დევიდ ლეინი :
დღეს, 2005 წელს, დაახლოებით სულ რაღაც 2 პროცენტს შეადგენენ მსოფლიო მოსახლეობის - თეთრი ქალები. თეთრი რასა მკვდარია!!! მოკლული ებრაული კოალიციისგან, ქრისტიანული უნივერსალისტებისგან, ბუნების მატყუარა მოწინააღმდეგეებისგან, ოპორტუნისტი პოლიტიკური მეძავებისგან, მედია-მაგნატებისგან, განათლებული ინტელიგენციისგან, დოგმატი ნაციონალისტებისგან, სულელი ფემინისტებისგან, სხვადასხვა ნარჩენებისგან და უბრალოდ მხდლებისგან.
ცოცხლად დარჩენილი თეთრები უიმედოდ ინტეგრირებულები თანამედროვე საზოგადოებაში - ჩვენს მკვლელ მანქანაში, შეშინებულები, მოტყუებულები, გამორეცხილი ტვინებით, შერეულები არიან და სწრაფად იღრევიან ექვს მილიარ ფერად ცხოველებს შორის.
როგორც ეთნიკური ორგანიზმი გადარჩენისთვის მებრძოლი - თეთრი რასა უკვე აღარ არსებობს, ჩამქრალია. ის მცირეოდენნი ჩვენგანი, ვინც ეწინააღდეგება ჩვენი ერის გენოციდს, ცოცხალ უჯრედებს წავაგავთ მკვდარი ადამიანის სხეულზე.
უძლურები - კიდევ დააჯერონ თავიანთი მომხრეები ჩვენი რასის მოახლოებულ დაღუპვაზე, უმეტესობა ეგრეთწოდებული ’’თეთრი ლიდერებისამ’’ მიიღო ახალი პოლიტიკა უკანდახევის და კაპიტულაციის. ამჯერად ისინი რჩევას აძლევენ პატარა თეთრი გაერთიანებების ჩამოყალიბებაზე შიდა რაიონებში ან მხოლოდ აღზარდონ ბავშვები სავალდებულო განათლებით. ისინი მზად არიან გააკეთონ ყველაფერი - ოღონდაც გაექცნენ ფინალურ ბრძოლას.
მათ მშვენივრად მოეხსენებათ, რომ ჩვენი რასა ვერ გადარჩება ცალკეული თეთრი ნაციების არსებობის გარეშე. მათ იციან, რომ ჩვენ არ შეგვიძლია ვიცადოთ 10 წელიც კი. მათ იციან, რომ რამოდენიმე თეთრი ოჯახი არაფერია მილიარდობით ფერადებთან. მათ იციან, რომ ამერიკა თავისი რაკეტებით ნებისმიერს ქვეყანას დააჩოქებს მუხლებზე, რომელიც შეეცდება დარჩეს თეთრად. ისინი აცნობიერებენ, რომ მათი მხდალი რჩევა - მხოლოდ სამომავლო უკანდახევაა, რომლიდან დაბრუნებაც არ არსებობს. მათ იციან, რომ სრული რევოლუცია ან ანარქია, მსგავსი ბობ მეთიუზის და ტიმოთი მაკვეის - ერთადერთი გამოსავალია. მაგრამ ისინი ან არიან მხდლები ან გამყიდველები და მტრის აგენტები.
მათ იციან, რომ რევოლუციას მოიტანენ უუფლებო თეთრი მამაკაცები. და მაინც ისინი თავზე ხელს უსვავენ ქალებს და მათ ’’ტრადიციულ ოჯახებს’’ და ’’მშვიდობიანი გადაწყვეტა’’ მათთვის დოგმაა, იმიტომ რომ ისინი - ფემინისტები არიან.
მერწმუნეთ ჩემი სიტყვები - არ არის უპატივცემულობა არცთუისე ბევრი ჩვენი ერის ღირსეული მანდილოსნის მიმართ! იმიტომ, რომ თეთრი ქალის სილამაზე არასრდოს არ უნდა გაქრეს პლანეტიდან, მე ამისთვის ჩავერთე ამ ბრძოლაში. მაგრამ, როგორც წესი, ქალები უფრო მეტად აფასებენ კონკრეტულ ადამიანებს და თავის ოჯახს, ვიდრე მთლიანად ჩვენი რასის გადარჩენას. ხოლო მებრძოლი, რომელიც ყოველდღიურად რისკავს საკუთარი სიცოცხლით და თავისუფლებით - მათი აზრით არაფერს კარგს არ აკეთებს.
იმისთვის, რომ ვამბობ სიმართლეს, უმეტესობა ქალების მსოფლიოში შემიძულებენ. ისინი აცხადებენ ’’ჩვენ გვჭირდება პასუხისმგებელი მამაკაცი’’. მაგრამ მათი ’’პასუხისმგებლობა’’ დღევანდელ პირობებში, სხვა არაფერია თუ არა ღალატი და მონობა. რა გაეწყობა წადით თქვენს ქარხნებში და ოფისებში, თქვენს მაღაზიებში სამუშაოებზე და იცხოვრეთ მონად მთელი თქვენი ცხოვრება. რეაგულარულად იხადეთ გადასახადები, რომლიდანაც ნახევარი ჩვენი ერის და რასის მკვლელობის ფინანსირებას მოხმარდება.
ხოლო მუშაობის შემდეგ მოდუნდით თქვენს ჩინურ ტანსაცმელში, დააგემოვნეთ კორეული კერძები, და არ დაგავიწყდეთ ჩართოთ თქვენი იაპონური ტელევიზორები - უყურეთ ფილმებს თუ როგორ ანცობენ თეთრი ქალბატონები ებრაელებთან, ზანგებთან და მექსიკელებთან. მგონი სხვებზე მეტად მეადვილება ხმამაღლა ვთქვა სიმართლე ქალებზე. მაინც გისოსებს მიღმა მე სულაც არ მაქ იმედი ქალის სიყვარულის. ასე, რომ დაე ვძულდე.
უხსოვარი დროიდან, ვისაც არაფერი ქონდა დასაკარგი, იბრძოდა ნადავლის დაუფლებისთვის, შურისძიებისთვის... და ქალის ხელში ჩაგდებისთვის. სხვა ჯილდო ან მოტივები არ არსებობს.
და ნუ შეეცდებით შეაშინოთ უკანასკნელი თეთრი მებრძოლები რეაქციული კლიშეებისგან: ყაჩაღობა, გაუპატიურება ან მკვლელობა. ''კანონი'' - აი რას იყენებს ხელისუფლება, რათა დაიმონოს ისინი ვინც არ არიან მართველობაში.
თეთრო მამაკაცო შენ - დამარცხებული სასაცილო მონა ხარ, რომელზეც მთელი მსოფლიო იცინის, და რომელსაც სიძულვილით გიყენებს საკუთარი მეუღლე. ნუთუ გამოთქმა ’’ქალები და უმცირესობა’’ არ არის შენთვის საგანგაშო სიგნალი ? ეს ალიანსი მომართულია შენს წინააღმდეგ. ზუსტად შენ ხარ ნამდვილი უმცირესობა, რომელზეც ყველა მზადაა შედგეს ფეხებით. არჩევანი არ გაქ დიდი: დათანხმდები შენს მონურ მდგომარეობას, შენი ერის დაღუპვას, რასის სიკვდილს და შენი ქალების დაკარგვას ან მოისმენ რობერტ ჯეი მეთიუზის სიტყვებს, როგორ წარმოთქვავს თავისი საფლავიდან:
''მიანდეთ თქვენი სულები თქვენს ღმერთებს, და დატენეთ თქვენი იარაღები, უტყვიოდ უკვე არ ჩაივლის. ჩვენ - დაწყევლილთა ლეგიონი ვართ, არმია უკვე მკვდრების....''
თუ ჩვენ არ გავხდებით აქამდე უხილავი არმია გაბრაზებული ბარბაროსების, განთავისუფლებულების შემწყნარებლობისგან, თანაგრძნობისგან, და არასაჭირო მორალისგან - ჩვენ განწირულები ვართ. ან რომელი მეთოდების გალანტურობა, როდესაც მტერი ერთი არაა, ხოლო ჩვენი ხელები შეკრულია.
ჩვენი არმია უნდა იყოს მსგავსად პალესტინელი ტერორისტების-თვითმკვლელებისა, მებრძოლების რომლებიც თავს წირავენ რათა დაიხსნან თავიანთი ქვეყანა მთელი პლანეტის ჭირისგან. უმჯობესია ერთ დღეს გახდე ლომი, ვიდრე წლები იცხოვრო როგორც ცხვარმა. ძარცვეთ მტერი, წაართვით მათ ქალები და თვით სიცოცხლე. დაე ქალები, დები და შვილები ჩვენი მტრების გახდეს თქვენი ნადავლი. თქვენი აზრით ბევრი ცოცხალი მღვდელი და მონაზონი დატოვეს ცოცხლად ჩვენმა წინაპრებმა ვიკინგებმა, ევროპის მომაკვდინებელი ბოროტი, წინააღმდეგობაში მომსვლელი კულტის - მონასტრებზე და ეკლესიებზე თავდასხმის შემდეგ თორმეტი საუკუნის უკან ?!? ცივილიზაცია დამთავრდა, ეს - ომია.
გახდი ბერსერკი და იყავი მად უკანასკნელ მომენტამდე, როდესაც ვალჰალაში გაემგზავრები მტრის კეთილი ტყვიისგან შენს ჯერ კიდევ ქედმოუხრელ მკერდში !
მხოლოდ ანარქიას და რევოლუცის შეუძლია დაბადოს ახალი თეთრი რასა. და თუკი ჩვენ წავაგებთ, დაე მტრებმა შიშით მოუყვნენ თავიანთ შთამომავლებს უკანასკნელი ვიკინგების განრისხებაზე.
ჩვენ უნდა ვიბრძოლოთ იმისთვის რომ ვერცერთმა შავკანიანმა ადამიანმა ვერ დაარღვიოს ქართველი გოგოს საცხოვრისი,ჩვენ უნდა ვიზრუნოთ ამაზე, რომ თითოეულმა თეთრმა ადამიანმა იამაყოს თავისი რასით.
სააკაშვილმმა ისეთი სისტემა შექმნა რომ მართლა ცუდად შემოგვიბრუნდება თუ არ მივხედეთ. შემოყარა აქ ათასი ჯულის ხორცმეტური წარმონაქმნი და მოქალაქეობას ისე აძლევს თითქოს კლუბში აწევრიანებდეს
ამისთანა სიდამპლე არავის არ გაუკეთებია თავისი ხალხითსვის. ბიძინაც აგრძელებს მგონი ამ საქმიანობას . არ უნდა მოხდეს ერების აღრევა,რათა შევინარჩუნოთ თეთრი რასა.
დაეტიონ სადაც არიან არ ჩავდივართ არ ვუსახლდებით იმ დამპალ აფრიკაში, ჩინეთში და ა.შ. .. ეგენიც ნუ ჩამოეწუწებიან აქ დასასახლებლად თორემ მოხდება მერე
მონა ქალი იზაურას წამებები . .
პირველი მამრის ეფექტიც არაა დასავიწყებელი
ტელეგონია _ ცრუ მეცნიერება თუ სწავლება, რომელიც ფართო საზოგადოებაში გაცხადებას არ ექვემდებარება?
არსებობს კი, ``პირველი მამრის ეფექტი``, რომ ქალის პირველი სქესობრივი კავშირი შეუქცევადად ირეკლება მის ყველა შთამომავალზე, რომელნიც გაჩენილი ყავს შემდგომი მამაკაცებისგან? რატომ ხდება, რომ მეუღლეები, ხანგრძლივი თანაცხოვრების შემდგომ, ემსგავსებიან ერთმანეთს? უნდა გავიზიაროთ ტელეგონიის კანონები მაშინ, როცა მათ შესახებ ჯიუტად დუმს სამეცნიერო საზოგადოება? საით მივყავართ ``სექსუალურ რევოლუციას``? ამ მწვავე თემებზე საუბარს დავიწყებთ ანატოლი ნიკოლაევის მონათრობით, რომელიც შარშან გაზეთ ``კონტინენტში`` გამოქვეყნდა და რომელი მონათხრობითაც თანამედროვეობის ერთ-ერთ უმწვავეს პრობლემას ვეხებით:
``ეს ამბავი ახალგაზრდობაში მოხდა, მაშინ მოსკოვის უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტის სტუდენტ გოგონასთან ვმეგობრობდი. ``_ შენ იცი, _ მითხრა მან ერთხელ,_ ბიოლოგიის ფაკულტეტზე დიდი სკანდალია ამტყდარი. ერთ-ერთმა ასპირანტმა, მაშამ (სხვათაშორის, საკმაოდ ელიტური ოჯახიდან) ზანგის ბავშვი იმშობიარა?
_ მერედა, რა არის აქ სკანდალური? _ ვუპასუხე მე, უნივერსიტეტში (МГУ) ზანგების მეტნი რა არიან და ალბათ რომელიღაცისგან გააჩინა, თანაც ასპირანტი გოგონა საკმაოდ ზრდასრული უნდა იყოს ბავშვის გაჩენისთვის.
_ საქმე იმაშია, _ მითხრა ჩემმა ნაცნობმა, _ რომ ამ ასპირანტ-დედიკოს აბსოლუტურად თეთრი მეუღლე ჰყავს, და იფიცება, რომ ქმრისთვის არ უღალატია. მედიკოსებიც დედის მხარეს დადგნენ და ამტკიცებენ, რომ ბუნებაში შესაძლებელია ამდაგვარი მოხდესო...``
საბოლოოდ გაირკვა, რომ გოგონას თეთრკანიან ქმრამდე საყვარელი ჰყავდა _ თანაკურსელი ზანგი, სახელად ნეფი, რომელთანაც მას გარკვეული პერიოდი სქესობრივი კავშირი ჰქონდა. მხოლოდ ამ ფაქტის აღიარების შემდეგ გაახსენდათ ბიოლოგებს დიდი ხნის მივიწყებული (შეგნებულად დავიწყებული) და გასაიდუმლოებული მეცნიერების დარგი _ ტელეგონია, რომლის თანახმადაც, მდედრის შთამომავლობაზე, ამა თუ იმ ფორმით, ყველა მანამდე არსებული ქორწინება ახდენს გავლენას, იმისდა მიუხედავად, ამ ქორწინებების შედეგად ჰყავდა თუ არა მდედრს შთამომავლობა! . .
. . . რამდენიმე ხნის შემდეგ _ განაგრძობს თხრობას ანატოლი ნიკოლაევი _ საავადმყოფოში მოვხვდი ოპერაციის გასაკეთებლად. ჩემი პალატის მეზობელი ახალგაზრდა კაცი მტრედების გულმხურვალე მოყვარული და მემტრედეობის უბადლო მცოდნე აღმოჩნდა. . .
. . . საავადმყოფოში ყოფნისას, პალატაში ჩემს გვერდით მწოლიარე ``მემტრედეს`` ერთ დღეს იმ ასპირანტისა და მისი ზანგი შვილის ამბავი მოვუყევი:
_ მერე, რა არის აქ გასაკვირი? _ მკითხა მან _ ჩვენ, მემტრედეებმა ამის შესახებ კარგად ვუწყით. მაგალითად, თუ ჯიშიან დედალ მტრედს უჯიშო მამალი ``დაპეპლავს``, ჩვენ ამ დედალს სასწრაფოდ ვკლავთ, რადგან ამის შემდეგ, თუნდაც დედალს ყველაზე ელიტური მეწყვილე ჰყავდეს, მაინც ყველა შთამომავალი უჯიშო გაუჩნდება: ან ბუმბული არ ექნება ჯიშიანისთვის დამახასიათებელი შეფერილობის, ან ნისკარტის ფერი ან კიდევ სხვა რამ ნაკლი გამოაჩნდება. მოკლედ, გადასაყრელი, არასუფთა საქონელი იქნება. . .
. . . გავიდა ხანი და ერთხელაც, მივლინებაში ყოფნისას, სოფლად მომუშავე ერთ ვეტერინარს შევხვდი. ჩვენი საუბარი რატომღაც ხელოვნურ განაყოფიერებას შეეხო:
_ ეს ხომ ბუნებას ეწინააღმდეგება და ალბათ მავნებელიცაა? _ ვკითხე მე.
_ რა თქმა უნდა, უბრალოდ ამ თემაზე ხმამაღალ საუბარს კრძალავენ და ერიდებიან. ხელოვნური განაყოფიერება ხომ ეკონომიკურად საკმაოდ მომგებიანია! ერთი სანაშენე ხარი ბუნებრივი გზით შეძლებს 50, მაქსიმუმ 100 ძროხას მოემსახუროს, ხოლო იგივე ხარი, ხელოვნური გზით, თითქმის 1500-ს. მერე რა, რომ, ამ შემთხვევაში შობადობა მხოლოდ 30%-ია და ძროხების უმეტესობა ამისთანა ``სეანსის``შემდეგ აღარ თანხმდება ბუნებრივი გზით დამაკებაზე. ამის თაობაზე სპეციალისტები გაჩუმებას ამჯობინებენ.
_ აი, ტელეგონიის თაობაზე რაღას მეტყვით? _ ჩავეძიე მე.
ჩემი თანამოსაუბრე შეცბუნდა და მიპასუხა:
_ თქვენ თუ იცით, რომ საფრანგეთში სამ ქალბატონს ჩაუტარეს ხელოვნური განაყოფიერება მათივე ქმრების თანხმობით და ყველაზე საინტერესო აღმოჩნდა ის, რომ ამ ქალბატონების მიერ ნამშობიარები ბავშვები უფრო მეტად დაემსგავსნენ მათივე ქმრებს, ვიდრე დონორ მამებს, ვისი სპერმითაც მოხდა ამ ქალების განაყოფიერება!?. . .
. . . ყოველივე ამის შემდეგ არ დავიზარე და ჩავიხედე ძველ, ენციკლოპედიურ ლექსიკონში, სადაც ამოვიკითხე: ჩარლზ დარვინის მეგობარ ლორდ მორტონს, თავისი სახელგანთქმული მეგობრის მიბაძვით, გადაუწყვეტია, თვითონაც დაკავებულიყო ბიოლოგიით. მან თავისი წმინდა სისხლის ინგლისური ფაშატი კვიცი შეაჯვარა კვაგას სახეობის მამალ ზებრასთან, მაგრამ შთამომავლობა ვერ მიიღო. სამაგიეროდ, გარკვეული დროის შემდეგ, იგივე ფაშატი შეაჯვარა რა ასევე ინგლისური ჯიშის ულაყთან, ფაშატს გაუჩნდა კვიცი, სახელად _ ``ინგლისელი``, რომელსაც ზებრისთვის დამახასიათებელი თვალსაჩინო ნიშნები აღენიშნებოდა: ქედზე ზებრას ზოლები!?. . .
. . . ლორდმა მის მიერ აღმოჩენილ მოვლენას ტელეგონია უწოდა, რითაც გაანწყენა ჰუმანისტები და ``კეთილი ნების`` სხვა წარმომადგენლები, რომელთაც მაშინვე აღნიშნეს, რომ ყოველივე ამას რასიზმის, შოვინიზმის სუნი ასდიოდა და ამიტომაც წარმოადგენდა ცრუსწავლებას. ამით ეს თემა მაშინ კი დაიხურა, თუმცა ხშირად მაინც აფორიაქებს წარმოსახვას. . .
ზემოთ ხსენებულმა პუბლიკაციამ გაზეთ `русский порядок~-ის ყურადღება მიიპყრო და იგი შემდეგი კომენტარით განავრცო:
ტელეგონიის მოვლენა აღმოჩენილ იქნა დაახლოებით 250 წლის წინ. მისი პირველი მკვლევარები იყვნენ ჩარლზ დარვინის თანამედროვენი: პროფესორები ფლინტი და ფ. ლე-დეკანტი. უკანასკნელმა ტელეგონია აღწერა წიგნში ``ინდივიდუალური ევოლუცია, მემკვიდრეობითობა და ნეოდარვინისტები``(1899წ.) ამ ნაშრომის 24-ე თავი დასათაურებულია შემდეგნაირად: ``ტელეგონია თუ პირველი მამრის გავლენა?`` წიგნის გამოქვეყნებისთანავე წამოიჭრა შეკითხვა: აღმოჩენილი მოვლენა ვრცელდება თუ არა ადამიანებზე?
XX საუკუნის 60-იან წლებამდე ჩატარებულმა მრავალრიცხოვანმა გამოკვლევებმა (მათ შორის, დასავლეთშიც), ცხადყო: ტელეგონიის ეფექტი ვრცელდება ადამიანებზეც. ამასთან, აღმოჩნდა, რომ შთამომავლობას პირველი პარტნიორის არა მხოლოდ გარეგნული ნიშნები, არამედ, რიგ შემთხვევაში, მისი დაავადებებიც გადაეცემა. კერძოდ: ვენერიული, ფსიქიური და სისხლის დაავადებები.
როგორც კი ეს დადგინდა, ყველა გამოკვლევა და პუბლიკაცია ტელეგონიის მოვლენის ირგვლივ მომენტალურად გასაიდუმლოვდა. თავის შენიშვნაში ნიკოლაევი პირდაპირ მიუთითებს, თუ ვინ იყო ამაში დაინტერესებული, კონკრეტულად ესენი არიან: ``მშვიდობისათვის მებრძოლნი``, ``ჰუმანისტები``, ``ინტერნაციონალისტები`` ``კომუნისტები``, ``მასონები`` და სხვა ``კეთილი ნების ადამიანები``.
ამრიგად, ტელეგონია წარმოადგენს არა ცრუ, არამედ ``გასაიდუმლოებულ მეცნიერებას``
ლიუბოვ კურილო _ ბიოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი, რსფსრ მეცნიერებათა აკადემიის ``რეპროდუქციის დარღვევის მედიკო-გენეტიკური სამეცნიერო ცენტრის`` გენეტიკის ლაბორატორიის ხალმძღვანელი _ შემდეგ განმარტებას აკეთებს ტელეგონიის მოვლენის შესახებ:
` დიდი ხანია საუბრობენ ტელეგონიის მოვლენაზე. . . ამ მოვლენას განსაზღვრავენ როგორც პირველი სქესობრივი პარტნიორის შთამომავლობით გავლენას მომდევნო სქესობრივი პარტნიორისგან მიღებულ შთამომავლობაზე. ფ. ლე-დანტეკის წიგნში ``ინდივიდუალური ევოლუცია, მემკვიდრეობითობა და ნეოდარვინისტები`` ვკითხულობთ: ``ცხენების მომშენებლებში არსებობს გავრცელებული მოსაზრება, რომ პირველი შეჯვარება (თუ ის განაყოფიერებით სრულდება) გავლენას ახდენს მომდევნო, სხვა პარტნიორისგან მიღებულ შთამომავლობაზე ისე რომ, ამ უკანასკნელთა შთამომავლები ყოველთვის იღებენ მემკვიდრეობით რაღაც ნიშანს დედის პირველი პარტნიორისგან.``
ლე-დანტეკს მაგალითი მოჰყავს დარვინის მონათხრობიდან ღორების შესახებ: შინაური ღორების შეჯვარების შედეგად მიიღეს გოჭები, რომლებიც ატარებდნენ მშობლების ნიშან-თვისებებს (შეფერილობა თეთრი, შავი ლაქებით). მაგრამ, როცა დედა ღორი შემთხვევით გარეულ ტახთან შეჯვარდა, მიიღეს ნაჯვარი შთამომავლობა. ხოლო ყოველი შემდგომი შეჯვარებისას შინაურ ღორთან, დედა ღორი იძლეოდა შთამომავლობას გარეული ტახის ნიშან-თვისებებით (ერთფეროვანი, უხეში, ყავისფერი ჯაგრით შემოსილები).
ამავე ნაშრომში ასევე განხილულია წინა საუკუნეში მომხდარი ფაქტი ლორდი მორტონის ფაშატის შესახებ: ``1815 წელს კვაგასთან (ნაკლებზოლიანი ზებრას სახეობა) შეაჯვარეს 7/8 არაბული და 1/8 ინგლისური სისხლის წითური ფაშატი და მიიღეს შერეული სისხლის შთამომავლობა. 1817, 1818 და 1823 წლებში იგივე ფაშატი შეაჯვარეს მისსავე ჯიშის სუფთა სისხლის ულაყთან, მაგრამ დაბადებული კვიცები ბეწვის სიუხეშით, თავის მოყვანილობით, ხერხემლის გასწვრივ არსებული შავი ზოლებითა და ლაქებით იმდებად ჰგავდნენ ზებრა-კვაგას, თითქოს მათ 1/16 სისხლი კვაგასი ჰქონოდათ``.
ამის თაობაზე ლე-დანტეკი აკეთებს კომენტარს: ``არ შეიძლება დავუშვათ, რომ მომდევნო ქმრისგან გაჩენილ შვილებს, დედის პირველი ქმრის არანაირი ნიშან-თვისებები არ ექნებათ, თუ დედა ერთხელ მაინც იქნა განაყოფიერებული პირველი ქმრის მიერ. აგრეთვე ბავშვი, რომლის დედასაც მანამდე სხვდასხვა ქმრებისგან ჰყავდა გაჩენილი შვილები, შესაძლებელია ატარებდეს მის დაბადებამდე დედამისის მანამდე არსებული ყველა ქმრის ნიშანთვისებებს. . .`` ლე-დანტეკი ამას, როგორც ტელეგონიას, შემდეგნაირად ხსნის:
`. . . თვითონ დედა, ისევე, როგორც მისი სასქესო ელემენტები, ხანგრძლივი ფეხმძიმობის დროს განვითარებული ცვლილებების შედეგად, საკმაოდ დიდი ხნის განმავლობაში, იძენს და ინახავს, მამის ჯიშიდან მრავალ ნიშან-თვისებას. . . ეს ნიშან-თვისებები განეკუთვნებიან სახეობით ანუ სპეციფიურად შეძენილ, მაგრამ მორფოლოგიურად დაფარულ ნიშან-თვისებათა კატეგორიას (ისე როგორც, ხანგრძლივი თანაცხოვრებისას, მეუღლეთა მსგავსება.). ალბათ ის, რომ პირველი ფეხმძიმობისას აღმოცენებული დაფარული ცვლილებები მომდევნო ფეხმძიმობისას ვლინდება, განსაზღვრავს პირველი პარტნიორის ნიშან-თვისებების გამოვლენას მომდევნო, გვერდით შვილებში. თვლიან, რომ ბავშვი, რომელიც განვითარდა დონორის კვერცხუჯრედიდან, დაემსგავსება არა მარტო ``იურიდიულ დედას``, არამედ მასაც, ვინც მოამწიფა ნაყოფი ამ დედის საშვილოსნოში. . .~ (ლე-დანტეკი 1899).
აქვე მოვიყვანთ ლე-დანტეკის ერთ-ერთი თანამედროვე სპეციალისტის _დელიაჟის მოსაზრებას, რომელიც მან ბიოლოგიის პრობლემებისადმი მიძღვნილ თავის მონოგრაფიაში («(«Le structure du protoplasma et I'heredite et les grands problemes de la biologie general». Paris, , 1895) გამოთქვა: ``ბოლოს და ბოლოს, ფაქტიურად, პირველი მამის გავლენა შთამომავლობაზე წარმოადგენს იშვიათ გამონაკლისს, რომელიც დიდი ხნის წინათ უკვე აღიარებულ იქნებოდა, განსაკუთრებულად რთული რომ არ იყოს მისი თეორიული დასაბუთება. მაგრამ გამომდინარე იქიდან, რომ შესაძლებელია ჰიპოთეზების დონეზე მისი ახსნა, ტელეგონიის მოვლენას პოზიტიური ფიზიოლოგიური ფაქტებით ნაკლებად თუ უჭერს ვინმე მხარს და სინამდვილეში, ტელეგონიის მოვლენა იმდენ საჭოჭმანო კითხვას ტოვებს, რომ მათზე პასუხის გაცემა ფორმალური მტკიცებულებებითაც შეუძლებელია``. ანუ, როგორც აღმოჩნდა, დელიაჟი ლე-დანტეკზე მეტად მიუახლოვდა ჭეშმარიტებას.
საკმაოდ მწირია იმდროინდელ ლიტერატურაში მოყვანილი ფაქტები და მოსაზრებები. ყველა ისინი უწინარესად მოსაზრებების კონსტატაციაა, ვიდრე მეცნიერულად დასაბუთებული ფაქტები. წინა საუკუნეებში ისეთი მეცნიერული დასაბუთებები (მათ შორის, მამობა და განსაზღვრული ნიშან-თვისებების მემკვიდრეობით გადაცემა), როგორიც შეიძლება დღეს წარმოვიდგინოთ, შესაბამისი ცოდნის არარსებობის პირობებში არარეალური იყო. ამიტომაც მშობლებისთვის არადამახასიათებელი ნიშან-თვისებების შთამომავლობაში გამოჩენის ფაქტების მხოლოდ კონსტატაცია, სულაც არ წარმოადგენს ტელეგონიის არსებობის უტყუარ მტკიცებულებას.
იმ დროს მოყვანილი ცნობილი ფაქტების ლე-დანტეკისეული ინტერპრეტაცია ვერ უძლებს ვერანაირ კრიტიკას, თუნდაც ვიდგეთ ბიოლოგიის შესახებ მაშინდელი წარმოდგენების პოზიციებზე. ჯერ კიდევ მაშინ, გრეგორი მენდელის მიერ, აღმოჩენილი იყო მემკვიდრეობითობის ფუნდამენტალური კანონები., თუმცა მათი მნიშვნელობა ჯერ არ იყო შეფასებული. მენდელის კანონები ხელახლა იქნა ინტერპრეტირებული მხოლოდ 1900-იან წლებში დე ფრიზის, კორენსოსა და ჩერმა-ომის მიერ. სწორედ ამ პერიოდიდან დაიწყო კიდეც მემკვიდრეობითობის მექანიზმების სისტემატური გამოკვლევები.
ტელეგონიის შესახებ სწავლება, პრინციპში, შეიძლება მხოლოდ ისტორიული ინტერესის საგანი იყოს. ვეტერინარიაში, მეცხოველეობაში, სამედიცინო გენეტიკასა და მთლიანად ბიოლოგიაში, ძნელია ისეთი სპეციალისტების მოძებნა, რომელნიც ფუნდამენტური ბიოლოგიისა და გენეტიკის სწავლებიდან გამომდინარე, ერთმნიშვნელოვნად დაადასტურებენ ან უარყოფენ ტელეგონიის არსებობის შესაძლებლობას.
საინტერესოა, რა მექანიზმით ახდენენ გავლენას პირველი პარტნიორის სპერმატოზოიდები მისთვის არაბიოლოგიური შთამომავლობის ნიშან-თვისებებზე, ნუთუ დედის სასქესო უჯრედების მეშვეობით, რომელიც დაცულია მთლიანობაში ფოლიკულური და ჰემატოოვარიალური ბარიერით და თანაც წლებში გაწელილ პერიოდში?. . .
შეიძლება დავუშვათ, რომ დაკვირვებათა შედეგები, რომელთაც საფუძველი ჩაუყარეს ჰიპოთეზას ტელეგონიის მოვლენის შესახებ, სინამდვილეში ბიოლოგიაში საკმაოდ იშვიათი, მაგრამ რეალურად დადასტურებული მოვლენის (მდედრის სასქესო დანამატებსა და გზებში სპერმის ფიზიოლოგიური კონსერვაცია) გამოვლენაა. მდედრის სასქესო გზებში სპერმატოზოიდების ხანგრძლივად შენახვა ისე, რომ მათ შეინარჩუნონ სიცოცხლისუნარიანობა და განაყოფიერების უნარი, მეცნიერულად დასაბუთებული, ბიოლოგიისთვის ძლიერ საინტერესო და ნაკლებად შესწავლილი მოვლენაა, რომელიც დღესაც მოთმინებით ელოდება მკვლევართა ყურადღებას. აღნიშნული მოვლენა არანაკლებ საინტერესო, პერსპექტიული და ბურუსით მოცულია, ვიდრე საუბარი ტელეგონიის ირგვლივ. სპერმის ფიზიოლოგიური კონსერვაცია აღწერილია ხერხემლიანთა პრაქტიკულად ყველა სახეობის წარმომადგენლებსა და მათ შორის, ადამიანშიც. განაყოფიერების უნარის მქონე სპერმის შენახვის ხანგრძლივობა მდედრის სასქესო ტრაქტში ვარირებს ცხოველის სახეობის მიხედვით: ფრინველებში რამდენიმე დღიდან 70 _ 80 დღემდე, ხოლო ძუძუმწოვრებში _ რამდენიმე დღიდან რამდენიმე თვემდე. გამორიცხული არ არის, რომ წარსული საუკუნეების მეცნიერთა მიერ აღწერილი ტელეგონიის ფაქტები სინამდვილეში წინა პარტნიორის სპერმის ფიზიოლოგიური დაკონსერვების შედეგი ყოფილიყო.
კონკრეტულ კითხვებზე განსხვავებული თვალსაზრისი გამოთქვა ექიმმა ბორის ბლესტკინმა:
შესაძლებელია ეს იყოს შორეული წინაპრების მემკვიდრეობითი გენების გამოვლინებაო!
თეთრკანიანი მშობლების მიერ ნეგროიდული რასისთვის დამახასიათებელი გარეგნული ნიშნებით ბავშვის დაბადება განპირობებულია მშობლების შორეული წინაპრებისგან მიღებული რეცესიული (გარეგნობაზე პასუხისმგებელი) გენების თანხვედრით. დაახლოებოთ 8 ათასი წლის წინათ, თეთრი და შავი რასების შერწყმით, წარმოიქმნენ სემიტური ხალხები: ეგვიპტელები, არაბები, ფინიკიელები, ქალდეველები, ებრაელები. ამასთან დაკავშირებით, ნეგროიდული რასის წინაპრების რეცესიული გენების შთამომავლობითი გამომჟღავნების ალბათობა არც ისე დაბალია თანამედროვე თეთრკანიანი რასის წარმომადგენელთა შვილებში. ასე რომ, ნეგრი სტუდენტი, რომელთანაც ადრე ასპირანტ გოგონას სქესობრივი ურთიერთობები ჰქონდა, შავი ფერის ბავშვის დაბადებაში არაფერ შუაშია.
ასპირანტი გოგონას მიერ ნეგროიდული რასის წარმომადგენლისა და არა თეთრკანიანის არჩევა სექსუალურ პარტნიორად, შეიძლება განპირობებული იყოს წინაპრებისგან გადმოცემული რეცესიული გენებით.
როგორც ჯერ კიდევ ძველ დროში შენიშნეს, უწესრიგო და შემთხვევითი სქესობრივი კავშირები ხელს უწყობენ მოსახლეობის დეგრადაციას. ძველი რელიგიები, განსაკუთრებით ქრისტიანობა, მუსლიმანობა ამ საკითხში იჩენდნენ და იჩენენ მკაცრ პრინციპულობას, ითხოვენ რა რელიგიურად დასაბუთებულ სქესობრივ თავშეკავებას. თანამედროვე ვირუსოლოგიური მეცნიერება ეთანხმება ამ პოზიციას: დღეისთვის ცნობილია ხმელეთის მცხოვრებთა შორის მოცირკულირე 50-ზე მეტი ვირუსის სახეობა, რომელიც იწვევს შენელებულ ვირუსულ ინფექციებს, რომელთა მნიშვნელოვანი ნაწილი განაპირობებს თანდაყოლილ სიმახინჯეებსა და შეძენილ დაავადებებს. უკანასკნელ წლებში დადგენილია მიზეზ-შედეგობრივი კავშირი ვირუსულ ინფექციასა და 1-ლი ტიპის შაქრიან დიაბეტს, მწვავე ლეიკოზს, კოლაგენოზებს, შიზოფრენიას, კიბოს, გაფანტულ სკლეროზსა და სხვა დაავადებებს შორის. ერთ-ერთი ყველაზე შესწავლილი და გავრცელებული ვირუსული ინფექციაა შიდსი.
ასე რომ, მორალური და სექსუალური სისუფთავე _ ეს არ არის ეგრეთწოდებული ``ჭიქა წყლის`` პრობლემა. იგი ატარებს განსაკუთრებულად პრაქტიკულ და რაციონალურ ხასიათს, განსაზღვრავს რა შთამომავლობის სულიერ და ფიზიკურ ჯანმრთელობას, შესაბამისად, ერის ჯანმრთელობასაც.
შემდგომში ჟურნალისტ ვალერი კონდაკოვთან საუბარს მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი ვლადიმერ ბარაბაში განაგრძობს:
გაფრთხილდით, გოგონებო. . . ნუ იჩქარებთ, ბიჭებო. . .
ნორმალური ადამიანი სექსუალურ თავისუფლებას ყოველთვის აღიქვამდა არა ისე, თითქოს იმას გავაკეთებ, რაც მინდა, და არავის ეკითხება ჩემი საქციელიო, არამედ გარკვეული მორალური და ზნეობრივი ჩარჩოების ფარგლებში. რუსეთში გაცხადებული ``სექსუალური რევოლუციის`` ტრაგედია მდგომარეობს იმაში, რომ ცდილობენ ადამიანების აზრები, გრძნობები და სურვილები პრიმიტიულ, ცხოველურ დონემდე დაამდაბლონ. ეს კი შეიცავს უამრავ საფრთხეს.
_ დღევანდელ მეცნიერთა ნაშრომებში ხშირად ვკითხულობთ, რომ ნაციის გენეტიკურ დეგრადაციას, ან უფრო სწორად, ამოძირკვას ყოველთვის თან სდევს მორალური დეგრადაცია, რომლის ნიშნები, ერთი შეხედვით, შეუმჩნეველია.
შედეგად, ეცემა მოსახლეობის შრომითი აქტივობა, იზრდება თვითმკვლელობების რიცხვი, დამნაშავეობა, მუქთახორათა, უნიჭოთა და ამდაგვარი მრავალი ასოციალური ტიპების რაოდენობა. აქ ყველაფერი ისე არ არის, როგორც უნდა იყოს. გენეტიკოსების დამოწმებით, დებილი ყოველთვის მორალურად დეგრადირებს და მისგან არაფერს ნორმალურს არ უნდა ელოდოო. მეცნიერები რატომღაც თავს იკავებენ ამ მოვლენის უმთავრესი მიზეზის დასახელებისგან, რომ მორალური დეგრადაცია ყოველთვის შეუქცევადად იწვევს გენეტიკურ დეგრადაციას. ამასთან, მხედველობაში გვაქვს ``სიმთვრალეში ჩასახვა,`` ე.წ. ``კარნავალის ბავშვები`` და ა.შ. მაგრამ საკითხი დგას უფრო მწვავედ. განსაკუთრებით ისეთი ქვეყნებისთვის, სადაც სახელმწიფოებრივი, რელიგიური და საზოგადოებრივი შეგნება საუკუნეების განმავლობაში დამყარებული იყო იმ მოსაზრებაზე, რომ ზნეობრივ დეგრადაციას მივყავართ ერის გენეტიკურ ამოძირკვამდე. ამიტომ ზნეობა მუდმივად მყარდებოდა ყველა შესაძლებელი საშუალებებით. ჩვენთვის _ თანამედროვეთათვის შესაძლოა, ზუსტად ამაში მდგომარეობდეს წარსულის ძირითადი გაკვეთილი:
ღვთისმეტყველება და გენეტიკა
როგორც წმინდა გრიგორი ღვთისმეტყველი ამბობდა: ``მექალთანე ამცრობს თავის ჯიშს``. თანამედროვე მეცნიერებიც იგივეს ამტკიცებენ, კერძოდ: ``ჩვენი წინაპრები გამოდიოდნენ თვითგადარჩენისა და ჯიშის გაგრძელების, ერის გენოფონდის გაფრთხილების ძლიერი ინსტინქტიდან. ნუ ჩავუღრმავდებით მემკვიდრეობითობის რთულ პრობლემებს. აღვნიშნოთ მხოლოდ, რომ ჩვენმა წინაპრებმა აპრიორშივე იცოდნენ: ცხოვრებაში პირველი სექსუალური კონტაქტი ქალების გენეტიკური მემკვიდრეობითობის სისტემაში, მთელი დარჩენილი ცხოვრების მანძილზე ტოვებს კვალს. და არა მარტო იმიტომ, რომ ამ დროს მის ორგანიზმში ხვდებიან ჰორმონები და ძლიერმოქმედი ფერმენტები, რომლებიც ცვლიან მემკვდრეობითობის მექანიზმს მთელი მისი შვილოსნობის პერიოდში, არამედ ამ დროს ადგილი აქვს ფსიქიკაზე ძლიერ სტრესულ ზემოქმედებას და შესაბამისად _ ფსიქიკურ მემკვიდრეობითობასა და იმუნიტეტზე. შემთხვევითი კავშირების შედეგად დაბადებული თითქმის ყოველი ბავშვი არასრულფასოვანია როგორც გენეტიკურად, ისე ფსიქოლოგიურად და ბიოლოგიურადო....`` არის კიდევ ერთი მომენტი: მართალია პირველი პარტნიორის სასქესო უჯრედები სწრაფად კარგავენ განაყოფიერების უნარს, მაგრამ თავისუფალი რადიკალების სახით ქალის ორგანიზმში შეიძლება არსებობდნენ რამდენიმე თვიდან რამდენიმე წლამდეც კი. აუ შემეშალა აქ არ უნდა დამეწერა და სხვაგან გადამიტანეთ რაა
This post has been edited by gubazi2025 on 22 Jun 2013, 17:51