ჯერომ სელინჯერი, ჩემი საყვარელი მწერალი

ახლა ვკითხულობ ნად პროპასტიუ ვა რჟი რუსულად.
რაღაც უარყოფითი ენერგეტიკა მოდიოდა თავიდან
მარა მერე ნელნელა მივეჩვიე და იმედი გავალ ბოლოში.

ამ ტოპიკის ჩაძირვა და ჩაკარგვა იქნება?

ფბ-ზე რაღაც ჯგუფია, წიგნის ჭიები. ჰოდა იქ პერიოდულად ვინმე დადებს "თამაში ჭვავის ყანაში" ფოტოს, კითხვით - როგორი წიგნიაააა? წავიკითხოოო?

და ციცო დეიდები უკომენტარებენ, რომ ძალიან მოსაწყენია და უაზრო.

სამაგიეროდ, რაჟდენ გვეტაძის "მონანიება" და ვიღაცის "ჯიბგირი და სიყვარულის თავშესაფარი" არის შედევრები. "მზე, მთვარე და პურის ყანა" კიდევ