ჰერმან მელვილი

ეხლა ვათავლიერებდი ამ განყოფილებას და მემგონი ამ უდიდეს ამერიკელ მწერალზეც უნდა იყოს თემა გასხნილი, დავსერჩე და ვერ ვიპოვე...

მობი დიკი ადრე ბავშობაში წავიკითხე, მაგრამ ჩემზე დიდი შთაბეჭდიელბა დატოვა და დღესაც ჩემს ერთერთ საყვარელ წიგნად რჩება.

წიგნი უკანასკნელიდ დევნის შესახებ, დევნიან დიდ თეთრ ვეშაპს, დევნაში მონაწილეობს შავი, თეთრი და ყვითელი რასა. მათ მისი სიხლი სწყურიათ, რომელიც უზარმაზარია, კეთილი და რომელიც არ იკბინება მათ სამყაროს მსგავსად. მათი ბოლო სიკვდილია...

ის ჩემთვის ყოველთვის სიბოლო იყო...მაგრამ რისი არ ვიტყვი :)

იმდენია დასაწერი ძნელია ეს ყველაფერი მოკლედ გადმოსცე, მოკელდ ვისაც არ აქვს წაკითხული ვურჩევ წაიკითხოს, ძალიან ღრმა ნაწარმოებია...

This post has been edited by death85 on 3 Jul 2009, 20:29

death85

:yes: :yes: :up:



მიმაგრებული სურათი

ტაიპიც ძალიან მაგარია, იზრაილ პოტერიც, ომოც, მოკლედ ყველაფერი მიყვარს ამ კაცის ხელიდან გამოსული. საერთოდ, მაგ პერიოდის (19 საუკუნის 40-50-იანი წლების) ამერიკული პროზა ძალიან მიყვარს, მელვილიც, ჰოთორნიც, პოც, ტოროც.

(IMG:http://nantuckets.com/jpg/melville.jpg)

This post has been edited by gabarzgaleba on 3 Jul 2009, 20:38

ვეღარ გავიგე რა :D ზოგმა საბავშო წიგნია, ზოგმა კიდე ერთ-ერთი ურთულესიო. წიგნის ზომას რო ვხედავ ცოტა მეშინია, მაგრამ ეგ შიშები იმის მერე უფრო გამძაფრდა რაც საიმედო წყაროდან გავიგე, რო თურმე 600-დან 200 გვერდი ვეშაპების ჯიშების და კონსერვების აღწერა ყოფილა :D


ვაბშეტა ეს წიგნი სქარლეთ ლეთერის და უოლდენის მერე იყო და ცოტა გადამეტებულია მისი N1 ნაწარმოებად შერაცხვა. ალბათ ეს იმითაა განპირობებული რო თავის დროზე იგი არ მიიღეს და მხოლოდ მე-20 საუკუნის დასაწყისში აღმოაჩინეს მეორედ კრიტიკოსებმა.

საბავშო კატეგორიაში არამგონია გავიდეს, უბრალოდ აღქმა ასე თუ ისე ნაკითხ ბავშვსაც (მაშინ უფრო მოზარდი ვიქნებოდი ვიდრე ბავშვი) შეუძლია :) თუმცა ჯობია შემდგომ წაიკითხო. ვეშეპებზე, მათ დაჭერაზე და მისი შიგნეულობის დამუშავებაზე და ა.შ. მართლაც ბევრი წერია. გზადაგზა კითხვისას შეიძლება მონოტონურობამ დაგღალოს მაგრამ მთლიანობაში სერიოზული წიგნია.

Ocelot
ოცელოტ, ნუ მაგიჟებ, არ გაქვს წაკითხული?
რა საბავშვო წიგნი, ნუ გადამრიე! ერთ-ერთი უდიდესი რამაა, რაც გამიგია საერთოდ...

"ცხვირი რას ჩამოგიშვიათ
ნავს ნუ მივუშვებთ ნებაზე,
ვეშაპი ბარჯით დაბარჯა
ჩვენმა მამაცმა მებარჯემ"...

მეზარება....................................

This post has been edited by strixnina on 4 Jul 2009, 13:58

Nnino

გპირდები რო გამოვასწორებ მაგ შეცდომას, ოღონდ ვეშაპების და კონსერვების თავებს გამოვტოვებ :D

უსაზღვროდ საინტერესო მწერალია, მაგრამ თუ ჩაუჯექი "მობი დიკს", სხვა ყველაფერი უნდა გვერდზე გადადო, მხოლოდ ეგ უნდა იკითხო, სხვანაირად აზრი არა აქვს. ვერ მოახდენს იმ შთაბეჭდილებას, რისთვისაც დაწერილია.

პირველად მეც ბავშვობაში (ვერ)წავიკითხე, იმიტომ, რომ სათავგადასავლო რაღაც მეგონა და იმედები გამიცრუა :)

Johnnie Walker

რავიცი, ეგეთი მკითხველი ჯერ არ შემხვედრია რო რამოდენიმე რომანს ერთად კითხულობდეს :D


ბარემ აქ გკითხავ. სქარლეთ ლეთერი, უოლდენი, მიდლმარჩი (მგონი ესე ქვია) და ამბასადორსი, ამათზე რა აზრის ხარ?

Ocelot

ნუ იტყვი, ნუ იტყვი :D


This post has been edited by strixnina on 4 Jul 2009, 21:27

strixnina

:rolleyes:
არ გვინდა ეს ნამიოკები :D

აბა პუბლიცისტიკაში უნდა მიმეკარებინა? :D

კაია? რომელს მწერალს გავს?

და დანარჩენი ორი?

Ocelot
ეეე, მაინც დამასწრო რა :D
თორო ძმაა. :D ელიოტის რა გითხრა ეხა, ნაღდად არ გაჟიმავ :boli:

Ocelot

არა, ეგეთებიც არის, მაგრამ მე ის ვიგულისხმე, რომ საქმეები უნდა გადადო და მობი-დიკს ჩაუჯდე-მეთქი :D

ეგეთი რამეების წაკითხვა (ისეთი წაკითხვა, რომ სიამოვნება მიიღო და აზრზე იყო, რას აკეთებ :D) განცხრომის ნაირსახეობაა და ფუფუნება. უყვარს დრო, მშვიდი ნერვები და სხვა შთაბეჭდილებებისაგან თავისუფლება.

ახლა სწორედ კარგი სეზონია. სადმე აგარაკზე თუ წახვალ კაცი, ვთქვათ, კიკეთში, ჰამაკში მაგის კითხვას არაფრი სჯობია :)

:lol: :lol: :lol: :gigi:

This post has been edited by Johnnie Walker on 4 Jul 2009, 21:42

Johnnie Walker
ისა და, იმ ოთხი ნაწარმოების ქვეშ სიცილისგან კოტრიალი რითია გამოწვეული? :rolleyes: