ბოლო ხანებია, ვაკვირდები ქართულ მკითხველთა წრეს და ერთი დასკვნა გამომაქვს.
თუ ადრე ნებისიმიერ ოჯახში შეხვდებოდით ქართული მწერლობის და პროზის ტომეულებს, რომლებიც საპატიოდ ავსებდა თაროებს და გადაშლილი არც ქონდა უმრავლესობა მათ პატრონს, დღეს ეს ტომები სხვადასხვა ჟურნალ გაზეთებთან ერთად გამოსულმა, იგივე წიგნებმა ჩაანაცვლა ახალი საერთო დასახელების ქვეშ.
წიგნები დაიშტამპნენ -აუცილებელ წასაკითხად და შემოელაგნენ თაროებზე. მერე რა რომ, უმრავლესობა მათი აქვთ მყიდვლებს,ისევ ისეთი ენთუზიაზმით მიდიან წიგნის მაღაზიებსა თუ საგაზეთო ჯიხურებში და იძენენ წიგნებს.
საქართველო საკმაოდ ცუდ მდგომრეობაში წიგნის კითხვის სტატისტიკით.
მკითხველი ხშირად კითხულობს იმას რაც მიეწოდება. ამ შემტხვევაში მიეწოდება იგივე და პროტესტიტს სანაცვლოდ ისევ კითხულობს,ან უბრალოდ ყიდულობს.
არ შეიძლება რომ ითარგმნოს რამე ახალი ?
ზოგადად კიტხვასაც ჭირდება გავნითარება , შეუძლებელია ადმაიანი 15 წლისაც და 28 წლის ასაკშიც ისევ "ანა ფრანკს " კითხულობდეს .
მგონი სათანადოდ განვითარდა ყველა რომ დორიან გრეი აღარ იკითხოს ან ჰეკ ფინი.თუ მაინცდამაინც უნდათ, სახლში ყველას აქვს ორ-ორი ეგზემპლიარი .
არც ერთთან ამ ნაწარმოებტან არ მაქვს საწინააღმდეგო. სამივე ძალიან მიყვარდა თავის დროზე
მოკლედ
გვეშველება რამე?
This post has been edited by demna_ on 1 Apr 2011, 12:45 
თაროს ძალა შეგეწიოთ
