მემგონი იმდენად ფულის პრობლემა არ არის, რამდენადაც სტრატეგიაზე ვერ თანხმდებიან.
ახლა ვკითხულობდი რა შედეგები მოჰყვა 1995 და 1996 წელის "დახურვებს" კლინტონის ადმინისტრაციის დროს:
Some 800,000 federal employees were furloughed for six days in November 1995. During a 21-day shutdown in December-January 1996, about 284,000 were furloughed, with another 475,000 working in "non-pay" situations, meaning workers got back pay when the shutdown ended.
One of the biggest symbolic impacts was the closure of 368 National Park Service sites, resulting in lost revenue from an estimated 7 million park visitors. News stories at the time quoted angry vacationers unable to get into federal parks on trips they'd planned for months.
In 1995 and 1996, about 20,000 to 30,000 foreign visa applications went unprocessed each day, and 200,000 visa applications by Americans were held up.
New patients weren't accepted for clinical research at the National Institutes of Health. The Centers for Disease Control's disease hotline rang unanswered, and there were delays in processing alcohol, tobacco, firearms and explosives applications.
There also were delays in 3,500 federal bankruptcy cases and the hiring of 400 new federal border agents. An estimated $3 billion in foreign exports was held up at ports.
ეროვნული პარკები დახურული იყო, 7 მილიონი ვიზიტორი დაკარგეს.
ამერიკაში ჩამოსვლის მსურველების 20,000დან 30,000მდე ვიზის განაცხადი არ განიხილებოდა ყოველდღიურად და საზღვარგარეთ წასვლის მსურველი ამერიკელების 200,000.
3 მილიარდამდე საექსპორტო პროდუქტი პორტებში იდგა..... ა.შ.
HeLLჩვენი მთავრობა რომ წუწუნებს გასაგებია, დახმარებას ელოდება და ამერიკელები ვის გასაგონად წუწუნებენ ნეტა?