შეცდომების გამოსწორება, ურთიერთობებში

თუ როგორები არიან ადამიანები მათი საქციელი განსაზღვრავს.. ზოგს ჩვენთვის მისაღები საქციელი აქვს, ზოგს მიუღებელი და ხშირად ვსვამთ კითხვას თუ რატომ გააკეთა მან ასეთი საქციელი.. ხანდახან ადამიანებს გვიყვარს საკუთარი თავის წინააღმდეგვე წასვლა, ვფიქრობთ ერთს, ვაკეთებთ მეორეს და საბოლოო შედეგს ვიღებთ იმას რასაც არ ველოდებით.. და მხოლოდ ამის შემდეგღა ვფიქრობთ როგორ იქნებოდა ეს რომ ასე არ მომხდარიყო, მე რომ ეს სხვანაირად გამეკეთებინა და ა.შ.
არავინ არ ვართ მოკვდავნი და ხშირადაც იმ გრძნობას რასაც სიყვარულს ვარქმევთ იქაც ვუშვებთ შეცდომებს.. შეცდომებს, რომლის გამოსწორება ზოგჯერ შეიძლება, ზოგის კი დაგვიანებულია..
ზოგი ფიქრობს დაშვებულ შეცდომებზე აანალიზებს და ბოდიშის მოხდის გზებს ეძებს თუ როგორ გამოასწოროს თავისი შეცდომა რომელმაც მან დაუშვა თავისი საყვარელი ადამიანების მიმართ.. ხშირად უმართლებს და მეორე ადამიანმს რომელსაც უყვარს უგებს და ურიგდება.. ზოგიც ვერ იგებს და .. ინგრევა მათ მიერ აწყობილი ვითომც და სიყვარული...
ზოგსაც არ შეწევს იმის უნარი, რომ გამონახოს გზა და საყვარელ ადამიანთან მივიდეს და ბოდიში მოუხადოს,.. თუმცა უნდა მაგრამ ვერ ახერხებს.. ამას ამპარტავნობა ქვია...
მე ვიქრობ როდესაც საყვარელი ადამიანი გყავს და რომელსაც უყვარხარ ყველაფრის პატიება უნდა შეგეძლოს გარდა ერთი რამისა როდესაც სხვა ადამაინთან გღალატობენ....

თქვენ რას ფიქრობთ.. შეძლებთ იმ ღალატის პატიობას რომლის უკანაც დაშორებაა?....

მე დიდი სიამოვნებით.....

იცი რა არი, შეიძლება აპატიო, მაგრამ ჯობია არ აპატიო ! ვერ დაივიწყებ და იმასაც დატანჯავ და შენც დაიტანჯები.

+1

წინასწარ დანამდვილებით ვერაფერს ვიტყვი, მაგრამ ახლა დარწმუნებული ვარ, რომ ღალატს ვერ/არ ვაპატიებ.

აბრაამიტულ ტრადიაცებში, რომლიც ჩვენი კულტურის, მორალისა და აზროვნების საფუძველშიც დევს, მეუღლის ღალატი (ორივე მხარის) სიკვდილით ისჯებოდა, პატიება არ პატიების დილემა არ იდგა, არც არავინ პატიობდა ასეთ რამეს.
ქრისტემ ამოაყირავა მთელი ეს სამყარო, მისი "კანონები" და გვაჩვენა, რომ მას ყველაფერი შეუძლია გვაპატიოს. ისიც გვიჩვენა, რომ ყველას შეუძლია მას, როგორც ღმერთს მიემსგავსოს - განა სიბძნით, ან ძლიერებით ან სხვა რამ ღვთაებრივი თვისებით , არა - სიყვარულთ და პატიების უნარით.
ანუ მე, როგორც ქრისტიანი დარწმუნებული ვარ კიარად ვიცი, რომ ყველაფრის პატიება შეიძლება ... მაშნაც კი, როცა პატიებას რავინ გთხოვს

This post has been edited by masai11 on 12 Jan 2012, 10:18

masai11

მე არ შემიძლია და რა ვქნა

+1
თუმცა
masai11
შენც საინტერესოდ მსჯელობ

მე არ შემიძლია და რა ვქნა

არაფერი კაცო რა უნდა ქნა
იმას არ ვამბობ, რომ ღვთაებრივ დონეზე ვარ და აღაპებს ვასრულებ, ჩვეულებრივი სამჭკუაშვილი ვარ, შეზღუდულობებითა და ეგოიზმებით.
მაგრამ ვიცი , დარწმუნებული ვარ რომ პატიება შესაძლებელია. და არასდროს არავიზე არ ვიტყვი - "ეს როგორ აპატია" და რამე ეგეთი.

masai11

ეგ გასაგებია, მასეც უნდა იყოს

ამპარტავნებაა მასეთი საუბარი ჩემი აზრით

რაც ადამიანს რაღაც არ მოწონს/არ უნდა/არ შეუძლია იმას არ ნიშნავს, რომ ის რაღაც ცუდია ან რამე მსგავსი

iase

შეძლებით ყველაფერია შესაზლებელი,აპატიებ მანამ სანამ მის მიმართ გრძნობა არ გაგინელდება (და გრძნობა უეჭველი გაგიქრება) მაგრამ ყოველი კამათი მაგ თემის ირგვლივ იტრიალებს,ადამიანის ბუნებაა ეგეთი მან შენთან გამოუსორებელი დანაშაული ჩაიდინა და შენ ამაზე მას ყოველ დღე აგებინებ პასუხს.ტონკად ჩაურტყავ რაღაცას რაც მას შეარცხვენს,თავს ცუდათ აგრძნობინებს,შეიძლება არ გინდოდეს,მაგრამ ეგრე მოხდება,და სულ მალე განშორების მიზეზი ისევ ეგ იქნება,ქართველი მამაკაცი ვერასოდეს ვერ შეეგუება ქალის ღალატს.

masai11
+1
მართალი ხარ!
ვინმე რომ გულს მატკენს ძალიან ცუდად ვარ მართალია მაგრამ ძალიან მალე ვპატიობ. შეიძლება ჯერ არაფერი შემთხვევია ისეთი რომ ვერ მეპატიებინა მაგრამ თუ ადამიანი გიყვარს ყველაფეს აპატიებ დროთა განმავლობაში, შეიძლება წყენამ ბოლომდე არ გაგიაროს და არც არის საჭირო. იმანაც უნდა იგრძნოს რომ აპატიე და მეორედ აღარ მიქაროს

ერთხელ თუ აპატიე, ჩათვლის რომ ეს ჩვეულებრივი მოვლენაა და ცოვრების წესად გაიხდის ამას .
თან ისიც ფაქტია, რომ შინაგანად ვერსადროს შეძლებ დაივიწყო და აპატიო ... ნებისმიერი ჩხუბის დროს წამოაძახებ .

იმის გამო რომ დაშორება არ გინდა , თავმოყვარეობას არ უნდა გადააბიჯო .როგორ ძლიერეადაც არ უნდა გიყვარდეს . მე ესე ვთვლი .

moli-si

მე კი მგონია, რომ ადამიანი ერთხელ თუ გააკეთებს რამეს, დიდი შანსია ის მეორეთაც გაიმეოროს, თუნდაც უნებურად...

ამ შემთხვევაში ღალატი დავუშვათ ვაპატიე, მერე ხო სულ შიშში და ეჭვებში უნდა ვიყო

არა გამანებეთ კაცო

არ მინდა ეგეთი არაფერი

ისედაც ეჭვიანი ვარ

iase
შვილიან კაცს აქ საღლაბურცოთ კიდევ გცალია?!

This post has been edited by Giulietta Masina on 12 Jan 2012, 11:43

slim4you

ადამიანს გააჩნიე. მე არ გეუბნები რომ ის რომ გიღალატებს მივარდე და გპატიობ გპატიობ იყვირო, უნდა აცადო რომ თითონ გთხოვოს პატიება და თუ მიხვდები რომ მართლა განიცდის და ნანობს აუცილებლად უნდა აპატიო და თუ გრძნობ რომ ბოდიშს გიხდის ზრდილობის გულისთვის ეგეთს შემთხვევით ფეხი რომ დაგადგას ფეხზე ისიც არ უნდა აპატიო