გამარჯობათ ძვირფასო კომპმაყურებლებო!
ვაგრძელებთ გადაცემათა ციკლს პირდაპირ ეთერში (
არქივი)
დღევანდელ გადაცემაში თქვენი დახმაებით შევეცდებით პასუხი გავცეთ ასევე ერთ-ერთ მეტად საინტერესო კითხვას, უფრო სწორედ კითხვათა დასტას, რომლებსაც აქტუალურობა (საქართველოში) არასდროს დაუკარგავს, მიუხედავად ერთეული გამონაკლისებისა.
- ყველას მოეხსენება, ვინ არიან ე.წ. ძველი ბიჭები.... თუმცა ასეა რომ ეს?!
ვინ არიან ბოლოს და ბოლოს ეს ძველი ბიჭები? შევეცადოთ კრიტერიუმების ჩამოყალიბება! მაგალითად - რა განსხვავებაა ძველ ბიჭსა და კაი ბიჭს შორის?
შეიძლება თუ არა ძველი ბიჭი იყო და თან ისწავლო ბეჯითად? რა ასაკამდე შეიძლება ძველ ბიჭობა? 30 წლის შეიძლება? - და ა. შ.
ერთი სიტყვით
- ვინ არიან ძველი ბიჭები?როგორც თავად გადაცემის მომზადებაში, ასევე დასმულ შეკითხვაზე პასუხის გაცემაში დაგვეხმარება რადიო თავისუფლების ''ახალგაზრდული პროგრამა''.
სტუდიაშია ბატონი ნიკო ნერგაძე.
- ბატონო ნიკო ვინ არიან ბოლოს და ბოლოს ეს ძველი ბიჭები?- საქართველოში მამაკაცების უმეტესობა ან დირექტორია და ან კიდევ ძველი ბიჭი. ეს განსაკუთრებით ქუჩაში სეირნობის დროს იგრძნობა. არავინ იღიმება, ყველა პირქუშად გიყურებს და გამოხედვით გაგრძნობინებს, რომ თვითონ ძალიან მნიშვნელოვანი ადამიანია. ან სტატუსი აქვს შენზე მაღალი და ან კიდევ თუ მოუნდა გცემს.
დირექტორ კიდევ გასაგებია ვინ არის, მაგრამ აი ძველი ბიჭების რაობა კი ბავშვობიდან ცოტა ბუნდოვანი იყო ჩემთვის.
ლაშა ბუღაძეს რომან ”ბოლო ზარში” ჰყავს პერსონაჟი, მეთერთმეტე კლასელი დემური, რომელიც ცდილობს ძველი ბიჭი გახდეს. არა იმიტომ, რომ სხვების ჩაგვრა სიამოვნებს, პირიქით, დემურს კითხვა უყვარს, მაგრამ ფიქრობს, რომ გოგოებს მხოლოდ გამოწრთობილი, მჩაგვრელი და მპურჭყები ბიჭები იზიდავთ. რომანში დემური სწორად ფიქრობს, იქ გოგოები მხოლოდ ასეთებს დასდევენ.
როგორც აღმოჩნდა, სკოლის ასაკს გადაცილებული ახალგაზრების უმეტესობას ძველბიჭობა დროის ფუჭად ხარჯვად მიაჩნიათ. სკოლის დამტავრების შემდეგ ასეთი ხალხი არც გოგოებს უყვართ და არც ბიჭებს. თუმცა ბევრი აღნიშნავს რომ ცხოვრების ასეთ წესს დადებითი მომენტებიც აქვს, თავისი ღირსების კოდექსი და ერთგვარი ვაჟკაცობა.
ჩემი მეგობრის თეორიის თანახმად ძველბიჭობაც შეიძლება დაიყოს თეთრად და შავად.
თეთრი ძველბიჭობა ცენტრში ცხოვრობს - ვაკეში და ვერაზე. მათ კარგი მანქანა ყავთ, ფული არ უჭირთ, და მაინცდამაინც ქუჩაშიც არ დგანან ხოლმე. თუ მაინცდამაინც, მანქანაში შეიყუჟებიან და იქ აგინებენ საკუთარ დედებს, რომლებსაც მერე ფულს ართმევენ.
თეთრი ძველი ბიჭები გოგოებს მოსწონთ. ისიი კარგად არიან ჩაცმულნი, დავარცხნილნი, მოდების ჩვენებებზეც დადიან და დისკოტეკებზეც. ისინი იჩხერენ სუბოტექსსა და ჰეროინს და ყლაპავენ ექსტაზს. უსმენენ ჰაუსს, იმიტომ რომ მოდაშია.
შავი ძველბიჭობა ცხოვრობს პერიფერიაში, ნახალოვკაში ან თუნდაც თემქაზე. შავებს მანქანა, როგორც წესი არა ჰყავთ, სასტავში ერთსა ყავს ნოლსემი. მათ ფულიც ნაკლებადა აქვთ და ამიტომ ხშირად მოსდით კონფლიქტი სამარშრუტოების მძღოლებთან, რომლებისათვისაც ფულის ქართმევას ცდილობენ. საკუთარ დედებს ისინიც ხშირად აგინებენ.
შავი ძველ ბიჭები გოგონებს არ უყვართ. ისინიც უფრთხიან გოგონებს. შავები იშვიათად თუ მიდიან სადმე, არც ფული აქვთ და არც იციან სად წავიდნენ. დისკოტეკაზე შესვლისას აუცილებლად ჩხუბობენ,იმიტომ რომ არ იციან სხვა რა ქნან, აბა ხომ არ იცეკვებენ. შავები იჩხერენ სუბოტექსს და შავს, ეწევიან პლანს, მაგრამ გაცილებით უფრო ხშირად თვრებიან იაფფასიანი არყით, სავარაუდოდ თეთრი გომით. უსმენენ რეპს და რუსულ ესტრადას.
შავსა და თეთრ ძველბიჭობას შორის აშკარა კონფლიქტი არ არის, მაგამ მათ ერთმანეთი არ უყვართ. თეთრები შავებს ზემოდან უყურებენ, შავებს კი თეთრების თან შურთ და თან არ ესმით.
ძველბიჭურ სიმღერებს არაერთი თავისი ჟანრი აქვს. რუსული ბლატნოი სიმღერები, ამერიკული არანაკლებ ბლატნოი რეპი ძველი ბიჭების ზხოვრებას აღწერენ. ზოგი თეთრისას, ზოგი კიდე შავისას. ზოგი მღერის რა კარგად ცხოვრობს და როგორ თავზე რემი მარტინის და კურვუაზიეს ისხამს, ზოგი კი წუწუნებს, რომ დედა არ უნახავს რამდენიმე წელია და რომ კამჩატკაზე ძალიან ცივა.
-
საინტერესო მოსაზრებაა, არ ვიცი დაგეთანხმებიან თუ არა ფორუმელები. ზოგს შეიძლება უკეთესიც ქონდეს.?