გაზეპირებული ფრაზებით ლოცვა არაქრისტიანულია.. "ლოცვის დროს ნუ ილაპარაკებთ ზედმეტს, როგორც წარმართები, ვინაიდან მატ ჰგონიათ, რომ თავიანთი მ რ ა ვ ა ლ ს ი ტ ყ ვ ა ო ბ ი ს გამო შესმენილ იქნებიან"(მათე6:7)
წარმართები(და ბევრი იუდეველი) მოსაჩვენებლად ლოცულობდნენ დიდხანს და ამისთვის ერთიდაიმავეს გაუთავებლად ამბობდნენ.. მაგალითად 12-ჯერ. ..
"შენ კი როცა ლოცულობ, შედი შენს ოტახში, ჩაიკეტე კარი და ლოცვით მიმართე დაფარულში მყოფ მამას"(მათე6:6)
სწორედაც შენი სიტყვებით უნდა მიმართო ღმერთს.. ასე იქცეოდა იესო და ღვთის მსახურებიც.
მათეს სახარებაში "მამაო ჩვენო" განსხვავდება ლუკას სახარებაში მოცემული იგივე ლოცვის ნიმუშისგან, რაც იმაზე მეტყველებს, რომ ქრისტემ ლოცვის ნიმუშით აჩვენა ის, თუ რა საკითხებზე შეეძლოთ ელოცათ (ღვთისსახელის განწმენდაზე, სუფევის მოსვლაზე და პირად საკითხებზეც: "პური ჩვენი არსობისა მოგვეც ჩვენ დღეს" და ა.შ) და არა იმისთვის, რომ სიტყვასიტყვით გაემეორებინათ ლოცვა...მრავალჯერ თქმა და გამეორება ხომ საერთოდ იუმორს იწვევს, ეს ღმერთს რაში სჭირდება.
This post has been edited by J_W on 24 Dec 2008, 16:01 Я не знала, где Вы, но была там же где Вы, а так как не знала, где Вы, то не знала, где я — но я знала, что я с Вами.
რა უნდა ვქნა როცა წიგნიდან, ლოცვებს არ ვკითხულობ
