
„უცხო გაბრწყინდა ვარსკვლავი,
კლდის თავზედ დამცქერალია,
კლდის ეხში ჰკოცნის პატარას
სხივმოფენილი ქალია.
გაჩუმებულა სამყარო,
შეყენებულა წყალია,
ბუნების არსთა ყველათა
კლდისაკენ ჰრჩებათ თვალია.
გადახალისდა ქვეყანა,
უცხო რამ იგრძნო ძალია,
„არ წავსწყმდებიო, არაო“, -
ბუნებამ დაჰკრა ზარია.
შავეთში გადაგდებული
ადგომას ჰბედავს მკვდარია,
მაცხოვრის შობა შაიტყო,
შავეთის ტყდება კარია.
გახარებულმა ზეცამა
უხვად დაყარა ცვარია.
ტყდება მონობის ბორკილი,
ეშმაკს დაუდგეს თვალია!
ვაჟა - ფშაველა
გილოცავთ!
This post has been edited by GAIUS IULIUS CAESAR AUGUSTUS on 7 Jan 2013, 02:51