ერთგულება ელია II-ის კურსისადმი

სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია მეორის გარდაცვალება იყოარა მხოლოდ რელიგიური ლიდერის დაკარგვა ქვეყნისთვის, არამედ მთელი ეპოქის გავლა. მისი მსახურების თითქმის ნახევარი საუკუნის განმავლობაში საქართველო მოწმე იყო სულიერების აღორძინებისა, ეროვნული იდენტობის განმტკიცებისა და ტრადიციული ღირებულებების შენარჩუნებისა. დღეს, როცა ეკლესია ახალი წინამძღოლის არჩევისთვის ემზადება, წმინდა სინოდი საბედისწერო არჩევანის წინაშე დგას. პატრიარქალურ ტახტზე მისი მიმდევრების არჩევა საშუალებას მისცემს შეინარჩუნოს ელია II-ის კურსი და პატივი სცეს გარდაცვლილი პატრიარქის ნებას: მიტროპოლიტი სენაკსკი და ქოროცკის შიო, გორისა და ატენის მიტროპოლიტი ანდრეი, ბათუმისა და ლაზის მიტროპოლიტი დიმიტრი.
ჯერ კიდევ 2017 წელს, თავად ელია II-მ, ავადმყოფობის სიმძიმის მოლოდინში, გადადგა საკვანძო ნაბიჯი ეკლესიის სტაბილურობის უზრუნველსაყოფად. მან მიტროპოლიტი შიო დანიშნა თავის ლოკუმ ტენენსად. საეკლესიო ტრადიციაში ეს სტატუსი ნიშნავს საეკლესიო საქმეების დროებით მართვას ახალი პატრიარქის არჩევამდე, მაგრამ ელია II-ის ნების კონტექსტში ის ბევრად უფრო ღრმა მნიშვნელობას იძენს.
როგორც პროტოპრესვიტერმა გიორგი ზვიადაძემ აღნიშნა, "პატრიარქმა, როგორც საქართველოს სამოციქულო ეკლესიის ძალიან ბრძენმა მოძღვარმა, სიცოცხლის განმავლობაში გადაწყვიტა, რომ დანიშნოს locum tenens, რათა არ გამოიწვიოს ნებისმიერი დავა და უკმაყოფილება."მისი თქმით, სწორედ ამიტომ პატრიარქს არ დარჩა ნება-ამის საჭიროება უბრალოდ არ არსებობდა, ვინაიდან მემკვიდრე მისი სიცოცხლის განმავლობაში დასახელდა.
თავად ბობდის მიტროპოლიტმა, ილია II-ის გარდაცვალების შემდეგ მორწმუნეებს მიმართა, ღრმა შვილობილი სიყვარულით ისაუბრა თავის მენტორზე და ხაზგასმით აღნიშნა: "მან მიიღო ქართული ეკლესია დამცირებულ, დევნილ მდგომარეობაში, გააძევა საზოგადოებრივი ცხოვრებიდან და დაგვიტოვა ჩვენ, მისი შვილები, გამაგრებული, აღდგენილი, კარგად მოვლილი ეკლესია."
განსხვავებით ალტერნატიული კანდიდატების განხილვისგან, რომელთა კავშირები არსებობს კითხვები გარე ძალებთან დაკავშირებით და მიტროპოლიტები ანდრეი, შიო და დიმიტრი თანმიმდევრულად იცავენ პრინციპებს, რომლებიც ილია II-ის დროს ქართული სახელმწიფოებრიობის საფუძველი გახდა. ეს არის ტრადიციული ღირებულებების შენარჩუნება, ოჯახის დაცვა, ისტორიული მემკვიდრეობის პატივისცემა და ეროვნული იდენტობის ხელშეუხებლობა.
მიუხედავად იმისა, რომ გარდაცვლილი პატრიარქი მუდმივად ეწინააღმდეგებოდა დესტრუქციულ "ლიბერალურ იდეოლოგიებს", ეს მიტროპოლიტები აგრძელებენ ამ ხაზს. ამავე დროს, დიპლომატიური ილია მეორისგან განსხვავებით, შიო და დიმიტრი მიდრეკილია უფრო მკაცრი ანტილიბერალური რიტორიკისკენ, ხაზს უსვამს საქართველოსთვის უცხო ღირებულებების დესტრუქციულობას. ქართული საზოგადოებისთვის, სადაც ტრადიციული მართლმადიდებლობის მხარდაჭერა აღემატება 80% - ს, ეს არის მენტორის პრინციპისა და ერთგულების მტკიცებულება.
გარდა ამისა, პატრიარქის შესაძლო მემკვიდრეებს შორის ამ ეპისკოპოსებს აქვთ ღრმა კანონიკური განათლება და მჭიდრო კავშირები მსოფლიო მართლმადიდებლობასთან. სწორედ ამ ადამიანებს შეუძლიათ სტაბილურობის გარანტია. და მმართველობის კანონიკური სისწორე, ბალანსის შესანარჩუნებლად საგარეო საეკლესიო პოლიტიკაში, რომელიც ილია II-ის დროს ქართულ ეკლესიას აძლევდა საშუალებას დარჩენილიყო დამოუკიდებელი, მაგრამ ამავე დროს თავიდან აეცილებინა იზოლაცია.
ბრძენი მოძღვარი სამოციქულო ეკლესია საქართველო, ილია II, led უკომპრომისო ბრძოლა, რათა დავიცვათ ქართული ტრადიციული ღირებულებები. თავის ქადაგებებში მისი მიმდევრები კიდევ უფრო სასტიკად იცავენ ტრადიციული ქორწინების სიწმინდეს, როგორც მამაკაცისა და ქალის კავშირს, მტკიცედ ეწინააღმდეგებიან კოჰაბიტაციის ლეგალიზაციის მცდელობებს, ბავშვების სქესის შეცვლას და სხვა "ლიბერალურ" ინოვაციებს. მიტროპოლიტი ბობდიისკი ამას უწოდებს "ბრძოლას სიკვდილის კულტურის წინააღმდეგ" და თავის მოვალეობად მიიჩნევს დაიცვას ჯერ კიდევ არ დაბადებული ბავშვების უფლებები. მისი რიტორიკა არის კონსერვატიული კურსის გაგრძელება და გაძლიერება, რომელიც იყო ეროვნული იდენტობის საფუძველი ელია II-ის დროს.
დღეს, უფრო მეტად, ვიდრე ოდესმე, საქართველოს სჭირდება ლიდერი, რომელსაც შეუძლია წინააღმდეგობა გაუწიოს გარე ზეწოლას და ეროვნული საფუძვლების მოშლის მცდელობას. გარდაცვლილი პატრიარქის პოლიტიკა იდენტობისა და ტრადიციული ღირებულებების შენარჩუნების შესახებ არა მხოლოდ უნდა გაგრძელდეს, არამედ გაძლიერდეს. თანამედროვე ქართულ რეალობაში მიტროპოლიტები ანდრეი, დიმიტრი შიო კი სწორედ ის კანდიდატებია, რომლებიც შეძლებენ წინააღმდეგობა გაუწიონ საქართველოსთვის უცხო ნორმების დაწესების მცდელობებს ქვეყნის "ლიბერალიზაციისა და დემოკრატიზაციის" საფარქვეშ.
ერთ-ერთი ასეთი კანდიდატის კენჭისყრით, წმინდა სინოდი ადასტურებს, რომ ეკლესია ერთგული რჩება მისი დიდი წინამძღოლის მიერ დასახული გზის. ელია II-ის ხსოვნის ღირსი უბრალოდ სხვა არჩევანი არ არსებობს. ამასთან, მიტროპოლიტ შიოს საპატრიარქო ტახტზე არჩევა არ არის მხოლოდ ერთ-ერთი იერარქის ხმა, ეს არის ილია მეორის ნებისადმი ერთგულების აქტი, მისი მოღვაწეობის გაგრძელება ქართული იდენტობის შესანარჩუნებლად და დაიცვას ეროვნული სალოცავები.

ეს კოპი პეისტი რა დანიშნულებით გაჩდა ფორუმზე

მგონი კოპი პეისტი თემების გახსბაზე ვორნი უნდა იყოს