აქ დავდოთ ის მუსიკა, რომელსაც ხშირად "ჩაგრავენ", რადგან ან არ იცნობენ, ან იცნობენ, მაგრამ ბაროკოს და სხვა შემდგომი პერიოდების "ბუმბერაზების" გადასახედიდან აფასებენ, ან იცნობენ და უბრალოდ დებილები არიან. :yes: (აი ასე, ჩვენი დრო რადიკალური გადაწყვეტების და ფორმულირებების დროა... ასე ამბობენ, ყოველ შემთხვევაში.)
დასაწყისისათვის შემოგთავაზებთ ადრეული რენესანსის ფრანკო-ფლანდრიელი კომპოზიტორის - გიიომ დიუფეს მცირე ზომის, მაგრამ ისტორიულად და მუსიკალურად ძალზედ მნიშვნელოვან ნაწარმოებს - "გოდება წმიდისა დედისა, ეკლესიისა კონსტანტინოპოლისა", რომელიც მან დაწერა 1453 წელს კონსტანტინოპოლის დაცემასთან დაკავშირებით.
ახლა, ნამეტანი პოლიტიკურ სარჩულსაც ნუ დაუდებთ მაინცდამაინც სამეფოს დაცემის შესახებ დაწერილი ამ ნაწარმოების ჩემ მიერ ატვირთვას. მარა თუ გინდათ დაუდეთ. :gigi:
კაროჩე, ინციპიტ ლამენტაციო....
Guillaume Dufay LAMENTATIO SANCTAE MATRIS ECCLESIAE CONSTANTINOPOLITANAE O tres piteulx de tout espoir fontaine,
Pere du filz dont suis mere esplorée,
Plaindre me viens a ta court souveraine,
de ta puissance et de nature humaine,
Qui ont souffert telle durté villaine
Faire à mon filz, qui tant m'a hounourée.
Dont suis de bien et de joye separée
sans qui vivant veulle entendre mes plaints.
A toy, seul Dieu, du forfait me complains,
Du gref tourment et douloureulx oultrage,
Que voy souffrir au plus bel des humains
Sans nul confort de tout humain lignage.
Cantus firmus:
Omnes amici ejus spreverunt eam
non est qui consoletur eam ex omnibus caris ejus.
Guillaume Dufay - Lamentatio Sanctae Matris Ecclesiae Constantinopolitanae (IMG:
http://www.greece.org/Romiosini/fall.gif)
This post has been edited by Pathetikos on 22 Nov 2007, 00:09