა საუბრობენ , იმ კუთხით მიჰყავთ ხოლმე თემა , იმ ნარატივს აწვებიან , ვინ რომელი პოლიტპარტიის ფანია ... ემანდ ჩემი მხარე არ დაზიანდესო.
ესეც სამოქალაქო ომის ჩუმი ექოა , გნებავთ ფორმა . როცა ვერ ახდენს ერი უმაღლესი მიზნისთვის გაერთიანებასა. ე.ი არ ეძებს გზას .
ეს საზიზღობაა .

2008 წლის 12 აგვისტოს ექვსპუნქტიანი შეთანხმება

1) ძალის გამოყენებაზე უარის თქმა;
2) საბრძოლო ქმედებებზე საბოლოო უარის თქმა;
3) ჰუმანიტარული დახმარებისთვის თავისუფალი მიმოსვლის უზრუნველყოფა;
4) საქართველოს შეიარაღებული ძალები უნდა დაბრუნდნენ მათი ჩვეულებრივი დისლოკაციის ადგილებში;
5) რუსეთის შეიარაღებული ძალები უნდა დაბრუნდნენ სამხედრო მოქმედებების დაწყებამდე არსებულ ხაზზე. საერთაშორისო მექანიზმის შექმნამდე, რუსეთის სამშვიდობო ძალები განახორციელებენ უსაფრთხოების დამატებით ზომებს;
6) საერთაშორისო დისკუსიების დაწყება აფხაზეთსა და სამხრეთ ოსეთში უსაფრთხოებისა და სტაბილურობის პირობების შესახებ.

შეთანხმებას ერთვის ნიკოლა სარკოზის წერილი მე-5 პუნქტის განმარტების თაობაზე.
https://old.civil.ge/geo/article.php?id=19157

This post has been edited by leqso0077 on 15 Nov 2021, 01:04

მიმაგრებული ფაილი ( Number of downloads: 49575 )
 Six_Point_Peace_Plan.pdf

ახორციელებენ კიდეც...


:რუსეთსნიღაბიჩამოვფხრიწეთ:

ავპინავ ამ თემასაც, საკმაოდ საინტერესო და კარგად დალაგებული, მოვლენების ანალიზია.
თუ ვინმე ზედმეტად მიიჩნევს და ჩამოპინვას დააპირებს. პირველი პოსტი აფხაზეთის თემას დაუერთეთ.
უახლესი ისტორიის გასააზრებლად კარგია.არ უნდა ჩაიაკრგოს ასეთი საინტერესო ანალიზი.

This post has been edited by RUDIARIUS on 15 Nov 2021, 01:14

რუსეთის ყველა სხვა ძალები, შეთანხმების ოქმის თანახმად, უნდა დაბრუნდნენ 7 აგვისტომდელ პოზიციებზე;

არგამღიზიანებლების უნამუსობას კიდე და სივრცე ჩკა

გადაფორმებაში კონკრეტულად რა იგულისხმება?
თემის სათაურში წერია ეს სიტყვა, გამხსნელ პოსტში კი ნახსენები არ არის.
ამას იმიტომ ვკითხულობ, რომ ფართოდ გავრცელებული ტერმინია, განმარტება კი ვერ მივიღე, რომელ ქმედებას უწოდებენ გადაფორმებას. ზოგი რას ასახელებს და ზოგიც რას.

იმის ხაზგასმა, რომ უმეტესწილად სეპარატისტებისა და რუსების მიერ დაკავებულ აფხაზეთსა და ცხინვალის რეგიონში საქართველოც აკონტროლებს ტერიტორიის ნაწილს, ემსახურებოდა მათი აღიარების პრევენციას. რუსეთისგან, რასაკვირველია.
კოსოვოს მერე, კი იმეორებდნენ შინ და გარეთ თუთიყუშივით, რომ კოსოვის შემთხვევა სხვაა და ქართული კონფლიქტები სხვა (ისინი მართლაც სხვადასხვაა და მეტიც, ერთმანეთის საპირიპიროც კი არის), მაგრამ რუსეთისთვის ამას რა მნიშვნელობა აქვს. დაიბოღმა კოსოვოს გამო, ჩაიხვია და ღიადაც ავლებდა პარალელებს აფხაზეთ-ცხინვალსა და კოსოვოს შორის.
მაგრამ როცა ავტონომიების მთლიან ტერიტორიებს, ყოფილი სსრკ-ის ფარგლებში მოხაზულს, ვერ აკონტროლებდნენ სეპარატისტები/რუსები, მათ რუსეთიც კი ვერ აღიარებდა.
ამიტომაც იყო ამგვარი ხაზგასმა.
ეს ცხადი და მარტივი პოზიციაა, რომლის გაგება უმეტესობას არ უნდა. იმ მიზეზით, რომ არ ეთმობათ „მიწები გაყიდა“, „ტერიტორიები გადაუფორმა“ და ამნაირი ჭკუისკოლოფობები.
კი, უგუნური და წინდაუხედავი იყო, არასაჭიროდ ბოროტი და სასტიკი, წააგო თავიც და ქვეყანაც, ომის მერე ისევე ამბობდა სისულელეებსაც, როგორც ომამდე. ეს ვიცით.
ჰო და კიდევ ვინმე ნიჭიერმა მიშისტი არ დამიძახოს, არ მინდა ბანის მიღება.

This post has been edited by griankali on 18 Nov 2021, 19:04

2008 წლის 02 ოქტომბერს, ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის მიერ მიღებული იქნა #1633 რეზოლუცია საქართველოსა და რუსეთს შორის ომის შედეგების შესახებ.

რეზოლუცია განუხრელად აღიარებს საქართველოს ტერიტორიულ მთლიანობას, მის სუვერნიტეტს, სახელმწიფო საზღვრების ურღვევობის პრინციპს, იგივეს მოუწოდებს ორგანიზაციის წევრ და დამკვირვებელ სახელმწიფოებს, ასევე მკაფიოდ აფიქსირებს რუსეთის მიერ საქართველოს ტერიტორიის მნიშვნელოვანი ნაწილის ოკუპაციის ფაქტს, გმობს რუსეთის მიერ აფხაზეთის და ,,სამხრეთ ოსეთის" დამოუკიდებლობის აღიარებას და მოუწოდებს აღნიშნულის გაუქმებას.
რეზოლუციაში ასევე მითითებულია, რომ არსებული სამშვიდობო ფორმატი ვეღარ ასრულებდა მის ფუნქციას და სამშვიდობო ფორმატის შეცვლის წინააღმდეგი იყო რუსეთი.
რეზოლუცია საქართველოს და რუსეთს მოუწოდებს ევროპის საბჭოსა და ევროკაშირის წევრი სახელმწიფოების მონაწილეობით შექმნან ახალი, ინტერნაციონალური სამშვიდობო ფორმატი.
რეზოლუცია მხარეებს მოუწოდებს უპირობოდ შეასრულონ 12 აგვისტოს შეთანხმება და რუსეთს მკაფიოდ ავალდებულებს შეიარაღებული ძალები განათავსოს ომის წინარე პოზიციებზე.
მნიშვნელოვანი ყურადღება ეთმობა ჰუმანიტარულ საკითხებს და ა.შ.

რეზოლუციის წინააღმდეგ ხმა მისცა რუსეთის დელეგაციის 15 წევრიდან 14-მა.
https://pace.coe.int/en/votes/1113

საქართველოში ცალკეული დაინტერესებული ჯგუფების მიერ აპელირება ხდება, რეზოლუციის ჩვენთვის ყველაზე ნაკლებად სახარბიელო მე-5 პუნქტზე და ასევე მე-11 პუნქტზე.
მე-5 პუნქტი განიმარტება ისე თითქოს საქართველომ დაიწყო ომი. მე-5 მუხლი არ უნდა იქნას განხილული რეზოლუციის სრული კონტექსტიდან ამოგლეჯით და განსაკუთრებით მე-4 მუხლისგან დამოუკიდებლად.

მე-11 მუხლში, საპარლამენტო ასამბლეა გამოხატავს შეშფოთებას ომის მონაწილე ორივე მხარის მიერ ადამიანის უფლებათა და ჰუმანიტარული სამართლის ნორმების დარღვევის გამო, ასევე მიუთითებს რომ შესაძლოა ადგილი ჰქონდეს ომის დანაშაულებს და აღნიშნავს საფუძვლიანი გამოძიების ჩატარების საჭიროებას. ასე, რომ დადგენილად არავის მივუჩნევივართ დამნაშავეებად.

რეზოლუციით დადგენილი ვალდებულებებისა და პირობების შესრულება საქართველოს აყენებდა მომგებიან მდგომარეობაში და ამის გასაცნობიერებლად, პირველ რიგში საჭიროა რეზოლუციის სრული ტექსტის წაკითხვა და არა პოლიტიკურ სპეკულაციებზე აყოლა და ცალკეული ჩანაწერების მოშველიება ვინმესთან პოლიტიკური ანგარისწორებისათვის, რაც რეალურად საკუთარი სახელმწიფოს დამნაშავედ წარმოჩენას ნიშნავს.

შეგიძლიათ იხილოთ სრული ტექსტი:
ქართულ ენაზე https://rm.coe.int/CoERMPublicCommonSearchS...90000168008eb50
ინგლისურ ენაზე https://pace.coe.int/en/files/17681/html

This post has been edited by leqso0077 on 21 Nov 2021, 20:03

leqso0077

შენ ახლა მიდიხარ არა მარტო უამრავი ნაცმოძულის წინააღმდეგ (მათ შორის ინტელექტუალების), არამედ ქართული ოცნების ოფიციალური პოზიციის წინააღმდეგაც. იმიტომ რომ სწორედ მაგ დოკუმენტებზე დაყრდნობით ივანიშვილ-კობახიძე-ვოლსკ-მდინარაძეებს არაერთხელ უთქვამთ, რომ სააკაშვილმა ხელი მოუწერა რუსეთს და დაეთანხმა, რომ ომი ჩვენ დავიწყეთ და ჩვენი ტერიტორიებიც გადაუფორმა.
გინდა რომ გააუბედურო ამდენი ხალხი? ) იცოდე, არ შეგარჩენენ.
საინტერესო ის არის, რომ საკმარისზე მეტი მიზეზი არსებობს ისედაც, რომ სააკაშვილი გძულდეს ადამიანს.

This post has been edited by griankali on 21 Nov 2021, 21:02

ჩვენ გვმართებს ძალიან ბევრი ფიქრი... არის გადაუჭრელი პრობლემა, რომელიც უნდა გადაიჭრას.
რა ხდებოდა გეორგიევსკის ტრაქტატის გაფორმებამდე, რატომ და როგორ ხდებოდა, მერე რა მოხდა...
საიმისოდ, რათა მოცემულობა გავაანალიზოთ სიღრმისეულად, არ არის საკმარისი იმისი დანახვა, რაც ზედაპირზე ჩანს.

საქართველოს სამეფო სახლის კანცელარიის 2010 წლის განცხადების დანართი №8
ივერიელთა ტრაქტატი
http://www.royalhouse.org.ge/




This post has been edited by Катеньки on 5 Dec 2021, 04:50

ქართველ ერს აქვს უფლება იცოდეს 2008 წლის ტრაგედიის გამომწვევი მიზეზების, საბაბისა და ხელისუფლების შეცდომების შესახებ.
ასევე, ერმა უნდა იცოდეს,რა მივიღეთ და დავკარგეთ 2008 წლის ომის შემდეგ. ისიც უნდა იცოდეს, რას ველოდით, როცა რუსული საფრთხეები უგულებევყავით და ისიც, გარკვეულ დათმობებზე რომ წავსულიყავით (ვთქვათ დროებით უარი გვეთქვა ნატოზე), ვიქნებოდით თუ არა უკეთეს პოლიტიკურ მდგომარეობაში, ვიდრე დღეს.

2008 წლის შემდეგ კი შეიქმნა გარემოება, როცა საქართველოს მეხუთედი მთლიანად და დაუფარავად გადავიდა რუსეთის მართვის ქვეშ, ორთავე დაპყრობილ რეგიონში გაიხსნა სრულმასშტაბიანი რუსული სამხედრო ბაზები, დამპყრობელმა აღიარა საქართველოს დაშლა, განუსაზღვრელი დროით უარი გვეთქვა ნატოს წევრობაზე.
და აქვე კითხვა, რა უარესი შედეგი შეიძლება მოყოლოდა, რუსეთისათთან გონივრულ დათმობებზე რომ წავსულიყავით?
* * *
Anti-Totleben

მაგ პრინციპით მოსკოვის კრემლი დაგვერქმია და ხაზს გავუსმევდით, რომ კრემლი, მოსკოვი და პუტინი ჩვენი კონტროლის ქვეშ არიან.
სინამდვილეში კი მაშინდელი ხელისუფლება ჩვენ, საქართველოს მოქალაქეებს (და არა სხვას) გვიქმნიდა ილუზიას, თითქოს სეპარატისტულ რეგიონებს დე ფაქტო ხელისუფლება და მოსკოვი კი არა, არამედ თვითონ აკონტროლებდა.
ანუ წმინდა წყლის შიდა მოხმარების ფეიკი იყო,რაც შემდეგ რუსეთმა სათავისოდ გამოიყენა, როცა ნამდვილი თუ დროებითი ავტონომიები დამოუკიდებელ სახელმწიფოებად გამოაცხადა.

This post has been edited by ბეჟანბეჟანი on 6 Dec 2021, 15:35

ბეჟანბეჟანი

მოსკოვის კრემლი, ნოვგოროდი თუ ვლადივოსტოკი საქართველოს აღიარებულ ფარგლებში არ შემოდიოდა, ამიტომ „კრემლი დაგვერქმიას“ თქმა ნიშნავს არაფრის თქმას.

სეპარატისტული რეგიონების რომელ ნაწილს ვინ აკონტროლებდა, ცხადია, ზედმიწევნით იყო ცნობილი. ახლა იმის მტკიცება, რომ თურმე საქართველოს მოქალაქეებს შეგვიქმნიდა ილუზიას, ვითომ მეტ ნაწილს ვაკონტროლებდით, ვიდრე სინამდვილეში, არის არასერიოზული.

შიდა მოხმარების ფეიკი კი არ იყო, არამედ იყო საგარეო მოხმარების ინსტრუმენტი. რუსეთის პრაქტიკულად ღიად გაცხადებული განზრახვის პასუხად, რომ ეღიარებინა ჩვენი ავტონომია, ხაზს უსვამდა სწორედ საგარეო დამკვირვებლისთვის, რომ აფხაზეთის ნაწილს საქართველოც აკონტროლებდა. ეს გამორიცხავდა აღიარებას.
რუსეთმა სათავისოდ კი არ გამოიყენა, რუსეთი ისედაც აპირებდა აღიარებას და ამისთვის საჭირო ტერიტორიის სრული კონტროლის მისაღწევად, ომსაც არ მოერიდა. სამხედრო ძალით დაკავებულს კი ტექსტები და ტერმინები წინ ვერ აღუდგება.
ლოგიკა სინამდვილეში ძალიან მარტივია, ვინმე კონკრეტული მიზნით თუ არ ჩაახუჭუჭებს ზედმეტად.

This post has been edited by griankali on 6 Dec 2021, 18:47

ჩემი სუბიექტური მოსაზრება:

თქვენმა შვილმა, მეზობელს რამე რომ დაუზიანოს, თქვენ ამას აანაზღაურებთ. (მნიშვნელობა აღარ აქვს ეს ედიკას ბრალია, ზვიადის თუ მიჰასი)
უკვე გვიანია იმაზე ფიქრი, თუ რა მიზეზებით გადაეცა/გადასცეს/საბრძოლო ძალით აიღეს ის ტერიტორიები, რომელიც ისტორიულად ჩვენი ნაწილია. - ყველა ერთად ვთანხმდებით რომ უნდა დავიბრუნოთ!
ახლა უნდა ვიფიქროთ თუ რას ვაკეთებთ იმისთვის, რომ დავიბრუნოთ.
ნაც-ქოცს ორივეს მსგავსი რიტორიკა აქვს/ქონდა: ,,ჩვენ ოს და აფხაზ "ძმებს" უნდა დავუბრუნოთ რწმენა, რომ ისინი დაგვიბრუნდნენ, უნდა შევრიგდეთ და მსგავსი იდიოტობები." (საინტერესოა კობახიძის აზრი ამასთან დაკავშირებით, ტიპები გვკლავდნენ და ამან ჩვენ შევურიგდეთო. ნეტა, დღევანდელი განცხადება ნაც-ქოცის არ შერიგებაზე არ გაუტყდა?)

ისეთი პროგრამების მოქმედება, როგორიც უფასო მკურნალობა და უფასო სწავლაა, ნამდვილად ზღვაში წვეთია მათი მშვიდობიანად გადმობირებისთვის. ან უნდა დავხარჯოთ ბიუჯეტიდან მათი ბიუჯეტის 50% მაინც თითოეულ რეგიონზე, რომ ინფრასტრუქტურიდან დაწყებული ყველა მნიშვნელოვანი, ნაკლებად მნიშვნელოვანი ობიექტები მოვაგვაროთ, შემდეგ სურვილები გავუმძაფროთ ჩვენთან ინტეგრაციის და რუსული ბაზების გასაყვანად. ამის შემდეგ რაღაც იქნება ალბათ, ან რუსული იმპერიის შესუსტებით ვისარგებლოთ, ომით ავიღოთ და პატარა დერეფანით ყველა გავუშვათ მაწუშკა რუსეთში.

ორივე შემთხვევაში ჩვენი სიძლიერეა საჭირო, დიპლომატიიდან დაწყებული, ეკონომიკით დამთავრებული.

წავიკითხე თემა, შინაარსს არა უშავს.

მაგრამ ეს "გადაფორმებული" მკლავს. ბრჭყალებში მაინც ჩასვით, 100% წმინდა სისხლის ქოცური სათაურია.

ევროპის კავშირის მინისტრთა საბჭოს 2008 წლის 02 დეკემბრის 2008/901/CFSP გადაწყვეტილების საფუძველზე შეიქმნა, საქართველოში
მომხდარ კონფლიქტთან დაკავშირებული ფაქტების დამდგენი დამოუკიდებელი საერთაშორისო მისია (სმკდფდდსმ).
ევროკავშირის ისტორიაში მსგავსი მისია პირველად შეიქმნა.

მისიის ხელმძღვანელობა დაეკისრა შვეიცარიელ დიპლომატს ჰაიდი ტალიავინს, რომელსაც ერთპიროვნულად მიენიჭა
მისიის შემადგენლობის, ფაქტების დადგენის პროცედურებს, მუშაობის მეთოდებისა და ანგარიშის შინაარსის განსაზღვრის უფლება.
https://ka.wikipedia.org/wiki/%E1%83%B0%E1%...%83%9C%E1%83%98
https://en.wikipedia.org/wiki/Heidi_Tagliavini

მისიის მიზანი განისაზღვრა შემდეგნაირად: ,,ფაქტების დამდგენი მისიის მიზანია გამოიძიოს საქართველოში მომხდარი
კონფლიქტის გამომწვევი მიზეზები და მისი მიმდინარეობა, მათ შორის საერთაშორისო სამართალთან (1), ჰუმანიტარული
სამართლის და ადამიანის უფლებებისა და ამ კონტექსტში გამოთქმული ბრალდებების (2) მიმართებაში".

2009 წლის 30 სექტემბერს მისიამ, ევროკავშირის მინისტრთა საბჭოს წარუდგინა ანგარიში, რომელიც საქართველოში ,,ტალიავინის
დასკვნის" სახელით უფრო არის ცნობილი.

სრული დოკუმენტი შედგება სამი ტომისგან. პირველი ტომი წარმოადგენს უშუალოდ მისიის ანგარიშს, კონფლიქტის შეფასებას და
გამოხატავს მისიის ოფიციალურ პოზიციას. მისია განმარტავს, რომ პირველი ტომი უპირატესი მნიშვნელობისაა.
მეორე ტომი მოიცავს სხვადასხვა სფეროს ექსპერტების მიერ მისიისათვის მიწოდებულ ინფორმაციას. მესამე ტომი მოიცავს
მისიისათვის, კონფლიქტის მხარეების მიერ (საქართველო, აფხაზეთი და ,,სამხრეთ ოსეთის" სეპარატისტული რეჟიმები და
რუსეთი) მიწოდებულ ინფორმაციას.

I ტომი - https://smr.gov.ge/uploads/prev/11415b.pdf
II ტომი - https://smr.gov.ge/uploads/prev/66c4e7.pdf
III ტომი - https://smr.gov.ge/uploads/prev/eb7e7f.pdf

ანგარიში (I ტომი) იწყება შესავალი ნაწილით, რომელიც მოიცავს 10 პუნქტს, სადაც მოკლედ არის გადმოცემული მისიის მუშაობის
პრინციპები, ფაქტების შეგროვების მეთოდები და ა.შ. მე-9 პუნქტში მითითებულია, რომ ,,გაწეული დიდი სამუშაოს მიუხედავად,
წინამდებარე ანგარიშს არა აქვს აბსოლუტური ჭეშმატირებისა და სრულყოფილების პრეტენზია ", მე-10 პუნქტში აღნიაშნულია, რომ
,,არ არსებობს იმის სრული გარანტია, რომ არ იქნა დაშვებული შეცდომები ან ადგილი არ ჰქონდა ხარვეზებს, ყველა მცდელობა იქნა
გამოყენებული იმისათვის, რომ მათი რაოდენობა შეძლებისდაგვარად უმნიშვნელო ყოფილიყო".

შესავალი ნაწილის შემდეგ განხილულია უშუალოდ კონფლიქტის მიმდინარეობა, საიდანაც რუსეთის წარმომადგენლები და
ცალკეული ქართველი პირები იშველიებენ ამონარიდებს იმის დასამტკიცებლად, რომ საქართველომ დაიწყო ომი და დაბომბა ,,მძინარე
ცხინვალი", მიუხედავად იმისა, რომ ანგარიშში ასევე მითითებულია აგვისტოს დასაწყისში მოსახლეობის რუსეთის ფედერაციაში
ევაკუაციის ფაქტი.

ვფიქრობდი დოკუმენტიდან გადმომეტანა ცალკეული ამონარიდები, თუმცა აღნიშნული ქმედებით მოხდება აზრის წყვეტა
და ცალკეული ფრაგმენტებით შეუძლებელია დოკუმენტის სრული შინაარსის აღქმა.

ზოგადად, დოკუმენტიდან საქართველოს მიმართ კეთილგანწყობილი დამოკიდებულება არ იკითხება. ირიბი ფორმით,
სახელმწიფოს შეიარაღებული ძალების გაძლიერებაც კი უარყოფითად არის წარმოჩენილი : ,,პრეზიდენტ სააკაშვილის მმართველობის
დროს საქართველოს სამხედრო დანახარჯები სწრაფად გაიზარდა მშპ-ს 1%-დან მშპ–ს 8%-მდე და მხოლოდ ერთეულები ვერ იაზრებდნენ
ამის დანიშნულებას", ან ,,ყოველივე ეს ერთად აღებული კი, საქართველოს სამხედრო შესაძლებლობების გაძლიერებას ემსახურებოდა,
რაც სიამაყით იყო ხოლმე დემონსტრირებული შესაფერისი მოვლენების, მაგალითად ეროვნული სადღესასწაულო აღლუმების დროს".

საბოლოო ჯამში არის მცდელობა ანგარიშის ეს ნაწილი იყოს მეტ-ნაკლებად ნეიტრალური და არ ხდებოდეს რომელიმე მხარის გამორჩეულად
უარყოფითად წარმოჩენა.

საქართველოს ჰქონდა მცირე პოლიტიკური წონა და სიმართლე იყო მის მხარეზე, რუსეთის მხარეს არ იყო სიმართლე მაგრამ პოლიტკურად მძიმეწონოსანია.
დოკუმენტიც შესაბამისი გამოვიდა, მეტ-ნაკლებად დაბალანსებული.

ვერ დაადგინეს ბევრი ფაქტი, მაგალითად 7 აგვისტოს რუსეთის შეიარაღებული ძალების საქართველოს ტერიტორიაზე შემოსვლა

» სპოილერის ნახვისთვის დააწკაპუნეთ აქ «

16.) მისიას არ შეუძლია განიხილოს საქრთველოს ბრალდება სამხრეთ ოსეთის
ტერიტორიაზე 2008 წლის 8 აგვისტომდე რუსეთის ფართომასშტაბიანი სამხედრო
შემოჭრის შესახებ, როგორც საკმარისად დასაბუთებული. მიუხედავად ამისა, არსებობს
რიგი ანგარიშებისა და პუბლიკაციებისა, მათ შორის რუსული წარმოშობის, რომლებიც
რუსეთის მხრიდან წვრთნებისა და სამხრეთ ოსეთისა და აფხაზეთის ძალებისათვის
2008 წლის აგვისტოს კონფლიქტამდე სამხედრო შეიარაღების მიწოდებაზე მიანიშნებს.
და კიდევ, როგორც აღმოჩნდა, აგვისტოს დასაწყისში არსებობდა მოხალისეებისა და
დაქირავებულების ნაკადის დენა რუსეთის ტერიტორიიდან სამხრეთ ოსეთში, როკის
გვირაბისა და კავკასიონის უღელტეხილის გავლით. ასევე, რუსული გაერთიანებული
სამშვიდობოების ბატალიონის გარდა, სამხრეთ ოსეთის ტერიტორიაზე იმყოფებოდა
რუსული საჯარისო ნაწილები, 2008 წლის 8 აგვისტოს 14:30 წუთამდე. ასევე აღმოჩნდა,
რომ რუსეთის საჰაერო ძალებმა დაიწყეს ოპერაციები საქართველოს სამიზნე ობიექტების
წინააღმდეგ, რომელიც გასცდა სამხრეთ ოსეთის ადმინსტრაციულ საზღვრებს ჯერ კიდევ
8 აგვისტოს დილას, ესე იგი, იმაზე ადრე, რასაც რუსეთის ოფიციალური წყაროები
იუწყებიან.

ვერ დაადგინეს რუსეთის მიერ კასეტური იარაღის გამოყენების ფაქტი (მათ შორის გორში)

» სპოილერის ნახვისთვის დააწკაპუნეთ აქ «

რუსეთმა უარყო კასეტური იარაღის
გამოყენება, მიუხედავად რამდენიმე დამოუკიდებელი ანგარიშისა, რომელიც
ამტკიცებდა მათ გამოყენებას, მათ შორის, კვლევითი კომისიისა, რომელიც ჩამოყალიბდა
ჰოლანდიის საგარეო საქმეთა სამინისტროს მიერ 2008 წლის 12 აგვისტოს გორში
დაღუპული ჰოლანდიელი ჟურნალისტის სიკვდილის გარემოებების გამოსაძიებლად.

ასევე არსებობს მინიშნებები, და შესაბამისად, შეშფოთება იმის
თაობაზე, რომ რუსეთის მიერ გამოყენებული იყო კასეტური იარაღი გორსა და შესაძლოა
სხვა ადგილებში სამხედრო შეტევების განხორციელების დროს.

ვერ დადგინეს საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლისა და ადამიანის უფლებათა საერთაშორისო
სამართლის დამრღვევი მხარე და ა.შ.

» სპოილერის ნახვისთვის დააწკაპუნეთ აქ «

ის ფაქტი, რომ ორივე - ქართული და
რუსული შეიარაღებული ძალები ხშირად იყენებდნენ იგივე სახის შეიარაღებას, კიდევ
უფრო ართულებს კონკრეტულ დანაშაულებათა მიკუთვნებას. აღნიშნული
დანაშაულებებიდან მრავალს აქვს მახასიათებლები, რომელთა მიხედვითაც
შესაძლებელი იქნებოდა მათი ჩათვლა სამხედრო დანაშაულებებად, რომ არა
იდენტიფიცირებასა და მიკუთვნებასთან დაკავშირებული პრობლემები.

ანგარიშის დასკვნითი ნაწილი უფრო აბსტრაქტული ხდება და იდეების დონეზე გადმოსცემს აზრს, კონკრეტული
ვალდებული მხარის მითითების გარეშე.

» სპოილერის ნახვისთვის დააწკაპუნეთ აქ «

11.) შეიარაღებისა და სამხედრო ტექნიკის მიწოდება, ისევე როგორც სამხედრო წვრთნის
ჩატარება კონფლიქტურ რეგიონებში იყო და რჩება მნიშვნელოვან საკითად. სამხედრო
დახმარება, მაშინაც კი, როცა იგი ხორციელდება საერთაშორისო სამართლის ან
არასავალდებულო პოლიტიკური მზადყოფნის/დახმარების ფარგლებში, უნდა დარჩეს
საღი აზრის და სათანადო სიფრთხილის და კონტროლის ფარგლებში, რადგან
გასათვალისწინებელია მიწოდებული იარაღის და ტექნიკის როგორც განზრახ, ასე
განუზრახველი გამოყენება.
მათ მიერ, ვინც ახორციელებს სამხედრო დახმარების მიწოდებას, მაქსიმალური
ყურადღება უნდა დაეთმოს იმას, რომ თავი შეიკავონ, თუნდაც განუზრახველი და
არაპირდაპირი დახმარება გაუწიონ ისეთ ქმედებებს ან მოვლენათა განვითარებას,
რომლებიც დამანგრეველია რეგიონისათვის.

ასევე ხშირ შემთხვევაში კითხვებს იწვევს, თუ ურთიერთსაწინააღმდეგო მასალების არსებობის პირობებში, რის მიხედვით მოხდა ამა
თუ იმ მასალის სარწმუნო წყაროდ მიჩნევა ან უარყოფა.
მიმაჩნია, რომ ანგარიშში არც თუ ისე სამართლიანად არის შეფასებული მხარეთა მოქმედებები, თუმცა არც ისე ტრაგიკულად,
როგორც ბევრს უნდა, რომ წარმოაჩინოს.

საბოლოო ჯამში კარგია, რომ ანგარიშს არ აქვს რაიმე სამართლებრივი დატვირთვა და დარჩა მოხსენებად, რომელსაც მხოლოდ
რუსეთი და ,,მეხუთე კოლონა" ატივტივებს მუდმივად.

ანგარიშის შესახებ კარგი რეცენზია აქვს ლევან ალექსიძეს
https://old.tsu.ge/data/file_db/Faculty_law_ILI/19%20GEO.pdf


griankali

Pac_-_Man

სანამ ერთი მხარე მეორეს მოღალატეს ეძახის, ან რუსეთის სასარგებლო აზრს ავითარებს, მანამდე ვერ დავიწყებთ მაგაზე ერთობლივად ფიქრს.

ლაბარნა

განავრცეთ, გააუმჯობესეთ, მოხარული ვიქნები.
სათაური სპეციალურად არ ჩავსვი ბრჭყალებში.

This post has been edited by leqso0077 on 13 Dec 2021, 23:11