ეხლახან დავასრულე ერთი საინტერესო წიგნი ქართულად ნათარგმნი სახელწოდებით "ისრაელ-არაბების ომები"
საინტერესოდ არის განხილული ყველა შეიარაღებული კონფლიქტი ისრაელის ისტორიაში, ასე თუ ისე ობიექტურად

(თარგმანი ცოტა სამხედრო ტემინებში მოიკოჭლებს )
ბოლოს კი ერთ ასე საინტერესო აბზაცი ამოვიკითხე:
გვ. 741 (სიტყვა-სიტყით)
ისრაელს რომ სამშვიდობო შეთანხმებები ყველა მეზობელ ქვეყანსთან დადება მოეხერხებინა, მაინც ისეთ ქვეყანად დარჩებოდა, რომლის არსებობაც მის სამხედრო ძლიერებაზეა დამოკიდებული. და მაინც, ისრაელი მილიტარიზმის უარმყოფელი ქვეყანაა. ....
ისრაელის არმია სააღლუმოჯარი არ არის; ის ის გარეგნულ ატრიბუტებსა და ფორმალობებს არ აღოარებს - ებრალეი ჯარისკაცი ფორმას ომში, ბრძოლებში იცვამს, რადგან შეიარაღებული ადამიანი ის აუცილებელი "ბოროტებაა", რომლის ერთადერთი მიზანი ერის გადარჩენისათვის, მისი არსებობის შენარჩუნებისა და დაცვისთვის ბრზოლაა. ....
ჰა!
როგორია?
* * *
P.S.
ჩვენ როდესმე რამეს ვისწავლით?