ყველა გაჭირვებული მეცოდება მაგრამ ლტოლვილები რაღაც გამორჩეულად დაბეჩავებულ მდგომარეობაში არიან.
ჯერ შევარდნაძის მთავრობამ გაყიდა და მტერს ხახაში შეატოვა, მერე მიხუიამ დააბოლა ნუ გეშინიათ, ყველაფერს ვაკონტროლებთო და ძლივს გამოასწრეს რუსებს, ახლა ისევ გადასახლებაში მოხვდნენ და დიდი ალბათობით იქიდანაც მოუწევთ სხვაგან დამკვიდრებაზე ფიქრი.
ძნელია უიმედოდ და უსახლკაროდ ხეტიალი, თან იმაზე ფიქრი ხვალ რა აჭამო ბავშვებს.
მართლა და რა ქნან, რა გზას დაადგნენ?
დაბეჩავებული ხალხი ციდოც არის და საშიშიც, უნდათ უპატრონოდ მიყრიან და უნდათ ხუთიანს შემოახაზინებენ, მილიონებს შეუჭამენ და ორი კილო შაქრით მიშამაგარიას დააძახებინებენ.
რა უნდა გაკეთდეს რომ ისინი არამარტო უსახლკარო მშივრები არ იყვნენ, არამედ მოქალაქეებადაც იგრძნონ თავი და შვილებსაც გახარებული ცხოვრება მისცენ?