სოციოფობია

სოციოფობიასთან გვაქვს საქმე, როდესაც ყოველდღიური ურთიერთობები იწვევს აღელვებას, შიშს, სიმორცხვეს, რადგან ადამიანს ეშინია, რომ მას სხვები განსჯიან და გააკრიტიკებენ.

სოციოფობია არის ქრონიკული მენტალური მდგომარეობა, მაგრამ ფსიქოლოგის და მედიკამენტებისა დახმარებით შეიძლება თვითრწმენის გაუმჯობესება და მდგომარეობის შემსუბუქება.

ემოციური და ქცევითი სიმპტომები:
ისეთი სიტუაციების შიში, რომელშიც გაგაკრიტიკებენ
ნერვიულობა, რომ თავს შეირცხვენ
ფირი, რომ ვიღაცას თავს მოაბეზრებ
უცნობებთან ურთიერთობისა და ლაპარაკის შიში
შიში, რომ სხვები შეამჩნევენ შენს აღელვებას
გაწითლების, ოფლიანობის, კანკალის, ხმის კანკალის შიში
ყურადღების ცენტრში ყოფნისაგან თავის არიდება
ურთიერთობის შემდეგ საკუთარ ქცევაზე ფიქრი და მისი ანალიზი ("ხელი არ უნდა ჩამომერთმია", "ჯობდა ეს მეთქვა")

ფიზიკური სიმპტომები:
აჩქარებული გულისცემა
გელისრევა
გახშირებული სუნთქვა
თავბრუსხვევა
დიარეა
კუნთების დაჭიმულობა

სიტუაციები, რომელსაც სოციოფობები თავს არიდებენ:
საზოგადოერივი საპირფარეშოთი სარგებლობა
უცნობებთან ურთიერთობა
სხვების თვალწინ ჭამა
თვალის კონტაქტის დამყარება
საუბრის წამოწყება
პაემანზე სიარული
წვეულებებზე სიარული
სკოლის ან სამუშაოს გაცდენა
იმ ოთახში შესვლა, სადაც ხალხი უკვე ზის
მაღაზიაში ნივთის დაბრუნება

წყარო: http://www.mayoclinic.org/diseases-conditi...on/con-20032524
ეს კი საინტერესო რეპორტაჟი სოციოფობიის შესახებ

სოციოფობი ვარ. საშინელებაა :( მაგრამ მგონი არ იკურნება.

მკლავს :(

აბსოლიტურათ რაც წერია ყველაფერი მემართება,
ოფლიანობა მეწყება და კანკალი :(
სამწუხაროთ არარის იმის საშუალება რომ ამ პრობლემას მივხედო,
ვფიქრობ მედიკამენტების გარეშე შეუძლებელი იქნება ამ ყვეალაფრის გადალახვა...

ადრე მეგონა ასაკის გამო ვიყავი მასე, მარა ეხლა უკვე 21ის ვარ და საერთოდ არაფერი შეცვლილა...

მე მჭირს ეგ
ძალიან ძნელია და ვერ ვაგორებ ბოლომდე
ვმუშაობ ფსიქოლოგთან მაგრამ მაინც

სოციო ფობია არა და ტრუხა ნაცნობების ფობია კი მაქვს :D
მომკალი და მაგათთან არ მაბაზრე :(
ვითომ არაფერი და მაგრად მძაბავს, ვინუჟდენი რომ გიწევს სისულელების ლაპარაკი

რომ ვერ ვიხსენებ ვინ არის და მარტო სახეზე გახსოვს ეგ ხომ საერთოდ ცირკია ხოლმე :დ

Ze Moreira

თუ მოაგვარე ეს პრობლემა, დაწერე როგორ მოახერხე... :user:

მე მჭირს.
ასე ნათლად ჩემი თავი არსად დამინახავს.
სოციოფობი ვარ.
:(

ქუჩის გადაკვეთისას დისკომფორტი ვის აქვს?
* * *

აი ხომ ვამბობდი,განა ბეჯითია,უბრალოდ სხვანაირად არ შეუძლიათქო. :)

ასევე ზედმეტი წესრიგიც, მყავს ახლობელი,რომლის მოწესრიგებულობა და მრავალი საქმის მოსწრების შნო ლეგენდალურია, მე კი დავაკვირდი მის ქცევებს და მივხვდი, რომ მას განა უნდა ასე,უბრალოდ სხვანაირად არ შეუძლია.
საქაღალდე 5 წუთში 5-ჯერ გახსნა,გადახედა და დალუქა. სახლიდან გასვლამდე კი რამოდენიმეჯერ შეამოწმა ჩანთა იდო თუ არა ყველაფერი ისე,როგორც უნდა ყოფილიყო.... ეს მხოლოდ მცირედია.

რა უშიშარი და დევგმირი ვარ ამ ჩამონათვალის ფონზე,თავი ჟანა დარკი მგონია...

This post has been edited by GentlеGirl on 2 Dec 2014, 10:38

GentlеGirl
როგორც ჩანს შენ :)) ყველას თავის პროფილი აქვს ხო იცი
chamss
ნელა გავდივარ რაღაცეებს
ნაწილი გავიარე რაც მუშაობა დავიწყე, ნაწილი ყოფილ შეყვარებულთან, ნაწილი ფსიქოლოგთან და ასე
ნელა მივდივარ რა

:facepalm:

როგორ არ გკიდიათ ეს სხვები. ჭეშმარიტად ქართული სენი " ხალხი რას იტყვის" :vis:

სხვებს ნამეტანი წინ აყენებთ, რადგან თვითონაც ზოგ-ზოგიერთებზე წინ გიყენიათ თავი.

სანამ თანასწორობას არ შეეგუებით და ყველა ადამიანს თანასწორად არ აღიქვამთ თქვენი თავის თამადობით, არაფერი გეშველებათ.

lieb
ამენ
Ze Moreira
დიდი ხანია დადიხარ ფსიქოლოგთან?სამსახურმა შეგაჩვია რაღაც სიტუაციებს და მაგ პონტში?შეყვარებულის შემთხვევა ცოტა ვერ მივხვდი იქნებ უფრო დააზუსტო რაში დაგეხმარა

ასაკობრივია და ძაან მალე გადის მეც მქონდა ერთი პერიოდი

ასეთ გამოსვლებზე იტყოდნენ ხოლმე ძველად, "ოე ყანა!". სხვაგან ხარ ძალიან.

და ქუჩაში დაკარგვის შიში?
პასუხი დადეთ! :@