მიშველეთ რა, :MAD:

რამე მირჩიეთ რა რაღაც არაადამიანური ბოღმა მაქ, უკვე ისეთი საშინელი გავხდი გარედან რო ვუყურებ ჩემ თავს გული მერევა, რაზე ამოვიღო ეს ბოღმა რა ვქნა? რაც დრო გადის უფრო ცინიკურად ვუყურებ ყველაფერს და უფრო მეტ რამეს ვიკიდებ ფეხებზე და უფრო ვიბოღმები ყველაფერზე და რა ვქნა? ფსიქოლოგთან არ მივალ ოღონდ !!

Pizdeec
ძალისმიერ სპორტზე შესვლაზე რას ფიქრობ ? თუნდაც კრივზე.. ჩემს მეგობარს უშველა.. მარა მას ცინიკური ხედვა არ ქონდა, აი სიბრაზე, ბოღმა იცოცხლე..

ისე კი შემოვლენ უფრო კომპეტენტურები და უკეთ გირჩევენ

This post has been edited by dukeflint on 3 Dec 2012, 22:12

dukeflint

შანსი არაა, სუ რო ვჩხუბობდი მაგის გამო ორჯერ ამოვიგდე მუხლი და კოჭიც მომტვრეული მაქ ვერაფერ სპორტზე ვერ შევალ

თავის დროზე მეც მირჩია სპორტი, ნუუ კარგია უარყოფით ენერგიას რომ ხარჯავ, თუმცა ასე აგრესიის გამოვლენის დამატებითი "ოფშენიც" გემატება ავტომატურად და ჯობია ხშირად იურთიერთო სხვადასხვა ასაკის და სოც.სტატუსის ხალხთან და ეცადო იპოვო თავისებური პლიუსები მათში, და თუ სპორტი და ეს ერთად იქნება უკეთესი....ფსიქოლოგი არ ვარ თუმცა რამდენიმე სანანებლად გახდილ საქციელზე მაქვს ნასწავლი ^_^

Pizdeec
წადი ისეთ ადგილას, სადაც კაცის ჭაჭანება არ იქნება და მთელი ძალით დაიყვირე იმდენჯერ, რამდენჯერად გული მოგთხოვს.
აი, ნახავ, როგორ გამოთავისუფდები და შემსუბუქდები, მთელ დაგროვილ უარყოფით ენერგიას გარეთ რომ გამოუშვებ.

This post has been edited by *Artless* on 3 Dec 2012, 23:02

*Artless*

ვცდი მარა არამგონია შევძლო, ჩემ თავთან გამიტყდება მაგრად ეგეთი საცოდაობის გაკეთება, რა პონტია მე არაფერი გამომდის და მაგიტო გიჟივით ვიღრიალო? ვაბშე არ უდნა გამეხსნა თემა პროსტა აღარ ვიცი რა ვქნა ისე მაინც მადლობა თქვენი აზრები რო მითხარით

დღეს იმდენი ვიყვირე და ამდენი ადამიანი განვაცვიფრე რომ მგონი სულ შეეცვლებათ ხალხს შთაბეჭდილება ჩემზე
მაგრამ სამართლიანად ვიყვირე და არც დავგრუზულვარ უბრალოდ ჩემი სათქმელი ვთქვი და ვერც ვერავინ გამამტყუნა.
Pizdeec
თუ ეგრე ხარ მაშინ ადექი და ეკლესიაში მიდი(რადგან ჩვენ ყველაზე ჰუმანური რელიგია გვაქვს)

ცურვა ეღადერთი სპორტია სადაც ყველა კუნთი მუშაობს აბსოლიტურად(შესაბამისად ენერგია დიდი რაოდენობით იხარჯება და აღარაფრის თავი აღარ გაქვს)
ჩემთვის მაგალითად წყალი და ცურვა ყველაფერია და თავს წყალში ისე ვგრძნობ როგორც ჰაერში დაფრინავდე

ნეტა მე ვიყო ეგრე ძაან მაგარ რაღაცას განიცდი,რატო და რატო არ მკითხო იმიტო რო ეგრეაა....

ნუ თუ მაინც გინდა რო დაიცალოო
შენსადგილას პირველრიგში მიზეზს მოვძებნიდი ჩემს თავში რამ გამოიწვია ასეთი ჩემი სულიერი მდგომარეობა...
უბრალოდ დავჯდებოდი და დავფიქრდებოდი, აი საერთოდ ყველაფერზე....
მერე ამ მიზეზზე დავფიქრდებოდი ალტერნატიულ ვარიანტებს გადავხარშავდი გონებაში...
საუკეთესო ვარიანტის მოძებნის მერე შევეცდებოდი შემეცვალა არა ძალით და ზედაპირულად და ვინმეს დასანახავად
არამედ! ჩემი მოთხოვნილებით, ჩემი მიხვედრით...
ყველა ადამიანი ინდივიდუალურად გამოხატავს ბოღმას და შესაბამისად იდივიდუალურად იკურნება ამისგან
ფსიქოლოგი ამას არ ჭირდება შენ ჭირდები
შენ და შენ და სხვა არავინ...

პ.ს რამდენი წლის ხარ???
გარდატეხის ასაკი, მოზარდი ბიჭების უმრავლესობის პრობლემაა
აგრესია...
ეს აგრესია უხშირესად არასრულფასოვნების კომპლექსითაა გამოწვეული, შეიძლება ამბიციებითაც იყოს....
შეიძლება უბრალოდ სათადანოდ ვერ ადაფტირდები გარემოში...
ამას აგრესიით გამოხატავ? არაა აუცილებელი გარემო ახალი იყოს და ამან გამოიწვიოს აგრესია ...
უბრალოდ იმის გაცნობიერევა რომ ''გავიზარდე'' სავსებით საკმარისიაა

This post has been edited by iN broWn on 3 Dec 2012, 23:21

Pizdeec

ეგ უკვე ამპარტავნობა და ნარცისობაა და ჩემთვის ეს ყველაზე მისაღები "პონტია" განიტვირთო ისედაც ასეთ უაზრო და ერთფეროვან სამყაროში
შენ მგონი ერთფეროვნება უფრო გაღიზიანებს და მაგიტომაც გაქვს "ბოღმა"

Pizdeec
ცდები.
სულაც არაა 'საცოდაობა'.
და არც არაფერია ამაში გასატყდომი.

ერთხელ მაინც სცადე.

dato:)

მაგას მირჩევნია მტკვარში ჩავიხჩო თავი

iN broWn

მაგარი არაა ნაღდად, ადრე არ ვიყავი ეგეთი ბოღმიანი სუ რაღაცის იმედი მქონდა და იქეთ ვცდილობდი დავხმარებოდი ხალხს მარა რაც უკეთ ვექცეოდი ყველა უფრო მეტად მივლიდა თავზე და ჩემ გამოყენებას ცდილობდა ეხა კიდე მართლა არაფრის იმედი აღარ მაქ, 17 წლის ვარ და მაგიტო მიტყდება, ეგეთი თუ გავიზარდე მერე რაღა შემცვლის , მიზეზიც ზუსტად ვიცი რა არი და ვერანაირად ვერ გამოვასწორებ ჩემით, ყველაფერს კარგად ვაანალიზებ ვიცი რა იქნება ჩემთვის უკეთესი მარა ერთი რაღაცის გამო არაფრის მუღამი არ მაქ.


*Artless*

რავი ჩემთვის არის გასატყდომი ჩემი თავი ისედაც მეზიზღება და მაგას ვერ გავაკეთებ ვაბშე შევიზიზღებ თავს, შეილება კომპლექსები მაქ მარა ეგ ნაღდად არაა ჩემი მთავარი პრობლემა, პროსტა სხვები რასაც ძაან მარტივად უყურებნ ეგეთ რაღაცეებს ჩემთვის გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქ და მაგიტო არ გამომდის არაფერი ალბათ

Pizdeec

რა არის აქ სასაცილო და სათაკილო ჩემამდე არ დადის

მაშინ ეგრე იქნები 22 წლამდე

მანამდე 1000 გექნება სუიციდის მცდელობა და ბოლო გზა იმის იქითაა....

აბა ეხლა ვინ მოგიჯდება და გადაგიჭრის პრობლემებს?

აკი

?

და რაარი ეგ?

რო ეუბნებით გარემო შეიცვალეო, ევროპაში ვცხოვრობთ?
17წლისაა ხალხო ყველაზე სათუთ ეტაპზე იმყოფება და იმის მაგივრად რო დაეხმაროთ
გრუზავთ და მატერიალურ პრობლემასაც უმატებთ??


This post has been edited by iN broWn on 4 Dec 2012, 00:47

Pizdeec
აბა მე როგორ დაგეხმარო, მარა ერთს კი გეტყვი:

1.ფული,
2.ქალი,
3.მანქანა,

ქალი კი ყველაფერ ჯობია. ის გამოგაკეთებს.

iN broWn
და ვინ ეუბნება, გარემო შეიცვალეო? ო.O
უბრალოდ, ერთხელ წავიდეს სადმე (თუნდაც მთაში), სადაც ხალხი ნაკლებად იქნება, და ყვირილ-ღრიალით ამოიღოს ის ყველაფერი, რაც შიგნით აქვს და აწუხებს.

Pizdeec
ოდესმე გიცდია შენი განცდების ფურცელზე გადატანა?
თუ არა, მაშინ სცადე.
მერწმუნე, ესაც შველის.