ჩვენ ურმის დონეზე ვიყავით ბიზნესის თვალსაზრისით და 137-ეადგილზე ვიყავით, დაახლოებით იქ სადაც დღეს არის რუსეთი. დღეს რუსეთია ურმის მდგომარეობაში, რადგან ყველაფრისთვის ქრთამის გადახდაა საჭირო, პოლიციელს შეუძლია ბიზნესი წაგართვას, საკუთრების უფლება დაცული არ არის და ყოველ ნაბიჯზე კორუფციას და ძალადობას ვხვდებით.
შემდეგ ჩვენ დავიწყეთ რეფორმები და ჩემოვედით 37-ე ადგილზე - გავხდით ზაპოროჟეცი. 37-ე ადგილი ცუდი არ არის, მაგრამ ძნელი სამართავია და ცუდად დადის
(პირველი ავარია 4 წლის ასაკში ზაპოროჟეცით მომივიდა, როდესაც მამაჩემის მანქანას ხელის მუხრუჭი ჩავუწიე).
შემდეგ კიდევ ვიშრომეთ, კიდევ ვიმუშავეთ, 17-ე ადგილზე გადავედით და გადავჯექით ვოლგაში. ვოლგა უფრო ძლიერი მაქანაა, უფრო სწრაფად დადის, მაგრამ ჰიდრავლიკა არა აქვს,
მაგრამ ჩემს ბავშვობაში ამაზე მაგარი მანქანა არ იყო - რაიკომის მდივნები დადიოდნენ ვოლგებით (ვოლგით ერთხელ თელავის გზაზეც მომივიდა ავარია).
შემდეგ კიდევ გავისარჯეთ, გადავჯექით ნორმალურ თანამედროვე მანქანაში - ოპელში და ვიყავით 15-ე ადგილზე.
დაბოლოს, ყველას ერთად გვაქვს შანსი, რომ გადავჯდეთ ახალ, მერსედესის კაბრიოლეტში და ეს არის 11-ე ადგილი.
პირველ ხუთეულში რომ შევალთ და აუცილებლად შევალთ, სინგაპურსა და ჰონ-კონგზე უკეთეს მდგომარეობაში შეიძლება არა,
მაგრამ შეიძლება ამერიკასაც გავუსწროთროდესაც ყველას გავუსწრებთ გადავჯდებით პორშეში და ფერარიში - მე ამ მანქანებზე არასდროს არ ვჯდარვარ და არ ვიცი როგორ დადის - აი აქ კი შეიძლება ცუდად წავიდეს ჩვენი საქმე. რისი ტარებაც იცოდა იმაზე 2 ავარია მოუვიდა და ამ შემთხვევაში...
ბოლშევიკური კარდუსტანის კარლიტოების სისუსტე - See, the problem is that God gives men a brain and a penis, and only enough blood to run one at a time
[[SIZE=7]B]მე ვამაყობ,რომ გიგა ნასარიძე არა ვარ [/B][/SIZE]